0111-KDIB1-1.4010.255.2026.3.MF

I nterpretacja indyw idualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący m.in. podatku dochodowego od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 9 czerwca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

[Wnioskodawca]

Wnioskodawca jest: (i) spółką prawa handlowego, (ii) mającą siedzibę i miejsce zarządu na terytorium Polski oraz (iii) podlegającą w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych („podatek CIT”), (iv) podatnikiem podatku od towarów i usług VAT („podatku VAT”) czynnym.

[Transakcje z A]

W 2023 r. oraz 2024 r. Wnioskodawca nabywał od A („A”) prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą towary („Transakcje”). Działalność gospodarcza A została wpisana do CEiDG w dniu (…) 2023 r. Zgłoszenie rejestracyjne VAT-R zostało osobiście zgłoszone przez A w dniu (…) 2023 r. (w zgłoszeniu A zrezygnowała ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy o VAT).

A jest „podmiotem niepowiązanym” z Wnioskodawcą w rozumieniu ustawy o VAT, ustawy o CIT oraz ustawy o PIT.

Pomiędzy Wnioskodawcą a A obowiązywała pisemna umowa współpracy („Umowa Współpracy”).

Przedmiotem Umowy Współpracy było określenie warunków:

1. sprzedaży A wyrobów udostępnianych przez Wnioskodawcę oraz ich dalsze rozprowadzanie przez A, w szczególności za pośrednictwem kont sprzedażowych na platformach typu marketplace, które to mogły być własnością Wnioskodawcy lub A;

2. zakup od A wyrobów oraz produktów oferowanych przez A.

A zobowiązała się do zakupu od Wnioskodawcy produktów Wnioskodawcy, a następnie zobowiązała się oferować je osobom trzecim. Z kolei, Wnioskodawca zobowiązał się zakupować od A produkty spełniające wymogi Wnioskodawcy.

A kupowała towary, które następnie sprzedawała na rzecz Wnioskodawcy na własne ryzyko, a także ponosiła pełną odpowiedzialność za dostarczony na rzecz Wnioskodawcy towar.

A działała całkowicie niezależnie od Wnioskodawcy, a Wnioskodawca nie miał wpływu na działalność gospodarczą prowadzoną przez A.

A zaprzestała prowadzić działalność gospodarczą w dniu (…) 2024 r., a w dniu (…) 2024 r. prowadzona działalność gospodarcza A została wykreślona z CEiDG.

Obecnie, od dnia (…) 2024 r. A jest pracownikiem Wnioskodawcy.

Wykonywane obecnie obowiązki A wynikające z umowy o pracę są niezwiązane z Transakcjami.

Zakres obowiązków A wynikającego z umowy o pracę jest inny niż zakres wynikający z Umowy Współpracy.

[Faktury i płatności]

W okresie współpracy na podstawie Umowy Współpracy, A wystawiała faktury VAT na rzecz Wnioskodawcy.

Towar wynikający z Transakcji został dostarczony do Wnioskodawcy, a także później sprzedany do klientów Wnioskodawcy. A posiadała wszystkie faktury za zakupiony towar, który później zakupił Wnioskodawca.

Wszystkie płatności realizowane były przez Wnioskodawcę na rachunek bankowy A wskazany na wystawianych fakturach.

A ujęła wszystkie faktury sprzedażowe wystawione przez A na rzecz Wnioskodawcy w rejestrze VAT sprzedaży, plikach JPK, podatkowej księdze przychodów i rozchodów, a także A zapłaciła podatek VAT oraz podatek PIT związany ze sprzedażą na rzecz Wnioskodawcy.

Numer rachunku bankowego wskazany na fakturze nie widniał w wykazie podatników podatku VAT (A nie zgłosiła tego rachunku bankowego we wniosku do CEiDG). Wnioskodawca realizując płatność nie złożył zawiadomienia o zapłacie należności na ten rachunek do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu.

Wydatki związane z Transakcjami, spełniały warunki uznania ich za koszt uzyskania przychodów w podatku CIT, tj.

- zostały poniesione przez podatnika, czyli Wnioskodawcę, tj. były pokryte z zasobów majątkowych Wnioskodawcy;

- były definitywne (rzeczywiste), tj. wartość poniesionych wydatków nie została Wnioskodawcy w jakikolwiek sposób zwrócona;

- pozostawały w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą;

- poniesione zostały w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub mogły mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów;

- zostały właściwie udokumentowane;

- nie znajdowały się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

[Zaświadczenia z US]

Wnioskodawca w dniu (…) 2026 r. uzyskał zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w (…) wskazujące, że A:

- od (…) 2023 r. do (…) 2024 r. była zarejestrowana jako podatnik podatku VAT czynny, w podanym okresie nie nastąpiło wykreślenie lub przywrócenie do rejestru podatników VAT;

- złożyła JPK_VAT z deklaracją VAT-7 W okresie od 2023 do 2024 r. do których złożenia była obowiązana na podstawie przepisów ustaw podatkowych;

- wszystkie faktury wystawione na rzecz Wnioskodawcy zostały ujęte w złożonych JPK_VAT wraz z deklaracją VAT-7 w latach 2023-2024;

- nie zalega w podatkach z deklaracji lub innego dokumentu składanych na podstawie przepisów ustaw podatkowych.

Takie samo zaświadczenie (o takie samej treści) zostało uzyskane przez A w dniu (…) 2026 r.

U Wnioskodawcy toczą się czynności sprawdzające m.in. w zakresie faktur wystawionych przez A.

Pismem z 9 czerwca 2026 r. uzupełnili Państwo opis sprawy w następujący sposób:

1. Czy towary nabywane przez Państwa Spółkę od A („A”) są/były wykorzystywane do wykonywania przez Państwa Spółkę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług?

Odpowiedź Wnioskodawcy: Towary nabywane przez Wnioskodawcę od A („A”) są / były wykorzystywane do wykonywania przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

2. Czy w momencie sprzedaży towarów i usług Państwa Spółce A („A”) była czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT?

Odpowiedź Wnioskodawcy: W momencie sprzedaży towarów i usług Spółce A [A] była czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

3. Czy nabywane towary przez Państwa Spółkę od A („A”) nie były objęte zwolnieniem z podatku od towarów i usług?

Odpowiedź Wnioskodawcy: Nabywane towary przez Spółkę od A [A] nie były objęte zwolnieniem z podatku od towarów i usług.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w stanie faktycznym opisanym we Wniosku, Wnioskodawca miał prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT wydatków poniesionych na rzecz A z tytułu Transakcji, w sytuacji, gdy płatność została dokonana na rachunek rozliczeniowy kontrahenta (na rzecz A), który nie został zgłoszony do wykazu, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT, i czy w związku z tym brak jest przeciwwskazań do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT u Wnioskodawcy (art. 15d ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, winno być: „art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT”)?

(pytanie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 9 czerwca 2026 r.)

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w stanie faktycznym opisanym we wniosku, Wnioskodawca miał prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT wydatków poniesionych na rzecz A z tytułu Transakcji, w sytuacji, gdy płatność została dokonana na rachunek rozliczeniowy kontrahenta (na rzecz A), który nie został zgłoszony do wykazu, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT, w związku z tym brak jest przeciwwskazań do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT u Wnioskodawcy (art. 15d ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, winno być: „art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT”) (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 9 czerwca 2026 r.).

[Koszt uzyskania przychodu w podatku CIT]

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodów odnosi ewidentne korzyści, bowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodów.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.

[Wpływ art. 15d ustawy o CIT na zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów]

Zgodnie z brzmieniem art. 15d ust. 1 ustawy o CIT obowiązującym od dnia 1 stycznia 2020 r., podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców:

1. została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub

2. została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT - w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny, lub

3. pomimo zawarcia na fakturze wyrazów „mechanizm podzielonej płatności” zgodnie art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT, została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności określonego w art. 108a ust. 1a ustawy o VAT.

Natomiast, stosownie do art. 15d ust. 2 ustawy o CIT, w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców została dokonana z naruszeniem art. 15d ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy w tej części:

1. zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo

2. w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów - zwiększają przychody

- w miesiącu, w którym odpowiednio została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku płatniczego, został zlecony przelew albo płatność została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności.

Dodatkowo zgodnie z art. 15d ust. 4 ustawy o CIT, przepisów art. 15d ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o CIT nie stosuje się, w przypadku gdy podatnik dokonujący płatności dokonał zapłaty należności przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT, i złożył zawiadomienie, o którym mowa w art. 117ba § 3 Ordynacji podatkowej, do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla wystawcy faktury w terminie trzech dni od dnia zlecenia przelewu.

[Płatność na rachunek płatniczy]

Pojęcie rachunku płatniczego zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 25 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2025 r. Poz. 611 ze zm.), zgodnie z którym rachunek płatniczy jest to rachunek prowadzony dla jednego lub większej liczby użytkowników służący do wykonywania transakcji płatniczych, przy czym przez rachunek płatniczy rozumie się także rachunek bankowy oraz rachunek członka spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jeżeli rachunki te służą do wykonywania transakcji płatniczych.

Rodzaje rachunków bankowych określone zostały w rozdziale 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2026 r. Poz. 38 ze zm.) („Prawo Bankowe”). Art. 49 ust. 1 pkt 1 Prawa Bankowego stanowi, że jako rachunki bankowe należy rozumieć rachunki rozliczeniowe, w tym bieżące i pomocnicze oraz prowadzone dla nich na zasadach określonych w rozdziale 3a rachunki VAT.

Z kolei pojęcie transakcji płatniczej zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 29 ustawy o usługach płatniczych, w myśl którego transakcja płatnicza jest to zainicjowana przez płatnika lub odbiorcę wpłata, transfer lub wypłata środków pieniężnych.

Zgodnie z art. 96b ust. 1 ustawy o VAT - w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2019 r. - Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi w postaci elektronicznej wykaz podmiotów:

1. w odniesieniu do których naczelnik urzędu skarbowego nie dokonał rejestracji albo które wykreślił z rejestru jako podatników VAT;

2. zarejestrowanych jako podatnicy VAT, w tym podmiotów, których rejestracja jako podatników VAT została przywrócona.

Wykaz jest udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych w sposób umożliwiający sprawdzenie, w tym automatycznie, czy podmiot znajduje się w wykazie na wybrany dzień, przypadający nie wcześniej niż w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym podmiot jest sprawdzany. Dane tego podmiotu są udostępniane według stanu na wybrany dzień, z wyjątkiem danych, o których mowa w art. 96b ust. 3 pkt 1-3 ustawy o VAT, które są udostępniane według stanu na dzień sprawdzenia (art. 96b ust. 2 ustawy o VAT).

Z kolei w myśl art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.) („ustawa - Prawo Przedsiębiorców”), dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku, gdy:

1. stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz

2. jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15.000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

Jak wynika z uzasadnienia do projektu ustawy nowelizującej, którą dokonano nowelizacji tego przepisu (Druk nr 3301) celem projektowanej ustawy jest dalsze uszczelnienie systemu podatku od towarów i usług oraz zminimalizowanie ryzyka nieświadomego udziału podatników w karuzelach VAT.

W ostatnich latach zarówno w Polsce, jak i w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej obserwuje się niepokojące zjawisko wykorzystywania mechanizmów konstrukcji podatku VAT do uzyskiwania niezgodnych z prawem korzyści. Dotyczy to przede wszystkim uszczuplania należności budżetu państwa przez wyłudzanie nienależnego zwrotu tego podatku lub nieodprowadzanie należności podatkowych z tytułu VAT. (...)

Z art. 19 ustawy - Prawo Przedsiębiorców wynika obowiązek korzystania przez przedsiębiorcę z rachunku płatniczego, w każdym przypadku, gdy stroną transakcji jest inny przedsiębiorca oraz jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty.

W art. 12 ust. 4j pkt 1 i ust. 2 ustawy o CIT wprowadza się przepisy, które wyłączają skutki w postaci konieczności rozpoznania u podatnika przychodu, w sytuacji, gdy płatność będzie wynikała z transakcji innej niż określona w art. 19 ustawy - Prawo Przedsiębiorców lub zostanie dokonana na inny rachunek niż zawarty w wykazie, pod warunkiem, że podatnik złoży w terminie trzech dni od dnia zlecenia przelewu zawiadomienie o tym rachunku do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla wystawcy faktury.

Wzór zawiadomienia wraz z podstawowymi informacjami, które powinny być w nim zawarte, zostały określone w art. 117ba § 4 i § 5 Ordynacji podatkowej.

Wprowadzenie takiego przepisu zrównuje sytuację osób trzecich (np. faktora) z pozostałymi kontrahentami, którzy zgodnie z projektowanymi przepisami będą mogli zaliczyć wydatki do kosztów uzyskania przychodu mimo dokonania zapłaty na rachunek, który nie figuruje w wykazie, jeżeli zawiadomią o tym rachunku naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla wystawcy faktury.

W art. 2 i art. 3 projektowanej ustawy wprowadzono zmiany w ustawie o CIT, zgodnie z którymi podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części (lub zmniejszają wysokość kosztów), w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy - Prawo Przedsiębiorców została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub została dokonana na rachunek inny niż zawarty w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT - w przypadku transakcji z podatnikiem zarejestrowanym na potrzeby podatku VAT jako podatnik VAT czynny.

W powyższym zakresie zmiana ta poszerza zakres już istniejących przepisów dotyczących płatności gotówkowych w ramach transakcji przekraczających kwotę 15 000 zł.

Zatem stwierdzić należy, że od dnia 1 stycznia 2017 r. przy transakcjach, w których stronami są przedsiębiorcy, obowiązuje limit 15.000 zł dla płatności gotówkowych, a transakcje powyżej wskazanej kwoty muszą być dokonywane za pośrednictwem rachunku płatniczego, jeżeli podatnik chce uniknąć konsekwencji w postaci utraty możliwości zaliczenia w podatku dochodowym od osób prawnych wydatku do kosztów uzyskania przychodów (art. 19 ustawy - Prawo Przedsiębiorców).

[Spójnik „lub” w przepisie art. 15d ustawy o CIT]

W przepisie art. 15d ustawy o CIT jest mowa, iż podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców:

1. została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub
2. została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT - w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku VAT jako podatnik VAT czynny, lub
3. pomimo zawarcia na fakturze wyrazów „mechanizm podzielonej płatności” zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT, została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności określonego w art. 108a ust. 1a ustawy o VAT.

Spójnik „lub” łączący człony zdania wyraża możliwą wymienność lub wzajemne wyłączenie zdań równorzędnych albo części zdania. Tak wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2016 r. (sygn. II FSK 2754/13).

To oznacza, że jeśli płatność została dokonana za pośrednictwem rachunku płatniczego (a contrario do pkt i), to taka płatność nie jest wykluczona z zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT.

[Odniesienie do stanu faktycznego Wniosku]

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika m.in., że Wnioskodawca - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością - w 2023 r. oraz 2024 r. nabywał od A prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą towary [Transakcje]. Działalność gospodarcza A została wpisana do CEiDG w dniu (…) 2023 r. Zgłoszenie rejestracyjne VAT-R zostało osobiście zgłoszone przez A w dniu (…) 2023 r. (w zgłoszeniu A zrezygnowała ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o VAT).

A jest podmiotem niepowiązanym z Wnioskodawcą w rozumieniu ustawy o VAT, ustawy o CIT oraz ustawy o PIT.

Pomiędzy Wnioskodawcą a A obowiązywała Umowa Współpracy.

A kupowała towary, które następnie sprzedawała na rzecz Wnioskodawcy na własne ryzyko, a także ponosiła pełną odpowiedzialność za dostarczony na rzecz Wnioskodawcy towar.

A działała całkowicie niezależnie od Wnioskodawcy, a Wnioskodawca nie miał wpływu na działalność gospodarczą prowadzoną przez A.

A zaprzestała prowadzić działalność gospodarczą w dniu (…) 2024 r., a w dniu (…) 2024 r. prowadzona działalność gospodarcza A została wykreślona z CEiDG.

Obecnie, od dnia (…) 2024 r. A jest pracownikiem Wnioskodawcy.

Wykonywane obecnie obowiązki A wynikające z umowy o pracę są niezwiązane z Transakcjami. Zakres obowiązków A wynikającego z umowy o pracę jest inny niż zakres wynikający z Umowy Współpracy.

W okresie współpracy na podstawie Umowy Współpracy, A wystawiała faktury VAT na rzecz Wnioskodawcy.

Towar wynikający z Transakcji został dostarczony do Wnioskodawcy, a także później sprzedany do klientów Wnioskodawcy. A posiadała wszystkie FV za zakupiony towar, który później zakupił Wnioskodawca.

Wszystkie płatności realizowane były przez Wnioskodawcę na rachunek bankowy A wskazany na wystawianych fakturach. A ujęła wszystkie faktury sprzedażowe wystawione przez A na rzecz Wnioskodawcy w rejestrze VAT sprzedaży, plikach JPK, podatkowej księdze przychodów i rozchodów, a także A zapłaciła podatek VAT oraz podatek PIT związany ze sprzedażą na rzecz Wnioskodawcy.

Numer rachunku bankowego wskazany na fakturze nie widniał w wykazie podatników podatku VAT (A nie zgłosiła tego rachunku bankowego we wniosku do CEiDG). Wnioskodawca realizując płatność nie złożył zawiadomienia o zapłacie należności na ten rachunek do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu.

Wydatki związane z Transakcjami, spełniały warunki uznania ich za koszt uzyskania przychodów w podatku CIT, tj.

- zostały poniesione przez podatnika, czyli Wnioskodawcę, tj. były pokryte z zasobów majątkowych Wnioskodawcy;

- były definitywne (rzeczywiste), tj. wartość poniesionych wydatków nie została Wnioskodawcy w jakikolwiek sposób zwrócona;

- pozostawały w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą;

- poniesione zostały w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub mogły mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów;

- zostały właściwie udokumentowane;

- nie znajdowały się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Wnioskodawca w dniu (…) 2026 r. uzyskał zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w (…) wskazujące, że A:

- od (…) 2023 r. do (…) 2024 r. była zarejestrowana jako podatnik podatku VAT czynny, w podanym okresie nie nastąpiło wykreślenie lub przywrócenie do rejestru podatników VAT;

- złożyła JPK_VAT z deklaracją VAT-7 W okresie od 2023 do 2024 r. do których złożenia była obowiązana na podstawie przepisów ustaw podatkowych;

- wszystkie faktury wystawione na rzecz Wnioskodawcy zostały ujęte w złożonych JPK_VAT wraz z deklaracją VAT-7 w latach 2023 -2024;

- nie zalega w podatkach z deklaracji lub innego dokumentu składanych na podstawie przepisów ustaw podatkowych.

Takie samo zaświadczenie (o takie samej treści) zostało uzyskane przez A w dniu (…) 2026 r.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy w sytuacji, gdy płatność zostanie dokonana na rachunek rozliczeniowy kontrahenta, który nie został zgłoszony do wykazu, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT, nie pozbawia Wnioskodawcy do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu tych płatności.

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro:

1. wydatki miały związek z przychodami w podatku CIT;

2. płatność została zrealizowana za pomocą rachunku płatniczego,

3. A była podatnikiem podatku VAT,

4. A wykazała wszystkie Transakcje z Wnioskodawcą w swoich rozliczeniach podatkowych,

5. z tytułu tych Transakcji nie nastąpiło jakiekolwiek uszczuplenie podatkowe,

6. wskazane fakty zostały potwierdzone przez Naczelnika US w wydanych zaświadczeniach,

7. w przepisie art. 15d ustawy o CIT jest mowa, iż podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy - Prawo Przedsiębiorców:

i. została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub

ii. została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT - w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku VAT jako podatnik VAT czynny, lub

iii. pomimo zawarcia na fakturze wyrazów „mechanizm podzielonej płatności” zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT, została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności określonego w art. 108a ust. 1a ustawy o VAT,

to brak jest przeciwwskazań do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT u Wnioskodawcy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

W myśl tego przepisu, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawa o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby zatem wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów należy oceniać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczyniać się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów - w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości.

Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków zawarty w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny.

Dodatkowo, art. 15d ust. 4 ustawy o CIT stanowi, że:

Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 w zakresie, w jakim przepis ten dotyczy płatności dokonanej z naruszeniem ust. 1 pkt 2, nie stosuje się, jeżeli zapłata należności przez podatnika:

1. została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a podatnik złożył przy pierwszej zapłacie należności przelewem na ten rachunek zawiadomienie, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu lub

2. została dokonana przelewem na rachunek banku lub rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej:

a) służący do dokonywania rozliczeń z tytułu nabywanych przez ten bank lub tę kasę wierzytelności pieniężnych lub

b) wykorzystywany przez ten bank lub tę kasę do pobrania należności od nabywcy towarów lub usługobiorcy za dostawę towarów lub świadczenie usług, potwierdzone fakturą, i przekazania jej w całości albo części dostawcy towarów lub usługodawcy, lub

c) prowadzony przez ten bank lub tę kasę w ramach gospodarki własnej, niebędący rachunkiem rozliczeniowym

- jeżeli odpowiednio bank, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa lub podmiot będący wystawcą faktury, wraz z informacją o numerze rachunku do zapłaty, przekazali podatnikowi informację, że rachunek wskazany do zapłaty jest rachunkiem, o którym mowa w lit. a, b lub c, lub

3. została dokonana z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa w art. 108a ustawy o podatku od towarów i usług, lub

4. wynika z faktury dokumentującej czynności z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, importu towarów, importu usług lub dostawy towarów rozliczanej przez nabywcę.

Zgodnie z art. 96b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej jako: „ustawa o VAT”):

1. Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi w postaci elektronicznej wykaz podmiotów:

1. w odniesieniu do których naczelnik urzędu skarbowego nie dokonał rejestracji albo które wykreślił z rejestru jako podatników VAT;

2. zarejestrowanych jako podatnicy VAT, w tym podmiotów, których rejestracja jako podatników VAT została przywrócona.

2. Wykaz jest udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych w sposób umożliwiający sprawdzenie, w tym automatycznie, czy podmiot znajduje się w wykazie na wybrany dzień, przypadający nie wcześniej niż w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym podmiot jest sprawdzany. Dane tego podmiotu są udostępniane według stanu na wybrany dzień, z wyjątkiem danych, o których mowa w ust. 3 pkt 1-3, które są udostępniane według stanu na dzień sprawdzenia.

Z kolei w myśl art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.):

Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy:

1. stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz

2. jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że przy transakcjach, w których stronami są przedsiębiorcy, obowiązuje limit 15.000 zł dla płatności gotówkowych, a transakcje powyżej wskazanej kwoty muszą być dokonywane za pośrednictwem rachunku płatniczego jeżeli podatnik chce uniknąć konsekwencji w postaci utraty możliwości zaliczenia w podatku dochodowym od osób prawnych wydatku do kosztów uzyskania przychodów (art. 19 ustawy Prawo przedsiębiorców).

Natomiast, przepisy art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, dotyczą sankcji w postaci utraty możliwości zaliczenia do kosztów wydatków przez podatników, którzy dokonają zapłaty (powyżej 15.000 zł) na rachunek spoza wykazu w sytuacji, gdy dostawa towarów lub świadczenie usług są potwierdzone fakturą i zostały dokonane przez podatników VAT czynnych.

Wskazać zatem należy, że sytuacja wymieniona w art. 15d ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, stanowi odrębną kategorię niż te wymienione w pkt 2 tych przepisów. Jak wskazano powyżej sytuacja wymieniona w pkt 2 skierowana jest do płatności dokonywanych na rzecz dostawcy lub usługodawcy będącym podatnikiem VAT czynnym. W takim przypadku płatność powinna być zawsze dokonana na rachunek zawarty w wykazie. Dokonanie płatności w tej sytuacji na rachunek płatniczy, który nie jest zawarty w wykazie będzie traktowane jako działanie niezgodne z wprowadzonymi przepisami i oznaczać będzie zastosowanie przewidzianych sankcji.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy m.in. wynika, że w 2023 r. oraz 2024 r. nabyli Państwo od A prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą towary („Transakcje”). Działalność gospodarcza A została wpisana do CEiDG w dniu (…) 2023 r. Zgłoszenie rejestracyjne VAT-R zostało osobiście zgłoszone przez A w dniu (…) 2023 r. (w zgłoszeniu A zrezygnowała ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy o VAT).

W okresie współpracy na podstawie Umowy Współpracy, A wystawiała faktury VAT na rzecz Państwa.

Towar wynikający z Transakcji został dostarczony do Państwa, a także później sprzedany do Państwa klientów. A posiadała wszystkie faktury za zakupiony towar, który później Państwo zakupili.

Wszystkie płatności realizowane były przez Państwa na rachunek bankowy A wskazany na wystawianych fakturach.

Numer rachunku bankowego wskazany na fakturze nie widniał w wykazie podatników podatku VAT (A nie zgłosiła tego rachunku bankowego we wniosku do CEiDG). Państwo realizując płatność nie złożyli zawiadomienia o zapłacie należności na ten rachunek do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy mieli Państwo prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT wydatków poniesionych na rzecz A z tytułu Transakcji, w sytuacji, gdy płatność została dokonana na rachunek rozliczeniowy kontrahenta (na rzecz A), który nie został zgłoszony do wykazu, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT, i czy w związku z tym brak jest przeciwwskazań do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT u Państwa.

Z wniosku wynika, iż numer rachunku bankowego wskazany na fakturze nie widniał w wykazie podatników podatku VAT (A nie zgłosiła tego rachunku bankowego we wniosku do CEiDG). Realizując płatność nie złożyli Państwo zawiadomienia o zapłacie należności na ten rachunek do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu. Tym samym w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie przepis art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Dokonanie płatności przez Państwa w tej sytuacji na rachunek płatniczy, który nie jest zawarty w wykazie będzie traktowane jako działanie niezgodne z wprowadzonymi przepisami i oznaczać będzie zastosowanie przewidzianych sankcji.

W przypadku dokonania przelewu na rachunek, który na dzień zlecenia przelewu nie znajduje się w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca przewidział możliwość zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem dokonania zgłoszenia, o którym mowa w art. 15d ust. 4 ustawy o CIT, tj. złożenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 Ordynacji podatkowej, do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla wystawcy faktury w terminie siedmiu dni od dnia zlecenia przelewu.

Zatem, aby uniknąć negatywnych skutków w podatku CIT na gruncie art. 15d ust. 1 pkt 2 tej ustawy, powinni byli Państwo zawiadomić o zapłacie należności na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w Wykazie podatników VAT właściwego naczelnika urzędu skarbowego w formie określonego przepisami ustawy Ordynacja podatkowa zawiadomienia (ZAW-NR) w terminie siedmiu dni od dnia zlecenia przelewu dokonując płatności za wystawione przez kontrahenta faktury na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT w kwocie powyżej 15 000 zł.

W związku z powyższym Państwa stanowisko, iż mieli Państwo prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT wydatków poniesionych na rzecz A z tytułu Transakcji, w sytuacji, gdy płatność została dokonana na rachunek rozliczeniowy kontrahenta (na rzecz A), który nie został zgłoszony do wykazu, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o VAT, w związku z tym brak jest przeciwwskazań do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT u Państwa - należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W zakresie pytania Nr 2 dotyczącego podatku od towarów i usług, zostanie/zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek przedstawionego we wniosku elementu opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.