0114-KDIP2-2.4010.193.2026.1.ND

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:

• prawidłowym jest pomniejszenie podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym o pełną wartość przychodów z tytułu sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora;
• powyższe pomniejszenie przysługuje Spółce niezależnie od tego, czy wybierze podstawową czy uproszczoną metodę obliczania podstawy opodatkowania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Sp. z o.o. [dalej: Wnioskodawca lub Spółka] jako autoryzowany dealer zajmuje się sprzedażą detaliczną samochodów osobowych. Wnioskodawca podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce dla potrzeb CIT i jest czynnym podatnikiem VAT.

Spółka w 2025 roku poniosła stratę podatkową ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych. Tym samym, Spółka nie osiągnęła za 2025 r. wymaganego poziomu rentowności, o którym mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT, tj. 2% udziału dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach innych niż z zysków kapitałowych.

Z uwagi na niską rentowność, Spółka uzyskała za 2025 rok status podatnika tzw. minimalnego podatku dochodowego [dalej: podatek minimalny lub minimalny CIT].

Spółka nie spełnia za 2025 rok warunków do skorzystania z jakichkolwiek wyłączeń wymienionych w art. 24ca ust. 14 ustawy o CIT, w konsekwencji czego jest zobowiązana do ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym, o którym mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT i obliczenia należnego podatku, zgodnie z zasadami art. 24ca ustawy o CIT. W szczególności, o ile w 2024 r. Spółka była zwolniona z podatku ze względu na tzw. rentowność grupową, to niestety w 2025 r. rentowność całej grupy nie osiągnęła już wymaganego progu >2%.

W związku z powyższym, Spółka przygotowała kalkulację podstawy opodatkowania zgodnie z art. 24ca ust. 3 ustawy o CIT, którą stanowiła suma kwoty odpowiadającej 1,5% wartości przychodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych osiągniętych przez Spółkę w roku podatkowym (art. 24ca ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT) oraz wartości kosztów tzw. usług niematerialnych (art. 24ca ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT) poniesionych na rzecz podmiotów określonych w art. 24ca ust. 3 pkt 4 w części przekraczającej o 3 000 000 zł kwotę obliczoną zgodnie ze wskazanym w art. 24ca ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT wzorem.

Jednocześnie, na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej Spółka korzysta z faktoringu pełnego, zwanego również faktoringiem bez regresu, będącego usługą finansową polegającą na sprzedaży firmie faktoringowej (instytucji finansowej) wierzytelności wynikających z wystawionych przez Spółkę faktur z tytułu sprzedaży towaru lub świadczenia usług.

W ramach tej usługi faktor przelewa na rachunek Spółki cenę za wierzytelność przed terminem płatności ustalonym dla klienta, co pozwala Spółce na szybkie uzyskanie środków pieniężnych za sprzedany towar lub świadczone usługi, bez konieczności oczekiwania na zapłatę, która często bywa odroczona w czasie. Jednocześnie faktor przejmuje na siebie ryzyko niewypłacalności kontrahenta Spółki

Jako faktorant, Spółka przenosi na faktora wierzytelności wynikające z zawartych przez Spółkę ze swoimi kontrahentami umów sprzedaży towarów lub świadczenia usług. W zamian za świadczenie tej usługi faktor pobiera prowizję, a odpowiedzialność za dochodzenie należności oraz zarządzanie ryzykiem niewypłacalności leży po jego stronie.

Z tytułu realizacji faktoringu pełnego Spółka rozpoznaje przychody podatkowe z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz faktora, w wartości ceny sprzedanej wierzytelności, ustalonej zgodnie z umową faktoringu, która zasadniczo odpowiada 100% wartości wierzytelności. Jednocześnie, Spółka rozpoznaje w swoim wyniku podatkowym koszty uzyskania tychże przychodów. Spółka w ustalaniu swoich obowiązków w tym zakresie, kieruje się m.in. wytycznymi wynikającymi z Interpretacji Ogólnej Ministra Finansów z 15.02.2021 r.

Ponieważ zgodnie z art. 24ca ust. 10 pkt 3 w zw. z ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT, podstawa opodatkowania podlega pomniejszeniu o przychody, o których mowa w ust. 2, tj. m.in. przychody z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, której przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem, Spółka dokonując kalkulacji swojego zobowiązania z tytułu podatku minimalnego za 2025 rok, pomniejszyła ustaloną wcześniej, zgodnie z art. 24ca ust. 3 ustawy o CIT, podstawę opodatkowania o pełną wartość przychodów ze sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora, czym spowodowała zmniejszenie podstawy opodatkowania do zera.

Spółka ocenia, że zasadność dokonania odliczenia jest oczywista, z niniejszym wnioskiem występuje natomiast z daleko idącej ostrożności.

Wnioskodawca jednocześnie przewiduje, że również w kolejnych latach, jego rentowność może nie osiągnąć progu 2% wskazanego w art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT. Równolegle, Spółka w dalszym ciągu planuje nieprzerwanie korzystać z faktoringu, ponieważ zdecydowanie korzystnie wpływa to na poprawę jej płynności finansowej.

Pytania

1. Czy Spółka postępuje prawidłowo pomniejszając na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym o pełną wartość przychodów z tytułu sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora w ramach tzw. faktoringu pełnego, w tym również w sytuacji, w której pomniejszenie to skutkuje zmniejszeniem podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym do zera?

2. Czy opisane wyżej pomniejszenie przysługuje Spółce na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT niezależnie od tego, czy wybierze podstawową metodę obliczania podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 24ca ust. 3 czy uproszczoną, o której mowa w ust. 3a?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1

W ocenie Spółki, Spółka prawidłowo postępuje pomniejszając na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym o pełną wartość przychodów z tytułu sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora w ramach tzw. faktoringu pełnego, w tym również w sytuacji, w której pomniejszenie to skutkuje zmniejszeniem podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym do zera.

Uzasadnienie

Stosowanie do art. 24ca ust. 1 ustawy o CIT:

podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:

1. poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo

2. osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%,

- wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).

Dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się m.in. kwot wskazanych w art. 24ca ust. 2 pkt 4, tj:

3. przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z tymi przychodami z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, której przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem;

W myśl art. 24ca ust. 3 podstawę opodatkowania stanowi suma:

1. kwoty odpowiadającej 1,5% wartości przychodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych osiągniętych przez podatnika w roku podatkowym oraz

2. poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, z wyjątkiem gdy powiązania wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem Państwa lub jednostkami samorządu terytorialnego lub ich związkami, kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 w takiej części, w jakiej koszty te przewyższają kwotę obliczoną według następującego wzoru:

[(P - Po) - (K - Am - Kfd)] × 30%

w którym poszczególne symbole oznaczają:

P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

Po - przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13,

K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1,

Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1, oraz

3. kosztów:

a) usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze,

b) wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw lub wartości, których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7,

c) przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz świadczeń o podobnym charakterze

d) poniesionych bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają o 3 000 000 zł kwotę obliczoną według następującego wzoru:

[(P - Po) - (K - Am - O)] × 5%

w którym poszczególne symbole oznaczają:

P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

Po - przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13,

K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1,

Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

O - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odsetki, bez pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1.

Ponadto, stosowanie do art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT:

podatnik może wybrać uproszczony sposób ustalania podstawy opodatkowania stanowiącej kwotę odpowiadającą 3% wartości osiągniętych przez podatnika w roku podatkowym przychodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, przy czym o wyborze takiego sposobu ustalania podstawy opodatkowania podatnik informuje w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy, za który dokonał takiego wyboru.

Z kolei na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT, podstawa opodatkowania podlega pomniejszeniu o przychody, o których mowa w ust. 2. Przepis ten, przytoczony powyżej, na wstępie uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy, uwzględnia m.in. przychody ze sprzedaży wierzytelności.

W ocenie Spółki, z przywołanych powyżej przepisów wynika jednoznacznie, że podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym, o której mowa w art. 24ca ust. 3 lub ust. 3a ustawy o CIT, obniża się o pełną wartość przychodów podatkowych uzyskanych z tytułu sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora w ramach tzw. faktoringu pełnego. W oczywisty sposób odliczenie to ma zastosowanie również w sytuacji, gdy powoduje ono zredukowanie podstawy opodatkowania do zera.

Za prawidłowością stanowiska Spółki przemawia szereg argumentów.

Po pierwsze, wykładnia językowa treści przepisu nie pozostawia wątpliwości i może prowadzić tylko do jednego wniosku, że użycie w art. 24ca ust. 10 ustawy o CIT zwrotu „podlega pomniejszeniu” ma charakter nakazowy i oznacza obowiązek obniżenia podstawy opodatkowania o wskazane „przychody”.

Przepis ten nie wskazuje żadnych innych wartości niż „przychody”, nie wprowadza ograniczeń czy nie odwołuje w swej treści do innych przepisów. Żaden inny przepis ustawy o CIT również nie modyfikuje jego treści ani nie wprowadza dodatkowych warunków czy wyjątków dotyczących jego stosowania. Spółka nie dostrzega żadnych podstaw do tego, aby omawiane odliczenie mogło nie mieć zastosowania w jej przypadku.

Po drugie, stanowisko to w pełni potwierdza zarówno wykładnia celowościowa, jak i historyczna.

Celem ustawodawcy we wprowadzeniu ww. odliczenia było to, aby spółki, które finansują się faktoringiem i rozpoznają z tego tytułu przychody, nie były z tego powodu „karane” podatkiem minimalnym. Nie ma bowiem podstaw do tego, by podatek dochody był płacony od transakcji faktoringowych, których wynik jest ujemny (koszty ze zbycia wierzytelności będą zawsze wyższe niż przychody z uwagi na prowizję faktora). Stąd też ustawodawca zezwala na odliczenie przychodów faktoringowych na poziomie obliczenia rentowności. Nie jest to jednak wystarczające, ponieważ spółki, które nie osiągają 2% rentowności nawet po tym odliczeniu byłyby nadal zobligowane do płacenia podatku minimalnego. Dlatego zneutralizowanie przychodów z wierzytelności wymagało wprowadzenia dodatkowo odliczenia od podstawy opodatkowania.

Powyższy cel wybrzmiewa jasno z uzasadnienia do projektu ustawy wprowadzającej omawiane przepisy, tj. do ustawy z 7 października 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2180): Proponowana w ust. 2 pkt 4 zmiana zmierza w kierunku osiągnięcia sytuacji pożądanej zarówno z perspektywy faktorantów (zbywających) jak i faktorów (na rzecz których dokonywana jest cesja). W tym celu wyłączenie ze wskaźnika rentowności rozszerzone zostanie o przychody i koszty z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz zarówno instytucji finansowych w rozumieniu art. 15c ust. 16 (już obecnie zwolnionych podmiotowo z minimalnego podatku dochodowego na mocy ust. 14 pkt 2), jak i instytucji finansowych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (dalej: "Prawo bankowe") w przypadku których przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu wierzytelności powstałych w wyniku umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy wierzycielem a dłużnikiem. Symetrycznie z powyższym przepisem przychody, o których mowa w ust. 2 pkt 4 podlegać będą wyłączeniu z podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym (ust. 10)

Spółka zatem stosuje przepis art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT zgodnie z jego brzmieniem oraz celem jego wprowadzenia.

Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w analogicznych rozstrzygnięciach Dyrektora KIS.

Przykładowo, w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 3 września 2025 r. o sygn. akt: 0111-KDIB1-1.4010.415.2025.1.SG, organ za prawidłowe uznał stanowisko, że podstawę opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym, ustaloną przez Spółkę za rok podatkowy zakończony z dniem 31 marca 2025 r., należało pomniejszyć o przychody podatkowe uzyskane w tym roku podatkowym z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w ramach umów faktoringu pełnego, w tym również w sytuacji, w której pomniejszenie to skutkowałoby zredukowaniem podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym do zera oraz, że podstawę opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym, ustaloną przez Spółkę w przyszłych, poszczególnych latach podatkowych, należy pomniejszyć o uzyskane w danym roku podatkowym przychody podatkowe z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w ramach umów faktoringu pełnego, w tym również w sytuacji, w której pomniejszenie to będzie skutkowało zredukowaniem podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym do zera.

Podobnie rozstrzygnął Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 12 września 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.365.2025.1.ASK, w której potwierdził, że Spółka jako faktorant ustalając podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym, zgodnie z art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT powinna pomniejszyć podstawę opodatkowania o wartość przychodów, o których mowa w art. 24ca ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT (wartość przychodów uzyskanych z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, której przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem).

Uwzględniając przedstawioną podstawę prawną oraz argumentację, Spółka postępuje - i w razie stosowania opisanego mechanizmu w przyszłości, będzie postępować - prawidłowo pomniejszając na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym o pełną wartość przychodów z tytułu sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora w ramach faktoringu pełnego.

Ad. 2

W ocenie Spółki, opisane wyżej pomniejszenie przysługuje Spółce na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 3 niezależnie od tego, czy wybierze podstawową metodę obliczania podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 24ca ust. 3 czy uproszczoną, o której mowa w ust. 3a.

Uzasadnienie

Art. 24ca ust. 10 nie zawiera żadnego odesłania ani ograniczenia wskazującego, że przewidziane w nim pomniejszenie ma zastosowanie wyłącznie do podstawy opodatkowania ustalanej według metody określonej w art. 24ca ust. 3. Przepis posługuje się ogólnym pojęciem podstawy opodatkowania, bez różnicowania sposobu jej kalkulacji.

Skoro ustawodawca nie wprowadził ograniczenia, należy przyjąć, że pomniejszenie ma zastosowanie do każdej podstawy opodatkowania ustalonej na gruncie art. 24ca, niezależnie od zastosowanej metody określonej w ust. 3, bądź ust. 3a tego przepisu.

Tym samym uznać należy, że pomniejszenie przysługuje Spółce na podstawie art. 24ca ust. 10 pkt 3 niezależnie od tego, czy wybierze podstawową metodę obliczania podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 24ca ust. 3 ustawy o CIT, czy uproszczoną, o której mowa w ust. 3a.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Od 1 stycznia 2022 r. art. 2 pkt 48 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) wprowadzono do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przepisy dotyczące minimalnego podatku dochodowego od osób prawnych tj. art. 24ca.

Z uzasadnienia do Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Druk nr 1532, str. 73-74) wynika, że „ponieważ celem wprowadzanego rozwiązania jest ograniczenie stosowania przez podatników mechanizmów optymalizacji mogących skutkować zmniejszaniem zobowiązań podatkowych poprzez zaniżanie dochodu podatkowego, niektóre kategorie podmiotów zostały wyłączone spod jurysdykcji tego opodatkowania”.

Wprowadzone przepisy uległy zmianie od 1 stycznia 2023 r. W ramach nowelizacji zmodyfikowany został sposób wyliczenia straty i poziomu rentowności. Rozszerzono również katalog podmiotów wyłączonych z minimalnego opodatkowania.

I tak, zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 dalej: „ustawa o CIT”):

Podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:

1. poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo

2. osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%

- wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).

Jak wynika z powyższego przepisu, minimalny podatek dochodowy w wysokości 10% podstawy opodatkowania dotyczy przede wszystkim spółek oraz podatkowych grup kapitałowych z siedzibą lub miejscem zarządu na terytorium Polski. Obejmuje on nie tylko podatników, którzy w danym roku podatkowym ponieśli stratę określoną w art. 24ca ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, ale również tych, których udział dochodów z działalności operacyjnej (tj. przychodów innych niż z zysków kapitałowych) w całych przychodach nie przekroczył 2%. Udział ten określany jest mianem wskaźnika dochodowości lub wskaźnika rentowności.

W art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT, ustawodawca przewidział zamknięty katalog przychodów/kosztów, których nie należy uwzględniać dla celów obliczenia powyższego wskaźnika dochodowości. Zgodnie z poniższym przepisem obliczany jest wskaźnik dochodowości:

Dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się:

1. zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, w tym poprzez odpisy amortyzacyjne, kosztów wynikających z nabycia, wytworzenia lub ulepszenia środków trwałych lub wykorzystywania środków trwałych na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający;

2. przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami odpowiednio osiągniętych albo poniesionych w związku z transakcją, jeżeli:

a) cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz

b) podatnik w roku podatkowym poniósł stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych z transakcji, o której mowa w lit. a, albo osiągnął udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach innych niż z zysków kapitałowych wynikający z takiej transakcji w wysokości nie większej niż 2%, przy czym obliczenia straty i udziału dochodów w przychodach dokonuje się odrębnie dla transakcji tego samego rodzaju;

3. zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów opłat ustalonych w umowie określonej w art. 17a pkt 1;

4. przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów bezpośrednio związanych z tymi przychodami z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, której przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem;

5. wzrostu kosztów uzyskania przychodów z tytułu zakupu energii elektrycznej, cieplnej lub gazu przewodowego, stanowiącego dodatnią różnicę między kosztami uzyskania przychodów poniesionymi z tego tytułu w roku podatkowym, za który należny jest minimalny podatek dochodowy, a kosztami uzyskania przychodów poniesionymi z tego tytułu w roku podatkowym bezpośrednio poprzedzającym ten rok;

6. zapłaconych przez podmiot do tego obowiązany kwot:

a) podatku akcyzowego,

b) podatku od sprzedaży detalicznej,

c) podatku od gier,

d) opłaty paliwowej,

e) opłaty emisyjnej;

7. zaliczonej odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów kwoty podatku akcyzowego zawartego w cenie wyrobów akcyzowych kupowanych i sprzedanych przez podatnika dokonującego obrotu tymi wyrobami;

8. 20% kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 4g-4h.

Zgodnie z art. 24ca ust. 3 ustawy o CIT:

Podstawę opodatkowania stanowi suma:

1)kwoty odpowiadającej 1,5% wartości przychodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych osiągniętych przez podatnika w roku podatkowym oraz

2. poniesionych na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4, z wyjątkiem gdy powiązania wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem Państwa lub jednostkami samorządu terytorialnego lub ich związkami, kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 w takiej części, w jakiej koszty te przewyższają kwotę obliczoną według następującego wzoru:

[(P - Po) - (K - Am - Kfd)] × 30%

w którym poszczególne symbole oznaczają:

P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

Po - przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13,

K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1,

Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1,

oraz

3. (uchylony)

4. kosztów:

a) usług doradczych, badania rynku, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, ubezpieczeń, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze,

b) wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw lub wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7,

c) przeniesienia ryzyka niewypłacalności dłużnika z tytułu pożyczek, innych niż udzielonych przez banki i spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe, w tym w ramach zobowiązań wynikających z pochodnych instrumentów finansowych oraz świadczeń o podobnym charakterze

- poniesionych bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 lub podmiotów mających miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2, w części, w jakiej koszty te łącznie w roku podatkowym przekraczają o 3 000 000 zł kwotę obliczoną według następującego wzoru:

[(P - Po) - (K - Am - O)] × 5%

w którym poszczególne symbole oznaczają:

P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,

Po - przychody o charakterze odsetkowym w rozumieniu art. 15c ust. 13,

K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1,

Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

O - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów odsetki, bez pomniejszeń wynikających z art. 15c ust. 1.

Z kolei zgodnie z art. 24 ca ust. 3a ustawy o CIT:

Podatnik może wybrać uproszczony sposób ustalania podstawy opodatkowania stanowiącej kwotę odpowiadającą 3% wartości osiągniętych przez podatnika w roku podatkowym przychodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, przy czym o wyborze takiego sposobu ustalania podstawy opodatkowania podatnik informuje w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok podatkowy, za który dokonał takiego wyboru.

Natomiast art. 24ca ust. 10 ustawy o CIT stanowi, że:

Podstawa opodatkowania podlega pomniejszeniu o:

1. wartość odliczeń zmniejszających w roku podatkowym podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 18, z wyłączeniem pomniejszeń, o których mowa w art. 18f, przy czym art. 27 ust. 4a stosuje się odpowiednio;

2. przychody, które są uwzględniane przy obliczaniu dochodu zwolnionego z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, u podatnika, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych określonych w tych przepisach;

3. przychody, o których mowa w ust. 2.

W myśl art. 24ca ust. 11 ustawy o CIT:

Podatnicy obowiązani do zapłaty minimalnego podatku dochodowego są obowiązani w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, wykazać podstawę opodatkowania, pomniejszenia, o których mowa w ust. 10, i kwotę minimalnego podatku dochodowego.

Stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy o CIT:

Podstawę opodatkowania, z zastrzeżeniem art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24aa, art. 24b, art. 24ca, art. 24d, art. 24f i art. 28h, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 7 albo art. 7a, po odliczeniu:

1. darowizn przekazanych na cele określone w art. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, organizacjom, o którym mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom, określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego, obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele - łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1;

2. (uchylony)

3. (uchylony)

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. w bankach - 20% kwoty kredytów (pożyczek) umorzonych w związku z realizacją programu restrukturyzacji na podstawie odrębnych ustaw, zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów kredytów (pożyczek) zakwalifikowanych do kategorii stracone, a w bankach stosujących MSR - kredytów (pożyczek), o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 26c lit. c tiret pierwsze;

7. darowizn na cele kultu religijnego - łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1;

8. darowizn przekazanych na cele kształcenia zawodowego publicznym szkołom prowadzącym kształcenie zawodowe, o których mowa w art. 4 pkt 28a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, oraz publicznym placówkom i centrom, o których mowa w art. 2 pkt 4 tej ustawy - łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 3 albo w art. 7a ust. 1.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Z wniosku wynika, że podlegają Państwo nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce w zakresie podatku CIT i są Państwo czynnym podatnikiem VAT.

Państwa przedmiotem działalności jako autoryzowany dealer jest sprzedaż detaliczna samochodów osobowych.

W 2025 r. Spółka poniosła stratę podatkową ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych i tym samym, za rok (…) nie osiągnęła wymaganego poziomu rentowności. W związku z tym, Spółka uzyskała za rok 2025 status podatnika tzw. minimalnego podatku dochodowego.

Z uwagi na fakt, że Spółka za rok 2025 nie spełnia warunków do jakichkolwiek wyłączeń wymienionych w art. 24ca ust. 14 ustawy o CIT - jest ona zobowiązana do ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym i obliczenia należnego podatku zgodnie z art. 24ca ustawy o CIT. W związku z tym, Spółka przygotowała kalkulację podstawy opodatkowania, którą stanowiła suma kwoty odpowiadającej 1,5% wartości przychodów ze źródła przychodów innych niż zysków kapitałowych przez Spółkę w roku podatkowym oraz wartości kosztów tzw. usług niematerialnych poniesionych na rzecz podmiotów określonych w art. 24ca ust. 3 pkt 4 w części przekraczającej o 3 000 000 zł kwotę obliczoną zgodnie ze wskazanym w ustawie o CIT wzorem. Spółka korzysta z faktoringu pełnego. Spółka dokonując kalkulacji swojego zobowiązania z tytułu podatku minimalnego za 2025 rok, pomniejszyła ustaloną wcześniej podstawę opodatkowania o pełną wartość przychodów ze sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora, czym spowodowała zmniejszenie podstawy opodatkowania do zera.

Jednocześnie przewidują Państwo, że również w kolejnych latach rentowność Spółki może nie osiągnąć progu 2%, a także planują Państwo nieprzerwalnie korzystać z faktoringu.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy Spółka postępuje prawidłowo pomniejszając podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym o pełną wartość przychodów z tytułu sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora w ramach faktoringu pełnego, w tym również w sytuacji, w której pomniejszenie to skutkuje zmniejszeniem podstawy opodatkowania do zera.

Powzięli Państwo także wątpliwość w kwestii, czy pomniejszenie ww. podstawy opodatkowania przysługuje Spółce niezależnie od tego, czy wybierze podstawową metodę obliczania podstawy opodatkowania, czy uproszczoną.

Państwa zdaniem, prawidłowym postępowaniem jest pomniejszenie podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym o pełną wartość przychodów z tytułu sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora w ramach tzw. faktoringu pełnego, w tym również w sytuacji, w której pomniejszenie to skutkuje zmniejszeniem podstaw opodatkowania podatkiem dochodowym do zera.

Uważają Państwo także, że ww. pomniejszenie przysługuje Spółce niezależnie od tego, czy wybierze podstawową metodę obliczania podstawy opodatkowania, czy uproszczoną.

Jak wynika z uzasadnienia do Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Druk sejmowy nr 2544):

„Proponowane zwolnienie jest dopełnieniem regulacji dot. branży faktoringowej przewidzianych w art. 24ca ust. 2 pkt 4 (wyłączenie wartości należności handlowych zbywanych na rzecz podmiotów z branży faktoringowej (objętych umowami faktoringu)) i ust. 10 (wyłączenie z podstawy opodatkowania przychodów z tego tytułu).

Zgodnie z propozycją, zwolnieniem podmiotowym objęte zostaną instytucje finansowe w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 Prawa bankowego (pod pojęciem „instytucji finansowej” należy rozumieć instytucję finansową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia nr 575/2013), których podstawowym przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem”.

Minimalny podatek dochodowy jest podatkiem rocznym, obliczanym po zakończeniu danego roku obrotowego. Podatnicy obowiązani do zapłaty minimalnego podatku dochodowego są obowiązani w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać podstawę opodatkowania wraz z pomniejszeniami o ewentualne odliczenia i kwotę minimalnego podatku dochodowego.

Odnosząc cytowane przepisy na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać należy, że skoro jak wskazali Państwo w opisie sprawy w ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje - i może dokonywać w przyszłości - zbycia wierzytelności wynikających z prowadzonej sprzedaży w ramach umów zawieranych z podmiotami określonymi w art. 24ca ust. 2 pkt 4 ustawy o CIT, tj. z instytucjami finansowymi w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, których przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem, to podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym powinni Państwo pomniejszyć o przychody z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, której przedmiotem działalności jest świadczenie usług finansowych polegających na odpłatnym nabywaniu od wierzyciela wierzytelności powstałych w wyniku zawarcia umowy sprzedaży towarów lub świadczenia usług pomiędzy tym wierzycielem a dłużnikiem.

Tym samym przysługuje Państwu prawo do obniżenia podstawy opodatkowania o przychody uzyskane z tytułu zbycia wierzytelności na rzecz Instytucji finansowych w ramach umów faktoringu pełnego, w tym również w sytuacji, w której pomniejszenie to skutkowałoby zredukowaniem podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem do zera.

Zatem, Spółka prawidłowo postępuje pomniejszając podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym o pełną wartość przychodów z tytułu sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora w ramach tzw. faktoringu pełnego, w tym również w sytuacji, w której pomniejszenie to skutkuje zmniejszeniem podstawy opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym do zera.

W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należało uznać za prawidłowe.

W przypadku przyjęcia uproszczonej metodologii kalkulacji podatku minimalnego, tj. zgodnie z art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT (gdzie podstawę opodatkowania stanowi 3% przychodów wartości osiągniętych przez podatnika w roku podatkowym przychodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych) poziom min. 3% udziału przychodów z faktoringu w ogóle przychodów innych niż z zysków kapitałowych podatnika, powoduje iż podstawa opodatkowania podatkiem minimalnym wynosi zero.

Gdyby intencją ustawodawcy było pomniejszenie elementu kalkulacyjnego podatku minimalnego tj. - przychodów innych, iż niż zysków kapitałowych podatnika - a nie obniżenia samej podstawy opodatkowania o wartość przychodów, o których mowa w art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT redakcja art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT byłaby zgoła odmienna.

Literalne brzmienie przepisu art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT a także uzasadnienia do ustawy wprowadzającej analizowaną regulację, nie pozostawia wątpliwości iż cała wartość przychodów, o których mowa w art. 24ca ust. 2 ustawy o CIT pomniejsza podstawę opodatkowania określoną zgodnie z art. 24ca ust. 3 lub 3a ustawy o CIT.

Tym samym dokonując kalkulacji podstawy opodatkowania według metody standardowej zgodnie z art. 24ca ust. 3 ustawy o CIT lub metody uproszczonej art. 24ca ust. 3a ustawy o CIT, Spółka uprawniona będzie, na podstawie dyspozycji art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT, do jej pomniejszenia o przychody, o których mowa w ust. 2 ustawy o CIT, tj. przychody osiągnięte w związku z sprzedażą firmie faktoringowej wierzytelności wynikających z wystawionych przez Spółkę faktur z tytułu sprzedaży towaru lub świadczenia usług.

Podsumowując, Spółce będzie przysługiwało pomniejszenie podstawy opodatkowania podatkiem minimalnym o pełną wartość przychodów z tytułu sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora w ramach tzw. faktoringu pełnego, niezależnie od tego, czy wybierze podstawową metodę obliczania podstawy opodatkowania, czy uproszczoną.

Wobec powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
• zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.