Wróć do indeksu interpretacji

Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.251.2026.3.NC

ID Eureka: 699633

0115-KDST2-1.4011.251.2026.3.NC

Kategoria
Interpretacja indywidualna
Autorzy
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status zrodla
Aktualna
Data publikacji
8 lipca 2026
Data wydania
8 lipca 2026

Podsumowanie

Organ uznał stanowisko podatnika za **nieprawidłowe** w zakresie odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na „dermokosmetyki” (art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o PIT w zw. z Prawem farmaceutycznym). Decydujące znaczenie miało to, że wskazane przez wnioskodawcę produkty (określane jako dermokosmetyki/maści/szampony/pasty) **nie spełniają kwalifikacji ustawowej przewidzianej dla produktów objętych ulgą** (tj. nie są kwalifikowane jak leki w rozumieniu Prawa farmaceutycznego – nie znajdują się m.in. w urzędowym wykazie produktów leczniczych). W konsekwencji wydatki na te dermokosmetyki **nie podlegają odliczeniu** jako ulga rehabilitacyjna, mimo że są kupowane na imienne faktury i mają być zalecone przez lekarzy. W pozostałym zakresie stanowisko podatnika zostało uznane za **prawidłowe**. Praktyczna konkluzja: podatnik za rok 2025 nie powinien ująć w uldze rehabilitacyjnej wydatków na dermokosmetyki, natomiast odliczenia pozostałych wskazanych wydatków mogą być rozliczone zgodnie z interpretacją (w tym zakresie).

AnyLawyer Pro

Odblokuj pełną analizę tej interpretacji

Pracuj z dokumentami w AnyLawyer: szybkie podsumowania, cytaty i analiza wspierana przez AI w jednym miejscu.

Teza

Możliwości dokonania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Powiązane interpretacje

Tresc

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

nieprawidłowe – w zakresie możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej opisanych we wniosku dermokosmetyków,

prawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 12 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 12 maja 2026 r. (data wpływu 14 maja 2026 r.) oraz 22 czerwca 2026 r. (data wpływu 26 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pana córka od daty urodzenia, tj.: (...) 2013 r., posiada orzeczony stopień niepełnosprawności 11-1 stwierdzający (...).

Niepełnosprawność wymaga codziennej pielęgnacji dermatologicznej całego ciała ze względu na zaburzony w wysokim stopniu ośrodek termoregulacji oraz szczególnej higieny i dbałości jamy ustnej w postaci balsamowania wnętrza jamy ustnej oraz higieny i prostowania uzębienia w postaci koniecznego noszenia aparatu ortodontycznego.

Równocześnie wyjątkowej dbałości wymaga narząd wzroku, którego wada ze względu na schorzenie pogłębia się corocznie i wymaga zmiany okularów raz w roku lub raz na dwa lata.

Higienizacja oparta jest tylko i wyłącznie na preparatach dermatologicznych kupowanych w aptece bez recepty i bez refundacji, ale wg zaleceń lekarza specjalisty – otrzymali Państwo nawet stosowne zaświadczenie od lekarza prowadzącego, że używanie tylko takich preparatów może złagodzić objawy choroby.

Posiadają Państwo zaświadczenie z Uniwersyteckiego Szpitala w (...) o zaburzeniach ośrodka termoregulacji wymagającej stałej kontroli wielospecjalistycznej, a także opinię psychologiczną, logopedyczną i informację o uczniu oraz opinię szkolną, potwierdzające wymaganą kurację leczniczą.

W związku z powyższym, wszystkie niezbędne preparaty są kupowane przez Państwa jako rodziców na fakturę imienną, na niepełnosprawne dziecko i odliczane w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Nie nadużywają Państwo w ramach powyższych wydatków zakupów „ponad normę”, korzystają tylko i wyłącznie z odliczeń na kosmetyki i preparaty, które zostały wskazane przez właściwego lekarza prowadzącego – na fakturach pojawiają się praktycznie wciąż te same pozycje.

Wydatki na dermokosmetyki pochłaniają znaczną część Państwa dochodów, ponieważ nie należą do najtańszych preparatów i nie są refundowane, zatem możliwość odzyskania choć małej cząstki tych wydatków wsparłaby starania o poprawę egzystencji Państwa córki.

Właściwy dla Państwa organ podatkowy, w stosunku do rozliczenia za rok 2024 i docelowo za rok 2025 zakwestionował odliczenia wydatków na tzw. dermokosmetyki odsyłając, do wystosowania wniosku o interpretację indywidualną w tej sprawie.

Uzupełnienie

Wyjaśnił Pan, że okresem podatkowym będącym przedmiotem zapytania jest rok 2025.

Wszystkie wydatki poniesione były w roku 2025 i są udokumentowane fakturami na niepełnosprawne dziecko, tj.: A.B. Chce Pan dokonać odliczenia tych wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej za rok 2025.

Uzyskuje Pan dochody podlegające opodatkowaniu wyłącznie w Polsce z tytułu stosunku pracy –umowa o pracę na zasadach ogólnych dających możliwość odliczenia ulgi rehabilitacyjnej.

Wydatki na cele rehabilitacyjne nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, ani nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy pdof, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym oraz zwrócone w jakiejkolwiek innej formie. Ww. wydatki nie zostały również refundowane z żadnych innych źródeł – zostały pokryte w całości wyłącznie z własnych środków.

Wydatki na zakup okularów, aparatu ortodontycznego i dermokosmetyków nie zostały i nie zostaną dofinansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, ani zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, ani Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, ani nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek innej formie.

W roku poniesienia wydatków, tj. 2025. Pana dziecko pozostawało wyłącznie na Pana utrzymaniu – nie otrzymywało żadnych dochodów

Orzeczenie o niepełnosprawności dla córki było wydane od urodzenia z kodem 11-1 przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (...), aktualne zostało wydane na okres do (...) 2029 r., nr (...)

Ze wskazań wydanego ww. orzeczenia o niepełnosprawności wynika konieczność zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze ułatwiające funkcjonowanie córki, korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki, konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.

Przedmiotem Pana zapytania jest możliwość odliczenia wydatków poniesionych na dermokosmetyki, zgodnie z art. 26 ust.7a pkt 12 ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz U.z 2005 r. poz. 163 ze zm.) w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne (jako lek apteczny, czyli produkt leczniczy sporządzony w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczonym do wydania w tej aptece, lek gotowy, czyli produkt leczniczy wprowadzony do obrotu pod określną nazwą i w określonym opakowaniu oraz lek recepturowy, czyli produkt sporządzony w aptece na podstawie recepty lekarskiej).

Kwota wydatku na produkt leczniczy przekracza wartość 100 zł miesięcznie.

Wydatki na zakup okularów, aparatu ortodontycznego oraz dermokosmetyków zostały poniesione w okresie od stycznia do grudnia 2025 r.

„Zakup każdego z ww. wydatków” oraz stosowanie okularów, aparatu ortodontycznego i dermokosmetyków jest niezbędne i służy poprawie stanu zdrowia córki w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności.

Zakup: okularów – (...), aparatu ortodontycznego – (...) oraz dermokosmetyków – (...), został zlecony córce przez odpowiednich lekarzy specjalistów.

Nie posiada Pan na ten moment stosownego zaświadczenia wystawionego przez lekarza specjalistę potwierdzającego, że stosowanie ww. aparatu, okularów i dermokosmetyków jest niezbędne w leczeniu/rehabilitacji córki, służąc jednocześnie poprawie stanu jej zdrowia.

Stosownie do potrzeb wynikających z jej niepełnosprawności ich stosowanie wynikało bezpośrednio z konsultacji medycznych ww. specjalistów – niemniej jednak uzyskanie takiego zaświadczenia nie będzie stanowiło najmniejszego problemu z uwagi na fakt, że ww. wydatki w 100% są niezbędne do zapewnienia wygodniejszego funkcjonowania i rozwoju córki.

Uzupełniając powyższe, wskazał Pan dodatkowo, że niepełnosprawność córki wymaga codziennej pielęgnacji dermatologicznej całego ciała ze względu na zaburzony w wysokim stopniu ośrodek termoregulacji oraz szczególnej higieny i dbałości jamy ustnej w postaci balsamowania wnętrza jamy ustnej oraz higieny i prostowania uzębienia w postaci koniecznego noszenia aparatu ortodontycznego. Równocześnie wyjątkowej dbałości wymaga narząd wzroku, którego wada ze względu na schorzenie pogłębia się corocznie i wymaga zmiany okularów raz w roku lub raz na dwa lata.

Higienizacja oparta jest na preparatach dermatologicznych zakupywanych w aptece bez recepty i bez refundacji, ale wg zaleceń lekarza specjalisty – otrzymali Państwo stosowne zaświadczenie od lekarza prowadzącego, że używanie tylko takich preparatów może złagodzić objawy choroby.

Posiadają Państwo zaświadczenie z Uniwersyteckiego Szpitala (...) o zaburzeniach ośrodka termoregulacji wymagającej stałej kontroli wielospecjalistycznej, a także opinię psychologiczną logopedyczną i informację o uczniu oraz opinię szkolną, potwierdzające wymaganą kurację leczniczą.

W związku z powyższym, wszystkie niezbędne preparaty są kupowane przez Państwa jako rodziców na fakturę imienną na niepełnosprawne dziecko i odliczane w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Nie nadużywają Państwo w ramach powyższych wydatków zakupów tzw. „ponad normę”, korzystają tylko i wyłącznie z odliczeń na te kosmetyki i preparaty, które zostały wskazane przez właściwego lekarza prowadzącego – na fakturach pojawiają się praktycznie wciąż te same pozycje.

Uzupełnienie II

Wszystkie stosowane produkty, zamiennie w treści poprzedniej nazywane jako kosmetyki, dermokosmetyki i preparaty typu balsamy (głównie używają Państwo (...) balsam), maści, szampony i specjalistyczne pasty do zębów nie znajdują się w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych dopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z Prawem Farmaceutycznym.

Wszystkie wyżej wymienione określone w treści bieżącej interpretacji jako dermokosmetyki klasyfikowane i produkowane są jako dermokosmetyk, a nie jako produkt leczniczy. Choć ww. dermokosmetyki (głównie (...) balsam) są powszechnie rekomendowane przez dermatologów oraz specjalistów i sprzedawane są w aptekach, pełnią funkcję pielęgnacyjną i ochronną, a nie stricte leczniczą wg Prawa farmaceutycznego (t.j. Dz.U. z 2026 poz. 612) i nie znajdują się Urzędowym Wykazie Produktów leczniczych dopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto wszystkie stosowane dermokosmetyki są powszechnie rekomendowane przez specjalistów i sprzedawane w aptekach, ale zgodnie z Prawem farmaceutycznym nie znajdują się w wykazie leków, zatem wg Prawa farmaceutycznego nie stanowią produktu leczniczego/leku/leku gotowego wprowadzonego do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu.

Jedynie stosowane wg recepty maści (na ten moment z nazwy trudne do przedstawienia, ale sporządzone w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną przeznaczone do wydania w danej aptece) są lekiem aptecznym zgodnie z Prawem farmaceutycznym.

Posługując się nazewnictwem dermokosmetyki, w domniemaniu mieli Państwo na uwadze stosowanie leku, jednak zgodnie z obowiązującym stanem prawnym wg Prawa farmaceutycznego dermokosmetyki (w tym głównie (...) balsam) nie stanowią leku w rozumieniu ustawy Prawo Farmaceutyczne.

Przedmiotem zapytania jest możliwość odliczenia wydatków poniesionych na dermokosmetyki, zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.: Dz.U. z 2005 poz. 163 ze zm.) w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne (lek apteczny, czyli produkt leczniczy sporządzony w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczonym do wydania w tej aptece, lek gotowy, czyli produkt leczniczy wprowadzony do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu oraz lek recepturowy, czyli produkt sporządzony w aptece na podstawie recepty lekarskiej), gdzie kwota wydatku na produkt leczniczy przekracza wartość 100 zł miesięcznie. Niemniej jednak, ww. dermokosmetyki (w tym głównie (...) balsam) nie znajdują się w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wg Pana opinii, mając na uwadze specyfikę choroby i niepełnosprawność córki, stosowane dermokosmetyki powinny być możliwe do odliczenia bez względu na ich brak w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako lek niezbędny do zapewnienia lepszej egzystencji i poprawy jakości życia córki.

Wg Pana opinii dermokosmetyki kupowane są jedynie na polecenie lekarzy specjalistów, mają ułatwić funkcjonowanie, a tym samym łagodzenie skutków choroby Pana córki. Dermokosmetyki nie są lekiem doustnym, ani nie znajdują się w wykazie, ale powinny być zaliczone do grupy leków stanowiących produkt leczniczy dla wyjątkowych schorzeń, jakim jest między innymi (...). Stosowane zaś maści, zgodnie z Prawem Farmaceutycznym, również zgodnie z receptą lekarzy specjalistów, stanowią lek możliwy do odliczenia.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z dnia 22 czerwca 2026 r.)

Czy do wydatków wymienionych poniżej mają zastosowanie przepisy w ramach ulgi rehabilitacyjnej i czy ma Pan w związku z tym prawo zastosowania ulgi w zakresie:

– wydatków na zakup stosownych dermokosmetyków (w tym głównie (...) balsam) poleconych, ale nieprzepisanych na receptę przez lekarza,

– maści recepturowych sporządzonych w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną przeznaczonych do wydania w aptece (na receptę lekarza),

– wydatków na zakup okularów,

– wydatków na zakup aparatów ortodontycznych?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana opinii, orzeczony stopień niepełnosprawności 11-1 stwierdzający (...), a co za tym idzie zaburzony w wysokim stopniu ośrodek termoregulacji ciała winien być wystarczający dla możliwości zastosowania preferencji odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Córka boryka się na co dzień z wieloma przeciwnościami i trudnościami życiowymi wynikającymi z jej niepełnosprawności, zatem dla lepszego funkcjonowania i zapewnienia jej większego komfortu życia, codzienna pielęgnacja dermatologiczna całego ciała wraz z jamą ustną, uzębieniem, jak najbardziej spełnia warunek leczenia rehabilitacyjnego i uważa Pan, że ma prawo do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej w tym zakresie.

Nie nadużywają Państwo w ramach powyższych wydatków zakupów „ponad normę”, korzystają z odliczeń tylko na te kosmetyki i preparaty, które zostały wskazane przez właściwego lekarza prowadzącego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b-7g i 13a tego artykułu.

Według art. 26 ust. 7a pkt 3 i 12 ww. ustawy:

Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:

– zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;

– leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2022 r. poz. 2301 oraz z 2023 r. poz. 605, 650, 1859 i 1938) - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki;

W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 cytowanej ustawy:

Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.

Na podstawie art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

  1. orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub

  2. decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo

  3. orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Odliczeniu od dochodu podlegają wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Według art. 26 ust. 7b cytowanej ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

W myśl art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z analizy powyższych przepisów wynika, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Wskazać należy, że katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.

Odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.

Aby dokonać odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, podatnik będący osobą niepełnosprawną, powinien posiadać dokumenty określone w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potwierdzające poniesienie wydatków, gdyż brak ww. dowodu, z którego wynika fakt poniesienia wydatków przez ww. podatnika, wyklucza taką możliwość.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan ojcem dziecka z orzeczoną niepełnosprawnością. Pana córka urodziła się (...) 2013 r., posiada orzeczony stopień niepełnosprawności 11-1 stwierdzający (...). Niepełnosprawność wymaga codziennej pielęgnacji dermatologicznej całego ciała ze względu na zaburzony w wysokim stopniu ośrodek termoregulacji oraz szczególnej higieny i dbałości jamy ustnej w postaci balsamowania wnętrza jamy ustnej oraz higieny i prostowania uzębienia w postaci koniecznego noszenia aparatu ortodontycznego. Równocześnie wyjątkowej dbałości wymaga narząd wzroku, którego wada ze względu na schorzenie pogłębia się corocznie i wymaga zmiany okularów raz w roku lub raz na dwa lata. Higienizacja oparta jest tylko i wyłącznie na preparatach dermatologicznych kupowanych w aptece bez recepty i bez refundacji (głównie używają Państwo (...) balsam), ale wg zaleceń lekarza specjalisty – otrzymali Państwo stosowne zaświadczenie od lekarza prowadzącego, że używanie tylko takich preparatów może złagodzić objawy choroby. Posiadają Państwo zaświadczenie z Uniwersyteckiego Szpitala (...) o zaburzeniach ośrodka termoregulacji wymagającej stałej kontroli wielospecjalistycznej, a także opinię psychologiczną, logopedyczną i informację o uczniu oraz opinię szkolną, potwierdzające wymaganą kurację leczniczą. Orzeczenie o niepełnosprawności dla córki było wydane od urodzenia z kodem 11-1 przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w (...), aktualne zostało wydane na okres do(...) 2029 r., nr (...). Ze wskazań wydanego ww. orzeczenia o niepełnosprawności wynika konieczność zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze ułatwiające funkcjonowanie córki, korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki, konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Wyjaśnił Pan, że „zakup każdego z poniesionych przez Pana wydatków” oraz stosowanie okularów, aparatu ortodontycznego i dermokosmetyków jest niezbędne i służy poprawie stanu zdrowia córki w związku z orzeczonym stopniem niepełnosprawności. Ww. wydatki zostały zlecone: zakup okularów – (...), aparatu ortodontycznego – (...), został zlecony Pana córce przez odpowiednich lekarzy specjalistów.

Wszystkie wymienione w treści wniosku niezbędne preparaty są kupowane przez Pana i żonę, jako rodziców, na fakturę imienną na niepełnosprawne dziecko i odliczane w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Wszystkie wydatki poniesione były w roku 2025 i są udokumentowane fakturami na niepełnosprawne dziecko. Wydatki na cele rehabilitacyjne nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, ani nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ani nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek innej formie. Ww. wydatki nie zostały również refundowane z żadnych innych źródeł – zostały pokryte w całości wyłącznie z własnych środków. Wydatki na zakup okularów, aparatu ortodontycznego i dermokosmetyków nie zostały i nie zostaną dofinansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, ani zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, ani Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, ani nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek innej formie. W roku poniesienia wydatków, tj. 2025, Pana dziecko pozostawało wyłącznie na Pana utrzymaniu – nie otrzymywało żadnych dochodów. Uzyskuje Pan dochody podlegające opodatkowaniu wyłącznie w Polsce z tytułu stosunku pracy – umowa o pracę na zasadach ogólnych dających możliwość odliczenia ulgi rehabilitacyjnej.

Przedmiotem Pana zapytania jest m.in. możliwość odliczenia wydatków poniesionych na dermokosmetyki, zgodnie z art. 26 ust.7a pkt 12 ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2005 r. poz. 163 ze zm.) w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne. Wskazał Pan, że kwota wydatku na produkt leczniczy przekracza wartość 100 zł miesięcznie.

Doprecyzował Pan, że żaden ze stosowanych przez Pana córkę produktów (zamiennie nazywanych kosmetykami, dermokosmetykami i preparatami typu balsamy, maści, szampony i specjalistyczne pasty do zębów) nie znajduje się w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych dopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z Prawem Farmaceutycznym. Są to preparaty powszechnie rekomendowane przez dermatologów oraz specjalistów i sprzedawane w aptekach, pełnią funkcję pielęgnacyjną i ochronną, a nie stricte leczniczą wg Prawa farmaceutycznego (t.j. Dz.U. z 2026 poz. 612), nie stanowią produktu leczniczego/leku/leku gotowego wprowadzonego do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu. Wyłącznie stosowane wg recepty maści, sporządzone w aptece zgodnie z recepturą przeznaczone do wydania w aptece, są lekiem aptecznym zgodnie z Prawem Farmaceutycznym.

Pana wątpliwości budzi kwestia odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na zakup stosownych dermokosmetyków (w tym głównie (...) balsam) poleconych, ale nieprzepisanych na receptę przez lekarza oraz maści recepturowych sporządzonych w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną przeznaczonych do wydania w aptece (na receptę lekarza).

W przepisie art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako wydatki na cele rehabilitacyjne zostały wymienione leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 686, ze zm.). Przy czym odliczenia można dokonać w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki.

Jak wynika z ww. przepisów, wydatki związane z zakupem leków, podlegają odliczeniu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o ile osoba niepełnosprawna lub osoba na utrzymaniu której znajduje się osoba niepełnosprawna (posiadająca stosowne orzeczenie o niepełnosprawności) spełni następujące warunki:

– dokona zakupu produktów posiadających cechy „leku”,

– poniesie w danym miesiącu wydatki na ich zakup powyżej kwoty 100 zł,

– posiada dokument potwierdzający poniesienie wydatku (np. faktury),

– posiada potwierdzenie przez właściwego lekarza specjalistę konieczności stosowania zaleconego leku (leków).

Ponieważ w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest definicji „leku”, posiłkowo należy opierać się na definicjach zawartych w ustawie – Prawo farmaceutyczne

Z definicji zawartych w art. 2 pkt 10, 11, 12 i 32 ustawy Prawo farmaceutyczne wynika, że:

Lekiem aptecznym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczony do wydania w tej aptece;

Lekiem gotowym – jest produkt leczniczy wprowadzony do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu;

Lekiem recepturowym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece na podstawie recepty lekarskiej, a w przypadku produktu leczniczego weterynaryjnego – na podstawie recepty wystawionej przez lekarza weterynarii;

Produktem leczniczym – jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne.

Wykaz produktów uznanych za „leki” na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej został zamieszczony w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zwrócić należy także uwagę, że odliczenie wydatków poniesionych na zakup leków, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest ograniczone górnym limitem, a zatem podatnik może odliczyć od dochodu przed opodatkowaniem poniesione w roku podatkowym wydatki na ten cel, przekraczające w danym miesiącu 100 zł, przy czym jednym z warunków dokonania tego odliczenia jest prawidłowe udokumentowanie wysokości poniesionych wydatków, stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 cytowanej ustawy.

Z odliczenia może skorzystać zatem osoba niepełnosprawnalub osoba na utrzymaniu, której znajduje się osoba niepełnosprawna, w przypadku której lekarz specjalista stwierdzi, że powinna stosować leki stale lub czasowo. W opisie sprawy wskazał Pan, że w przypadku Pana córki, higienizacja oparta jest głównie na preparatach dermatologicznych kupowanych w aptece bez recepty i bez refundacji, ale wg zaleceń lekarza specjalisty – otrzymali Państwo stosowne zaświadczenie od lekarza prowadzącego, że używanie wyłącznie takich preparatów może złagodzić objawy choroby. Ponadto, przez Pana córkę stosowane są także maści recepturowe sporządzone w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną przeznaczone do wydania w aptece.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że wydatki poniesione na zakup produktów (zamiennie nazywanych kosmetykami, dermokosmetykami i preparatami typu balsamy, maści, szampony i specjalistyczne pasty do zębów), które nie znajdują się w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych dopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz nie spełniają definicji produktu leczniczego/leku/leku gotowego, wprowadzonego do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu, w myśl ustawy Prawo farmaceutyczne – niezależnie od ich pozytywnego wpływu na wygodniejsze funkcjonowanie córki – nie uprawniają do zastosowania odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

W związku z powyższym Pana stanowisko uznano za nieprawidłowe.

Prawo do odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z ust. 7a pkt 12 powołanej ustawy przysługuje natomiast w przypadku wydatków poniesionych na zakup sporządzonych wg recepty maści, (sporządzone w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczone do wydania w danej aptece), które jak Pan wskazał, są lekiem aptecznym zgodnie z przepisami ustawy Prawo farmaceutyczne. Wobec powyższego wydatki, jakie poniósł Pan w 2025 r. na nabycie maści recepturowych sporządzonych w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną mogą zostać odliczone od dochodu w zeznaniu rocznym za 2025 r. jako wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne.

Pana stanowisko w powyższym zakresie uznano za prawidłowe.

Pana wątpliwości dotyczą także możliwości zastosowania ulgi rehabilitacyjnej w przypadku poniesienia wydatków na zakup okularów oraz na zakup aparatów ortodontycznych.

Udzielając odpowiedzi na zadane przez Pana pytanie interpretacyjne w zakresie możliwości zastosowania ulgi rehabilitacyjnej w odniesieniu do ww. wydatków, w pierwszej kolejności należy odnieść się do powołanego już przepisu art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy, z którego wynika, że odliczeniu mogą podlegać wydatki na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia techniczne i sprzęt o indywidualnym i szczególnym (niestandardowym) charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonywania wynika z niepełnosprawności. Oznacza to, że taki sprzęt (urządzenie czy narzędzie) musi posiadać właściwości leczniczo – rehabilitacyjne lub ułatwiać tej osobie, ze względu na jej niepełnosprawność, wykonywanie czynności życiowych.

Z uregulowań zawartych w ww. art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika zatem, że:

– pomiędzy rodzajem nabytego sprzętu (urządzenia, narzędzia), a rodzajem niepełnosprawności, pozostawać musi ścisły związek,

– zakupiony sprzęt (urządzenie, narzędzie) musi być wykorzystywany (używany) w rehabilitacji oraz służyć przywracaniu sprawności organizmu lub ułatwiać wykonywanie czynności życiowych,

– cechą zakupionego sprzętu (urządzenia, narzędzia) musi być jego indywidualny charakter.

Właściwym do stwierdzenia, czy dane urządzenie, sprzęt czy narzędzie jest niezbędne w rehabilitacji oraz będzie ułatwiało wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, jest w szczególności lekarz specjalista, który biorąc pod uwagę stan zdrowia konkretnej osoby i potrzeby indywidualnej rehabilitacji może ten fakt potwierdzić np. w wydanym zaświadczeniu/orzeczeniu.

W świetle powyższych informacji oraz przedstawionego opisu sprawy uznać należy, że skoro ze wskazań wydanego orzeczenia o niepełnosprawności wynika m.in. konieczność zaopatrzenia w środki pomocnicze ułatwiające funkcjonowanie córki, to wydatki poniesione na nabycie aparatu ortodontycznego oraz okularów, które ułatwiają Pana córce wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z jej niepełnosprawności, kwalifikują się do wydatków, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem wydatki, jakie Pan poniósł w 2025 r. na nabycie aparatów ortodontycznych oraz okularów, służących rehabilitacji Pana dziecka z niepełnosprawnością mogą zostać zaliczone do wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 w zw. z ust. 7e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc mogą być odliczone od dochodu w zeznaniu rocznym za 2025 r., jako wydatki poniesione na cele rehabilitacyjne.

Wobec powyższego, Pana stanowisko w powyższym zakresie uznano za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;

  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

  3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.