0113-KDIPT1-3.4012.500.2026.1.KF

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku od towarów i usług w pełnej wysokości od wydatków na zakup gadżetów reklamowych, które następnie zostaną przez Państwa sprzedane po cenie odpowiadającej kosztom ich nabycia.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

… - Miasto na prawach powiatu (dalej: „Gmina”, „Miasto” lub „Wnioskodawca”) jest jednostką samorządu terytorialnego, działającą na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1153, z późn. zm.), posiadającą osobowość prawną oraz – jako miasto na prawach powiatu - wykonującą zadania powiatu na podstawie ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1684, z późn. zm.)

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca wykonuje zarówno zadania publiczne, jak i czynności stanowiące działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.

Miasto prowadzi odpłatną sprzedaż gadżetów opatrzonych logo Miasta, w szczególności kubków, bluz, koszulek, magnesów oraz innych materiałów o podobnym charakterze.

Sprzedaż gadżetów jest realizowana na rzecz osób fizycznych i prawnych w wyodrębnionym punkcie, tj. Biurze Informacji Turystycznej prowadzonym przez Wnioskodawcę. Transakcje sprzedaży gadżetów są ewidencjonowane przy użyciu kasy rejestrującej, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w tym zakresie.

Wnioskodawca nabywa gadżety od podmiotów zewnętrznych, tj. przedsiębiorstw zajmujących się produkcją gadżetów reklamowych. Na fakturach VAT dotyczących nabywania gadżetów, Wnioskodawca występuje jako nabywca.

Sprzedaż gadżetów ma charakter odpłatny i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki VAT w wysokości 23%. Ceny sprzedawanych towarów są ustalane na poziomie odpowiadającym kosztom ich nabycia poniesionym przez Wnioskodawcę, bez doliczania przez Wnioskodawcę marży.

Nabywane przez Wnioskodawcę gadżety są przeznaczone wyłącznie do odpłatnej i podlegającej opodatkowaniu VAT sprzedaży i nie są wykorzystywane do celów nieodpłatnych.

Pytanie

Czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT w pełnej wysokości od wydatków na zakup gadżetów reklamowych, które następnie zostaną przez Wnioskodawcę sprzedane po cenie odpowiadającej kosztom ich nabycia?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT w pełnej wysokości od wydatków na zakup gadżetów reklamowych, które następnie zostaną przez Wnioskodawcę sprzedane po cenie odpowiadającej kosztom ich nabycia.

Uzasadnienie Stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z treści przytoczonego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane przez podatników VAT do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest więc ustalenie czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono podatek VAT:

1. zostały nabyte przez podatnika VAT;

2. pozostają w związku z wykonywanymi przez podatnika VAT czynnościami opodatkowanymi VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W analizowanej sprawie Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT i dokonuje odpłatnej sprzedaży gadżetów w wyodrębnionym punkcie informacji turystycznej. Sprzedaż ta stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Nabywane przez Wnioskodawcę gadżety są przeznaczone wyłącznie do dalszej odpłatnej sprzedaży. Towary te nie są wykorzystywane do innych celów, w szczególności nie są przedmiotem nieodpłatnej dystrybucji. Tym samym istnieje bezpośredni i ścisły związek pomiędzy ich nabyciem a wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT.

Bez znaczenia dla prawa do odliczenia pozostaje fakt, że sprzedaż gadżetów odbywa się bez doliczania marży, tj. ceny sprzedaży odpowiadają kosztom ich nabycia. Przepisy ustawy o VAT nie uzależniają prawa do odliczenia podatku naliczonego od osiągania zysku ani od wysokości marży, lecz wyłącznie od istnienia związku pomiędzy nabyciem towarów a ich wykorzystaniem do czynności opodatkowanych VAT. W konsekwencji również sprzedaż realizowana po cenach odpowiadających kosztom nabycia stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 stycznia 2010 r. (I FSK 738/09), zysk jest kategorią prawa bilansowego, a jego osiągnięcie pozostaje bez znaczenia dla oceny statusu podatnika VAT.

Również w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE podkreśla się, że działalność może stanowić działalność gospodarczą niezależnie od jej niezarobkowego charakteru lub niskiej rentowności (por. wyrok TSUE z 2 czerwca 2016 r., C-263/15).

Jednocześnie należy odróżnić sytuację, w której podmiot wykonuje czynności odpłatne, od działalności całkowicie nieodpłatnej, która pozostaje poza zakresem VAT. W niniejszej sprawie sprzedaż gadżetów przez Wnioskodawcę ma charakter odpłatny i jest ewidencjonowana przy użyciu kasy rejestrującej zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, co potwierdza jej zorganizowany i odpłatny charakter, a także przesądza o jej kwalifikacji jako działalności gospodarczej.

Sprzedawane gadżety, takie jak kubki, koszulki, bluzy czy magnesy, stanowią standardowe towary konsumpcyjne, będące przedmiotem obrotu gospodarczego i są również powszechnie oferowane przez podmioty prywatne.

Powyższe ma istotne znaczenie w kontekście interpretacji art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, który stanowi, że organy władzy publicznej nie są uznawane za podatników w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa.

Wyłączenie to ma jednak zastosowanie tylko w sytuacji, gdy podmiot działa w charakterze organu władzy publicznej. W opisywanej sytuacji tak nie jest, gdyż sprzedając gadżety reklamowe Miasto faktycznie konkuruje z podmiotami prywatnymi, które również prowadzą sprzedaż gadżetów reklamowych nawiązujących do położenia geograficznego czy historii Jeleniej Góry.

Na gruncie przepisów ustawy o VAT, kryterium decydującym o uznaniu danego podmiotu za podatnika VAT jest zachowywanie się nie jak organ władzy, lecz jak podmiot gospodarczy w odniesieniu do określonych czynności.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca, dokonując odpłatnej sprzedaży gadżetów, nie działa w charakterze organu władzy publicznej, lecz jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Czynności te mają charakter cywilnoprawny, są i mogą być wykonywane również przez podmioty prywatne, co dodatkowo potwierdza ich gospodarczy charakter.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że sam fakt wykonywania zadań własnych przez jednostkę samorządu terytorialnego nie wyklucza uznania jej za podatnika VAT. Kluczowe znaczenie ma bowiem charakter wykonywanych czynności. Przykładowo, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, status organu władzy publicznej wiąże się z wykonywaniem prerogatyw władczych, tj. działaniem przy wykorzystaniu kompetencji do jednostronnego kształtowania sytuacji prawnej innych podmiotów (por. wyrok NSA z 18 września 2019 r., sygn. I FSK 1014/17).

W przypadku, więc czynności wykonywanych na zasadach cywilnoprawnych, bez elementu władczości, jednostka samorządu terytorialnego działa jako podatnik VAT. Odpłatna sprzedaż gadżetów nie wykazuje cech właściwych dla działania organu władzy publicznej, lecz odpowiada czynnościom wykonywanym przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą na wolnym rynku.

Należy też zwrócić uwagę, że sprzedaż towarów będzie prowadzona w wyodrębnionym, prowadzonym przez Gminę punkcie – Biurze Informacji Turystycznej, co potwierdza, że działalność Gminy w opisywanym zakresie ma charakter przedsiębiorczy i nie jest prowadzona w charakterze typowym dla organu władzy publicznej, np.: w siedzibie Urzędu Miasta.

W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia VAT w pełnej wysokości od wydatków na zakup gadżetów reklamowych, które następnie zostaną przez Wnioskodawcę sprzedane po cenie odpowiadającej kosztom ich nabycia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o VAT:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy o VAT:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Art. 15 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy o VAT:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału, stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Zatem wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów cywilnoprawnych.

Realizacja zadań własnych następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia usług, w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy o VAT (w zakresie dostaw towarów i świadczenia usług co do zasady odpłatnych). Gmina w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań organizuje warunki dla innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Miasto prowadzi odpłatną sprzedaż gadżetów opatrzonych logo Miasta, w szczególności kubków, bluz, koszulek, magnesów oraz innych materiałów o podobnym charakterze.

Sprzedaż gadżetów jest realizowana na rzecz osób fizycznych i prawnych w wyodrębnionym punkcie, tj. Biurze Informacji Turystycznej prowadzonym przez Wnioskodawcę. Transakcje sprzedaży gadżetów są ewidencjonowane przy użyciu kasy rejestrującej, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w tym zakresie.

Nabywają Państwo gadżety od podmiotów zewnętrznych, tj. przedsiębiorstw zajmujących się produkcją gadżetów reklamowych. Na fakturach VAT dotyczących nabywania gadżetów, występują Państwo jako nabywca.

Sprzedaż gadżetów ma charakter odpłatny i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki VAT w wysokości 23%. Ceny sprzedawanych towarów są ustalane na poziomie odpowiadającym kosztom ich nabycia poniesionym przez Państwa, bez doliczania przez Państwa marży.

Nabywane przez Państwa gadżety są przeznaczone wyłącznie do odpłatnej i podlegającej opodatkowaniu VAT sprzedaży i nie są wykorzystywane do celów nieodpłatnych.

Państwa wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług, w pełnej wysokości od wydatków na zakup gadżetów reklamowych.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Analiza treści wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że w omawianej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, będą spełnione, ponieważ są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a wydatki poniesione w związku z zakupem gadżetów reklamowych, które następnie zostaną przez Państwa sprzedane po cenie odpowiadającej kosztom ich nabycia będą miały związek wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego, będą mieli Państwo prawo do odliczenia podatku VAT w całości od wydatków poniesionych w związku z zakupem gadżetów reklamowych, które następnie zostaną przez Państwa sprzedane po cenie odpowiadającej kosztom ich nabycia. Prawo to będzie Państwu przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o VAT.

Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) – zwanej dalej: „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.