Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 12 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem z 12 czerwca 2026 r. (wpływ 12 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego

Pana małżeństwo zawarte w (…) r. zostało rozwiązane poprzez prawomocny wyrok rozwodowy bez orzekania o winie, przy jednoczesnej pełnoletności dwojga wspólnych dzieci (syna urodzonego (…) 2000 r. oraz córki urodzonej (…) 2005 r.) (…) 2023 r. W 2025 r. Pana była żona (i matka dwójki wspólnych dorosłych dzieci) wyprowadziła się z Państwa domu. Od tego czasu mieszka Pan wspólnie z 21 letnią córką, która studiuje dziennie i pracuje dorywczo. Córka za 2025 r. uzyskała przychody nieprzekraczające 22 000,00 zł brutto. Córka od momentu wyprowadzki matki w okresie od września do grudnia 2025 r. bezpośrednio otrzymała od niej przelewy w łącznej wysokości (…) zł (w tym co miesiąc wysyłane było (…). Przekazanie środków odbywa się bez poinformowania Pana o tym tj. dzieje się bezpośrednio pomiędzy córką a Pana byłą żoną.

Ponadto córka utrzymuje bieżący kontakt z matką (zarówno telefoniczny jak i bezpośredni), przynajmniej 1-2 razy w tygodniu, odwiedzając ją.

Wszystkie koszty utrzymania domu, w którym zamieszkuje Pan wspólnie z córką spoczywają na Panu, to Pan opłaca rachunki, czy kupuje jedzenie. W okresie od września do grudnia 2025 r. przekazał Pan córce (…) zł. Do wskazanej kwoty nie wlicza Pan kosztów rachunków, czy jedzenia, są więc to wyłącznie środki przekazane bezpośrednio córce na jej własne potrzeby. Ponadto bezpośrednio pokrywa Pan jeszcze inne jej potrzeby, jak chociażby opłacania (…).

Bieżące utrzymanie domu odbywa się wspólnie i w porozumieniu z Pana córką, co przejawia się w jego sprzątaniu, praniu, prasowaniu, czy opiece nad psami.

W uzupełnieniu wniosku doprecyzował Pan opis sprawy w odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

1. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w 2025 r., podlegał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?

Odpowiedź: W okresie objętym wnioskiem tj. w 2025 r. podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

2. Jeśli jest Pan osobą rozwiedzioną, to kiedy – proszę wskazać konkretną datę – uprawomocnił się wyrok sądu rozwiązujący Pana małżeństwo?

Odpowiedź: Wyrok Sądu Okręgowego w (…) Wydział Cywilny Rodzinny (…) orzekający rozwód zapadł (…) 2023 r. W związku z wyrokiem żadna ze stron nie złożyła wniosku o jego uzasadnienie, a co za tym idzie nie wniesiono apelacji. W związku z czym, wyrok rozwodowy zapadły (…) 2023 r. uprawomocnił się (…) 2023 r.

3. Czy w 2025 r. był Pan:

a) osobą, w stosunku do której orzeczono separację formalną (jeśli tak, proszę wskazać datę uprawomocnienia się tego orzeczenia), lub

b) osobą pozostającą w związku małżeńskim, której małżonek odbywał karę pozbawienia wolności?

Odpowiedź: W 2025 r. nie był Pan osobą, w stosunku do której orzeczono separację formalną oraz nie pozostawał Pan w związku małżeńskim.

4. Czy Pana córka wstąpiła w związek małżeński?

Odpowiedź: Pana córka nie wstąpiła w związek małżeński.

5. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskiwał Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej (np. z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenia itp.)? Proszę wskazać z jakiego tytułu.

Odpowiedź: W okresie, którego dotyczy wniosek uzyskał Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej. Dochody uzyskane zostały z tytułu umowy o pracę.

6. Czy w okresie, którego dotyczy wniosek, prowadził Pan działalność gospodarczą? Jeśli tak – należy wskazać formę opodatkowania tej działalności.

Odpowiedź: W okresie, którego dotyczy wniosek nie prowadził Pan działalności gospodarczej.

7. Czy w roku 2025 Pana córka uczyła się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie?

Odpowiedź: W roku 2025 Pana córka uczyła się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie tj. od października 2024 r. Pana córka jest studentką studiów dziennych na kierunku (...) na Politechnice (…) .

8. Czy w 2025 r. w stosunku do Pana i Pana córki miały zastosowanie przepisy:

- art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń?

- z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych?

Odpowiedź: Zarówno w stosunku do Pana, jak i do Pana córki nie mają zastosowania wskazane powyżej przepisy.

9. Czy Pana pełnoletnia córka w okresie, którego dotyczy Pana wniosek zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywała zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną?

Odpowiedź: W okresie, którego dotyczy wniosek Pana córka nie otrzymywała zasiłku (dodatku) pielęgnacyjnego lub renty socjalnej.

10. W jaki sposób, w 2025 r., czynnie uczestniczył Pan w życiu pełnoletniej córki, a w jaki sposób uczestniczyła jej matka (np.: uczestniczenie w podejmowaniu istotnych decyzji dotyczących zdrowia, rozwoju, zapewnienie potrzeb od bytowych po edukacyjne, emocjonalne itp.)?

Odpowiedź: Z uwagi na fakt stałego, wspólnego zamieszkiwania ma Pan z córką codzienny kontakt i w sposób czynny uczestniczy Pan w podejmowanych przez nią decyzjach. Wspólnie konsultuje pan z córką kwestie obecności w domu, w celu zapewnienia opieki nad psami. Razem dba pan z córką również o utrzymanie porządku w domu, w zakresie sprzątania, prania, prasowania, a także przygotowywania posiłków. Rozmawia Pan z córką na tematy związane ze studiami i rozwojem jej kariery zawodowej. Pomaga Pan jej się rozwijać chociażby poprzez kupowanie przyborów koniecznych na studia. Córka ma w Panu codzienne wsparcie w zakresie podejmowania decyzji życiowych oraz zawodowych. W sprawach zdrowotnych, gdy pojawia się taka potrzeba konsultuje z Panem konieczności wizyt lekarskich, czy przeprowadzanych badań. (…) . Jest to dla Pana sytuacja absolutnie zrozumiała i normalna, a córka ma w tym zakresie pełne wsparcie i zrozumienie. Warte wskazania wydaje się, że pozostanie córki z Panem było wyłącznie jej wyborem.

Środki przekazywane córce pozostawione są wyłącznie na jej potrzeby. Wskazać należy, że to na Panu spoczywa w całości utrzymanie wspólnie zamieszkiwanej nieruchomości w zakresie wszelkiego rodzaju opłat eksploatacyjnych (m.in. rachunki za wodę, prąd, czy gaz). W znamienitej większości ponosi Pan koszty zakupu jedzenia.

Jeśli chodzi o kontakty córki z matką, to w dużej mierze pozostają one poza Pana wiedzą. Jest Pan świadomy utrzymywania bieżących, kontaktów telefonicznych oraz wizyt w miejscu zamieszkania matki. Utrzymywanie wskazanych kontaktów jest dla Pana absolutnie zrozumiałe, a wręcz pożądane, o czym świadczy chociażby fakt udostępniania auta córce, aby odwiedziła mamę.

Wskazać należy, że kontakty córki z matką na każdej płaszczyźnie pozostają wyraźnie mniejsze niż z Panem.

11. Czy w 2025 r. oprócz córki oraz syna, o których mowa we wniosku, był Pan ojcem dla innego dziecka, które wychowywał Pan wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym?

Odpowiedź: W 2025 r. nie był Pan ojcem dla innego dziecka, które wychowywał wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym. Syn i córka wskazani we wniosku to jedyne dzieci.

12. W związku z informacją we wniosku:

Córka od momentu wyprowadzki matki w okresie od września do grudnia 2025 r. bezpośrednio otrzymała od niej przelewy w łącznej wysokości (…) zł (w tym co miesiąc wysyłane było (…) zł zatytułowane (...)). Przekazanie środków odbywa się bez poinformowania mnie o tym tj. dzieje się bezpośrednio pomiędzy córką a moją byłą żoną. Ponadto córka utrzymuje bieżący kontakt z matką (zarówno telefoniczny jak i bezpośredni), przynajmniej 1-2 razy w tygodniu, odwiedzając ją. Wszystkie koszty utrzymania domu, w którym zamieszkuję wspólnie z córką spoczywają na mnie, to ja opłacam rachunki, czy kupuję jedzenie. W okresie od września do grudnia 2025 r. przekazałem córce (…) zł.

a) proszę o jednoznaczne wskazanie czy ww. kwoty to świadczenia spełniające definicję świadczeń alimentacyjnych w rozumieniu Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego?

Odpowiedź: W Pana ocenie wskazane powyżej kwoty spełniają definicję świadczeń alimentacyjnych w rozumieniu Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Pragnie Pan zaznaczyć, że określenie prawnego charakteru przekazywanych środków w Pana ocenie znajduje się poza Pana kompetencjami. Środki dostarczane córce przez jej matkę są przekazywane poza Panem. Nie jest Panu znana intencja przekazywanych córce przez matkę środków. Wskazuje Pan nadto, iż na żadne z dzieci nie zostały zasądzone alimenty, w tym nie podejmował Pan z matką dzieci żadnych ustaleń w tym zakresie.

b) ponadto proszę o wskazanie czy przekazane przez Państwa córce kwoty to świadczenia, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 127 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Odpowiedź: W Pana ocenie środki przekazywane córce spełniają definicję świadczeń, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 127 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Również tutaj pragnie Pan zaznaczyć, że określenie prawnego charakteru przekazywanych środków znajduje się poza Pana kompetencjami. Środki dostarczane córce przez jej matkę są przekazywane poza Panem. Nie jest Panu znana intencja przekazywanych córce przez matkę środków.
Pytanie

Czy zgodnie z przedstawionym powyżej stanem faktycznym może Pan skorzystać z ulgi w PIT 37 dla osoby samotnie wychowującej dziecko za 2025 r.?
Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, biorąc pod uwagę stan faktyczny, spełnione zostały wszystkie przesłanki pozwalające na skorzystanie przez Pana z możliwości zastosowania ulgi w PIT 37 i rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Wskazać ponadto należy, że przedstawiony stan faktyczne pozostaje zbieżny z innymi przypadkami, w których dopuszczono możliwość skorzystanie z preferencyjnego rozliczenia tj. chociażby:

Odpowiedź na interpelację nr 3569 (DD3.054.22.2024), którą wydał Minister Finansów, gdzie wskazano: „żaden z rodziców nie ma ograniczonej władzy rodzicielskiej oraz oboje rodzice uczestniczą w procesie wychowawczym dziecka, ale zaangażowanie jednego z rodziców jest większe (okresy sprawowania czynności wychowawczych jednego rodzica są nieporównywalnie dłuższe, niż drugiego) - wówczas rodzice nie wychowują dziecka wspólnie oraz, że jeden rodzic ma status rodzica samotnie wychowującego dziecko. Co do zasady rodzicem samotnie wychowującym dziecko w tym przypadku jest ten, który w większym stopniu uczestniczy w procesie wychowawczym dziecka”. Pismo z dnia 14 maja 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0115-KDIT2.4011.125.2025. 2.MD, w którym to piśmie Dyrektor KIS uznał, że: „Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia stwierdzić należy, że za 2024 r. będzie Pani miała prawo do preferencyjnego rozliczenia się jako osoba samotnie wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ spełniła Pani wymagane w ustawie warunki posiadania odpowiedniego stanu cywilnego oraz samotnego wychowywania dziecka. Wyrok rozwodowy między Panią a Pani byłym mężem, w którym sąd nie orzekł opieki naprzemiennej i ustalił miejsce zamieszkania córki przy matce, uprawomocnił się 6 lipca 2022 r. Ponadto, córka w przeważającym zakresie czasu przebywa z Panią i to Pani sprawuje nad nią opiekę i ją wychowuje, natomiast ojciec dziecka sprawuje opiekę kilka dni w miesiącu, z wyjątkiem wakacji, gdy ojciec spędza czas z córką przez np. tydzień czy dwa tygodnie. Taki stan rzeczy trwa od rozstania z mężem (jeszcze przed wyrokiem rozwodowym). W stosunku do Pani i do Pani dziecka nie miały zastosowania przepisy: art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym - w żadnym zakresie. Nie podlegała Pani ani Pani dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym ani ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Uprawnienie do omawianego preferencyjnego rozliczania się będzie Pani przysługiwać także za lata następne, jeżeli nie zmienią się opisane okoliczności sprawy lub nie ulegną zmianie przepisy prawa podatkowego w tym zakresie”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Preferencyjne rozliczenie się osób samotnie wychowujących dzieci zostało uregulowane w poniższych przepisach:

I tak, stosownie do art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1. małoletnie,

2. pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3. pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Zgodnie z art. 6 ust. 4d ww. ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1. dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2. przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

- w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).

W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1. stosuje przepisy:

a) art. 30c lub

b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

– w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2. podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Podkreślić należy, że wszystkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania.

Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej w art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja skierowana do rodziców samotnie wychowujących dzieci obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym okolicznościami wykluczającymi możliwość zastosowania preferencyjnego rozliczenia, które wskazane są w art. 6 ust. 4f i ust. 8 ww. ustawy.

Z uzasadnienia do zmiany brzmienia art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że projekt ustawy zmieniającej (ustawa z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. z 2021 r. poz. 2105) przewiduje w szczególności poszerzenie prawa do wspólnego opodatkowania małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci w odniesieniu do tych podatników, do których mają zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub przepisy o ryczałcie, w zakresie opodatkowania przychodów innych niż z tytułu tzw. najmu prywatnego i którzy przez cały rok podatkowy nie osiągnęli przychodów, ani nie ponieśli kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w tych przepisach, nie są również obowiązani lub nie korzystają z uprawnienia na podstawie tych przepisów do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, ani nie są obowiązani albo nie korzystają z uprawnienia na podstawie tych przepisów do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, tj. podatników, którzy złożą tzw. „zerowy” PIT-36L lub PIT-28.

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:

- posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko;

- wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecko;

- nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego;

- niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych;

- nieuzyskiwania przez pełnoletnie dziecko przychodów/dochodów w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej (z wyjątkiem przewidzianym ustawą).

Wskazać przy tym należy, że przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło wątpliwości, iż prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje wszystkim osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione (o których mowa w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych, tj. temu, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci.

Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające jest samotne troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dzieci bez udziału innej osoby, tj. w szczególności ojca lub matki dzieci. Równie istotne jest legitymowanie się określonym stanem cywilnym, bowiem przepis art. 6 ust. 4c omawianej ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.

Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dzieci oraz o ich rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych.

Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dzieci jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie wychowuje dzieci.

Tym samym jako osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co do zasady rozumie się rodzica, który faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka, tj. wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój.

Jednakże na skutek dorastania i usamodzielniania się dzieci, ich wychowanie z czasem zmienia swój charakter. Samotne wychowywanie pełnoletniego dziecka może przyjąć więc inną formę niż wychowanie dziecka małoletniego. Pełnoletnie dziecko może być na tyle dojrzałe i ukształtowane, że nie będzie wymagało stałej opieki swojego rodzica lub opiekuna prawnego. W takim przypadku samotne wychowanie sprowadzić może się do wykonywania obowiązku alimentacyjnego, tj. troszczenia się o byt materialny oraz okresowego lub doraźnego wspierania emocjonalnego, pomocy w podejmowaniu trudnych decyzji, służenia radą czy dbania o interesy dziecka.

Obowiązek alimentacyjny względem dzieci pełnoletnich, o których mowa w art. 6 ust. 4c pkt 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika wprost z przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Zgodnie z art. 128 ww. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.

Jak stanowi art. 133 § 1 i § 3 ww. ustawy:

§ 1. Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

§ 3. Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.

Istotą tak określonego obowiązku jest to, że jedna strona ma prawo żądać dostarczenia tak wskazanych środków, a druga osoba ma obowiązek je dostarczyć.

Z ww. ustawy wynika, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dzieci zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Dostarczanie środków utrzymania to zaspokajanie normalnych, bieżących potrzeb uprawnionego w postaci: pożywienia, ubrania, mieszkania, opału, niezbędnych przedmiotów umożliwiających przebywanie w środowisku i w rodzinie, leków, itp. Dostarczanie środków wychowania obejmuje natomiast powinność starań o zdrowie uprawnionego, o jego rozwój fizyczny i umysłowy, stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia, zapewnienie dostępu do dóbr kultury, itp.

Z opisu sprawy wynika, że Pana małżeństwo zostało rozwiązane poprzez prawomocny wyrok rozwodowy bez orzekania o winie, przy jednoczesnej pełnoletności dwojga wspólnych dzieci (syna urodzonego (…) 2000 r. oraz córki urodzonej (…) 2005 r.) (…) 2023 r. Wyrok Sądu Okręgowego w (…) orzekający rozwód uprawomocnił się (…) 2023 r. W 2025 r. nie był Pan osobą, w stosunku do której orzeczono separację formalną oraz nie pozostawał Pan w związku małżeńskim. W okresie, którego dotyczy wniosek uzyskał Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej. Dochody uzyskane zostały z tytułu umowy o pracę. W okresie, którego dotyczy wniosek nie prowadził Pan działalności gospodarczej. 30 sierpnia 2025 r. Pana była żona (i matka Państwa dwójki dorosłych dzieci) wyprowadziła się z Państwa domu. Od tego czasu mieszka Pan wspólnie z 21 letnią córką, która studiuje dziennie i pracuje dorywczo. Córka za 2025 r. uzyskała przychody nieprzekraczające 22 000,00 zł brutto. Córka nie wstąpiła w związek małżeński. W roku 2025 Pana córka uczyła się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, tj. od października 2024 r. córka jest studentką studiów dziennych na kierunku (...) na Politechnice (…) . Córka od momentu wyprowadzenia się matki w okresie od września do grudnia 2025 r. bezpośrednio otrzymała od niej przelewy w łącznej wysokości (…) zł (w tym co miesiąc wysyłane było (…) zł zatytułowane (...)). Ponadto córka utrzymuje bieżący kontakt z matką (zarówno telefoniczny jak i bezpośredni), przynajmniej 1-2 razy w tygodniu, odwiedzając ją. Wszystkie koszty utrzymania domu, w którym zamieszkuje Pan wspólnie z córką spoczywają na Panu, to Pan opłaca rachunki, czy kupuje jedzenie. W okresie od września do grudnia 2025 r. przekazał Pan córce (…) zł. Do wskazanej kwoty nie wlicza Pan kosztów rachunków, czy jedzenia, są więc to wyłącznie środki przekazane bezpośrednio córce na jej własne potrzeby. Ponadto bezpośrednio pokrywa Pan jeszcze inne jej potrzeby, jak chociażby opłacania (…) . Z uwagi na fakt stałego, wspólnego zamieszkiwania ma Pan z córką codzienny kontakt i w sposób czynny uczestniczy w podejmowanych przez nią decyzjach. Wspólnie konsultuje Pan z córką kwestie obecności w domu, w celu zapewnienia opieki nad psami. Razem dba Pan z córką również o utrzymanie porządku w domu, w zakresie sprzątania, prania, prasowania, a także przygotowywania posiłków. Rozmawia Pan z córką na tematy związane ze studiami i rozwojem jej kariery zawodowej. Pomaga Pan jej się rozwijać chociażby poprzez kupowanie przyborów koniecznych na studia. Córka ma w Panu codzienne wsparcie w zakresie podejmowania decyzji życiowych oraz zawodowych. W sprawach zdrowotnych, gdy pojawia się taka potrzeba konsultuje z Panem konieczności wizyt lekarskich, czy przeprowadzanych badań. (…) Jest to dla Pana sytuacja absolutnie zrozumiała i normalna, a córka ma w tym zakresie pełne wsparcie i zrozumienie. Warte wskazania wydaje się, że pozostanie córki z Panem było wyłącznie jej wyborem. Środki przekazywane córce pozostawione są wyłącznie na jej potrzeby. Wskazać należy, że to na Panu spoczywa w całości utrzymanie wspólnie zamieszkiwanej nieruchomości w zakresie wszelkiego rodzaju opłat eksploatacyjnych (m.in. rachunki za wodę, prąd, czy gaz). W znamienitej większości ponosi Pan koszty zakupu jedzenia. Jeśli chodzi o kontakty córki z matką, to w dużej mierze pozostają one poza Pana wiedzą. Jest pan świadomy utrzymywania bieżących, kontaktów telefonicznych oraz wizyt w miejscu zamieszkania matki. Utrzymywanie wskazanych kontaktów jest dla Pana absolutnie zrozumiałe, a wręcz pożądane, o czym świadczy chociażby fakt udostępniania auta córce, aby odwiedziła matkę. Wskazał Pan, że kontakty córki z matką na każdej płaszczyźnie pozostają wyraźnie mniejsze niż z Panem.

Zatem, odnosząc się do wychowywania pełnoletniej córki, zauważyć należy, że w opisie stanu faktycznego wskazał Pan, że córka utrzymuje bieżący kontakt z matką (zarówno telefoniczny jak i bezpośredni), przynajmniej 1-2 razy w tygodniu, odwiedzając ją. Od momentu wyprowadzenia się matki w okresie od września do grudnia 2025 r. Pana córka bezpośrednio otrzymała od niej przelewy w łącznej wysokości (…) zł (w tym co miesiąc (…) zł zatytułowane (...)).

Biorąc powyższe pod uwagę, w 2025 r. nie spełniał Pan obowiązku alimentacyjnego względem pełnoletniej córki samotnie, tzn. bez udziału drugiego z rodziców. Okoliczność, że dwie osoby ponoszą obowiązek alimentacyjny względem tego samego dziecka wyklucza możliwość uznania, że którakolwiek z tych osób ponosi obowiązek alimentacyjny względem pełnoletniego dziecka samotnie.

Ponadto, nie sposób uznać, że Pana była żona nie troszczy się o byt materialny, rozwój emocjonalny córki oraz że nie uczestniczy w procesie jej wychowania. Zarówno Pan jako ojciec, jak i matka córki, współuczestniczycie w wychowaniu wspólnego dziecka, pomimo braku wspólnego zamieszkania. Fakt, że na Panu spoczywa w całości utrzymanie wspólnie zamieszkiwanej nieruchomości w zakresie wszelkiego rodzaju opłat eksploatacyjnych oraz zakupu jedzenia, oraz że kontakty córki z matką na każdej płaszczyźnie pozostają wyraźnie mniejsze niż z Panem nie oznacza, że proces wychowawczy dziecka prowadzony jest tylko i wyłącznie przez Pana.

W rezultacie, w przedmiotowej sprawie nie można przyjąć, że któregokolwiek z rodziców można uznać za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji, że któremukolwiek z rodziców przysługuje prawo preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Preferencja ta uzależniona jest bowiem nie tylko od stanu cywilnego, ale przede wszystkim od faktycznego samotnego wychowywania dziecka, które to wychowywanie obejmuje również np. obowiązek alimentacyjny.

Mając na uwadze powyższe, nie spełnia Pan warunków określonych w art. 6 ust. 4c w związku z art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem nie przysługuje Panu prawo do skorzystania w zeznaniu podatkowym za 2025 r. z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Wobec tego, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia opisu stanu faktycznego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w odmiennych stanach faktycznych w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będze zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.