0111-KDIB1-2.4010.230.2026.2.EJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych.

Wniosek został uzupełniony pismem z 8 czerwca 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (przeformułowany w uzupełnieniu wniosku)

A spółką z o.o., jest spółką której podstawową działalnością jest (…). Właścicielami spółki są w (…).

Spółka dokonuje odpłatnego przejmowania urządzeń (…) od przyszłych odbiorców usług Spółki, z którymi są podpisane umowy w (…).

Cały proces powyżej wymienionej czynności obejmują następujące etapy:

Negocjacje pomiędzy Spółką i przyszłym nabywcą usług Spółki, w trakcie których uzgadniane są warunki wynagrodzenia za odpłatne przejęcie urządzenia (…).

Podpisanie umowy w której sprzedawca (przyszły nabywca usług Spółki) przenosi na rzecz spółki prawo własności urządzenia (…), które wybudował z własnych środków.

Z chwilą podpisania umowy wszystkie koszty i ciężary związane z utrzymaniem i eksploatacją przejętego urządzenia ponosi spółka.

Podpisanie protokołu zdawczo-odbiorczego potwierdzającego przekazanie urządzenia (…) oraz wszelkiej dokumentacji budowlanej tegoż urządzenia.

Spółka na podstawie powyżej wymienionych czynności w oparciu o art. 49 § 2 ustawy Kodeks Cywilny przyjmuje na stan środków trwałych i dokonuje amortyzacji zarówno bilansowo i podatkowo, przyjmując za wartość nabycia cenę wskazaną w umowie.

Spółka powyżej wymienione urządzenia (…) przejmuje za zgodnie ustaloną wartość wynagrodzenia, która niejednokrotnie stanowi dużo niższą wartość niż koszty, które poniósł inwestor na wybudowanie tegoż urządzenia.

Pytania

1. Czy prawidłowym będzie, mając na uwadze specyfikę działalności i charakter prawny wskazanej umowy, przyjęcie przekazanej (…) na stan środków trwałych spółki w wartości wskazanej w umowie i dokonywanie od niej odpisów amortyzacyjnych podatkowo? (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)

2. Czy prawidłowym będzie nie rozpoznanie (nieopodatkowanie różnicy między wartością rynkową a wartością z umowy) w opisanej sytuacji przychodu z częściowo nieodpłatnych świadczeń art. 12 ust. 5a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1. (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Spółka stoi na stanowisku iż, przekazany odpłatnie na podstawie umowy odpłatnego przekazania, środek trwały (…) zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych w wartości wskazanej w umowie odpłatnego przekazania i od tej wartości dokonywać będzie odpisów amortyzacyjnych podatkowo zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad 2.

Spółka nie postrzega wskazanej we wniosku sytuacji jako kreującej przychód podatkowy z częściowo nieodpłatnych świadczeń o którym w art. 12 ust. 5a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 1.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 . Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Kosztami uzyskania przychodów są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie bądź zachowanie źródła przychodów i które nie zostały wyłączone z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Z powyższego stwierdzenia wynika, że określony wydatek, niewymieniony w katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych, może stanowić koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem że między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu zachodzi związek przyczynowo-skutkowy, czyli że poniesienie tego wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zachowanie przychodu podatnika.

Właściwe określenie kosztów uzyskania przychodów, jak również właściwe ustalenie momentu ich poniesienia jest o tyle istotne, że rzutuje na wysokość podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji rzutuje na prawidłowe rozliczenie podatku dochodowego od osób prawnych.

Określona grupa wydatków, w tym związana z finansowaniem środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (ich nabyciem czy wytworzeniem) może być zaliczana do kosztów uzyskania przychodów tylko poprzez odpisy amortyzacyjne. Wynika to z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, który stanowi, że:

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m , przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

Stosownie do art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c , stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2. maszyny, urządzenia i środki transportu,

3. inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 , zwane środkami trwałymi.

Oznacza to, że wymienione w pkt 1-3 powyższej regulacji środki trwałe będą podlegały amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:

- zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,

- stanowią własność lub współwłasność podatnika - amortyzacji podatkowej podlegają wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ww. ustawy,

- są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania - ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, że warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie,

- przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok - to podatnik samodzielnie decyduje o tym, jak długo będzie używany dany składnik,

- są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu,

- nie są wymienione w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ww. ustawy.

Jak już wyżej zostało wskazane, środek trwały podlega amortyzacji w sytuacji, gdy w dniu przyjęcia do używania jest kompletny i zdatny do użytku.

Składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne umożliwiające jego funkcjonowanie, zgodnie z przeznaczeniem. Poprzez sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania.

Zgodnie z art. 16f ust. 1 ustawy o CIT:

Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b.

W myśl art. 16d ust. 2 ustawy o CIT:

Składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c , wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1 , najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.

Na podstawie art. 16f ust. 3 ustawy o CIT:

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m , gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1 , mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Stosownie do art. 16d ust. 1 ustawy o CIT:

Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 16a i 16b , których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Jak wskazuje art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k , począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e , do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W art. 16g ustawy o CIT zostały wskazane zasady ustalania wartości początkowej składników majątku trwałego stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.

W myśl art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1a ustawy o CIT:

Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie częściowo odpłatnego nabycia, cenę ich nabycia powiększoną o wartość przychodu określonego w art. 12 ust. 5a.

Stosownie do treści art. 16g ust. 3 ww. ustawy:

Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Zatem cena nabycia wyznacza wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych na podstawie umowy: sprzedaży, zamiany i każdej innej, o ile nastąpiło nabycie własności w sposób odpłatny (lub częściowo odpłatny), tzn. nabycie danego składnika majątku rodzi zobowiązanie z tego tytułu u podatnika. Powyższe oznacza, że druga strona ma prawo żądać od podatnika zapłaty ceny, wynagrodzenia, wydania innej rzeczy w zamian.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka dokonuje odpłatnego przejmowania urządzeń (…) od przyszłych odbiorców usług Spółki, z którymi są podpisane umowy w ramach (…). Spółka urządzenia (…) przejmuje za zgodnie ustaloną wartość wynagrodzenia, która niejednokrotnie stanowi dużo niższą wartość niż koszty, które poniósł inwestor na wybudowanie tegoż urządzenia. Spółka w oparciu o art. 49 § 2 ustawy Kodeks Cywilny przyjmuje na stan środków trwałych i dokonuje amortyzacji zarówno bilansowo i podatkowo, przyjmując za wartość nabycia cenę wskazaną w umowie.

Państwa wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia, czy prawidłowym będzie, mając na uwadze specyfikę działalności i charakter prawny wskazanej umowy, przyjęcie przekazanej (…) na stan środków trwałych spółki w wartości wskazanej w umowie i dokonywanie od niej odpisów amortyzacyjnych podatkowo.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności należy wskazać, że zasady ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w przypadku ich częściowo odpłatnego nabycia określa art. 16g ust. 1 pkt 1a ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - z uwzględnieniem ust. 2-14 - w razie częściowego odpłatnego nabycia uważa się cenę ich nabycia powiększoną o wartość przychodu określonego w art. 12 ust. 5a ustawy o CIT.

Z powyższego wynika, że wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych częściowo odpłatnie stanowi cena ich nabycia, o której mowa w art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, powiększona o różnicę między wartością tych składników majątku ustaloną według zasad określonych w ust. 5a art. 12 ustawy o CIT, a odpłatnością poniesioną przez podatnika. Wartość ta ustalana jest według cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu, stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania a odpłatnością ponoszoną przez podatnika, czyli ceną nabycia.

Mając na uwadze powyższe, należy uznać za prawidłowe ustalenie przez Spółkę wartości początkowej przyjętych środków trwałych (sieć) nabytych częściowo odpłatnie zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1a ustawy o CIT. Przepis ten określa odrębne zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w zależności od sposobu ich nabycia. W konsekwencji, w przypadku częściowo odpłatnego nabycia środków trwałych, wartość początkową należy ustalić zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1a ustawy o CIT.

W związku z powyższym Spółka jest uprawniona do wprowadzenia przyjętego urządzenia (…) do ewidencji środków trwałych według wartości początkowej ustalonej zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1a ustawy o CIT oraz do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od tej wartości.

Zatem nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że przekazany odpłatnie na podstawie umowy odpłatnego przekazania, środek trwały (…) zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych w wartości wskazanej w umowie odpłatnego przekazania i od tej wartości dokonywać będzie odpisów amortyzacyjnych podatkowo zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. W analizowanej sprawie zastosowanie bowiem znajduje art. 16g ust. 1 pkt 1a ustawy o CIT, regulujący zasady ustalania wartości początkowej składników majątku nabytych częściowo odpłatne.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.

Ad 2.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika.

Na podstawie powołanego art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, można stwierdzić, że podatek dochodowy od osób prawnych obejmuje swoim zakresem wszelkie wpływy majątkowe, powstałe przy prowadzeniu działalności gospodarczej, a także otrzymane z innych tytułów. Jednocześnie stwierdzić należy, że podatek dochodowy od osób prawnych posiada cechy podatku powszechnego, tj. podatku, który jest ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem - jako źródłem dochodu - jest tylko ta wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa.

W związku z powyższym wskazać należy, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną.

W myśl art. 12 ust. 5 ww. ustawy:

Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.

Natomiast stosownie do treści art. 12 ust. 5a ustawy o CIT:

Wartością rzeczy lub praw częściowo odpłatnych stanowiącą przychód podatnika jest różnica między wartością tych rzeczy lub praw, ustaloną według zasad określonych w ust. 5, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika. Przepis art. 14 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, Spółka dokonuje odpłatnego przejmowania urządzeń (…) od przyszłych odbiorców usług Spółki, z którymi są podpisane umowy w ramach (…). Spółka w oparciu o art. 49 § 2 ustawy Kodeks Cywilny przyjmuje na stan środków trwałych i dokonuje amortyzacji zarówno bilansowo i podatkowo, przyjmując za wartość nabycia cenę wskazaną w umowie. Spółka urządzenia (…) przejmuje za zgodnie ustaloną wartość wynagrodzenia, która niejednokrotnie stanowi dużo niższą wartość niż koszty, które poniósł inwestor na wybudowanie tegoż urządzenia

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy prawidłowym będzie nie rozpoznanie (nieopodatkowanie różnicy między wartością rynkową a wartością z umowy) w opisanej sytuacji przychodu z częściowo nieodpłatnych świadczeń na podstawie art. 12 ust. 5a ustawy o CIT.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia należy stwierdzić, że po stronie Spółki powstanie przychód podatkowy o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT (wartość otrzymanych częściowo odpłatnie rzeczy), w związku z nabyciem opisanych we wniosku urządzeń (…).

Z literalnego brzmienia art. 12 ust. 5a ustawy o CIT wynika bowiem, że przychodem podatnika z tytułu częściowo odpłatnego nabycia rzeczy lub praw jest różnica między wartością tych rzeczy lub praw ustaloną według zasad określonych w ust. 5 (wartością rynkową), a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

A zatem, Spółka będzie zobowiązana do rozpoznania przychodu w kwocie wynikającej z różnicy wartości rynkowej urządzeń (…) (określonej np. na podstawie zweryfikowanego i zaakceptowanego przez Spółkę kosztorysu inwestycji) i kwoty odpłatności, którą Spółka przekazała sprzedającemu (przyszły nabywca usług Spółki).

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.