Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.292.2026.1.AG
ID Eureka: 699899
0111-KDIB2-1.4010.292.2026.1.AG
- Kategoria
- Interpretacja indywidualna
- Autorzy
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status zrodla
- Aktualna
- Data publikacji
- 8 lipca 2026
- Data wydania
- 8 lipca 2026
Podsumowanie
Organ potwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe: odsetki bankowe naliczone i faktycznie otrzymane od środków wpłaconych jako zaliczki od Agencji nie stanowią dla Spółki przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT. Decydujące było to, że odsetki mają charakter techniczny i przejściowy, a Spółka nie ma prawa do ich zatrzymania—wynika z umowy obowiązek przekazania odsetek Agencji (obligatoryjny, bez zgody Spółki). Organ zaakcentował brak definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie Spółki: ekonomicznie środki te nie powiększają jej majątku trwale, bo podlegają zwrotowi/rozliczeniu na rzecz Agencji. W argumentacji przyjęto, że naliczenie na rachunku prowadzonym dla Spółki nie przesądza o powstaniu przychodu, jeśli umowa przenosi korzyść na inny podmiot. Wskazano też zgodność z ujęciem bilansowym: odsetki są wykazywane jako zobowiązania, a nie jako przychody finansowe w rachunku zysków i strat. Praktyczny wniosek: Spółka może nie rozpoznawać tych odsetek bankowych jako przychodu CIT, mimo ich faktycznego wpływu na rachunek, pod warunkiem utrzymania opisanego mechanizmu przekazywania odsetek Agencji.
AnyLawyer Pro
Odblokuj pełną analizę tej interpretacji
Pracuj z dokumentami w AnyLawyer: szybkie podsumowania, cytaty i analiza wspierana przez AI w jednym miejscu.
Teza
Skutki podatkowe naliczenia na rachunku bankowym Spółki odsetek od zgromadzonych środków (zaliczek od innego podmiotu), które to odsetki Spółka będzie zobowiązana zwrócić temu podmiotowi.
Powiązane interpretacje
0112-KDIL2-1.4011.399.2026.4.MBP · 8 lipca 2026
Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem i umorzeniem wierzytelności.
0111-KDIB3-2.4012.288.2026.1.MN · 8 lipca 2026
W związku z tym, że jak wynika z okoliczności sprawy, korzystał Pan w poprzednich latach ze zwolnienia z obowiązku stosowania kasy rejestrującej w przypadku świadczenia usług parkingowych za pomocą samoobsługowych kas parkingowych oraz kontynuuje Pan świadczenie ww. usług parkingowych, objętych zakresem wniosku, przy użyciu urządzeń, o których mowa w § 4 us…
0115-KDIT3.4011.422.2026.4.AD · 8 lipca 2026
Możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tresc
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 maja 2026 r. za pośrednictwem platformy e-Doręczenia wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy odsetki bankowe naliczone i faktycznie otrzymane na środkach pieniężnych otrzymanych przez Wnioskodawcę tytułem Zaliczek od Agencji, które to odsetki bankowe Wnioskodawca jest zobowiązany w późniejszym terminie przekazać Agencji, stanowią dla Wnioskodawcy przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
(A) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która podlega w Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wnioskodawca jest spółką działającą w branży (...), utworzoną przez (…) oraz (B).
W grudniu 2025 r. Wnioskodawca zawarł ze Skarbem Państwa – (…) (dalej: „Agencja”) – umowę wykonawczą (dalej: „Umowa”) na dostawę produktów z branży (...). Realizacja Umowy wiąże się z budową zakładu produkcyjnego na terytorium Polski, gdzie rozpoczęcie produkcji planowane jest na (...)
Umowa przewiduje mechanizm płatności zaliczkowych (dalej: „Zaliczki”), mających na celu wsparcie szybszego uruchomienia produkcji oraz finansowania realizacji kontraktu. Zaliczki są wpłacane przez Agencję na bieżący rachunek bankowy Wnioskodawcy. Na rachunku tym bank nalicza odsetki od środków pieniężnych zgromadzonych na tym rachunku z tytułu znajdujących się tam Zaliczek (dalej: „Odsetki bankowe”).
Wnioskodawca wykorzystuje ten rachunek bankowy do bieżącej działalności, natomiast jest w stanie w każdym momencie sprawdzić i wykazać, że otrzymane Odsetki bankowe, pozostają nienaruszone na tym rachunku. Spółka prowadzi ewidencję pozwalającą na dokładne ustalenie kwoty Odsetek bankowych znajdujących się na rachunku bankowym Spółki. Nie zdarzają się sytuacje, żeby Spółka wykorzystywała (nawet chwilowo) zgromadzone na tym koncie Odsetki bankowe na własne cele biznesowe. Ponadto, Spółka planuje na moment rozpoczęcia sprzedaży (tj. po rozpoczęciu produkcji) posiadać odrębny rachunek bankowy, aby móc rozdzielić Zaliczki od Odsetek bankowych.
Zgodnie z postanowieniami Umowy, Wnioskodawca jest zobowiązany do zwrotu (przekazania) do Agencji kwoty Odsetek bankowych, na zasadach i w terminach określonych w Umowie. Z uwagi na przyjęty mechanizm rozliczeń może wystąpić przejściowa luka czasowa pomiędzy otrzymaniem przez Wnioskodawcę Odsetek bankowych od banku a ich późniejszym przekazaniem do Agencji. Jednocześnie Agencja jest uprawniona do uzyskiwania informacji bankowych dotyczących wysokości naliczonych Odsetek bankowych oraz wymaga od Wnioskodawcy przedstawienia stosownych potwierdzeń bankowych.
Umowa wyróżnia dwie sytuacje, w których Wnioskodawca jest zobowiązany do przekazania Odsetek bankowych do Agencji, w tym:
-
w przypadku wystawienia ostatecznej (rozliczającej) faktury rozliczającej daną Zaliczkę, Wnioskodawca jest zobowiązany do przekazania Agencji Odsetek bankowych w terminie 14 dni od dnia wystawienia tej faktury. W takim przypadku Wnioskodawca ma również obowiązek dostarczenia przetłumaczonego zaświadczenia bankowego potwierdzającego kwotę naliczonych Odsetek bankowych albo – w razie ich braku – stosownego oświadczenia. Jeżeli odpowiednia kwota nie zostanie przekazana w terminie przewidzianym Umową, Agencja jest uprawniona do jej potrącenia z należności przysługujących Wnioskodawcy albo z zabezpieczenia należytego wykonania Umowy;
-
w przypadku odstąpienia od Umowy Wnioskodawca jest zobowiązany do zwrotu nierozliczonej części Zaliczki wraz z naliczonymi Odsetkami bankowymi od zwracanej kwoty, w terminie 7 dni. W razie braku dokonania zwrotu Agencja może dochodzić zaspokojenia z zabezpieczenia Zaliczki albo uzyskać płatność z odpowiedniej gwarancji, przy czym Wnioskodawca pozostaje nadal zobowiązany do przekazania uzyskanych Odsetek bankowych.
Z ekonomicznego punktu widzenia Odsetki bankowe, pomimo obowiązku przekazania ich do Agencji, znajdują się na rachunku bankowym Wnioskodawcy – ma to wyłącznie charakter techniczny i przejściowy, związany ze specyfiką rozliczeń tak dużych kontraktów. Obowiązek przekazania tych środków do Agencji ma charakter obligatoryjny i nie wymaga zgody Wnioskodawcy.
Otrzymywane Odsetki bankowe są prezentowane w bilansie Spółki jako zobowiązania długoterminowe. Odsetki bankowe nie są wykazywane przez Spółkę jako przychody finansowe w rachunku zysków i strat.
Pytanie
Czy Odsetki bankowe naliczone i faktycznie otrzymane na środkach pieniężnych otrzymanych przez Wnioskodawcę tytułem Zaliczek od Agencji, które to Odsetki bankowe Wnioskodawca jest zobowiązany w późniejszym terminie przekazać Agencji, stanowią dla Wnioskodawcy przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT?
Państwa stanowisko w sprawie
Państwa zdaniem, Odsetki bankowe naliczone i faktycznie otrzymane na środkach pieniężnych otrzymanych przez Państwa tytułem Zaliczek od Agencji, które to Odsetki bankowe są Państwo zobowiązani w późniejszym terminie przekazać Agencji, nie stanowią dla Państwa przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT .
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
Przytoczony przepis nie określa ścisłej definicji legalnej pojęcia „przychód”, można jednak wskazać, iż przychodem na gruncie ustawy o CIT są wszelkie trwałe, bezzwrotne i definitywne przysporzenia majątkowe w postaci środków pieniężnych, dóbr majątkowych oraz świadczeń w naturze, niezależnie od tytułu prawnego ich uzyskania przez podatnika. W przypadku podatników prowadzących działalność gospodarczą, przychodem są również kwoty należne, nawet gdy nie zostały faktycznie otrzymane, pod warunkiem, że kwoty te spełniają warunki wymienione powyżej (trwały, bezzwrotny i definitywny charakter).
Do przychodów podatkowych można więc zaliczyć jedynie środki, które są danemu podatnikowi należne, tj. w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Definitywny charakter przychodu objawia się zaś w ten sposób, że faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, lub pomniejsza jego pasywa.
Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15 maja 2025 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.88.2025.1.DW, w której wskazano, że przychód podatkowy powstaje wyłącznie wówczas, gdy po stronie podatnika dochodzi do definitywnego przysporzenia majątkowego.
Przenosząc powyższe na grunt przedstawionego stanu faktycznego (winno być: stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego) należy wskazać, że Odsetki bankowe naliczane od środków pieniężnych otrzymanych przez Wnioskodawcę tytułem Zaliczek, nie mają charakteru definitywnego przysporzenia po stronie Wnioskodawcy.
Jak wskazano w opisie sprawy, środki otrzymywane przez Wnioskodawcę od Agencji tytułem Zaliczek są wpłacane na bieżący rachunek bankowy Wnioskodawcy. W związku z utrzymywaniem tych środków na rachunku będą naliczane Odsetki bankowe. Wnioskodawca wykorzystuje ten rachunek bankowy do bieżącej działalności, natomiast jest w stanie w każdym momencie sprawdzić i wykazać, że otrzymane Odsetki bankowe, pozostają nienaruszone na tym rachunku. Jednocześnie jednak zgodnie z postanowieniami Umowy odsetki te podlegają przekazaniu do Agencji. Tym samym Wnioskodawca nie jest uprawniony do ich zatrzymania dla własnych celów gospodarczych. Nie zdarzają się sytuacje, żeby Spółka wykorzystywała (nawet chwilowo) zgromadzone na tym koncie Odsetki bankowe na własne cele biznesowe. Spółka planuje na moment rozpoczęcia sprzedaży (tj. po rozpoczęciu produkcji) posiadać odrębny rachunek bankowy, aby móc rozdzielić Zaliczki od Odsetek bankowych.
W konsekwencji nie można uznać, że odsetki te stanowią dla Wnioskodawcy trwałe i definitywne przysporzenie majątkowe. Fakt technicznego naliczania odsetek na rachunku prowadzonym dla Wnioskodawcy nie jest równoznaczny z powstaniem po jego stronie przychodu podatkowego. Decydujące znaczenie ma bowiem ekonomiczny charakter tych środków oraz wynikający z Umowy obowiązek ich przekazania na rzecz innego podmiotu.
Co więcej, otrzymywane Odsetki bankowe są prezentowane w bilansie Spółki jako zobowiązania długoterminowe. Odsetki bankowe nie są wykazywane przez Spółkę jako przychody finansowe w rachunku zysków i strat.
Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 czerwca 2025 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.259.2025.1.EJ, w której organ uznał, że odsetki i inne przychody wygenerowane na środkach wyodrębnionych od majątku własnego podatnika, ekonomicznie przypisanych innemu podmiotowi oraz podlegających obowiązkowi zwrotu, nie stanowią przychodu podatkowego tego podatnika.
Zdaniem Wnioskodawcy, tezy wyrażone w powołanej interpretacji znajdują zastosowanie również w niniejszej sprawie, albowiem także tutaj po stronie Wnioskodawcy nie dochodzi do powstania trwałego i definitywnego przysporzenia majątkowego, a jedynie do przejściowego dysponowania środkami innego podmiotu, tutaj Agencji.
Powyższe stanowisko znajduje również wsparcie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 2017 r., sygn. akt II FSK 1370/15, wskazano, że czynności o charakterze powierniczym (konstrukcja prawna podobna do tej prezentowanej w niniejszym wniosku, gdzie mamy pośrednika, który ekonomicznie nie jest beneficjentem transakcji, które wykonuje w imieniu innego podmiotu) są co do zasady neutralne podatkowo, a skutki podatkowe powinny być oceniane z uwzględnieniem rzeczywistego beneficjenta ekonomicznego danego przysporzenia. Jeżeli zatem określone środki wpływają do podatnika jedynie przejściowo, a podatnik pozostaje zobowiązany do ich przekazania podmiotowi uprawnionemu, brak jest podstaw do rozpoznania przychodu podatkowego po jego stronie.
Pomiędzy momentem naliczenia odsetek a momentem ich przekazania Agencji może wystąpić przejściowa różnica czasowa. Okoliczność ta nie zmienia jednak faktu, że środki te nie mają dla Wnioskodawcy charakteru definitywnego przysporzenia majątkowego i zgodnie z Umową podlegają przekazaniu do Agencji.
Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy Odsetki bankowe naliczane od środków otrzymanych tytułem Zaliczek:
- nie stanowią trwałego, bezzwrotnego i definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy;
- nie są ekonomicznie należne Wnioskodawcy;
- Wnioskodawca z ekonomicznego punktu widzenia występuje jedynie jako pośrednik.
Zatem, skoro Odsetki bankowe naliczane od środków pieniężnych otrzymanych przez Wnioskodawcę od Agencji tytułem Zaliczek, które zgodnie z postanowieniami Umowy podlegają przekazaniu Agencji, nie stanowią definitywnego przysporzenia majątkowego Wnioskodawcy, nie stanowią one przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 544 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
Natomiast w myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 , uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
W piśmiennictwie oraz judykaturze przychód podatkowy identyfikowany jest z trwałym przysporzeniem majątkowym zwiększającym wartość aktywów (zob. P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość - Komentarz do art. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, LEX 2014). Z kolei w wyroku z 12 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1248/11 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, zgodnie z którym z istoty podatku dochodowego wynika, że jest on ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem jest ta wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa. Przychodem jest zatem takie przysporzenie majątkowe o charakterze trwałym, które definitywnie powiększa aktywa osoby prawnej.
Otrzymane świadczenie może być więc uznane za przychód, jeżeli ma ono charakter definitywny, ostateczny oraz pewny w tym znaczeniu, że podatnik uzyskuje swobodę dysponowania określonym świadczeniem lub środkami pieniężnymi. Zasadne jest więc twierdzenie, że w przypadku, gdy w efekcie danego zdarzenia stan majątkowy podatnika nie ulegnie zmianie, nie dojdzie do osiągnięcia przez niego przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Jedynie w przypadku uzyskania przez podatnika przysporzenia majątkowego o charakterze definitywnym, w sposób stały i obiektywny zwiększającego aktywa podatnika (bądź też zmniejszającego jego pasywa), powstanie przychód podlegający opodatkowaniu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, iż naliczane przez bank Odsetki od Zaliczek, wpłacanych na Państwa rachunek bankowy przez Agencję, które to odsetki – zgodnie z umową – są Państwo zobowiązani zwrócić Agencji, nie stanowią przychodów Spółki w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.
Jak wynika bowiem z opisu sprawy, zawarli Państwo ze Skarbem Państwa – (…) (dalej: „Agencja”) – umowę na dostawę produktów z branży (...). Realizacja Umowy wiąże się z budową zakładu produkcyjnego w Polsce, gdzie rozpoczęcie produkcji planowane jest na (...).
Umowa przewiduje mechanizm płatności zaliczkowych, mający na celu wsparcie szybszego uruchomienia produkcji oraz finansowania realizacji kontraktu. Zaliczki są wpłacane przez Agencję na Państwa bieżący rachunek bankowy. Na rachunku tym, bank nalicza odsetki od środków pieniężnych zgromadzonych na tym rachunku z tytułu znajdujących się tam Zaliczek.
Zgodnie z postanowieniami Umowy, są Państwo zobowiązani do zwrotu (przekazania) do Agencji kwoty naliczonych Odsetek bankowych, na zasadach i w terminach określonych w Umowie.
W świetle powyższego opisu, trudno zatem uznać przychody w postaci ww. odsetek, za Państwa przychody podatkowe, bowiem naliczoną przez bank kwotę odsetek są Państwo zobowiązani zwrócić do Agencji. Powyższy mechanizm (opisany w Umowie) wskazuje, że w istocie nie uzyskują/nie będą uzyskiwać Państwo przychodów w postaci Odsetek od zgromadzonych Zaliczek, a pełnią/będą pełnić jedynie funkcję pośrednika w przekazywaniu tych środków finansowych.
Zatem, przychody – w postaci Odsetek – jakie wygenerują zgromadzone na Państwa rachunku bankowym Zaliczki, nie stanowią/nie będą stanowić Państwa definitywnego przysporzenia majątkowego, tym samym nie stanowią/nie będą stanowić przychodów w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT.
W związku z powyższym, Państwo stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
• stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
• zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanego przez Państwa wyroku należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
-
z zastosowaniem art. 119a;
-
w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
-
z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.