0113-KDIPT1-3.4012.520.2026.2.JM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

- uznania voucherów za bony różnego przeznaczenia;

- zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży voucherów przy zastosowaniu kasy rejestrującej;

- zwolnienia z obowiązku wystawiania faktur dla sprzedaży voucherów;

- sposobu dokumentowania sprzedaży voucherów;

- momentu powstania obowiązku podatkowego realizowanej sprzedaży;

- podstawy opodatkowania realizowanej sprzedaży;

- niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT zatrzymania przez Państwa otrzymanych środków pieniężnych.

Uzupełnili go Państwo pismem z 14 lipca 2026 r. (wpływ 14 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

1. Charakterystyka Wnioskodawcy i prowadzonej działalności.

Wnioskodawca - spółka sp. z o.o., NIP: (dalej: „Spółka” lub „Emitent”) - jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w branży beauty. Spółka zarządza ogólnopolską siecią salonów kosmetycznych działających pod marką, operując w modelu hybrydowym: 1. prowadzi własne salony kosmetyczne pod marką, 2. pełni rolę franczyzodawcy dla ogólnopolskiej sieci salonów kosmetycznych działających pod tą samą marką (dalej: „Franczyzobiorcy”). Każdy z Franczyzobiorców jest odrębnym, samodzielnym podatnikiem podatku VAT.

2. Charakterystyka emitowanych Voucherów.

W ramach strategii sprzedażowej i promocyjnej Spółka emituje, dystrybuuje oraz umożliwia Franczyzobiorcom sprzedaż instrumentów uprawniających do skorzystania z usług kosmetycznych oraz nabycia produktów pielęgnacyjnych, określanych dalej jako „Vouchery”. Vouchery są dystrybuowane bezpośrednio przez Spółkę oraz przez jej Franczyzobiorców, którzy działają we własnym imieniu i na własny rachunek lub jako dystrybutorzy. Vouchery emitowane przez Spółkę mają formę dokumentu elektronicznego przesyłanego e-mailem lub fizycznego wydrukowanego dokumentu określonego jako Voucher. Każdy Voucher posiada unikalny kod identyfikacyjny, określoną wartość nominalną oraz termin ważności wynoszący przeważnie 6 lub 12 miesięcy. Vouchery te dzielą się na dwa główne typy: 1) Vouchery Standardowe: przeznaczone na zabiegi w cenach regularnych, z wyłączeniem określonych usług specjalistycznych (np. medycyny estetycznej). 2) Vouchery VIP: oferujące pełną swobodę wyboru ze wszystkich zabiegów dostępnych w sieci, w tym z zakresu medycyny estetycznej. Vouchery są sprzedawane w cenach nominalnych (np. zł) lub promocyjnych (np. karta o wartości zł w cenie zł). Mają one formę dokumentu elektronicznego (PDF) lub fizycznego z unikalnym kodem i terminem ważności wynoszącym zazwyczaj 6 lub 12 miesięcy. Vouchery nie podlegają wymianie na gotówkę. Każdy z opisanych wyżej voucherów ma charakter voucheru kwotowego i uprawniają posiadacza do wyboru z szerokiego katalogu, który obejmuje możliwość nabycia zarówno usług, jak i towarów (kosmetyki) z oferty salonów Wnioskodawcy. W momencie ich sprzedaży nie wiadomo, czy uprawniony klient wybierze usługę kosmetyczną (stawka VAT 8%), usługę specjalistyczną, czy też zakupi kosmetyki (stawka VAT 23%), jak również może wybrać salon w którym voucher będzie zrealizowany. Vouchery są sprzedawane bezpośrednio przez Spółkę (np. za pośrednictwem strony internetowej lub w salonach własnych). Z uwagi na powyższe, Vouchery mogą spełniać definicję bonów różnego przeznaczenia (MPV) w rozumieniu art. 2 pkt 44 ustawy o VAT, na co wskazują istniejące już stanowiska m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 maja 2019 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.67.2019.1.KB oraz interpretacja indywidualna z 25 lutego 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.889.2025.2.AMA.

3. Zasady realizacji Voucherów a kwalifikacja jako bon MPV.

W momencie emisji i sprzedaży Vouchera, ani Spółka, ani klient nie wiedzą, na jakie konkretnie świadczenie Voucher zostanie wymieniony. Zgodnie z regulaminem, posiadacz Vouchera jest uprawniony do swobodnego wyboru z szerokiego katalogu obejmującego:

1. Usługi kosmetyczne i kosmetologiczne, które co do zasady opodatkowane są stawką VAT 8%, jednakże mogą być także objęte stawką 23% VAT w zależności od charakteru usługi i spełnienia warunków wynikających z ustawy o VAT i właściwego rozporządzenia oraz pozyskanymi przez Spółkę Wiążącymi Informacjami Stawkowymi w zakresie wybranych przez Spółkę zabiegów (usług).

2. Sprzedaż towarów (kosmetyków) oraz wybrane usługi specjalistyczne, które mogą podlegać podstawowej stawce VAT 23%.

Ponadto, w momencie sprzedaży Vouchera nie jest ostatecznie znany podmiot, który faktycznie zrealizuje usługę, ani konkretne miejsce świadczenia. W przypadku sprzedaży za pośrednictwem strony internetowej, Klient wskazuje salon, w którym planuje zrealizować Voucher, jednak Wnioskodawca w pełni dopuszcza możliwość zmiany wybranego salonu na dowolny inny punkt w ramach całej sieci franczyzowej na podstawie zgłoszenia Klienta. W takiej sytuacji Emitent dokonuje stosownego rozliczenia z podmiotem faktycznie realizującym Voucher (franczyzobiorcą). Z kolei w przypadku sprzedaży w salonach stacjonarnych, Voucher zakupiony u konkretnego podmiotu może zostać wykorzystany w każdym innym salonie należącym do tego samego właściciela (np. Voucher zakupiony w salonie własnym Spółki może zostać zrealizowany w salonie własnym w). Choć w większości przypadków realizacja następuje w miejscu zakupu, to prawo Klienta do zmiany miejsca i możliwość realizacji świadczenia przez różne podmioty w ramach sieci sprawia, że w chwili transferu Vouchera nie jest znana: 1. tożsamość ostatecznego dostawcy (Wnioskodawca lub jeden z wielu niezależnych Franczyzobiorców będących odrębnymi podatnikami VAT), a tym samym miejsce świadczenia, 2. kwota należnego podatku VAT, z uwagi na swobodę wyboru przez Klienta między usługami kosmetycznymi (stawka 8%), a nabyciem towarów lub usług specjalistycznych (stawka 23%). W świetle art. 2 pkt 44 ustawy o VAT, skoro w momencie emisji nie są znane wszystkie dane niezbędne do określenia miejsca opodatkowania oraz wysokości podatku należnego, Vouchery te stanowią bony różnego przeznaczenia (MPV).

4. Dokumentowanie sprzedaży i obieg środków Spółka ewidencjonuje sprzedaż Voucherów MPV w wewnętrznym arkuszu, jednak nie fiskalizuje ich w momencie transferu. Dokumentuje przyjęcie środków za pomocą not księgowych (obciążeniowych) lub paragonów niefiskalnych o charakterze informacyjnym. Wpłacone przez klientów kwoty są księgowane przez Spółkę jako przychody przyszłych okresów (zobowiązania). Nie stanowią one przychodu podatkowego w PIT/CIT w dacie sprzedaży, gdyż mają charakter zwrotnej przedpłaty (zaliczki) na poczet nieokreślonych świadczeń.

Zgodnie z przyjętą praktyką, transfer bonu MPV nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w momencie jego sprzedaży (art. 8b ust. 1 ustawy o VAT). Spółka dokumentuje otrzymanie środków pieniężnych od klientów za pomocą not księgowych (obciążeniowych), paragonów niefiskalnych lub dowodów wewnętrznych. Spółka stoi na stanowisku, że nie ma obowiązku ewidencjonowania tej czynności na kasie rejestrującej ani wystawiania faktury VAT w chwili transferu, zgodnie ze stanowiskami wynikającymi z m.in.: interpretacja podatkowa Dyrektora KIS z 22 lipca 2020 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.243.2020.2.MŁ oraz interpretacja z 12 kwietnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.166.2021.1.JG. W związku z faktem, że sprzedaż Voucherów ..nie stanowi dostawy towarów ani świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT (nie następuje „sprzedaż” podlegająca opodatkowaniu na tym etapie), Spółka dokumentuje transfer środków pieniężnych od klientów za pomocą not księgowych (obciążeniowych), paragonów niefiskalnych lub dowodów wewnętrznych. Spółka dopiero w momencie faktycznej realizacji Vouchera (wymiany na zabieg lub kosmetyk), podmiot realizujący usługę (Spółka lub Franczyzobiorca) rozpoznaje obowiązek podatkowy VAT, ewidencjonuje sprzedaż na kasie rejestrującej według stawki właściwej dla wybranej usługi i wydaje klientowi paragon fiskalny lub fakturę (jeżeli klient zażyczy sobie faktury). W przypadku niewykorzystania Vouchera w terminie ważności, Spółka zatrzymuje wpłacone środki. Zgodnie z przyjętą praktyką, zdarzenie to pozostaje neutralne w VAT, gdyż nie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług. Obowiązek podatkowy VAT powstaje dopiero w momencie faktycznej realizacji Vouchera, tj. wymiany go na konkretną usługę lub towar. Dopiero wówczas znana jest stawka podatku i kwota należna. Wtedy też salon dokonujący świadczenia (Spółka lub Franczyzobiorca) ewidencjonuje sprzedaż na kasie rejestrującej i wydaje klientowi paragon fiskalny lub fakturę. Zasada ta jest spójna z tezą zawartą w wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE z 18 kwietnia 2024 r., sygn. C-68/23. Wtedy też: «Salon (Spółka lub Franczyzobiorca) ewidencjonuje sprzedaż na kasie rejestrującej według stawki właściwej dla wybranej usługi. «W przypadku Franczyzobiorców, przesyłają oni do Spółki zestawienie zrealizowanych Voucherów, a Spółka dokonuje rozliczenia finansowego. Jeżeli za sprzedaż Voucherów przez Franczyzobiorców Spółce należna jest prowizja/marża, Spółka dokumentuje ją fakturą VAT wystawianą na rzecz Franczyzobiorcy.

5. Postępowanie w sytuacjach szczególnych.

Realizacja Vouchera na kwotę niższą niż nominalna.

W sytuacjach, gdy klient wykorzystuje Voucher o wartości np. PLN do opłacenia zabiegu o wartości PLN, a zgodnie z regulaminem różnica nie jest zwracana, Spółka uznaje, że podstawą opodatkowania VAT jest wyłącznie cena faktycznie skonsumowanej usługi (PLN). Pozostała kwota (PLN) zatrzymana przez Spółkę nie podlega opodatkowaniu VAT, co potwierdza interpretacja podatkowa Dyrektora KIS z 19 stycznia 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.233.2019.10.S.ISK.RR oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 września 2025 r., sygn. I FSK 524/21.

Niewykorzystanie Vouchera.

Po upływie wskazanego terminu niewykorzystane środki przechodzą na własność Spółki. Zdarzenie to jest neutralne w podatku VAT, ponieważ nie dochodzi do odpłatnej dostawy towarów ani świadczenia usług. Zdarzenie to jest neutralne w VAT, ponieważ nie dochodzi do odpłatnego świadczenia. Na gruncie podatku dochodowego (PIT/CIT) przychód rozpoznawany jest wtedy w dacie wygaśnięcia ważności bonu. Stanowisko to znajduje oparcie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 października 2022 r., sygn. III SA/Wa 801/22, który wskazał, że zatrzymanie wynagrodzenia za niezrealizowany bon MPV nie stanowi czynności opodatkowanej.

6. Opis kanałów dystrybucji voucherów

OPIS KANAŁÓW DYSTRYBUCJI:

Sprzedaż Online. W przypadku sprzedaży za pośrednictwem serwisu internetowego, proces przebiega następująco: 1) Mechanizm zakupu: Klient dokonuje wyboru Vouchera (Standard lub VIP) na stronie internetowej, wypełnia formularz i opłaca zamówienie za pośrednictwem bramki płatności online. 2) Dostarczenie: Voucher jest generowany automatycznie i przesyłany w formie pliku PDF na adres e-mail nabywcy niezwłocznie po odnotowaniu wpłaty. 3) Dokumentowanie (Centrala): Sprzedaż jest ewidencjonowana przez Centralę w specjalnym arkuszu. W przypadku bonów MPV, Emitent nie wystawia paragonu fiskalnego w momencie sprzedaży, dokumentując przyjęcie środków za pomocą noty księgowej lub dowodu wewnętrznego. 4) Księgowanie: Wpłacone środki są traktowane jako przychody przyszłych okresów (zobowiązania), a nie jako definitywny przychód w momencie wpłaty.

Sprzedaż w salonie własnym Wnioskodawcy. Sprzedaż stacjonarna w salonach własnych Spółki charakteryzuje się bezpośrednim kontaktem z klientem: 1) Dokumentowanie MPV: Zgodnie z ugruntowaną praktyką, odpłatnego wydania Voucherów o charakterze MPV nie ewidencjonuje się na kasie rejestrującej. Salon wydaje klientowi notę księgową/obciążeniową lub paragon niefiskalny, który pełni jedynie funkcję informacyjną o wartości i terminie ważności bonu. 2) Status środków: Środki pieniężne pozostają w Spółce jako emitencie i wykonawcy usługi, stanowiąc zaliczkę neutralną podatkowo w VAT do czasu realizacji świadczenia (dla bonów MPV).

Na pytanie:

a) „W jakim państwie (państwach) jest opodatkowana sprzedaż realizowana przez Państwa?”,

odpowiedzieli Państwo, że sprzedaż voucherów/kart podarunkowych emitowanych przez sp. z o.o. jest opodatkowana w Polsce - tj. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka prowadzi działalność wyłącznie w Polsce, a sieć salonów, w których vouchery są realizowane, obejmuje gabinety zlokalizowane na terytorium RP (m.in. i inne miasta wskazane na stronie internetowej Spółki). Vouchery nie są emitowane ani dystrybuowane w sposób ukierunkowany na świadczenia realizowane poza terytorium Polski.

b) „W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że:

Vouchery te dzielą się na dwa główne typy: 1) Vouchery Standardowe: przeznaczone na zabiegi w cenach regularnych, z wyłączeniem określonych usług specjalistycznych (np. medycyny estetycznej). 2) Vouchery VIP: oferujące pełną swobodę wyboru ze wszystkich zabiegów dostępnych w sieci, w tym z zakresu medycyny estetycznej.

proszę jednoznacznie wskazać jakie konkretne towary i usługi mogą zostać nabyte w ramach realizacji voucherów?”,

odpowiedzieli Państwo, że Wnioskodawca realizuje usługi kosmetyczne i kosmetologiczne oraz masaże. Wnioskodawca sprzedaje towary – produkty kosmetyczne i kosmetologiczne z wyłączeniem perfum i wód toaletowych. Poniżej przedstawiają Państwo pełną, enumeratywną listę usług i towarów, które mogą być nabyte u Wnioskodawcy w ramach realizacji voucherów:

USŁUGI:

Mezoterapia bezigłowa – elektroporacja: •mezoterapia bezigłowa twarz + okolica oczu, •mezoterapia bezigłowa twarz + okolica oczu + szyja.

Presoterapia (drenaż limfatyczny, redukcja zastojów limfatycznych): •Presoterapia nogi, •Presoterapia brzuch, •Presoterapia ramiona, •Presoterapia nogi + brzuch.

Radiofrekwencja mikroigłowa: •Radiofrekwencja mikroigłowa – 3 zabiegi (pakiet) – twarz/ciało (zgodnie z cennikiem).

Fala radiowa (RF): • Fala radiowa twarz, • Fala radiowa twarz + szyja, • Fala radiowa twarz + szyja + dekolt – pojedynczy zabieg, • Fala radiowa twarz + szyja + dekolt – zabiegów (pakiet), •Fala radiowa uda, •Fala radiowa pośladki, •Fala radiowa brzuch, •Fala radiowa uda + pośladki, •Fala radiowa brzuch + boczki, •Fala radiowa ramiona.

Fala radiowa monopolarna: •Fala radiowa monopolarna– twarz, •Fala radiowa monopolarna – twarz + szyja, •Fala radiowa monopolarna – twarz + szyja + dekolt, •Fala radiowa monopolarna – wybrane partie ciała (np. uda, pośladki, brzuch).

Liposukcja kawitacyjna: •Liposukcja kawitacyjna brzuch, •Liposukcja kawitacyjna uda, •Liposukcja kawitacyjna pośladki, •Liposukcja kawitacyjna boczki, •Liposukcja kawitacyjna ramiona, •Liposukcja kawitacyjna dowolna partia, • liposukcja kawitacyjna dowolna partia (pakiet).

Lipolaser: •Lipolaser brzuch, •Lipolaser uda, •Lipolaser pośladki, •Lipolaser uda + pośladki, •Lipolaser brzuch + boczki, •Lipolaser ramiona, •Lipolaser dowolna partia.

Lipolaser + presoterapia: •Lipolaser + presoterapia nóg – pojedynczy zabieg, • lipolaser + presoterapia nóg (pakiet).

Endomasaż/endomodelujący masaż antycellulitowy: •Endomasaż brzuch, • endomasaż brzuch (pakiet), •Endomasaż brzuch + boczki, •Endomasaż uda, •Endomasaż pośladki, •Endomasaż uda + pośladki, •Endomasaż ramiona, •Endomasaż łydki, •Endomasaż inne partie ciała (zgodnie z cennikiem).

Dermomasaż (endomasaż próżniowy/dermomasaż): •Dermomasaż brzuch + boczki, •Dermomasaż uda, •Dermomasaż pośladki, •Dermomasaż uda + pośladki, •Dermomasaż ramiona, •Dermomasaż łydki, •Dermomasaż inne partie ciała (zgodnie z cennikiem).

Bandaże/body wrapping: •Bandaże – uda, •Bandaże – pośladki, •Bandaże – brzuch, •Body wrapping – wybrane partie (uda, pośladki, brzuch, ramiona) w celu redukcji tkanki tłuszczowej i cellulitu.

Karboksyterapia (ciało i okolice oka): •Karboksyterapia brzuch – ujędrnienie skóry, redukcja cellulitu, redukcja tkanki tłuszczowej (pojedynczy zabieg), • karboksyterapia brzuch (pakiet), •Karboksyterapia uda, •Karboksyterapia pośladki, •Karboksyterapia uda + pośladki, •Karboksyterapia ramiona, •Karboksyterapia łydki, •Karboksyterapia okolice oka – redukcja cieni, obrzęków, rozszerzonych naczyń.

Elektrostymulacja: • Elektrostymulacja pośladków – zabieg „…”, •Elektrostymulacja innych partii ciała (np. brzuch, uda) – zgodnie z cennikiem.

Drenaż limfatyczny: • Presoterapia nogi (drenaż limfatyczny nóg), •Presoterapia brzuch (drenaż limfatyczny okolicy brzucha), •Presoterapia ramiona, •Manualny drenaż limfatyczny – wybrane partie (nogi, ręce, całe ciało).

Rollmasaż: • Rollmasaż – nogi, pośladki, brzuch, ramiona (zgodnie z cennikiem).

Maderomasaż: •Maderomasaż – drenujący masaż antycellulitowy na uda, pośladki, brzuch, ramiona.

Bieżnia z podczerwienią: •Bieżnia z podczerwienią – trening wyszczuplający, modelujący sylwetkę. Kriolipoliza: •Kriolipoliza – przyłożenie (wybrana partia: brzuch, boczki, uda, pośladki, ramiona), •Kriolipoliza – przyłożenia, •Kriolipoliza – przyłożeń (pakiet).

Mezoterapia bezigłowa i mikroigłowa na ciało (poza twarzą): •Mezoterapia bezigłowa – brzuch/uda/pośladki/ramiona (zgodnie z cennikiem), • Mezoterapia mikroigłowa ciała (np. uda, pośladki, brzuch, ramiona).

Zabiegi depilacyjne: •Depilacja laserowa – nogi (całe nogi, uda, łydki – zgodnie z cennikiem), •Depilacja laserowa – bikini (różne warianty: klasyczne, głębokie, pełne), •Depilacja laserowa – pachy, •Depilacja laserowa – wąsik, •Depilacja laserowa – broda, policzki, cała twarz, •Depilacja laserowa – plecy, tors, klatka piersiowa, •Depilacja laserowa – inne wybrane partie (zgodnie z cennikiem); •Depilacja woskiem – różne partie ciała (nogi, bikini, pachy, ręce, plecy, tors, twarz), •Depilacja pastą cukrową – różne partie (nogi, bikini, pachy, ręce, twarz), •Fotodepilacja – Laser – różne partie ciała (nogi, bikini, pachy, twarz, plecy itd.).

Oprawa oka: •Henna brwi, •Henna rzęs, •Henna brwi i rzęs, •Henna brwi + regulacja, •Henna brwi i rzęs + regulacja, •Regulacja brwi pęsetą, •Regulacja brwi woskiem, •Laminacja brwi (lifting, odżywienie, stylizacja), •Laminacja rzęs (lifting, podkręcenie, odżywienie), •Makijaż permanentny brwi, •Makijaż permanentny ust, •Makijaż permanentny powiek (jeżeli występuje w cenniku).

Zabiegi trychologiczne – skóra głowy: • zabieg prądem na skórę głowy, •Infuzja tlenowa na skórę głowy (nawilżenie, dotlenienie, odżywienie mieszków włosowych), •Karboksyterapia skóry głowy (stymulacja wzrostu włosów, poprawa ukrwienia), •Mezoterapia igłowa skóry głowy (kwas hialuronowy, koktajle odżywcze, peptydy), •Mezoterapia mikroigłowa skóry głowy, •Pielęgnacja skóry głowy – specjalistyczne zabiegi trychologiczne (oczyszczanie, peeling, maski, kuracje).

Zabiegi na twarz – oczyszczające i pielęgnacyjne: •Peeling kawitacyjny twarz, •Peeling kawitacyjny twarz + szyja, •Peeling kawitacyjny twarz + szyja + dekolt, •Peeling kawitacyjny łokcie/kolana/ramiona, •Peeling kawitacyjny brzuch z boczkami; •Oczyszczanie manualne twarz (z, z, oraz z dodatkowymi etapami zgodnie z cennikiem), •Oczyszczanie manualne twarz + szyja, •Oczyszczanie manualne twarz + szyja + dekolt; •Oczyszczanie wodorowe twarz, •Oczyszczanie wodorowe twarz + szyja, •Oczyszczanie wodorowe twarz + szyja + dekolt, •Oczyszczanie wodorowe twarz z maską; •Infuzja tlenowa twarz, •Infuzja tlenowa twarz + szyja, •Infuzja tlenowa twarz + szyja + dekolt, •Infuzja tlenowa w połączeniu z peelingiem kawitacyjnym i maską; •Pakietowe zabiegi oczyszczające: etapowe oczyszczanie twarzy, etapowe oczyszczanie twarzy, etapowy zabieg oczyszczający, etapowa migdałowa odnowa; •Zabiegi anti aging/rozświetlające: rozświetlenie (zabieg rozświetlający), zabieg odmładzający z fitoestrogenami, (złożony zabieg odmładzający).

Mezoterapia igłowa i mikroigłowa twarzy i ciała: •Mezoterapia igłowa twarzy (różne preparaty: kwas hialuronowy, koktajle odżywcze), •Mezoterapia igłowa szyi, •Mezoterapia igłowa dekoltu, •Mezoterapia igłowa twarz + szyja + dekolt, •Mezoterapia igłowa wybranych partii ciała (np. uda, pośladki, brzuch, ramiona); •Mezoterapia mikroigłowa twarzy, •Mezoterapia mikroigłowa twarz + szyja, •Mezoterapia mikroigłowa twarz + szyja + dekolt, •Mezoterapia mikroigłowa wybranych obszarów ciała (np. uda, pośladki, brzuch, ramiona).

Masaże twarzy i ciała: •Masaż relaksacyjny twarz + szyja, •Masaż relaksacyjny twarz + szyja + dekolt, •Aromaterapeutyczny masaż twarz, •Masaż twarzy liftingujący, •Masaż twarzy relaksacyjny, •Masaż twarzy, •Masaż dłoni, •Masaż klasyczny/relaksacyjny/manualny – plecy, kark, barki, •Masaż klasyczny/relaksacyjny/manualny – całe ciało; •Masaż – zabieg tlenowy + masaż twarzy (lub twarz + szyja + dekolt).

4 w 1: • – masaż + zabieg tlenowy + oczyszczanie + nawilżanie + lifting (twarz/twarz + szyja + dekolt).

– zabieg z kwasami (terapia przeciwtrądzikowa/przeciwłojotokowa), •inne zabiegi z wykorzystaniem kwasów (– zgodnie z cennikiem danego salonu).

Inne zabiegi specjalne na twarz i ciało: • – zabieg z wykorzystaniem fibryny bogatopłytkowej (np. twarz, okolice oczu), •Karboksyterapia oka (okolice oka), • – zabieg z wykorzystaniem filtratu ślimaka (twarz, twarz + szyja + dekolt), • – zabieg specjalistyczny na skórę głowy, •Fotoodmładzanie – twarz, szyja, dekolt, dłonie, inne partie ciała (zgodnie z cennikiem), •Lipoliza iniekcyjna – dowolna partia ciała (np. brzuch, boczki, uda, pośladki, ramiona).

Rytuały pielęgnacyjne: • zabieg pielęgnacyjny dla mężczyzn – twarz/twarz + szyja + dekolt), • (rozbudowany rytuał relaksacyjno-pielęgnacyjny na twarz i ciało), • (kompleksowy zabieg anti aging).

Pakiety zabiegów: •Pakiet mezoterapii (np. seria lub zabiegów mezoterapii mikroigłowej na twarz/ciało), •Pakiet oczyszczający (np. etapowe/etapowe oczyszczanie twarzy w serii zabiegów), •Pakiet antycellulitowy (łączenie endomasażu, bandaży, lipolaser, presoterapia, rollmasaż), •Pakiety etapowe i etapowe na twarz (różne kombinacje oczyszczanie + peeling + maska + masaż + infuzja tlenowa), •Pakiety etapowe i etapowe na ciało (kombinacje zabiegów wyszczuplających, ujędrniających, antycellulitowych).

Powiększanie ust bez użycia igły: •Powiększanie ust bez użycia igły (np. X/inne urządzenia nieinwazyjne).

TOWARY:

– Maska nawilżająca ml. – Maska nawilżająca ml. – Pianka micelarna ml. – Mleczko do demakijażu 200 ml. Woda Micelarna 3w1 – ml. Woda Micelarna 3w1 – ml. – Tonik do twarzy ml. – Liftingujący krem do twarzy ml. – Nawilżający krem do twarzy ml. – Krem pod oczy ml. Serum z witaminą C – ampułki –szt. – Ampułki przeciwzmarszczkowe – szt. – Serum pod oczy ml.– Dermo płyn do mycia twarzy i ciała ml. Serum peptydowe –ml. – Perfumowany żel pod prysznic 3w1 ml. Żel do mycia twarzy i brody ml. Olej do brody ml. Serum na porost brody ml. Sól do kąpieli g. Sól do kąpieli g. Regenerujący Krem do rąk ml. Regenerujący Krem do twarzy ml. – Zestaw barberski (Olej do brody + Żel do mycia twarzy i brody). Zestaw rewitalizujący (Żel pod prysznic + Krem do twarzy). – Zestaw regenerujący (Żel pod prysznic + Krem do rąk).

Na pytanie:

c) „Czy realizują Państwo sprzedaż voucherów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych? Jeśli tak, to proszę wskazać:

- Czy nabywcy voucherów mają możliwość wymiany tych voucherów na towary lub usługi, o których mowa w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (t. j. Dz. U. poz. 1902 ze zm.)?

- Czy otrzymują Państwo zapłatę za vouchery w całości za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na Państwa rachunek bankowy lub na Państwa rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której są Państwo członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła?

- Czy otrzymują Państwo zapłatę za vouchery w gotówce?”,

odpowiedzieli Państwo, że tak, sp. z o.o. realizuje sprzedaż voucherów (bonów podarunkowych, kart podarunkowych oraz voucherów VIP) na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (KONSUMENTÓW), zarówno w salonach stacjonarnych, jak i poprzez sprzedaż online na stronie, gdzie vouchery są oferowane jako prezent dla bliskich osób. Nie ewidencjonują Państwo sprzedaży dla rolników ryczałtowych. Tak. Nabywcy voucherów (Standardowych i VIP) mają możliwość wymiany ich na usługi kosmetyczne i kosmetologiczne, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. j rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Vouchery mogą być realizowane m.in. na zabiegi na twarz, szyję, dekolt, ciało, depilację (laserową, woskiem, pastą cukrową), stylizację brwi i rzęs, zabiegi oczyszczające, anti‑aging, zabiegi wyszczuplające oraz inne usługi kosmetyczne i kosmetologiczne wymienione wyczerpująco w odpowiedzi na pytanie 2b powyżej. Jednocześnie podkreślają Państwo, że: 1. nie sprzedaje paliw, wyrobów tytoniowych, napojów alkoholowych, części do pojazdów, komputerów, elektroniki, sprzętu fotograficznego, wyrobów optycznych, nośników danych ani węgla. 2. sprzedaje kosmetyki pielęgnacyjne i kosmetyki do ciała/twarzy, takie jak kremy, sera, maski, mleczko, woda micelarna, tonik, sole do kąpieli, zestawy barberskie i rewitalizujące (szczegółowo wymienione w odpowiedzi na pytanie 2b). Są to produkty pielęgnacyjne i dermokosmetyki, nie są klasyfikowane jako „perfumy i wody toaletowe” CN 3303 00 10 i 3303 00 90 – brak jest więc wskazań, aby Wnioskodawca sprzedawał typowe produkty perfumeryjne (eau de parfum, eau de toilette) z tej klasyfikacji. Tym samym oferowane towary nie mieszczą się w katalogu towarów z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, a jedyny „kontakt” z § 4 tego rozporządzenia dotyczy świadczenia usług kosmetycznych i kosmetologicznych (pkt 2 lit. j), nie zaś dostawy towarów. 3. Jeżeli kiedyś (podkreślają Państwo, że Wnioskodawca nie ma takich planów, wskazują Państwo to tylko hipotetycznie) Wnioskodawca wprowadziłby do oferty klasyczne perfumy lub wody toaletowe (CN 3303 00 10, 3303 00 90), sprzedaż takich towarów byłaby objęta wyłączeniem zwolnień z kas rejestrujących z § 4 ust. 1 pkt 1 lit. r, ale obecny, ujawniony nie podpada pod tę kategorię. 4.Vouchery MPV są sprzedawane na etapie transferu bonu, który – zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy o VAT – nie stanowi odpłatnego świadczenia usług ani dostawy towarów i nie jest w tym momencie „sprzedażą” w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT. Sprzedaż w rozumieniu ustawy o VAT oraz faktyczne świadczenie usług kosmetycznych czy kosmetologicznych następuje dopiero w momencie realizacji vouchera, kiedy salon (Wnioskodawca lub franczyzobiorca) wykonuje konkretny zabieg i ewidencjonuje tę czynność na kasie rejestrującej zgodnie z art. 111 ustawy o VAT. W związku z powyższym obowiązki wynikające z § 4 rozporządzenia dotyczą ewidencjonowania realizacji wybranej już, konkretnie przez konsumenta (posiadacza vouchera) usługi kosmetycznej i kosmetologicznych na kasie rejestrującej, a nie transferu bonu MPV jako takiego. Wnioskodawca realizuje te obowiązki w ten sposób, że: • nie ewidencjonuje na kasie sprzedaży samego bonu MPV, • ewidencjonuje na kasie realizację bonu w momencie świadczenia konkretnego, wybranego przez posiadacza bonu będącego konsumentem - zabiegu (usługi kosmetycznej/kosmetologicznej), z zastosowaniem właściwej stawki VAT i z wystawieniem paragonu/faktury klientowi.

Zapłata za vouchery jest otrzymywana w całości za pośrednictwem banku/bramek płatności wyłącznie w kanale sprzedaży online (zakupy przez stronę – płatności przelewem, kartą, A na rachunek bankowy Spółki). W salonach stacjonarnych zapłata za vouchery jest przyjmowana zarówno bezgotówkowo (karta, A), jak i w gotówce, więc nie można stwierdzić, że „w całości” następuje wyłącznie przez bank/pocztę/SKOK. Z ewidencji księgowej oraz systemu sprzedażowego wynika, jakiej czynności dotyczy dana zapłata – każda transakcja jest przypisana do konkretnego vouchera (wartość nominalna, numer vouchera, zamówienie) i dokumentowana notą księgową, paragonem niefiskalnym lub dowodem wewnętrznym.

Tak. W salonach stacjonarnych Wnioskodawca otrzymuje zapłatę za vouchery również w gotówce, obok płatności bezgotówkowych (karta, A).

Pytania

1. Czy Vouchery opisane we wniosku, uprawniające do wyboru usług lub produktów o różnych stawkach VAT, realizowane w salonach własnych lub franczyzowych, stanowią bony różnego przeznaczenia (MPV) w rozumieniu art. 2 pkt 44 ustawy o VAT?

2. Czy Spółka postępuje prawidłowo, dokumentując transfer (odpłatne wydanie) Voucherów MPV na rzecz klientów za pomocą not księgowych (obciążeniowych) lub dokumentów niefiskalnych, a w konsekwencji, czy słuszne jest stanowisko Spółki, że czynność ta - jako niemająca charakteru odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług - nie podlega ewidencjonowaniu na kasie rejestrującej w momencie transferu (brak paragonu fiskalnego) oraz nie rodzi obowiązku wystawienia faktury VAT ani faktury zaliczkowej?

3. Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym w przypadku wystawianych przez nią Voucherów obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje dopiero w momencie faktycznej realizacji Vouchera (wymiany na konkretny towar lub usługę), a podstawą opodatkowania jest wynagrodzenie faktycznie należne z tytułu dokonanego świadczenia, przy czym wcześniejszy transfer środków pieniężnych za bon jest dla celów VAT neutralny?

4. Czy w sytuacji, gdy klient realizuje Voucher MPV na kwotę niższą niż jego wartość nominalna (np. usługa za PLN opłacona bonem PLN), a zgodnie z regulaminem różnica nie jest mu zwracana, podstawą opodatkowania VAT jest wyłącznie wartość faktycznie wykonanej usługi (PLN), a kwota różnicy zatrzymana przez Spółkę pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, ponieważ nie doszło w zamian za nią do żadnego świadczenia?

5. Czy w przypadku niewykorzystania Vouchera MPV przez klienta w terminie jego ważności, zatrzymanie przez Spółkę wpłaconych środków pieniężnych jest czynnością neutralną podatkowo na gruncie ustawy o VAT, gdyż nie dochodzi wówczas do faktycznego przekazania towarów ani świadczenia usług, za które to środki stanowiły zapłatę?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1 - W zakresie kwalifikacji Voucherów jako bonów MPV

Stanowisko Spółki: Zdaniem Wnioskodawcy, emitowane i sprzedawane Vouchery stanowią bony różnego przeznaczenia (MPV) w rozumieniu art. 2 pkt 44 ustawy o VAT.

Uzasadnienie: Zgodnie z art. 2 pkt 43 ustawy o VAT, bon jednego przeznaczenia (SPV) to taki, w przypadku którego w chwili emisji znane jest miejsce dostawy/świadczenia oraz kwota należnego podatku. Vouchery Spółki nie spełniają tych warunków łącznie, ponieważ: 1. Nie jest znana stawka podatku: Klient może wymienić Voucher na usługi kosmetyczne (8% VAT) lub towary/kosmetyki (23% VAT). 2. Nie jest znane miejsce świadczenia (tożsamość dostawcy): Ze względu na model franczyzowy, w momencie sprzedaży nie wiadomo, czy usługa zostanie wykonana przez Spółkę (salon własny), czy przez niezależnego Franczyzobiorcę. Brak możliwości określenia tych elementów w momencie emisji obliguje do uznania instrumentu za bon różnego przeznaczenia (MPV) - zdefiniowany w art. 2 pkt 44 ustawy o VAT jako bon inny niż bon jednego przeznaczenia. Stanowisko to potwierdzają: 1) Interpretacja Dyrektora KIS z 10 maja 2019 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.67.2019.1.KB - organ potwierdził, że jeśli bon może być wymieniony na świadczenia opodatkowane różnymi stawkami VAT, to jest to bon MPV. 2) Interpretacja Dyrektora KIS z 17 lipca 2020 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.218.2020.2.MŁ - wskazano, że brak pewności co do kraju opodatkowania (miejsca świadczenia) w momencie emisji przesądza o kwalifikacji jako bon MPV. 3) Interpretacja Dyrektora KIS z 21 listopada 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.658.2023.3.ICZ - potwierdzono, że brak możliwości powiązania wpłaconych środków z konkretnym towarem/stawką VAT w chwili wydania karty oznacza, że mamy do czynienia z bonem MPV. 4) Interpretacja Dyrektora KIS z 15 maja 2025 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.93.2025.1.AS - organ uznał, że bony pozwalające na nabycie subskrypcji w różnych regionach/krajach (brak znanego miejsca świadczenia) to bony MPV. 5) Interpretacja Dyrektora KIS z 25 lutego 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.889.2025.2.AMA - potwierdzono, że Multi karty, które można wymienić na inne bony o różnych stawkach i u różnych dostawców, stanowią bony MPV.

Ad. 2 – Doprecyzowanie stanowiska 2 – podają Państwo nowe, zaktualizowane stanowisko w miejsce poprzedniego, przy czym co do zasady nie zmieniło się ono co do meritum, ale zawiera jednie uzupełnienie okoliczności poruszonych w pytaniach w wezwaniu: Stanowisko spółki: Spółka postępuje prawidłowo, dokumentując sprzedaż Voucherów MPV notami księgowymi. Czynność ta nie podlega ewidencji na kasie rejestrującej ani fakturowaniu w momencie transferu. Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż (transfer) voucherów opisanych we wniosku – jako bonów różnego przeznaczenia (MPV) – nie stanowi sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług, lecz jest emisją/transferem bonu, do którego stosuje się art. 8b ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji, na etapie emisji i sprzedaży bonów MPV Wnioskodawca nie ma obowiązku ewidencjonowania tej czynności na kasie rejestrującej na podstawie art. 111 ust. 1 ustawy o VAT ani obowiązku wystawiania faktur (w tym faktur zaliczkowych) na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy. Sprzedaż bonów MPV (transfer) powinna być dokumentowana notami księgowymi/obciążeniowymi, paragonami niefiskalnymi lub dowodami wewnętrznymi, a wpłacone środki ujmowane jako przychody przyszłych okresów (zaliczki). Wnioskodawca przyznaje, że vouchery (Standardowe i VIP) mogą zostać zrealizowane na pełen katalog usług kosmetycznych i kosmetologicznych oferowanych przez salony, w tym zabiegi na twarz, szyję, dekolt i ciało (wyszczuplające, antycellulitowe, modelujące sylwetkę), zabiegi depilacji (laserowej, woskiem, pastą cukrową, fotodepilacja), stylizację brwi i rzęs, mezoterapię (igłową i mikroigłową), zabiegi oczyszczające, anti aging, zabiegi trychologiczne oraz inne zabiegi kosmetyczne i kosmetologiczne. Tym samym, z perspektywy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących vouchery obejmują usługi, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. j tego rozporządzenia (usługi fryzjerskie, kosmetyczne i kosmetologiczne). Jednocześnie vouchery nie uprawniają do nabycia towarów z katalogu § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (w szczególności paliw, wyrobów tytoniowych, napojów alkoholowych, części i akcesoriów do pojazdów, komputerów, sprzętu elektronicznego, sprzętu fotograficznego, perfum i wód toaletowych CN 3303 00 10 i 3303 00 90, zapisanych i niezapisanych nośników danych, węgla i paliw stałych, towarów z automatów). Zakres towarów dostępnych w ramach realizacji voucherów ogranicza się do kosmetyków pielęgnacyjnych i zestawów kosmetycznych, takich jak 1, 2, 3, 4, Woda Micelarna 3w1, 5, 6, Serum z witaminą C, 7, kosmetyki (w tym) oraz kosmetyki i zestawy (m.in. żel 3w1, żel do mycia twarzy i brody, olej do brody, serum na porost brody, sole do kąpieli, kremy do rąk i twarzy, zestawy barberskie, rewitalizujące i regenerujące). Towary te nie mieszczą się w katalogu towarów z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. W związku z powyższym obowiązki wynikające z § 4 rozporządzenia dotyczą ewidencjonowania realizacji usług fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych na kasie rejestrującej, a nie transferu bonu MPV jako takiego. Wnioskodawca realizuje te obowiązki w ten sposób, że:

· nie ewidencjonuje na kasie sprzedaży samego bonu MPV,

· ewidencjonuje na kasie realizację bonu w momencie świadczenia zabiegu (usługi kosmetycznej/kosmetologicznej), z zastosowaniem właściwej stawki VAT i z wystawieniem paragonu/faktury klientowi.

Uzasadnienie stanowiska 2: Zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy o VAT w przypadku bonów różnego przeznaczenia (MPV) opodatkowaniu podlega dopiero świadczenie usług lub dostawa towarów dokonywane w zamian za bon. Na etapie emisji i sprzedaży bonu MPV nie dochodzi do odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług (brak „sprzedaży” w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT), ponieważ nie jest jeszcze znane, na jakie konkretne świadczenie bon zostanie wymieniony (usługa kosmetyczna opodatkowana stawką 8%, usługa specjalistyczna lub kosmetyk opodatkowany stawką 23%) ani kto będzie ostatecznym wykonawcą świadczenia (Wnioskodawca czy franczyzobiorca). Wnioskodawca prowadzi działalność w modelu hybrydowym: zarządza siecią własnych salonów oraz siecią salonów franczyzowych. W chwili emisji bonu MPV nie można określić, w którym konkretnie salonie i przez którego podatnika (Wnioskodawcę lub franczyzobiorcę) bon zostanie zrealizowany – klient ma swobodę wyboru miejsca realizacji oraz może zmieniać wybrany salon. Ponadto katalog świadczeń objętych bonem obejmuje zarówno usługi opodatkowane stawką 8%, jak i świadczenia opodatkowane stawką 23% (część usług specjalistycznych oraz sprzedaż kosmetyków). Z tego względu bon nie spełnia warunków bonu jednego przeznaczenia (SPV) z art. 2 pkt 43 ustawy o VAT, lecz jest bonem różnego przeznaczenia (MPV) w rozumieniu art. 2 pkt 44. Z § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. wynika, że zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących nie stosuje się m.in. do świadczenia usług fryzjerskich, kosmetycznych i kosmetologicznych. Wnioskodawca nie kwestionuje tego – przeciwnie, potwierdza, że w momencie realizacji bonu (wykonania zabiegu kosmetycznego/kosmetologicznego) salon ewidencjonuje tę czynność na kasie rejestrującej zgodnie z art. 111 ustawy o VAT, z zastosowaniem właściwej stawki VAT dla danego świadczenia oraz z wystawieniem paragonu/faktury klientowi.

Stanowisko Wnioskodawcy jest zgodne z ugruntowaną praktyką oraz interpretacjami indywidualnymi Dyrektora KIS, w których organ potwierdza, że: odpłatne wydanie bonów MPV nie stanowi sprzedaży w rozumieniu ustawy o VAT, transfer bonu MPV jest neutralny podatkowo na etapie emisji, emisja bonów MPV może być dokumentowana notami księgowymi lub dowodami wewnętrznymi, obowiązek kasowy i fakturowy powstaje dopiero przy realizacji bonu (wymianie na konkretne świadczenie). Wnioskodawca powołuje się w szczególności na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 lipca 2020 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.243.2020.2.MŁ, interpretację z 23 lipca 2020 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.214.2020.3.ISK, interpretację z 12 kwietnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.166.2021.1.JG, interpretację z 21 listopada 2023 r., sygn. 0111-KDIB3- 1.4012.658.2023.3.ICZ oraz interpretację z 25 lutego 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.889.2025.2.AMA, w których potwierdzono: kwalifikację podobnych instrumentów jako bonów MPV, brak obowiązku ewidencjonowania emisji bonów MPV na kasie rejestrującej, prawidłowość dokumentowania emisji bonów MPV notami księgowymi/dowodami wewnętrznymi, powstanie obowiązku podatkowego VAT dopiero przy realizacji bonu. W świetle powyższego Wnioskodawca podtrzymuje stanowisko, że brak jest obowiązku ewidencjonowania sprzedaży (transferu) voucherów MPV przy zastosowaniu kasy rejestrującej, natomiast pełne obowiązki z § 4 rozporządzenia są realizowane na etapie świadczenia usług kosmetycznych i kosmetologicznych w zamian za bon. Stanowisko to potwierdzają: 1) Interpretacja Dyrektora KIS z 22 lipca 2020 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.243.2020.2.MŁ – organ wprost stwierdził, że odpłatnego wydania bonów MPV nie należy ewidencjonować na kasie rejestrującej, gdyż nie stanowi to sprzedaży w rozumieniu ustawy. 2) Interpretacja Dyrektora KIS z 23 lipca 2020 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.214.2020.3.ISK – potwierdzono, że transfer bonu MPV jest neutralny podatkowo i nie wymaga ewidencji fiskalnej w momencie wydania bonu. 3) Interpretacja Dyrektora KIS z 12 kwietnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.166.2021.1.JG – wskazano, że emisję bonu MPV można dokumentować dowodami wewnętrznymi, a wystawianie faktur (nawet zaliczkowych) na tym etapie jest błędne. 4) Interpretacja Dyrektora KIS z 21 listopada 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.658.2023.3.ICZ - potwierdzono prawidłowość dokumentowania wydania karty MPV za pomocą noty księgowej. 5) Interpretacja Dyrektora KIS z 25 lutego 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.889.2025.2.AMA – uznano za prawidłowe dokumentowanie sprzedaży Multi kart (MPV) notą księgową bez wykazywania podatku VAT.

Ad. 3 - Doprecyzowanie stanowiska 3 – podają Państwo nowe, w pełni zaktualizowane stanowisko w miejsce poprzedniego wyrażonego we wniosku, przy czym co do zasady nie zmieniło się ono co do meritum, ale zawiera jednie uzupełnienie okoliczności poruszonych w pytaniach w wezwaniu.

Stanowisko Spółki:

Obowiązek podatkowy w VAT powstaje dopiero w momencie faktycznej realizacji Vouchera (wymiany na usługę lub towar). Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku voucherów opisanych we wniosku – kwalifikowanych jako bony różnego przeznaczenia (MPV) – obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstaje dopiero w momencie faktycznej realizacji bonu, tj. wymiany go na konkretny towar lub usługę. Na etapie emisji i sprzedaży bonu MPV (transferu bonu do klienta) nie dochodzi do „sprzedaży” w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, ponieważ zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy o VAT sam transfer bonu MPV nie stanowi odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług. W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że: sprzedaż bonu MPV (transfer) jest neutralna podatkowo w VAT – nie powstaje w tym momencie obowiązek podatkowy, obowiązek podatkowy VAT powstaje wyłącznie w chwili realizacji bonu, kiedy bon jest wymieniany na konkretny towar lub usługę, a znane są już wszystkie elementy niezbędne do określenia stawki VAT, podstawy opodatkowania i miejsca opodatkowania (rodzaj świadczenia, jego wartość, podmiot realizujący – Wnioskodawca lub franczyzobiorca). W momencie realizacji bonu salon (Wnioskodawca lub franczyzobiorca): ewidencjonuje sprzedaż na kasie rejestrującej, rozpoznaje obowiązek podatkowy VAT według stawki właściwej dla wybranej usługi lub towaru, wystawia klientowi paragon fiskalny lub – na żądanie – fakturę VAT.

Uzasadnienie stanowiska 3: Bony emitowane przez Wnioskodawcę mają charakter bonów MPV w rozumieniu art. 2 pkt 44 ustawy o VAT. W chwili ich emisji i sprzedaży nie jest znane ani miejsce opodatkowania (klient może zrealizować bon w różnych salonach – własnych Wnioskodawcy lub franczyzowych, prowadzonych przez odrębnych podatników VAT), ani stawka podatku (bon może zostać wymieniony zarówno na usługi kosmetyczne opodatkowane stawką 8%, jak i na usługi specjalistyczne czy kosmetyki opodatkowane stawką 23%). Z tego względu nie można traktować bonu jako bonu jednego przeznaczenia (SPV) z art. 2 pkt 43 ustawy o VAT – brak spełnienia warunków dotyczących znanej z góry stawki i miejsca opodatkowania. Zgodnie z art. 8b ust. 1 ustawy o VAT transfer bonu różnego przeznaczenia (MPV) nie podlega opodatkowaniu, natomiast opodatkowaniu podlega dopiero świadczenie usług lub dostawa towarów dokonane w zamian za ten bon. Oznacza to, że dopiero w momencie realizacji bonu (wymiany na konkretny zabieg lub kosmetyk) powstaje „sprzedaż” w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, a tym samym powstaje obowiązek podatkowy VAT oraz obowiązek ewidencji na kasie rejestrującej i wystawienia paragonu/faktury. Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE oraz w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W szczególności: w wyroku TSUE z dnia 21 lutego 2006 r. w sprawie C-419/02 (BUPA) wskazano, że opodatkowaniu nie powinny podlegać zapłaty za świadczenia, które nie zostały jeszcze jasno określone co do rodzaju i stawki – co odpowiada sytuacji bonów MPV, w których z góry nie wiadomo, jakie świadczenie zostanie zrealizowane; w wyroku TSUE z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie C-68/23 Trybunał potwierdził, że w przypadku bonów różnego przeznaczenia podatek należy pobrać dopiero w momencie wymiany bonu na towary lub usługi, a nie w dacie sprzedaży bonu. Ponadto Dyrektor KIS w interpretacji z 12 kwietnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.166.2021.1.JG, wyjaśnił, że obowiązek rozpoznania VAT powstaje w momencie faktycznej dostawy towarów/usług dokonywanych w zamian za bon MPV, bo dopiero wtedy można określić wysokość podatku. W interpretacji z 30 maja 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.171.2025.3.KF, potwierdzono, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą realizacji bonu (wymiany na konkretne świadczenie), a nie w dacie jego sprzedaży. W świetle powyższego Wnioskodawca podtrzymuje stanowisko, że w przypadku opisanych voucherów – jako bonów różnego przeznaczenia (MPV) – obowiązek podatkowy VAT powstaje wyłącznie w momencie realizacji bonu, a sprzedaż (transfer) bonu MPV pozostaje neutralna podatkowo.

Stanowisko to potwierdzają: 1) Wyrok TSUE z 21 lutego 2006 r., sprawa C-419/02 (BUPA) – Trybunał wskazał, że opodatkowaniu nie powinny podlegać zapłaty za świadczenia, które nie zostały jeszcze wyraźnie określone co do rodzaju i stawki. 2) Wyrok TSUE z 18 kwietnia 2024 r., sprawa C-68/23 – potwierdzono, że przy bonach MPV podatek należy pobrać w momencie ich wymiany na towary lub usługi. 3) Interpretacja Dyrektora KIS z 12 kwietnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.166.2021.1.JG – organ wyjaśnił, że obowiązek rozpoznania VAT powstaje w momencie faktycznej dostawy towarów/usług, bo dopiero wtedy można określić wysokość podatku. 4) Interpretacja Dyrektora KIS z 30 maja 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.171.2025.3.KF – potwierdzono, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą realizacji bonu (wymiany na konkretne świadczenie), a nie w dacie jego sprzedaży.

Ad. 4 - W zakresie realizacji Vouchera na kwotę niższą niż nominalna.

Stanowisko Spółki: Podstawą opodatkowania jest wyłącznie cena faktycznie wykonanej usługi, a zatrzymana przez Spółkę różnica pozostaje poza zakresem VAT.

Uzasadnienie: Zgodnie z art. 29a ust. 1b pkt 1 ustawy o VAT, przy częściowej realizacji bonu MPV podstawa opodatkowania jest równa odpowiedniej części wynagrodzenia zapłaconego za bon, pomniejszonej o podatek. Kwota różnicy (np. 5 PLN z bonu 100 PLN) nie jest powiązana z żadnym świadczeniem wzajemnym.

Stanowisko to potwierdzają: 1) Wyrok NSA z 9 września 2025 r., sygn. I FSK 524/21 - Sąd orzekł, że niezrealizowana część bonu, którą sprzedawca zatrzymuje, nie podlega opodatkowaniu VAT, gdyż nie dochodzi za nią do żadnego świadczenia. 2) Wyrok WSA w Warszawie z 20 października 2020 r., sygn. III SA/Wa 2548/19 - Sąd uznał, że opodatkowanie kwoty wyższej niż faktycznie otrzymana za towar (czyli opodatkowanie „pustej” różnicy z bonu) naruszałoby zasadę neutralności VAT. 3) Interpretacja Dyrektora KIS z 19 stycznia 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.233.2019.10.S.ISK.RR - wydana po ww. wyrokach; organ potwierdził, że podstawą opodatkowania jest tylko cena brutto sprzedanych towarów/usług, pomniejszona o wartość bonu niezrealizowaną przez klienta.

Ad. 5 - W zakresie niewykorzystania bonu (przedawnienia) Stanowisko Spółki: Zatrzymanie środków z tytułu niewykorzystanego (przedawnionego) Vouchera MPV jest czynnością neutralną w VAT.

Uzasadnienie: Opodatkowaniu VAT podlegają czynności wymienione w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT (odpłatna dostawa/usługa). Jeśli bon nie zostaje zrealizowany, nie dochodzi do konsumpcji ani do faktycznego świadczenia. Stanowisko to potwierdzają: 1) Wyrok WSA w Warszawie z 14 października 2022 r., sygn. III SA/Wa 801/22 - Sąd potwierdził, że wartość niezrealizowanych bonów nie podlega opodatkowaniu, gdyż nie dochodzi do faktycznej konsumpcji towarów ani usług. 2) Interpretacja Dyrektora KIS z 21 listopada 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.658.2023.3.ICZ - organ uznał za prawidłowe stanowisko, że zatrzymane kwoty po upływie ważności bonów MPV nie podlegają VAT, bo nigdy nie doszło do przekazania towarów. 3) Interpretacja Dyrektora KIS z 30 maja 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.171.2025.3.KF - potwierdzono, że zatrzymane środki z przeterminowanych voucherów MPV są neutralne dla celów podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 2 pkt 41-45 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

41. bonie - rozumie się przez to instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, w przypadku którego towary, które mają zostać dostarczone, lub usługi, które mają zostać wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji, w tym w warunkach wykorzystania tego instrumentu;

42. emisji bonu - rozumie się przez to pierwsze wprowadzenie bonu do obrotu;

43. bonie jednego przeznaczenia - rozumie się przez to bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których bon dotyczy, oraz kwota należnego podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze z tytułu dostawy tych towarów lub świadczenia tych usług są znane w chwili emisji tego bonu;

44. bonie różnego przeznaczenia - rozumie się przez to bon inny niż bon jednego przeznaczenia;

45. transferze bonu - rozumie się przez to emisję bonu oraz każde przekazanie tego bonu po jego emisji.

Zasady dotyczące opodatkowania transferu bonów zostały przedstawione w dziale II, rozdziale 2a ustawy „Opodatkowanie w przypadku stosowania bonów”.

W myśl art. 8a ust. 1 ustawy:

Transfer bonu jednego przeznaczenia dokonany przez podatnika działającego we własnym imieniu uznaje się za dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy.

Stosownie do art. 8a ust. 2 ustawy:

Faktycznego przekazania towarów lub faktycznego świadczenia usług w zamian za bon jednego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia nie uznaje się za niezależną transakcję w części, w której wynagrodzenie stanowił bon.

Jak stanowi art. 8a ust. 3 ustawy:

Jeżeli transferu bonu jednego przeznaczenia dokonuje podatnik działający w imieniu innego podatnika, uznaje się, że taki transfer stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług, których ten bon dotyczy, dokonane przez podatnika, w imieniu którego działa podatnik.

Zgodnie z art. 8a ust. 4 ustawy:

W przypadku gdy dostawca towarów lub usługodawca nie jest podatnikiem, który działając we własnym imieniu, wyemitował bon jednego przeznaczenia, uznaje się, że ten dostawca lub usługodawca dokonał odpowiednio dostawy towarów lub świadczenia usług, których ten bon dotyczy, na rzecz podatnika, który wyemitował ten bon.

Stosownie do treści art. 8b ust. 1 ustawy:

Faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za bon różnego przeznaczenia przyjmowany przez dostawcę lub usługodawcę jako wynagrodzenie lub część wynagrodzenia podlega opodatkowaniu podatkiem. Nie podlega opodatkowaniu podatkiem wcześniejszy transfer bonu różnego przeznaczenia.

W myśl art. 8b ust. 2 ustawy:

W przypadku gdy transferu bonu różnego przeznaczenia dokonuje podatnik inny niż podatnik dokonujący czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem zgodnie z ust. 1, opodatkowaniu podatkiem podlegają usługi pośrednictwa oraz inne usługi, które można zidentyfikować, takie jak usługi dystrybucji lub promocji, dotyczące tego bonu.

W zakresie bonów wprowadza się dwie normy. Pierwsza z nich odnosi się do bonów jednego przeznaczenia (tzw. SPV), czyli bonów, które dotyczą konkretnej dostawy lub usługi i tylko w danym państwie członkowskim, co pozwala w chwili emisji bonu (przekazania bonu pierwszemu posiadaczowi) określić miejsce świadczenia jak i kwoty podatku należnego. Transfer bonów SPV (emisja i ich dalsze przekazanie) został zrównany ze świadczeniem usługi albo dostawą towarów (w zależności jakiego uprawnienia dany bon dotyczy), a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Druga zaś norma odnosi się do bonów różnego przeznaczenia (MPV), które zostały zdefiniowane przez definicje negatywną, jako bony, które nie posiadają cech bonów SPV. Zatem są to bony, które nie dotyczą konkretnej dostawy lub usługi lub nie wskazują, w którym państwie mogą być zrealizowane. Transfer tych bonów nie podlega opodatkowaniu albowiem w momencie ich emisji nie sposób określić stawki podatku VAT, lub miejsca świadczenia. W przypadku tych bonów do opodatkowania dochodzi w momencie ich realizacji.

Z opisu sprawy wynika, że sp. z o.o. jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w branży beauty. Spółka zarządza ogólnopolską siecią salonów kosmetycznych, operując w modelu hybrydowym: 1. prowadzi własne salony kosmetyczne, 2. pełni rolę franczyzodawcy dla ogólnopolskiej sieci salonów kosmetycznych. Każdy z Franczyzobiorców jest odrębnym, samodzielnym podatnikiem podatku VAT. W ramach strategii sprzedażowej i promocyjnej Spółka emituje, dystrybuuje oraz umożliwia Franczyzobiorcom sprzedaż instrumentów uprawniających do skorzystania z usług kosmetycznych oraz nabycia produktów pielęgnacyjnych, określanych dalej jako „Vouchery”. Vouchery są dystrybuowane bezpośrednio przez Spółkę oraz przez jej Franczyzobiorców, którzy działają we własnym imieniu i na własny rachunek lub jako dystrybutorzy. Vouchery emitowane przez Spółkę mają formę dokumentu elektronicznego przesyłanego e-mailem lub fizycznego wydrukowanego dokumentu określonego jako Voucher. Każdy Voucher posiada unikalny kod identyfikacyjny, określoną wartość nominalną oraz termin ważności wynoszący przeważnie 6 lub 12 miesięcy.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą uznania voucherów za bony różnego przeznaczenia.

Zgodnie z opisem sprawy każdy z voucherów ma charakter voucheru kwotowego i uprawnia posiadacza do wyboru z szerokiego katalogu, który obejmuje możliwość nabycia zarówno usług, jak i towarów (kosmetyki) z oferty salonów Wnioskodawcy lub salonów franczyzowych. W momencie ich sprzedaży nie wiadomo, czy klient wybierze usługę kosmetyczną (stawka VAT 8%), usługę specjalistyczną, czy też zakupi kosmetyki (stawka VAT 23%) jak również może wybrać salon w którym voucher będzie zrealizowany. Sprzedaż voucherów/kart podarunkowych emitowanych przez sp. z o.o. jest opodatkowana w Polsce - tj. na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka prowadzi działalność wyłącznie w Polsce, a sieć salonów, w których vouchery są realizowane, obejmuje gabinety zlokalizowane na terytorium RP. Vouchery nie są emitowane ani dystrybuowane w sposób ukierunkowany na świadczenia realizowane poza terytorium Polski.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, że vouchery, o których mowa w opisie sprawy spełniają definicję bonu zawartą w art. 2 pkt 41 ustawy. Wprawdzie w momencie wydawania opisanych voucherów znane jest miejsce dostawy towarów/świadczenia usług (będzie to Polska), lecz nie jest znana wysokość podatku VAT należnego od dostarczanych towarów/świadczonych usług w zamian za ten bon w związku z czym dystrybuowany bezpośrednio przez Państwa voucher stanowi, zgodnie z art. 2 pkt 44 ustawy, bon różnego przeznaczenia.

W tym miejscu jeszcze raz wspomnieć należy, że w odniesieniu do bonów różnego przeznaczenia, podatek VAT powinien zostać pobrany, gdy zostaną dostarczone towary lub wykonane usługi, których dany bon dotyczy. W tym kontekście ewentualny wcześniejszy transfer bonów różnego przeznaczenia nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem Państwa stanowisko w kwestii objętej pytaniem nr 1, jest prawidłowe.

W rozpatrywanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą także zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży voucherów przy zastosowaniu kasy rejestrującej, zwolnienia z obowiązku wystawiania faktur dla sprzedaży voucherów oraz sposobu dokumentowania sprzedaży voucherów.

Obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy:

Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Zgodnie z art. 2 pkt 31, 32 i 32a ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

31. fakturze - rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie;

32. fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym;

32a) fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:

1. sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;

2. wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

3. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;

4. otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:

a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,

c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.

W myśl art. 106i ust. 1 i ust. 2 ustawy:

1. Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.

2. Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W rozpatrywanej sprawie dystrybucja voucherów nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy, a zatem nie stanowi sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy. Zatem dystrybucja voucherów na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (KONSUMENTÓW) nie podlega ewidencjonowaniu za pomocą kas rejestrujących, o którym mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, gdyż obowiązek stosowania kas rejestrujących związany jest z realizacją sprzedaży, a więc wydaniem towaru/wykonaniem usługi.

Skoro dystrybucja voucherów nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to nie mogą także Państwo tych transakcji, w świetle art. 106b ust. 1 ustawy dokumentować fakturą. Tym samym, powinni Państwo udokumentować ww. czynność innym dokumentem księgowym, np. notą księgową lub innym dokumentem wewnętrznym.

Wskazać należy, że ustawa oraz przepisy wykonawcze wydane na podstawie jej upoważnienia w żadnym zakresie nie regulują kwestii wystawiania not księgowych. Noty księgowe stanowią dokumenty księgowe na podstawie ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522 ze zm.), a nie przepisów dotyczących podatku VAT.

Przepisy ustawy ani ww. przepisy wykonawcze nie określają dokumentu, jakim powinna zostać udokumentowana dystrybucja voucherów, które są bonami różnego przeznaczenia. Nie jest tym dokumentem faktura ani paragon fiskalny, jednak nic nie wskazuje, że nie może nim być np. nota księgowa czy inny dokument wewnętrzny.

Skoro w rozpatrywanej sprawie dystrybucja voucherów nie może zostać udokumentowana fakturą ani nie podlega obowiązkowi zaewidencjonowania przy zastosowaniu kasy rejestrującej, to w celu potwierdzenia tej transakcji mogą Państwo wystawić notę księgową lub inny dokument wewnętrzny (np. paragon niefiskalny).

Zatem Państwa stanowisko w kwestii objętej pytaniem nr 2, jest prawidłowe.

W rozpatrywanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą także momentu powstania obowiązku podatkowego realizowanej sprzedaży, podstawy opodatkowania realizowanej sprzedaży oraz niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT zatrzymania przez Państwa otrzymanych środków pieniężnych.

Kwestię dotyczącą momentu powstania obowiązku podatkowego regulują przepisy art. 19a ustawy.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

W odniesieniu do obowiązku podatkowego dla bonów różnego przeznaczenia zastosowanie będą miały zasady ogólne wynikające z art. 19a ust. 1 ustawy, czyli podatek stanie się wymagalny w miesiącu dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi i co do zasady powinien zostać rozliczony za ten okres rozliczeniowy.

Zatem obowiązek podatkowy dla bonów MPV powstanie w momencie faktycznej dostawy towaru lub wykonania usługi w zamian za ww. bon, tj. podatek stanie się wymagalny w miesiącu dokonania dostawy towaru lub wykonania usługi i powinien zostać rozliczony za ten okres rozliczeniowy. Innymi słowy, obowiązek rozpoznania podatku VAT powstaje w momencie skorzystania z danego bonu, a więc w momencie faktycznej dostawy towarów czy wykonania usług, do których uprawnia dany bon, dopiero wówczas zaistnieje możliwość określenia wysokości podatku należnego.

Jeżeli realizacja bonu MPV odbywa się przez podatnika, wówczas w momencie sprzedaży towarów lub świadczenia usług jest on zobowiązany do naliczenia podatku VAT należnego od tej transakcji. Natomiast przekazanie bonu różnego przeznaczenia MPV, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT w momencie transferu tylko dopiero w momencie płatności bonem.

Jednakże należy w tym miejscu wskazać, że stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy:

Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:

1. dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b;

2. dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.

Należy wskazać, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy o podatku od towarów i usług definicji zaliczki. Zgodnie z definicją zawartą w „Słowniku języka polskiego PWN” (www.sjp.pwn.pl) zaliczka to część należności wpłacana lub wypłacana z góry przed faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem usługi.

Zgodnie z powyższym, aby zapłatę na poczet przyszłej należności uznać za zaliczkę, zadatek musi ona być powiązana z konkretną transakcją, co zostało potwierdzone także przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).

W wyroku z 21 lutego 2006 r. w sprawie C-419/02 BUPA Hospitals Ltd, Goldsborough Developments Ltd przeciwko Commissioners of Customs & Excise, TSUE stwierdził, że w zakresie art. 10 ust. 2 akapit drugi VI Dyrektywy VAT, nie mieści się przedpłata dokonana w kwocie ryczałtowej na towary wskazane w sposób ogólny w wykazie, który może zostać w każdej chwili zmieniony za porozumieniem nabywcy i sprzedawcy, z którego nabywca może ewentualnie wybrać towary, na podstawie umowy, którą może on w każdej chwili rozwiązać, odzyskując w całości wykorzystaną przedpłatę. Należy wskazać, że art. 10 ust. 2 akapit drugi powyższej Dyrektywy stanowi, że w przypadku gdy zapłata następuje, przed wykonaniem dostawy towarów lub świadczenia usług, podatek staje się wymagalny w momencie otrzymania płatności i od jej wysokości.

W powyższym wyroku TSUE podkreślił, że: „(...) w przypadku dokonania płatności zaliczkowej obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje zanim dostawa towarów lub świadczenie usług zostaną wykonane. Aby obowiązek podatkowy powstał w takiej sytuacji, wszelkie okoliczności mające znaczenie dla zaistnienia zdarzenia podatkowego, tzn. przyszła dostawa lub przyszłe świadczenie usług muszą już być znane, a zatem w szczególności, (...) w momencie dokonania takiej zapłaty, towary i usługi powinny być szczegółowo określone”.

Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FSK 932/08. Sąd uznał, że: „dla uznania wpłaconej kwoty jako zaliczki na poczet wykonanych usług, w rozumieniu art. 19 ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), istotnym jest, aby przyszłe świadczenie było określone w sposób jednoznaczny co do rodzaju towaru bądź usługi, tzn. w sposób umożliwiający ich identyfikację, a dodatkowo strony tego świadczenia, w momencie wpłaty zaliczki, nie mają woli dokonywania jego zmian w przyszłości”.

Zatem, aby zapłatę na poczet przyszłych należności uznać za zaliczkę, muszą zostać spełnione następujące przesłanki:

· zapłata musi zostać dokonana na poczet konkretnej transakcji, tj. przyszłe świadczenie powinno być określone co do rodzaju w sposób jednoznaczny (określone powinny być cechy identyfikujące rodzaj towaru bądź usługi),

· konkretyzacja przyszłego świadczenia powinna być wystarczająco dokładna dla określenia zasad opodatkowania świadczenia, tj. w szczególności należy móc określić miejsce świadczenia i stawkę opodatkowania,

· w momencie dokonania zaliczki strony nie mają intencji zmiany świadczenia w przyszłości.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że w momencie odpłatnego wydania voucherów nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku VAT, ponieważ sprzedaż tych bonów nie mieści się w katalogu czynności opodatkowanych (samo wydanie bonu MPV nie spełnia przesłanek definicji dostawy towarów ani świadczenia usług). Opodatkowaniu podatkiem VAT podlegać będzie dopiero faktyczna dostawa towarów bądź faktyczne świadczenie usług w zamian za ten bon.

Podsumowując, w odniesieniu do voucherów obowiązek podatkowy w zakresie podatku od towarów i usług będzie powstawał w momencie faktycznej dostawy towarów bądź faktycznego świadczenia usług dokonanych w zamian za voucher (bon).

Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących podstawy opodatkowania realizowanej sprzedaży, należy zauważyć, że podstawa opodatkowania z tytułu dostaw dokonanych w zamian za bon różnego przeznaczenia została określona w art. 29a ust. 1a ustawy, w myśl którego:

Podstawa opodatkowania z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług dokonanych w zamian za bon różnego przeznaczenia realizowany w całości, w odniesieniu do tego bonu, jest równa:

1. wynagrodzeniu zapłaconemu za ten bon różnego przeznaczenia, pomniejszonemu o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami;

2. wartości pieniężnej wskazanej na tym bonie różnego przeznaczenia lub w powiązanej dokumentacji, pomniejszonej o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami – w przypadku gdy informacje dotyczące wynagrodzenia są niedostępne.

Jak stanowi art. 29a ust. 1b ustawy:

Podstawa opodatkowania z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług dokonanych w zamian za bon różnego przeznaczenia realizowany w części, w odniesieniu do tego bonu, jest równa odpowiedniej części:

1. wynagrodzenia zapłaconego za ten bon różnego przeznaczenia, pomniejszonej o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami;

2. wartości pieniężnej wskazanej na tym bonie różnego przeznaczenia lub w powiązanej dokumentacji, pomniejszonej o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami – w przypadku gdy informacje dotyczące wynagrodzenia są niedostępne.

W odniesieniu do płatności za towar lub usługę za pośrednictwem bonu różnego przeznaczenia ustawodawca rozróżnił zatem dwie sytuacje tj. gdy bon różnego przeznaczenia jest realizowany w całości oraz gdy jest realizowany w części. Dla dostawy towarów i świadczenia usług dokonanych w zamian za bon MPV realizowany w całości, podstawą opodatkowania jest wartość wynagrodzenia zapłaconego za ten bon pomniejszona o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami lub wartość pieniężna wskazana na tym bonie lub powiązanej dokumentacji, pomniejszona o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami – w przypadku gdy informacje dotyczące tego wynagrodzenia są niedostępne.

Natomiast dla dostawy towarów i świadczenia usług dokonanych w zamian za bon MPV realizowany w części, w sytuacji gdy w pozostałej części posiadacz ma możliwość realizacji niewykorzystanej części bonu, podstawa opodatkowania jest równa odpowiedniej części wynagrodzenia zapłaconego za ten bon (pomniejszonej o podatek VAT) lub odpowiedniej części wartości pieniężnej wskazanej na tym bonie lub powiązanej dokumentacji pomniejszonej o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami.

Podsumowując stwierdzam, że dla dostawy towarów i świadczenia usług dokonanych w zamian za voucher (bon MPV) realizowany w części, podstawa opodatkowania jest równa odpowiedniej części wynagrodzenia zapłaconego za ten bon (pomniejszonej o podatek VAT) lub odpowiedniej części wartości pieniężnej wskazanej na tym bonie lub powiązanej dokumentacji pomniejszonej o kwotę podatku związaną z dostarczonymi towarami lub świadczonymi usługami.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości w części dotyczącej niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT zatrzymania przez Państwa otrzymanych środków pieniężnych, to w analizowanej sprawie wykazałem, że zgodnie z regulacją art. 8b ust. 1 ustawy w zw. z art. 19a ust. 1 ustawy, jedynie faktyczne przekazanie towarów lub faktyczne świadczenie usług dokonane w zamian za bon różnego przeznaczenia podlega opodatkowaniu podatkiem, zaś nie podlega opodatkowaniu wcześniejszy jego transfer.

W konsekwencji, kwoty otrzymywane od klientów w związku z wydaniem im bonów różnego przeznaczenia, nie są kwotami otrzymywanymi z tytułu czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, więc zatrzymane kwoty uzyskane ze sprzedaży niewykorzystanych bonów w całości, bądź w części nie podlegają opodatkowaniu VAT, bo nigdy nie dochodzi do faktycznego przekazania towarów ani wykonania usługi dokonanych w zamian za te bony.

Reasumując, niewykorzystana wartość voucherów lub niewykorzystana część ich wartości nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem Państwa stanowisko w kwestiach objętych pytaniami nr 3, 4 i 5 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zauważyć należy, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zaznaczam tym samym, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa i tylko w stosunku do Państwa może wywołać określone przepisami skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.