0115-KDST1-1.440.140.2026.3.AGW

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a w zw. z 42b ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 19 marca 2026 r. (data wpływu), uzupełnionego w dniach 29 kwietnia, 22 i 28 maja oraz 3, 17, 19 czerwca 2026 r. (daty wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: Towar – komplet uszczelnień do (...), składający się z (...)

Opis towaru: komplet uszczelnień do (...), składający się z(...), stanowiących integralną całość, dedykowany do pojazdu (...), wykonany z (...), nie zawiera elementów mechanicznych i konstrukcyjnych

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 - 22

Cel wydania WIS: na potrzeby stosowania art. 113 ust. 13 pkt 1 litera g tiret pierwsze ustawy o podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 29 kwietnia, 22 i 28 maja oraz 3, 17, 19 czerwca 2026 r., o wydanie WIS w zakresie sklasyfikowania towaru: komplet uszczelnień do (...), składający się z (...) na potrzeby stosowania art. 113 ust. 13 pkt 1 litera g tiret pierwsze ustawy.

W treści wniosku oraz jego uzupełnieniach przedstawiono następujący opis towaru.

Na wstępie należy zauważyć, że we wniosku Wnioskodawca wskazał m.in., że wniosek został złożony „dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług”. Do wniosku dołączono opis przedmiotu wniosku obejmujący „elementy uszczelniające wykonane z (...)”. W opisie wskazano m.in.:

Charakter wyrobu.

Produkowane elementy stanowią techniczne wyroby z (...) o funkcji uszczelniającej i izolacyjnej.

Ich zasadniczą cechą jest: (...)

Elementy te powstają poprzez (...).

Istotne cechy klasyfikacyjne

Opisane elementy:

– są wykonane z (...),

– powstają poprzez (...),

– pełnią wyłącznie funkcję uszczelniającą i izolacyjną,

– nie posiadają funkcji mechanicznych typowych dla części (...),

– nie stanowią elementów konstrukcyjnych (...) ani urządzeń.

Z powyższych względów mają charakter technicznych wyrobów z gumy.

Ponadto do wniosku dołączono (...).

W toku postępowania Wnioskodawca wskazał, że wnosi o wydanie WIS dla stosowania innego przepisu prawa, tj. art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. g tiret pierwsze ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto Wnioskodawca ostatecznie doprecyzował opis przedmiotu wniosku wskazując, że przedmiotem wniosku jest komplet uszczelnień składający się z (...), stanowiących integralną całość (elementy uszczelniające nie stanowią odrębnego produktu sprzedażowego) wykonany z (...) kształtem, grubością, gęstością dedykowany do pojazdu (...) do którego przypisany jest numer EAN (...).

Wyrób powstaje poprzez (...). (...).

Produkt ma postać elementu uszczelniającego o określonym kształcie, którego podstawową funkcją jest:

– zapewnienie szczelności połączeń pomiędzy elementami konstrukcyjnymi,

– zabezpieczenie przed przenikaniem wody, powietrza lub kurzu,

– tłumienie drgań oraz kompensacja niewielkich nierówności powierzchni.

Wyrób nie zawiera elementów mechanicznych ani konstrukcyjnych – stanowi element uszczelniający wykonany z materiału gumowego.

Zastosowanie.

Elementy uszczelniające tego typu mogą być stosowane w różnych produktach technicznych wymagających zastosowania materiałów uszczelniających, w szczególności w:

– obudowach urządzeń technicznych,

– elementach oświetleniowych,

– konstrukcjach wymagających ochrony przed wilgocią, powietrzem lub kurzem.

W praktyce niektóre wytwarzane wzory uszczelek są dopasowane kształtem do określonych powierzchni montażowych, przykładowo w elementach oświetlenia (...) (np. (...)) czy urządzeniach peryferyjnych (np. drukarkach atramentowych).

Dopasowanie kształtu elementu uszczelniającego wynika wyłącznie z konieczności zapewnienia prawidłowej szczelności połączenia i nie zmienia charakteru wyrobu jako elementu uszczelniającego wykonanego z (...).

Klasyfikacja statystyczna.

Wnioskodawca wystąpił do Głównego Urzędu Statystycznego z wnioskiem o pomoc w klasyfikacji wyrobu.

W odpowiedzi Ośrodek Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi w piśmie z dnia (...) wskazał, że produkcja (...) mieści się w grupowaniu:

PKWiU 22.19.73.0 – „Pozostałe wyroby z gumy, gdzie indziej niesklasyfikowane; ebonit we wszystkich postaciach i wyroby z niego; pokrycia podłogowe i maty z gumy komórkowej”.

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy opisany wyrób stanowi wyrób z gumy o charakterze materiału uszczelniającego i powinien być klasyfikowany w grupowaniu: PKWiU 22.19.73.0 – pozostałe wyroby z gumy, gdzie indziej niesklasyfikowane. Kluczowym elementem wyrobu jest materiał (…) oraz funkcja uszczelniająca.

Cel uzyskania WIS.

Uzyskanie Wiążącej Informacji Stawkowej jest niezbędne dla prawidłowego stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w szczególności w zakresie prawidłowej klasyfikacji sprzedawanego wyrobu.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której wytwarzane są m.in. elementy uszczelniające wykonane z (...). Prowadzona działalność gospodarcza nie ogranicza się wyłącznie do produkcji tego rodzaju wyrobów i obejmuje również inne czynności związane z prowadzoną działalnością.

Wnioskodawca korzysta obecnie ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ustawy o podatku od towarów i usług. Wartość sprzedaży Wnioskodawcy w roku podatkowym nie przekracza limitu uprawniającego do korzystania z tego zwolnienia, tj. kwoty 240 000 zł.

Ustalenie prawidłowej klasyfikacji wytwarzanego wyrobu ma istotne znaczenie dla określenia zasad opodatkowania ich sprzedaży, a także dla oceny, czy charakter sprzedawanych towarów nie wpływa na możliwość dalszego korzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym Wnioskodawca, kierując się potrzebą prawidłowego stosowania przepisów podatkowych, zwraca się o potwierdzenie klasyfikacji opisanego towaru poprzez wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej przez Krajową Informację Skarbową.

Ponadto Wnioskodawca oświadczył: „(...) jest przeze mnie nabywany jako gotowy produkt handlowy od producenta/dostawcy.

Jednocześnie informuję, że szczegółowa receptura technologiczna oraz dokładne proporcje produkcji tego materiału stanowią tajemnice handlowe producenta i nie są informacjami ogólnodostępnymi. Producent nie udostępnia pełnych danych dotyczących dokładnych gramatur ani procentowych udziałów poszczególnych składników (...). Możliwe jest jedynie wskazanie ogólnych grup składników stosowanych przy produkcji materiału, takich jak (...).

Dokładne proporcje i parametry technologiczne pozostają poufną dokumentacją producenta i nie są przekazywane odbiorcom handlowym”.

Wnioskodawca oświadczył również: „jako producent oferuję i sprzedaję komplet uszczelek przeznaczonych do danego zastosowania jako pełny zestaw montażowy (…)

Zgodnie z przeznaczeniem produktu, komplet uszczelek został przygotowany w taki sposób, aby wszystkie elementy uszczelniające mogły zostać wymienione podczas jednego procesu montażowego. Zalecana jest wymiana całego kompletu uszczelek.

Potrzeba wymiany kompletu wynika z właściwości materiałów uszczelniających, w szczególności (...), która podczas wieloletniej eksploatacji dopasowuje się do konkretnego ułożenia (...) lub (...). Po demontażu (...) lub (...), stare uszczelnienia ulegają odkształceniu i w praktyce bardzo często nie są już w stanie ponownie ułożyć się identycznie jak przed demontażem.

W związku z powyższym ponowny montaż starych uszczelek może skutkować pogorszeniem właściwości uszczelniających, w tym zwiększonym ryzykiem nieszczelności, przedostawania się wilgoci, parowania (...) lub innych niepożądanych efektów eksploatacyjnych.

Jednocześnie zaznaczam, że ostateczna decyzja dotycząca wykorzystania zakupionego kompletu należy do klienta końcowego. Jako producent sprzedaje komplet uszczelek przeznaczony do pełnej wymiany, natomiast nie ma wpływu na to, czy klient zdecyduje się wymienić wszystkie uszczelki.

Zaleceniem producenta pozostaje jednak wymiana kompletnego zestawu uszczelnień w celu zapewnienia prawidłowego montażu oraz zachowania optymalnych parametrów uszczelniających”.

Do wniosku i uzupełnień wniosku załączono kopie następujących dokumentów:

1. (...), w której wskazano m.in.:

Nazwa produktu: (...).

Rodzaj materiału: (...).

Postać handlowa: (...).

Kolor: czarny.

Parametry techniczne:

Parametr/Wartość typowa: (...)

Właściwości materiału: (...)

Typowe zastosowanie:

– uszczelki techniczne

– podkładki i elementy antywibracyjne

– izolacje termiczne i akustyczne

– przekładki techniczne

– elementy wygłuszające w przemyśle i budownictwie

Proces produkcji: (...)

Produkt końcowy stanowi elastyczny materiał uszczelniający i izolacyjny wykonany (...).

2. (...):

PKWiU 22.19.73.0 „Pozostałe wyroby z gumy, gdzie indziej niesklasyfikowane; ebonit we wszystkich postaciach i wyroby z niego; pokrycia podłogowe i maty z gumy komórkowej”.

3. (...).

4. (...).

5. (...).

6. (...).

7. (...), w której wskazano: (...)

Uzasadnienie klasyfikacji

Jak stanowi art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1. opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2. klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3. stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zgodnie z art. 42b ust. 4 ustawy, wniosek o wydanie WIS może zawierać żądanie sklasyfikowania towaru albo usługi na potrzeby stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, innych niż dotyczące określenia stawki podatku.

Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240.000 zł.

W świetle art. 113 ust. 9 ustawy, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

W myśl art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. g) ustawy, zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników dokonujących dostaw hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:

– pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),

– motocykli (PKWiU ex 45.4).

Stosownie do § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1829) w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług - do dnia 31 grudnia 2027 r., stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) – dalej jako „zasady metodyczne” – zawarte w ww. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

– niniejszych zasad metodycznych,

– uwag do poszczególnych sekcji,

– schematu klasyfikacji.

Zasady metodyczne stanowią integralną część niniejszej klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

– symbole grupowań,

– nazwy grupowań.

Z kolei z pkt 4.1 zasad metodycznych wynika, że Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) jest klasyfikacją produktów pochodzenia krajowego oraz z importu, przy czym, pod pojęciem produktów rozumie się wyroby i usługi:

– wyroby stanowią: surowce, półfabrykaty, wyroby finalne oraz zespoły i części tych wyrobów

– o ile występują w obrocie.

W pkt 5.1.5 zasad metodycznych podano m.in., że usystematyzowanie poszczególnych grup produktów w PKWiU 2015 następuje na podstawie następujących podstawowych kryteriów klasyfikacji: w zakresie wyrobów:

– kryterium pochodzenia wytwórczego (przemysłowego) wg rodzajów działalności,

– kryterium surowcowe,

– kryterium technologii wytwarzania,

– kryterium konstrukcji wyrobu,

– kryterium przeznaczenia.

Podstawowym założeniem budowy PKWiU 2015 jest powiązanie klasyfikacji produktów (wyrobów i usług) z klasyfikacją rodzajów działalności gospodarczych (PKD 2007) tak, aby każdy produkt był klasyfikowany przede wszystkim w zależności od rodzaju działalności, w wyniku której powstaje. A zatem: każdy produkt (wyrób, usługa) powinien być zaliczony wyłącznie do jednego rodzaju działalności gospodarczej określonego w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007).

Kryterium powyższe jest podstawą utworzenia pierwszych czterech poziomów PKWiU 2015, tj. sekcji, działów, grup i klas. Powiązanie PKWiU 2015 z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD 2007) ma szczególne znaczenie dla statystycznych badań zjawisk gospodarczych i dalszej korelacji z międzynarodowymi klasyfikacjami celowymi, takimi jak: Klasyfikacja Funkcji Rządu, Klasyfikacja Indywidualnej Konsumpcji Celowej, Klasyfikacja Celowych Nakładów Producentów i innych. W odniesieniu do kryterium przeznaczenia należy podkreślić, że dotyczy ono zasadniczego przeznaczenia wyrobu określonego przez jego producenta (konstruktora, projektanta) i wynikającego z określonych parametrów wyrobu bez względu na rzeczywiste wykorzystanie wyrobu.

Stosownie do pkt 5.2.1 zasad metodycznych, PKWiU 2015 w zakresie wyrobów opracowano, uwzględniając właściwości fizyczne oraz strukturę wyrobów. Ma to swoje potwierdzenie w przyjętych podstawowych kryteriach podziału (por. 5.1.5). Na podstawie tych założeń zbudowane są również międzynarodowe klasyfikacje handlu zagranicznego:

– Zharmonizowany System Oznaczenia i Kodowania Towarów (HS) oraz

– Nomenklatura Scalona (CN).

W celu maksymalnego zharmonizowania międzynarodowych klasyfikacji wyrobów na potrzeby badań statystycznych z zakresu produkcji z wcześniej opracowanymi międzynarodowymi klasyfikacjami towarów na potrzeby handlu zagranicznego – przy opracowywaniu klasyfikacji wyrobów posłużono się jako „blokami konstrukcyjnymi” pozycjami Nomenklatury Scalonej (CN).

Z tych względów, w PKWiU 2015 zakres rzeczowy większości grupowań obejmujących wyroby jest określony zakresem rzeczowym odpowiednich pozycji CN, to znaczy, że grupowanie PKWiU 2015 odpowiada z reguły całej pozycji, części pozycji lub stanowi agregat kilku pozycji CN.

W pkt 7.5 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania wyrobów. Ze względu na ścisłe uzależnienie zakresów rzeczowych grupowań PKWiU 2015 od Nomenklatury Scalonej (CN) (por. pkt 5.2.1) przy zaliczaniu wyrobów do poszczególnych grupowań PKWiU 2015 należy stosować „Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej (CN)” zamieszczone na stronie internetowej Ministerstwa Finansów.

Wnioskodawca wskazał, że wytwarza wyrób będący przedmiotem wniosku, zatem dostawa towaru mieści się w sekcji C PKWiU 2015.

Zgodnie z jej tytułem, Sekcja C Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „Produkty przetwórstwa przemysłowego”.

W świetle Wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) – dalej jako „Wyjaśnienia” – Sekcja C obejmuje produkty przetwórstwa przemysłowego, przez które rozumie się fizyczne lub chemiczne przetwarzanie surowców, materiałów lub półproduktów w nowy wyrób. Surowce, materiały lub półprodukty podlegające przetworzeniu w ramach tej Sekcji są wynikiem działalności rolnej, leśnej, rybołówstwa, górnictwa lub innej działalności wytwórczej.

Zatem grupowania zawarte w Sekcji C obejmują produkty, które powstały w wyniku procesu produkcyjnego, czyli sprzedawane bezpośrednio przez producentów.

Z uwag do sekcji C wynika w szczególności, że części i akcesoria zalicza się do klas obejmujących wyroby, do których one należą, z tym że pod pojęciem „części i akcesoria” rozumie się również zespoły i elementy. Dla części i akcesoriów o szczególnym znaczeniu gospodarczym zostały utworzone osobne grupowania. Dotyczy to w szczególności części i akcesoriów do: maszyn i urządzeń, sprzętu transportowego i elementów wyposażenia elektrycznego i elektronicznego. Do części i akcesoriów nie zalicza się takich wyrobów, które potraktowano jako samodzielne wyroby finalne i dla których wydzielono osobne grupowania, np.: łożyska (28.15), elementy złączne, śruby i wkręty (25.94), śruby napędowe do statków i łodzi (25.99.26) i inne. W przypadku, gdy dla części i akcesoriów nie ma osobnych grupowań, to należy je klasyfikować łącznie z wyrobem finalnym, w skład którego wchodzą.

Sekcja ta obejmuje m.in.:

– wyroby z gumy i tworzyw sztucznych.

W sekcji C zawarty jest m.in. Dział 22 „Wyroby z gumy i tworzyw sztucznych”.

W dziale 22 PKWiU zawarta jest m.in. klasa 22.19 „Pozostałe wyroby z gumy”.

W klasie 22.19 PKWiU zawarta jest m.in. pozycja 22.19.73.0 „Pozostałe wyroby z gumy, gdzie indziej niesklasyfikowane; ebonit we wszystkich postaciach i wyroby z niego; pokrycia podłogowe i maty z gumy komórkowej”.

W świetle Wyjaśnień grupowanie to obejmuje także m.in.:

– fartuchy błotników i nakładki na pedały do pojazdów samochodowych, fartuchy błotników i bloki pedałów rowerów, klocki hamulcowe oraz inne części i akcesoria z gumy do pojazdów, samolotów lub statków,

– uszczelki, podkładki i inne uszczelnienia, z gumy.

Z przedstawionego opisu wynika, że Wnioskodawca jest producentem kompletu uszczelnień (…) dedykowanego do pojazdu (...), wykonanych z (...). Produkt ma postać elementu uszczelniającego, którego podstawową funkcją jest:

– zapewnienie szczelności połączeń pomiędzy elementami konstrukcyjnymi,

– zabezpieczenie przed przenikaniem wody, powietrza lub kurzu,

– tłumienie drgań oraz kompensacja niewielkich nierówności powierzchni.

Komplet nie posiada funkcji mechanicznych typowych dla części pojazdów, nie stanowi elementów konstrukcyjnych pojazdów ani urządzeń. Wyrób nie zawiera elementów mechanicznych ani konstrukcyjnych.

Uwzględniając powyższe, wskazać należy, że analizowany towar – komplet uszczelnień składający się z (...), posiada właściwości charakterystyczne dla wyrobów objętych działem 22 PKWiU. Charakter produktu określa (...).

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.2.1 tych zasad.

Jeżeli przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest określenie stawki podatku dla towaru, dla którego wydano niniejszą WIS, w związku z jego dostawą, importem lub wewnątrzwspólnotowym nabyciem, Wnioskodawca może wystąpić z odrębnym wnioskiem o wydanie WIS dla tego towaru również w tym zakresie.

Ponadto, jeżeli Wnioskodawca jest zainteresowany uzyskaniem informacji dotyczącej zastosowania przepisu prawa podatkowego, dla którego wydano niniejszą decyzję, może wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS określa wyłącznie klasyfikację towaru będącego przedmiotem wniosku niezbędną do stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie (art. 42a pkt 2 lit. b w zw. z art. 42b ust. 4 ustawy).

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru będącego przedmiotem WIS, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

– podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

– towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1. następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS albo

2. wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

– w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku, odnoszących się do towaru będącego jej przedmiotem, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że klasyfikacja towaru staje się z nimi niezgodna.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2026 r., poz. 622), zwanej dalej Ordynacją podatkową.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie, zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).