0111-KDIB3-3.4012.139.2026.4.AW

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 26 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący m.in. skutków podatkowych planowanej transakcji na gruncie podatku od towarów i usług, wpłynął 26 marca 2026 r. Przedmiotowy wniosek – w odpowiedzi na wezwanie Organu – uzupełnili Państwo pismem z 11 maja 2026 r., które wpłynęło do Organu 13 maja 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca – ABC [(…) – przypis Organu] – prowadzi działalność gospodarczą polegającą na realizacji inwestycji deweloperskich. Przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest działalność sklasyfikowana pod symbolem PKD 41.20.Z – roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nabyła grunt położony w miejscowości X. Na nieruchomości tej Spółka zrealizowała inwestycję polegającą na budowie budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej obejmujących lokale mieszkalne.

Lokale te zostały przeznaczone przez Spółkę do prowadzenia działalności polegającej na najmie krótkoterminowym.

W celu prowadzenia tej działalności Spółka stworzyła zorganizowany system obsługi najmu obejmujący w szczególności:

1. wyposażenie lokali umożliwiające ich wynajem,

2. zawarte umowy dotyczące sprzątania oraz bieżącego utrzymania nieruchomości,

3. procedury obsługi gości,

4. system zarządzania rezerwacjami,

5. Konta na platformach rezerwacyjnych takich jak (...) oraz (...),

6. Wizytówka w portalu internetowym (...)

Spółka samodzielnie zarządza procesem rezerwacji, obsługą gości oraz koordynacją usług związanych z utrzymaniem obiektów.

Działalność polegająca na wynajmie krótkoterminowym lokali w X stanowi wyodrębniony organizacyjnie segment działalności Spółki.

Dla tej działalności prowadzona jest odrębna ewidencja pozwalająca na ustalenie:

1. przychodów z najmu,

2. kosztów utrzymania nieruchomości,

3. kosztów obsługi najmu,

4. wyniku finansowego tej działalności.

Zespół składników majątkowych związanych z działalnością najmu obejmuje w szczególności:

1. nieruchomość położoną w X wraz z zabudową,

2. wyposażenie lokali przeznaczonych do wynajmu,

3. prawa i obowiązki wynikające z umów dotyczących obsługi nieruchomości,

4. system obsługi rezerwacji,

5. relacje z platformami rezerwacyjnymi,

6. know-how związane z prowadzeniem działalności najmu krótkoterminowego.

Powyższy zespół składników majątkowych stanowi wyodrębniony organizacyjnie, finansowo oraz funkcjonalnie zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na wynajmie krótkoterminowym lokali.

Zespół ten może samodzielnie realizować zadania gospodarcze polegające na prowadzeniu działalności najmu krótkoterminowego.

W związku z powyższym opisany zespół składników stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

W trakcie realizacji inwestycji Spółka ponosiła wydatki związane z budową oraz ulepszeniem budynków, w stosunku do których przysługiwało jej prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Nakłady na ulepszenie przekroczyły 30% wartości początkowej nieruchomości.

Jednocześnie w odniesieniu do wybudowanych lokali nie nastąpiło jeszcze pierwsze zasiedlenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Spółka wypracowała niepodzielony zysk z lat ubiegłych w wysokości (...) zł.

W ramach planowanej dystrybucji zysku Spółka zamierza dokonać przeniesienia na rzecz wspólników zorganizowanej części przedsiębiorstwa, obejmującej działalność najmu krótkoterminowego prowadzoną w oparciu o nieruchomość w X.

Wartość rynkowa tej zorganizowanej części przedsiębiorstwa została określona na kwotę (...) zł.

Przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa nastąpi w ramach realizacji prawa wspólników do udziału w zysku spółki.

Część wartości przekazywanego majątku zostanie rozliczona z zyskiem z lat ubiegłych w kwocie (...) zł, natomiast pozostała część zostanie rozliczona z zysków wypracowanych przez Spółkę w latach przyszłych.

Prawidłowa nazwa Wnioskodawcy to: ABC (a nie (…), jak omyłkowo wskazano w pierwotnym opisie zdarzenia przyszłego). Spółka jest wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS (...).

Spółka opodatkowana jest podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych. Spółka nie wybrała opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (tzw. estońskim CIT).

Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca wskazuje w pierwszej kolejności, że przedmiotem planowanej czynności nie będą wyodrębnione prawnie lokale mieszkalne. Przedmiotem zbycia (przeniesienia w ramach realizacji prawa wspólników do udziału w zysku) będą budynki mieszkalne w zabudowie szeregowej wraz z gruntem, na którym zostały posadowione, a nie poszczególne lokale stanowiące odrębne nieruchomości w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.

W chwili obecnej, jak i na moment planowanej transakcji, w budynkach nie zostało ustanowione odrębne prawo własności lokali. Lokale mieszkalne znajdujące się w budynkach są samodzielnymi lokalami w sensie technicznym i funkcjonalnym (spełniają przesłanki samodzielności, o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali) i potencjalnie mogłyby zostać wyodrębnione jako odrębne nieruchomości. Wyodrębnienie takie jednak nie zostało dokonane i nie zostanie dokonane przed planowaną transakcją.

W konsekwencji w sensie cywilnoprawnym przedmiotem rozporządzenia będą budynki mieszkalne wraz z gruntem (jako jedna nieruchomość gruntowa zabudowana), a nie wyodrębnione lokale.

Budynki, w których znajdują się samodzielne (lecz niewyodrębnione prawnie) lokale mieszkalne, posadowione są na jednej nieruchomości gruntowej w X przy ul. (...), obejmującej działki o numerach ewidencyjnych (...), (...), (...) oraz (...), dla których prowadzona jest księga wieczysta nr (...) przez właściwy Sąd Rejonowy.

Wnioskodawca ponownie podkreśla, że w budynkach nie zostały ustanowione odrębne nieruchomości lokalowe. Z uwagi na okoliczność, że lokale nie stanowią odrębnych nieruchomości, kwestia tego, czy w jednym budynku znajduje się co najmniej (...) samodzielnych lokali, nie ma znaczenia dla zastosowania art. 7a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych. Przepis ten odnosi się bowiem wyłącznie do nabycia „lokali mieszkalnych stanowiących odrębne nieruchomości”, a nie do nabycia budynku, w którym znajdują się samodzielne lokale niewyodrębnione.

Wnioskodawca wyjaśnia, że jego intencją jest, aby Organ samodzielnie rozstrzygnął, czy opisany w zdarzeniu przyszłym zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”). W związku z powyższym, w odpowiedzi na pytania pomocnicze zawarte w wezwaniu, Wnioskodawca przedstawia następujące informacje uzupełniające opis zdarzenia przyszłego.

a) Wyodrębnienie organizacyjne

Działalność polegająca na wynajmie krótkoterminowym lokali w X stanowi wyodrębniony organizacyjnie segment działalności Spółki. Wyodrębnienie to ma charakter faktyczny – brak jest sformalizowanego aktu wewnętrznego (statutu, regulaminu, uchwały) wyodrębniającego ten segment jako oddział, dział lub wydział.

Wyodrębnienie faktyczne przejawia się w następujący sposób:

• działalność najmu krótkoterminowego prowadzona jest w oparciu o odrębną pulę składników majątkowych (nieruchomość w X wraz z zabudową i wyposażeniem);

• posiada odrębne kanały sprzedaży (konta na platformach (...) i (...), wizytówka (...));

• realizowana jest w oparciu o odrębny zespół procedur obsługi gości oraz odrębny system zarządzania rezerwacjami;

• jest fizycznie zlokalizowana w odrębnym miejscu (X) – poza siedzibą Spółki oraz poza miejscem prowadzenia podstawowej działalności deweloperskiej

b) Wyodrębnienie finansowe

Na podstawie prowadzonej ewidencji księgowej możliwe jest przyporządkowanie do działalności najmu krótkoterminowego:

• przychodów (z najmu krótkoterminowego),

• kosztów (utrzymania nieruchomości, obsługi najmu, prowizji platform rezerwacyjnych, mediów),

• należności (od najemców oraz platform rezerwacyjnych),

• zobowiązań (wobec dostawców usług sprzątania, mediów, obsługi nieruchomości).

Spółka prowadzi odrębną ewidencję pozwalającą na ustalenie wyniku finansowego tej działalności.

c) Wyodrębnienie funkcjonalne

Przekazywany zespół składników stanowi potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo, zdolne samodzielnie realizować zadania gospodarcze polegające na prowadzeniu działalności najmu krótkoterminowego. Potwierdza to okoliczność, że już aktualnie zespół ten samodzielnie realizuje tę działalność w ramach Spółki, generując przychody z najmu. Obejmuje on wszystkie elementy niezbędne do prowadzenia tej działalności: nieruchomość, wyposażenie, umowy z dostawcami usług, konta na platformach rezerwacyjnych, procedury operacyjne oraz know-how.

Spółka aktualnie faktycznie prowadzi działalność gospodarczą w zakresie najmu krótkoterminowego lokali w X w oparciu o opisany zespół składników – działalność ta generuje przychody, jest obsługiwana w oparciu o platformy rezerwacyjne (...) oraz wypracowane procedury operacyjne. Nabywcy (wspólnicy Spółki) będą kontynuowali tę dotychczasową działalność Spółki w niezmienionym zakresie w oparciu o otrzymane w ramach transakcji składniki materialne i niematerialne.

Dla kontynuowania działalności gospodarczej w zakresie wynajmu krótkoterminowego Nabywcy nie będą musieli angażować innych składników majątkowych ani podejmować innych istotnych działań faktycznych lub prawnych poza standardowymi czynnościami związanymi z przeniesieniem stron umów (cesje), aktualizacją danych na platformach rezerwacyjnych oraz – w razie potrzeby – zgłoszeniem działalności gospodarczej, o ile Nabywcy nie prowadzą jeszcze takiej działalności w odpowiedniej formie.

W ramach planowanej transakcji nastąpi przejęcie pracowników w trybie art. 23¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

Po dokonaniu zbycia Spółka będzie kontynuowała dotychczasową działalność deweloperską, sklasyfikowaną pod symbolem PKD 41.20.Z – roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych, polegającą na realizacji inwestycji deweloperskich (budowa budynków mieszkalnych i niemieszkalnych w celu ich sprzedaży) na innych nieruchomościach niż nieruchomość w X.

Po dokonaniu zbycia nie będą występowały istotne zależności gospodarcze pomiędzy działalnością pozostającą w Spółce (deweloperską) a działalnością przeniesioną na wspólników (najmem krótkoterminowym). Obie działalności będą funkcjonowały niezależnie, w oparciu o odrębne zasoby ludzkie, organizacyjne i majątkowe, na rzecz różnych grup odbiorców i w oparciu o odmienne modele biznesowe.

W ramach planowanego przeniesienia na Nabywców przeniesione zostaną w szczególności:

- nieruchomość gruntowa w X wraz z posadowionymi na niej budynkami mieszkalnymi w zabudowie szeregowej (bez wyodrębnionych lokali);

- wyposażenie lokali (meble, sprzęt AGD, RTV, wyposażenie kuchni i łazienek, pościel, ręczniki itp.) niezbędne do prowadzenia najmu krótkoterminowego;

- prawa i obowiązki z umów dotyczących bieżącej obsługi nieruchomości (umowy o sprzątanie, umowy serwisowe, umowy o dostawy mediów);

- konta na platformach rezerwacyjnych (...) oraz wizytówka w (...);

- system obsługi rezerwacji oraz procedury operacyjne (know-how);

- należności o charakterze pieniężnym związane z działalnością najmu krótkoterminowego (np. należności od platform rezerwacyjnych z tytułu zakończonych pobytów).

Spółka nie korzystała z finansowania dłużnego (kredytów, pożyczek) na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę przenoszonej nieruchomości – inwestycja została sfinansowana ze środków własnych Spółki. W konsekwencji nie istnieją umowy o finansowanie dłużne, których prawa i obowiązki mogłyby zostać przeniesione na Nabywców.

Spółka nie zawarła odrębnych umów o zarządzanie nieruchomością ani umów zarządzania aktywami – działalność najmu krótkoterminowego prowadzona jest samodzielnie przez Spółkę (zarządzanie procesem rezerwacji, obsługą gości i koordynacją usług utrzymania obiektów odbywa się we własnym zakresie). Brak takich umów oznacza, że nie ma przedmiotu cesji w tym zakresie.

Wnioskodawca wskazał powyżej, że Spółka nie jest stroną umów o zarządzanie nieruchomością ani umów zarządzania aktywami, a także nie korzystała z finansowania dłużnego na potrzeby tej inwestycji. Brak przeniesienia tych umów wynika zatem z faktu, że umowy te nigdy nie zostały zawarte – Spółka samodzielnie prowadzi działalność najmu krótkoterminowego w oparciu o własne zasoby, korzystając wyłącznie ze standardowych umów o bieżącą obsługę (sprzątanie, dostawy mediów, drobne usługi serwisowe), które – zgodnie z pkt 7 powyżej – zostaną przeniesione na Nabywców.

Nabywcy nie będą musieli zawierać umów o zarządzanie nieruchomością ani umów zarządzania aktywami. Mogą oni samodzielnie kontynuować dotychczasowy model funkcjonowania Spółki (samodzielne zarządzanie procesem rezerwacji, obsługą gości i koordynacją usług utrzymania), korzystając z przejętych kont na platformach rezerwacyjnych oraz z know-how wypracowanego przez Spółkę.

Pod pojęciem „nieruchomość położona w X wraz z zabudową” należy rozumieć:

• nieruchomość gruntową położoną w X przy ul. (...), obejmującą działki o numerach ewidencyjnych (...), (...), (...) oraz (...), dla których prowadzona jest księga wieczysta nr (...);

• posadowione na tej nieruchomości budynki mieszkalne w zabudowie szeregowej w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, obejmujące samodzielne (lecz niewyodrębnione prawnie) lokale mieszkalne;

• ewentualne budowle towarzyszące w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego (drogi wewnętrzne, ogrodzenie, przyłącza itp.), jeżeli takie występują na ww. działkach.

Przedmiotem zbycia będą budynki (i ewentualne budowle towarzyszące), a nie wyodrębnione lokale. W budynkach nie zostały bowiem ustanowione odrębne nieruchomości lokalowe i nie zostaną ustanowione przed planowaną transakcją.

Z uwagi na brak na dzień złożenia niniejszego pisma rozdzielenia naniesień pomiędzy poszczególne działki w sposób umożliwiający jednoznaczne przypisanie konkretnego budynku do konkretnej działki, Wnioskodawca wskazuje, że budynki w zabudowie szeregowej zostały posadowione w sposób ciągły na wszystkich ww. działkach łącznie traktowanych jako jedna funkcjonalna i prawna całość (jedna nieruchomość w rozumieniu art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, obejmująca działki objęte jedną księgą wieczystą).

Adres nieruchomości: X, ul. (...), działki o numerach ewidencyjnych (...), (...), (...) oraz (...), księga wieczysta nr (...).

Z uwagi na okoliczność, że lokale w budynkach nie stanowią odrębnych nieruchomości, nie posiadają one odrębnych numerów ksiąg wieczystych ani odrębnej numeracji jako nieruchomości.

Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego:

• przy nabyciu działek gruntu, na których posadowiono budynki, oraz

Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego:

• przy wybudowaniu budynków znajdujących się na tej nieruchomości,

ponieważ wydatki te ponoszone były w związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług (działalnością deweloperską oraz – po oddaniu obiektów do użytkowania – najmem krótkoterminowym).

Wnioskodawca wyjaśnia, że w pierwotnym opisie zdarzenia przyszłego znalazło się stwierdzenie, iż „w odniesieniu do wybudowanych lokali nie nastąpiło jeszcze pierwsze zasiedlenie”, które wymaga doprecyzowania w świetle art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu.

Wnioskodawca wskazuje, że po wybudowaniu budynków Spółka rozpoczęła ich faktyczne użytkowanie na potrzeby własnej działalności gospodarczej w zakresie najmu krótkoterminowego. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą – ukształtowaną w szczególności w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie Kozuba Premium Selection (C-308/16) oraz w licznych wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego (m.in. wyroki: z 14 maja 2015 r., I FSK 382/14; z 9 czerwca 2015 r., I FSK 213/14) – pojęcie pierwszego zasiedlenia należy rozumieć szeroko, jako pierwsze zajęcie, używanie budynku po jego wybudowaniu, niezależnie od czynności dokumentujących to użytkowanie.

Tym samym w ocenie Wnioskodawcy do pierwszego zasiedlenia budynków doszło z chwilą rozpoczęcia ich faktycznego użytkowania na potrzeby własnej działalności Spółki w zakresie najmu krótkoterminowego, tj. w dniu (…) 2026 roku

W zależności od daty planowanej transakcji – pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą nie upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Uwaga: Wnioskodawca zwraca uwagę, że niniejsze pytanie ma znaczenie wyłącznie na wypadek, gdyby Organ nie podzielił stanowiska Wnioskodawcy o uznaniu zespołu składników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W razie uznania transakcji za zbycie ZCP, na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT do czynności tej nie stosuje się przepisów ustawy o VAT – w tym przepisów dotyczących zwolnień przedmiotowych (art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT).

W ciągu 2 lat przed planowaną sprzedażą Spółka nie ponosiła i nie planuje ponosić wydatków na ulepszenie lub przebudowę budynków/lokali w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej tych obiektów.

Sprostowanie pierwotnego opisu zdarzenia przyszłego: Wnioskodawca prostuje stwierdzenie zawarte w pierwotnym opisie zdarzenia przyszłego, zgodnie z którym „nakłady na ulepszenie przekroczyły 30% wartości początkowej nieruchomości”. Stwierdzenie to było nieścisłe – wydatki ponoszone przez Spółkę w trakcie realizacji inwestycji stanowiły wydatki na wytworzenie środka trwałego (wybudowanie), a nie wydatki na jego ulepszenie po oddaniu do używania w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Spółka nie dokonywała po oddaniu budynków do użytkowania istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany ich wykorzystania ani w celu znaczącej zmiany warunków ich zasiedlenia.

Cele wykorzystania budynków/lokali: budynki/lokale nie były wykorzystywane przez Spółkę wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT – działalność najmu krótkoterminowego stanowi działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług (świadczenie usług zakwaterowania, o których mowa w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy o VAT).

Wszystkie powyższe okoliczności odnoszą się jednolicie do całej nieruchomości – tj. wszystkich budynków posadowionych na działkach (...), (...), (...) oraz (...) – z uwagi na to, że budynki te zostały wybudowane w ramach jednej inwestycji deweloperskiej, oddane do użytkowania w zbliżonym czasie i wykorzystywane są w jednolity sposób (najem krótkoterminowy).

Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone we wniosku nr 1 i 2)

1. Czy przeniesienie na rzecz wspólników zespołu składników majątkowych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa w ramach wypłaty zysku będzie stanowiło czynność wyłączoną z zakresu stosowania ustawy o podatku od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 tej ustawy?

2. Czy w związku z przeniesieniem zorganizowanej części przedsiębiorstwa Spółka będzie zobowiązana do naliczenia podatku VAT?

Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

Zdaniem Wnioskodawcy przeniesienie zespołu składników majątkowych opisanych w stanie faktycznym stanowi zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa to – zgodnie z definicją ustawową – organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W przedstawionym zdarzeniu przyszłym wszystkie przesłanki tej definicji są spełnione.

Przekazywany majątek obejmuje bowiem:

1. nieruchomość wraz z zabudową,

2. wyposażenie lokali,

3. prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów,

4. system obsługi najmu krótkoterminowego,

5. relacje z platformami rezerwacyjnymi,

6. procedury operacyjne oraz know-how.

Zespół ten stanowi wyodrębniony organizacyjnie segment działalności Spółki.

Jednocześnie możliwe jest wyodrębnienie przychodów i kosztów tej działalności, co oznacza spełnienie przesłanki wyodrębnienia finansowego.

Przekazywany zespół składników umożliwia kontynuowanie działalności gospodarczej polegającej na najmie krótkoterminowym bez konieczności ponoszenia dodatkowych nakładów.

W konsekwencji przekazywany majątek spełnia przesłanki uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym przeniesienie tej zorganizowanej części przedsiębiorstwa stanowi czynność wyłączoną z zakresu stosowania ustawy o podatku od towarów i usług.

W konsekwencji Spółka nie będzie zobowiązana do naliczenia podatku VAT w związku z dokonaniem tej czynności.

Jednocześnie przekazanie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w ramach realizacji prawa wspólników do udziału w zysku nie stanowi odpłatnego zbycia składników majątkowych przez Spółkę, lecz jest formą dystrybucji zysku.

W związku z powyższym czynność ta nie powinna skutkować powstaniem przychodu podatkowego po stronie Spółki.

W związku z uzupełnieniem opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podtrzymuje stanowisko zawarte we wniosku, z następującymi doprecyzowaniami i uzupełnieniami.

Przedmiotem zbycia (przeniesienia na wspólników) jest zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Zespół składników opisanych w uzupełnionym zdarzeniu przyszłym spełnia bowiem łącznie wszystkie przesłanki konstrukcyjne tego pojęcia: jest wyodrębniony organizacyjnie (faktycznie), finansowo (odrębna ewidencja księgowa pozwalająca przyporządkować przychody, koszty, należności i zobowiązania) oraz funkcjonalnie (zdolność do samodzielnego realizowania zadań gospodarczych w zakresie najmu krótkoterminowego), a Nabywcy będą kontynuowali dotychczasową działalność Spółki w niezmienionym zakresie, bez konieczności angażowania innych składników majątkowych.

W konsekwencji – na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT – do planowanej czynności nie stosuje się przepisów ustawy o VAT, a Spółka nie będzie zobowiązana do naliczenia podatku należnego z tytułu tej czynności.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775; ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy wskazuje, że:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów”, w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu), itp.

Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT stanowi, że:

Pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa, zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Podkreślić w tym miejscu należy, że nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części są na tyle istotne, aby bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części podlegają wyłączeniu z transakcji zbycia. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie lub jego zorganizowanej części zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Aby zatem ocenić czy w danej, konkretnej sytuacji mamy do czynienia z aportem przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części należy dokładnie przeanalizować zarówno to jakie składniki majątku będą przedmiotem aportu, ale także czy istniejące między nimi funkcjonalne zależności pozwolą na kontynuowanie działalności zbywanego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Przy dokonaniu tej analizy pomocne, a czasami nawet niezbędne mogą okazać się orzeczenia TSUE.

W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes C-497/01 „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami materialnymi, które łącznie, stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że – w świetle tej normy Dyrektywy 2006/112/WE Rady – nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z dnia 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Finanzamt Lüdenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.

Jak już powyżej wyjaśniono, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników. Przy tym punktem odniesienia jest tutaj rola jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w momencie przekazania określonych składników majątkowych (na ile stanowią w nim, w tym momencie, wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą ustalenia czy przeniesienie na rzecz wspólników zespołu składników majątkowych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa w ramach wypłaty zysku będzie stanowiło czynność wyłączoną z zakresu stosowania ustawy o podatku od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 tej ustawy oraz czy w związku z tym przeniesieniem Spółka będzie zobowiązana do naliczenia podatku VAT.

Przy czym, zgodnie z Państwa wskazaniem, Państwa intencją jest, aby Organ samodzielnie rozstrzygnął, czy opisany w zdarzeniu przyszłym zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka będąca Wnioskodawcą prowadzi działalność gospodarczą polegającą na realizacji inwestycji deweloperskich. Przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest działalność sklasyfikowana pod symbolem PKD 41.20.Z – roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nabyła grunt położony w miejscowości X. Na nieruchomości tej Spółka zrealizowała inwestycję polegającą na budowie budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej obejmujących lokale mieszkalne.

W ramach planowanej dystrybucji zysku Spółka zamierza dokonać przeniesienia na rzecz wspólników zorganizowanej części przedsiębiorstwa, obejmującej działalność najmu krótkoterminowego prowadzoną w oparciu o nieruchomość w X. Przeniesienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa nastąpi w ramach realizacji prawa wspólników do udziału w zysku spółki.

Zespół składników majątkowych związanych z działalnością najmu obejmuje w szczególności:

1. nieruchomość położoną w X wraz z zabudową,

2. wyposażenie lokali przeznaczonych do wynajmu,

3. prawa i obowiązki wynikające z umów dotyczących obsługi nieruchomości,

4. system obsługi rezerwacji,

5. relacje z platformami rezerwacyjnymi,

6. know-how związane z prowadzeniem działalności najmu krótkoterminowego.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług okolicznością determinującą możliwość wyłączenia, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, stosowania przepisów ustawy do czynności zbycia określonego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest takie ich zorganizowanie, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia działalności gospodarczej. Zespół składników materialnych i niematerialnych obejmować powinien elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem przepisy ustawy nie miały zastosowania do zbywanego zespołu składników, musi on - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w jego skład muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa lub jego zorganizowana część przechodzi na własność nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy. Podkreślić należy przy tym, że kontynuacja działalności przez nabywcę jest warunkiem wyłączenia spod działania ustawy zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

W tym miejscu należy również zaznaczyć, że zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, ma miejsce wówczas, gdy cały majątek przedsiębiorstwa lub jego zorganizowana część przechodzi na własność nabywcy, który kontynuuje działalność gospodarczą zbywcy.

Mając zatem na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że opisany w zdarzeniu przyszłym zespół składników majątkowych, który ma zostać przeniesiony na rzecz wspólników, nie będzie stanowił zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy ze względu na nie spełnienie przesłanek zawartych w tym przepisie.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w ramach planowanej dystrybucji zysku Wnioskodawca zamierza dokonać przeniesienia na rzecz Wspólników części przedsiębiorstwa, w skład której wchodzą m.in. budynki mieszkalne w zabudowie szeregowej, w których znajdują się niewyodrębnione prawnie lokale mieszkalne.

W konsekwencji należy uznać, że każdy ze Wspólników otrzyma w rzeczywistości tylko część opisanego we wniosku zespołu składników materialnych i niematerialnych (ułamek), a nie jego całość funkcjonującą w Państwa istniejącym przedsiębiorstwie w sposób opisany we wniosku. Zatem w wyniku planowanej transakcji, każdy ze Wspólników nabędzie jedynie prawo do dysponowania daną częścią opisanego we wniosku zespołu składników majątkowych służących Państwu (Spółce) do prowadzenia w oparciu o Nieruchomość w X działalności najmu krótkoterminowego.

W Państwa przypadku, w istocie dochodzi do podziału zbywanych składników majątku w oparciu, o które prowadzą Państwo działalności najmu krótkoterminowego pomiędzy Wspólników, uniemożliwia to uznanie tych składników - za zespół organizacyjnie zdolny do dalszej, samodzielnej realizacji dotychczasowych zadań gospodarczych. W związku z tym, że w rozpatrywanej sprawie wydanie przez Państwa majątku nastąpi na rzecz Wspólników, nie wystąpi tu dostawa całości wymienionych we wniosku składników dla jednego podmiotu np. podatnika VAT. W konsekwencji każdy z Wspólników otrzyma w rzeczywistości tylko część opisanego we wniosku zespołu składników materialnych i niematerialnych, a nie jego całość. Zatem w wyniku tej transakcji, każdy ze Wspólników nabędzie jedynie prawo do dysponowania częścią z wydzielonej części z Państwa przedsiębiorstwa.

Reasumując, przekazanie przez Państwa na rzecz Wspólników opisanego zespołu składników majątkowych w oparciu, o które prowadzą Państwo działalności najmu krótkoterminowego, nie będzie stanowić zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy i nie będzie korzystać z wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Tym samym planowana czynność będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i w konsekwencji planowane przeniesienie na rzecz Wspólników składników majątku będzie opodatkowane na zasadach właściwych do poszczególnych składników.

Zatem Państwa stanowisko zgodnie z którym – na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT – do planowanej czynności nie stosuje się przepisów ustawy o VAT, a spółka nie będzie zobowiązana do naliczenia podatku należnego z tytułu tej czynności, jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W zakresie objętym pytaniami dotyczącymi podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy również wskazać, że ze względu na autonomiczność prawa podatkowego i odrębność uregulowań prawnych w zakresie podatku dochodowego i podatku VAT rozstrzygnięcie przyjęte w niniejszej interpretacji dotyczące uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych składających się na działalność w zakresie najmu krótkoterminowego za zorganizowaną część przedsiębiorstwa pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie przyjęte w tym zakresie na gruncie przepisów dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.