0111-KDIB1-2.4010.260.2026.2.EWJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie m.in. podatku dochodowego od osób prawnych.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

X Spółka z o.o. jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…), wpisaną do Rejestru Przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w (…), (…) Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem (…), NIP (…) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”).

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.

Zasadniczym przedmiotem działalności Spółki jest produkcja (…).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka nabywa towary i usługi od kontrahentów mających siedzibę na terytorium Polski, jak również od podmiotów mających siedzibę poza terytorium kraju (dalej: „Dostawcy”).

Zakupione od Dostawców towary i usługi, które Spółka rozpozna jako koszt uzyskania przychodu (dalej: „KUP”) będą spełniały wymogi określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT , tj. wydatki będą stanowiły koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i jednocześnie wydatki te nie będą kosztami wyłączonymi z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Spółka nabywa od Dostawców towary i usługi na potrzeby prowadzenia przez nią działalności opodatkowanej VAT i w związku z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu VAT. W stosunku do tych transakcji nie zachodzą przesłanki wyłączające prawo do odliczenia VAT o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

W związku z wejściem w życie przepisów o obowiązkowym Krajowym Systemie e-Faktur (dalej: „KSeF”), od:

a) 1 lutego 2026 r. dla podatników, u których wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku VAT przekroczyła w 2024 r. kwoty 200 000 000 zł oraz

b) 1 kwietnia 2026 r. dla pozostałych podatników

- faktury dokumentujące zakupy dokonane przez Spółkę (dalej: „Faktur Zakupowych”) powinny być wystawiane przez Dostawców objętych obowiązkiem stosowania KSeF od jednej z ww. dat w formie faktur ustrukturyzowanych oraz przekazywane Spółce za pośrednictwem KSeF. Część Dostawców, ze względu na niską miesięczną sprzedaż (sprzedaż wraz z kwotą podatku w miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł) może do końca 2026 być wyłączona z obowiązku wystawiania faktur za pośrednictwem KSeF.

Spółka współpracuje z Dostawcami posiadającymi różny status podatkowy w Polsce, który wpływa również na ich obowiązki w KSeF. Dostawców Spółki można podzielić na następujące kategorie:

- Podatnicy zobowiązani do wystawiania faktur za pośrednictwem KSeF od 1 lutego/1 kwietnia 2026 lub od 1 stycznia 2027 ze względu na kwotę ich sprzedaży wraz z podatkiem, tj.:

- podmioty z siedzibę w Polsce;

- polskie oddziały zagranicznych przedsiębiorców;

- podmioty z siedzibą poza Polską, które ze względu na dostawy towarów lub świadczenie usług na rzecz Spółki posiadają stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce.

- podmioty nieposiadające obowiązku wystawiania faktur za pośrednictwem KSeF (na podstawie art. 106ga ustawy o VAT oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy):

- podmioty posiadające siedzibę poza Polską, niezarejestrowane dla potrzeb VAT w Polsce;

- podmioty posiadające siedzibę poza Polską, zarejestrowane dla potrzeb VAT w Polsce, które nie posiadają w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności dla potrzeb VAT;

- podmioty posiadające siedzibę poza Polską, zarejestrowane dla potrzeb VAT w Polsce, które posiadają w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności dla potrzeb VAT, ale to stałe miejsce nie uczestniczy w transakcjach realizowanych ze Spółką;

Ze względu na kategorie Dostawców Spółka, od 1 lutego 2026 r., otrzymuje i będzie nadal otrzymywać faktury zakupu dokumentujące koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:

1. w postaci papierowej,

2. w postaci elektronicznej, będące fakturami elektronicznymi, o których mowa w art. 2 pkt 32 ustawy VAT,

3. w postaci elektronicznej, będące fakturami ustrukturyzowanymi, o których mowa w art. 2 pkt 32a ustawy VAT.

Wnioskodawca nie może wykluczyć, że niektóre faktury zakupu - wbrew obowiązkowi stosowania KSeF dla danego Dostawcy od 1 lutego/1 kwietnia 2026 r. lub 1 stycznia 2027 r. - zostaną jednak wystawione przez Dostawców Spółki poza KSeF np. w formie pliku elektronicznego w postaci pdf, w systemie EDI (elektronicznej wymiany danych) lub papierowej i tym samym faktury te będą dostarczone Wnioskodawcy poza KSeF i na dzień ich otrzymania Wnioskodawca nie będzie w posiadaniu danej faktury zakupowej wystawionej w postaci faktury ustrukturyzowanej.

Wnioskodawca przewiduje, że może wystąpić szereg okoliczności, w których to Dostawca nie wystawi Spółce faktury zakupu w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF, zarówno zgodnie z przepisami ustaw podatkowych jak również pomimo tego, że ciążyć na nim będzie taki obowiązek.

Przykładowe okoliczności jakie mogą wystąpić po stronie Dostawcy:

- Błędne określenie statusu podatkowego - podmiot z siedzibą poza Polską błędnie ustali, iż nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności w transakcjach ze Spółką, lub posiadane przez niego miejsce nie bierze udziału w tych czynnościach.

- Błąd w ustaleniu kwoty sprzedaży z podatkiem za rok 2024 lub za poszczególne miesiące 2026 roku.

- Niegotowość technologiczna do stosowania KSeF - brak uprawnień lub narzędzi pozwalających na wystawianie faktur w KSeF.

- Świadome unikanie obowiązku wystawienia faktur w KSeF.

Faktury będące przedmiotem wniosku (niezależnie od tego, czy otrzymane w postaci papierowej, elektronicznej czy też elektronicznej zgodnej ze wzorem faktury ustrukturyzowanej, udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8 ustawy VAT) będą zawierały wszystkie elementy wymagane ustawą VAT i przepisami wydanymi na jej podstawie (tj. będą spełniały definicję faktury, o której mowa w art. 2 pkt 31 ustawy VAT).

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do zaliczenia do KUP wydatków na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy CIT wynikających z otrzymanych od Dostawców Faktur Zakupowych wystawionych i dostarczonych z pominięciem KSeF (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1)

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do zaliczenia do KUP wydatków na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy CIT wynikających z otrzymanych od Dostawców Faktur Zakupowych wystawionych i dostarczonych z pominięciem KSeF.

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu teraźniejszym oraz przyszłym, Spółka będzie uprawniona do zaliczenia do KUP wydatków spełniających definicję kosztów uzyskania przychodów zgodnie treścią art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, które zostaną udokumentowane fakturami zakupowymi wystawionymi przez Dostawców na rzecz Spółki, również w przypadku, gdy faktura zakupowa zostanie wystawiona z pominięciem Krajowego Systemu e-Faktur.

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o CIT „kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1”.

Jednocześnie, zgodnie z ugruntowaną linią interpretacyjną organów podatkowych (prezentowaną m.in w indywidualnych interpretacjach podatkowych:

- z 3 lutego 2026 r., sygn.: 0111-KDIB1-2.4010.2.2026.1.EWJ,

- z 25 lutego 2026 r., sygn.: 0111-KDIB2-1.4010.624.2025.1.AG,

- z 29 stycznia 2026 r., sygn.: 0111-KDIB2-1.4010.602.2025.1.AG,

- z 22 stycznia 2026 r., sygn.: 0114-KDIP2-2.4010.580.2025.2.AS,

aby dany wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

a) został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

b) jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

c) pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

d) poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

e) został właściwie udokumentowany,

f) nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Artykuł 15 ust. 1 ustawy o CIT wskazuje jedynie na istotę celowości danego wydatku i jego przydatności w kontekście prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej, a nie na sposób udokumentowania danego wydatku.

W kontekście powyższego należy wskazać, że aby dany wydatek poniesiony przez podatnika mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów, to między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy, tj. poniesienie tego wydatku musi mieć wpływ na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła (przy założeniu, że nie znajdują się one w negatywnym katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT). Wydatek musi być przy tym właściwie udokumentowany.

Artykuł 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz praktyka organów interpretacyjnych nie wskazują zatem na dodatkowe przesłanki dokumentacyjne warunkujące uznanie danego wydatku za KUP bądź uniemożliwiający uznanie go za KUP oprócz wymienionych powyżej.

Jednocześnie, należy zauważyć, że w ustawie o CIT nie przewidziano nowelizacji uwzględniającej wejście w życie KSeF.

Przepisy ustawy o CIT nie zawierają żadnej szczególnej regulacji (np. na wzór art. 15d ustawy CIT) ograniczającej możliwość zaliczenia do KUP wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi poza systemem KSeF, w przypadku, kiedy obowiązek wystawienia faktury ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF występuje.

Ponadto, w myśl art. 2 pkt 31 ustawy o VAT, za fakturę uznaje się dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. Tym samym, ustawa o VAT dopuszcza różne formy faktur.

Przy czym ustawa o CIT nie definiuje warunków stanowiących wymogi dokumentacyjne ponoszonych wydatków. Przepisy powyższej ustawy nie regulują wprost jaką formę dokumentacyjną powinny przybrać wydatki ponoszone przez podatnika w ramach procesu dokumentacyjnego (papierową, elektroniczną czy ustrukturyzowaną).

Stosownie jednak do treści art. 9 ust. 1, „podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.”

Na podstawie powyższego należałoby zatem uznać, że kluczowym obowiązkiem formalnym nałożonym na podatników przepisami ustawy o CIT dla możliwości rozpoznania wydatku jako KUP jest fakt, by podatnik posiadał odpowiednie dokumenty zgodne z „odrębnymi przepisami”.

Jednocześnie, odrębnymi przepisami, o których mowa powyżej, regulującymi zasady prowadzenia ewidencji rachunkowej są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: „UoR”).

Zgodnie z treścią art. 20 ust. 2 UoR, za podstawę zapisów w księgach rachunkowych uznaje się następujące dowody księgowe, potwierdzające dokonanie operacji gospodarczej:

1. zewnętrzne obce - otrzymane od kontrahentów;

2. zewnętrzne własne - przekazywane w oryginale kontrahentom;

3. wewnętrzne - dotyczące operacji wewnątrz jednostki.

Z kolei, zgodnie z treścią art. 20 ust. 3 UoR, podstawą zapisów mogą być również sporządzone przez jednostkę dowody księgowe:

1. zbiorcze - służące do dokonania łącznych zapisów zbioru dowodów źródłowych, które muszą być w dowodzie zbiorczym pojedynczo wymienione;

2. korygujące poprzednie zapisy;

3. zastępcze - wystawione do czasu otrzymania zewnętrznego obcego dowodu źródłowego;

4. rozliczeniowe - ujmujące już dokonane zapisy według nowych kryteriów klasyfikacyjnych.

Przepisy UoR wskazują również na elementy, jakie dany dokument musi posiadać, aby uznać go za dowód księgowy. Zgodnie z zapisami art. 21 ust. 1 pkt 1-6 UoR, dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:

1. określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;

2. określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;

3. opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach naturalnych;

4. datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę sporządzenia dowodu;

5. podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki aktywów;

6. stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.

Co więcej, przepisy UoR określają również wymagania merytoryczne w zakresie dowodów księgowych. W tym kontekście, zgodnie z art. 22 ust. 1 UoR wymaga się, by dane dowody księgowe były:

- rzetelne to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują;

- kompletne;

- zawierające co najmniej dane określone w art. 21 UoR;

- wolne od błędów rachunkowych.

Zgodnie z powyższym przepisem niedopuszczalne jest dokonywanie w dowodach księgowych wymazywania i przeróbek.

W konsekwencji:

- nienależnie od formy otrzymanej faktury o ile spełnia ona przesłanki wskazane w art. 20 ust. 2-3, art. 21 ust. 1, art. 22 ust. 1-4 UoR, to może być ona uznana za dowód księgowy,

- bez znaczenia w tym kontekście pozostanie fakt czy faktura ta została wystawiona przez Dostawców za pośrednictwem KSeF czy z pominięciem tego systemu.

W ocenie Spółki samo wystawienie faktury poza KSeF nie jest jednoznaczne z utratą statusu dowodu księgowego. O ile dany dokument zachowuje wymogi merytoryczne i formalne, wskazane w cytowanych powyżej przepisach UoR to w dalszym ciągu dokument ten może stanowić dla Spółki dowód księgowy przeprowadzonej transakcji.

Celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzenia gospodarczego, zarówno w zakresie przedmiotu transakcji, jak również podmiotów biorących w niej udział. W związku z tym o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinno decydować przede wszystkim to, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywisty przedmiot transakcji handlowej między określonymi podmiotami. Niezależnie od tego czy dana faktura zostanie wystawiona w formie papierowej, elektronicznej czy też ustrukturyzowanej, to taka faktura w dalszym ciągu może potwierdzać rzeczywisty przebieg transakcji handlowej i stanowić rzetelny dowód księgowy.

W konsekwencji, wystawienie faktur z pominięciem KSeF nie stanowi wystarczającej przesłanki do pozbawienia Spółki prawa do rozpoznania wydatku udokumentowanego taką fakturą jako KUP, o ile zachowane są wszelkie wymagane elementy faktury, a koszt będący przedmiotem danego dowodu księgowego spełnia definicję KUP zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie znajduje się w katalogu kosztów nie stanowiących KUP zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Analogiczne stanowisko zaprezentował Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w licznych indywidualnych interpretacjach podatkowych wydanych w podobnym stanie faktycznym, np.:

- z 17 lutego 2026 roku sygn. nr 0114-KDIP2-2.4010.622.2025.1.JM;

- z 28 stycznia 2026 roku sygn. nr 0111-KDIB1-1.4010.1.2026.1.LG;

- z 21 stycznia 2026 roku sygn. nr 0111-KDIB1-3.4010.739.2025.2.ZK;

- z 16 stycznia 2026 roku sygn. nr 0111-KDIB2-1.4010.552.2025.1.AG;

- z 13 stycznia 2026 roku sygn. nr 0111-KDIB1-3.4010.701.2025.1.PC;

- z 9 stycznia 2026 roku sygn. nr 0111-KDIB1-2.4010.597.2025.2.EWJ;

- z 9 stycznia 2026 roku sygn. nr 0114-KDIP2-2.4010.561.2025.2.AS;

- z 9 stycznia 2026 roku sygn. nr 0111-KDIB2-1.4010.539.2025.1.AG.

W świetle powołanych powyżej przepisów, argumentacji oraz stanowiska Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nie ulega wątpliwości, że w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Spółce przysługuje prawo do zaliczenia do KUP wydatków na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy CIT wynikających z otrzymanych od Dostawców Faktur Zakupowych wystawionych i dostarczonych z pominięciem KSeF.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zauważyć należy, że stosownie do zadanego pytania wyznaczającego granice rozpatrywanego wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest wyłącznie ocena, czy Spółka będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatki spełniające definicję kosztów uzyskania przychodów wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT (lub zwiększyć odpowiednio wartość początkową środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej w zakresie w jakim wydatek powinien powiększać wartość początkową), które zostaną udokumentowane Fakturami Zakupowymi wystawionymi na rzecz Spółki przez Dostawców, również w przypadku, gdy - wbrew obowiązkowi - Faktura Zakupowa zostanie wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e- Faktur (tj. w innej postaci niż faktura ustrukturyzowana).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…)

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Koszty ponoszone przez podatnika należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie, zwiększenie lub zabezpieczenie tego przychodu. Jednocześnie, wydatki te nie mogą znajdować się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Określona grupa wydatków, w tym związana z finansowaniem środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, może być zaliczana do kosztów uzyskania przychodów tylko poprzez odpisy amortyzacyjne.

Wynika to z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, który stanowi, że:

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.

Z kolei w myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2. maszyny, urządzenia i środki transportu,

3. inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie z powyższym, wymienione w pkt 1-3 środki trwałe podlegają amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:

- zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,

- stanowią własność lub współwłasność podatnika,

- są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,

- przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,

- są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu,

- nie są wymienione w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ustawy o CIT.

Jak wynika z opisu sprawy, głównym przedmiotem działalności gospodarczej Państwa Spółki jest produkcja (…).

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka nabywa towary i usługi od kontrahentów mających siedzibę na terytorium Polski, jak również od podmiotów mających siedzibę poza terytorium kraju.

Zakupione od Dostawców towary i usługi, które Państwa Spółka rozpozna jako koszt uzyskania przychodu będą spełniały wymogi określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT , tj. wydatki będą stanowiły koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i jednocześnie wydatki te nie będą kosztami wyłączonymi z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Spółka współpracuje z Dostawcami posiadającymi różny status podatkowy w Polsce, który wpływa również na ich obowiązki w KSeF. Dostawców Spółki można podzielić na następujące kategorie:

- Podatnicy zobowiązani do wystawiania faktur za pośrednictwem KSeF od 1 lutego/1 kwietnia 2026 lub od 1 stycznia 2027 ze względu na kwotę ich sprzedaży wraz z podatkiem, tj.:

- podmioty z siedzibę w Polsce;

- polskie oddziały zagranicznych przedsiębiorców;

- podmioty z siedzibą poza Polską, które ze względu na dostawy towarów lub świadczenie usług na rzecz Spółki posiadają stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce.

- podmioty nieposiadające obowiązku wystawiania faktur za pośrednictwem KSeF (na podstawie art. 106ga ustawy o VAT oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy):

- podmioty posiadające siedzibę poza Polską, niezarejestrowane dla potrzeb VAT w Polsce;

- podmioty posiadające siedzibę poza Polską, zarejestrowane dla potrzeb VAT w Polsce, które nie posiadają w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności dla potrzeb VAT;

- podmioty posiadające siedzibę poza Polską, zarejestrowane dla potrzeb VAT w Polsce, które posiadają w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności dla potrzeb VAT, ale to stałe miejsce nie uczestniczy w transakcjach realizowanych ze Spółką.

Ze względu na kategorie Dostawców Spółka, od 1 lutego 2026 r., otrzymuje i będzie nadal otrzymywać faktury zakupu dokumentujące koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:

1. w postaci papierowej,

2. w postaci elektronicznej, będące fakturami elektronicznymi, o których mowa w art. 2 pkt 32 ustawy VAT,

3. w postaci elektronicznej, będące fakturami ustrukturyzowanymi, o których mowa w art. 2 pkt 32a ustawy VAT.

Nie mogą Państwo wykluczyć, że niektóre faktury zakupu - wbrew obowiązkowi stosowania KSeF dla danego Dostawcy od 1 lutego/1 kwietnia 2026 r. lub 1 stycznia 2027 r. - zostaną jednak wystawione przez Dostawców Spółki poza KSeF np. w formie pliku elektronicznego w postaci pdf, w systemie EDI (elektronicznej wymiany danych) lub papierowej i tym samym faktury te będą dostarczone Państwu poza KSeF i na dzień ich otrzymania nie będą Państwo w posiadaniu danej faktury zakupowej wystawionej w postaci faktury ustrukturyzowanej.

Przewidują Państwo, że może wystąpić szereg okoliczności, w których to Dostawca nie wystawi Spółce faktury zakupu w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF, zarówno zgodnie z przepisami ustaw podatkowych jak również pomimo tego, że ciążyć na nim będzie taki obowiązek.

Przykładowe okoliczności jakie mogą wystąpić po stronie Dostawcy:

- Błędne określenie statusu podatkowego - podmiot z siedzibą poza Polską błędnie ustali, iż nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności w transakcjach ze Spółką, lub posiadane przez niego miejsce nie bierze udziału w tych czynnościach.

- Błąd w ustaleniu kwoty sprzedaży z podatkiem za rok 2024 lub za poszczególne miesiące 2026 roku.

- Niegotowość technologiczna do stosowania KSeF - brak uprawnień lub narzędzi pozwalających na wystawianie faktur w KSeF.

- Świadome unikanie obowiązku wystawienia faktur w KSeF.

Państwa wątpliwości dotyczą prawa do zaliczenia do KUP wydatków na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy CIT wynikających z otrzymanych od Dostawców Faktur Zakupowych wystawionych i dostarczonych z pominięciem KSeF.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy zauważyć, że w ustawie o CIT nie przewidziano nowelizacji uwzględniających wejście w życie Krajowego Systemu e-Faktur. Przepisy ustawy o CIT nie zawierają żadnej szczególnej regulacji ograniczającej możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi poza systemem KSeF, w przypadku, kiedy obowiązek wystawienia faktury ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF występuje.

Nowelizacja taka miała miejsce w zakresie podatku od towarów i usług, gdzie ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: „KSeF”), które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” - termin wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego 2026 r.

Zgodnie z obowiązującym od 1 lutego 2026 r. art. 106ga ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej „ustawa o VAT):

Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Od powyższej reguły występują wyjątki, określone m.in. w art. 106ga ust. 2 ustawy VAT, niemniej jednak co do zasady obowiązek wystawiania faktur w KSeF wystąpi od:

- 1 lutego 2026 r. dla przedsiębiorców, u których wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) przekroczyła w 2024 r. 200 mln zł,

- 1 kwietnia 2026 r. dla pozostałych przedsiębiorców.

Przy czym zgodnie z przepisami epizodycznymi:

- do końca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych będą mogli wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży (wraz z podatkiem) udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu będzie mniejsza lub równa 10 000 zł,

- do końca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych będą mogli wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej przy zastosowaniu kas rejestrujących i paragony fiskalne uznane za faktury (do 450 zł).

Należy podkreślić, że przedmiotem wniosku są wydatki wynikające z Faktur Zakupowych wystawionych przez Dostawców i udostępnionych Wnioskodawcy poza KSeF, ale w postaci:

a) papierowej,

b) elektronicznej, będące fakturami elektronicznymi, o których mowa w art. 2 pkt 32 ustawy o VAT, innymi niż faktury ustrukturyzowane.

Wskazali także Państwo, że Spółka nabywa od Dostawców towary i usługi na potrzeby prowadzenia przez nią działalności opodatkowanej VAT i w związku z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu VAT. W stosunku do tych transakcji nie zachodzą przesłanki wyłączające prawo do odliczenia VAT o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

W związku z powyższym, zauważyć należy, że w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych faktura - niezależnie od formy - stanowi podstawowy dowód potwierdzający poniesienie kosztu, który może być uznany za koszt uzyskania przychodu, o ile został on poniesiony w celu osiągnięcia lub zabezpieczenia przychodów.

Celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.

Podsumowując, w związku z tym, że:

- wprowadzenie KSeF nie spowodowało zmian w ustawie o CIT,

- jak wynika z opisanej przez Państwa sprawy Faktury będące przedmiotem wniosku będą zawierały wszystkie elementy wymagane ustawą VAT i przepisami wydanymi na jej podstawie tj. będą spełniały definicję faktury, o której mowa w art. 2 pkt 31 ustawy VAT;

- jak wskazali Państwo we wniosku wszystkie przesłanki warunkujące uznanie poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu - na gruncie ustawy o CIT (tj. zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz z uwzględnieniem art. 16 ustawy CIT) - zostaną spełnione

to będą Państwo uprawnieni do zaliczenia do KUP wydatków na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy CIT wynikających z otrzymanych od Dostawców Faktur Zakupowych wystawionych i dostarczonych z pominięciem KSeF.

Tym samym, Państwa stanowisko, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1, należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od osób prawnych (pytania oznaczonego we wniosku Nr 1), natomiast w zakresie podatku od towarów i usług (pytania oznaczonego we wniosku Nr 2) wydane zostanie/zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądów administracyjnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.