0111-KDIB1-1.4010.219.2026.2.AND

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 12 czerwca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku)

A. sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) wybudowała elektrownie fotowoltaiczne wraz z infrastrukturą towarzyszącą (tzw. farmy fotowoltaiczne), których jest właścicielem.

Farmy fotowoltaiczne wybudowane są na wydzierżawionych gruntach.

Farmy fotowoltaiczne składają się z szeregu środków trwałych.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania i sprzedaży energii elektrycznej.

W celu budowy farm fotowoltaicznych konieczne było dopełnienie następujących wymogów administracyjno- budowlanych:

- uzyskanie pozwoleń na budowy w zakresie farm fotowoltaicznych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną;

- łagodniejsze wymogi dotyczyły przyłącza elektroenergetycznego w celu zasilenia elektrowni fotowoltaicznych - tu wystarczyło zgłoszenie budów w tym zakresie.

Budowy prowadzone w oparciu o uzyskane pozwolenia na budowę zasadniczo kończą się zawiadomieniem organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy.

Budowy prowadzone w oparciu o dokonane zgłoszenia, w tym przypadku, nie wymagają następczych działań po wybudowaniu.

Z uwagi na pewne problemy administracyjne i techniczne, chronologia zdarzeń wyglądała następująco:

1. pierwsze wytworzenie energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii oraz jej wprowadzenie do sieci nastąpiło (…) r. Od tego dnia farmy fotowoltaiczne wytwarzają energię, która jest sprzedawana;

2. dla części farm (…) r., a dla części (…) r. właściwe starostwo potwierdziło w postaci adnotacji na dokumentach zgłoszenia budowy, że nie wnosi sprzeciwu względem rozpoczęcia budowy przyłączy elektroenergetycznych;

3. (…) r. organ nadzoru budowlanego wydał zaświadczenia o rozpatrzeniu zawiadomień o całkowitym zakończeniu inwestycji, polegających na budowie farm fotowoltaicznych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, informując jednocześnie, że nie wnosi sprzeciwów w sprawie przyjęcia zawiadomień o zakończeniu budowy i przystąpienia do użytkowania;

4. po otrzymaniu w/w dokumentów, prawniczka Spółki zauważyła, że przed zawiadomieniem o zakończeniu budowy nie złożono stosownego zawiadomienia do Państwowej Straży Pożarnej;

5. w efekcie (…) r. złożono zawiadomienie do właściwej komendy powiatowej Państwowej Straży Pożarnej, która nie zajęła stanowiska, co zgodnie z przepisami Prawa budowlanego traktuje się jak niezgłoszenie sprzeciwu lub uwag;

6. następnie, zawiadomiono właściwy organ nadzoru budowlanego, który pismem z (…) r. potwierdził przyjęcie w/w zawiadomienia do Straży Pożarnej w związku z wcześniej złożonym zawiadomieniem o zakończeniu budowy i ponownie potwierdził nie wnoszenie sprzeciwu;

7. jednocześnie (…) r. organ nadzoru budowlanego wydał postanowienia o sprostowaniu z urzędu błędów pisarskich w zaświadczeniach z (…) r. o rozpatrzeniu zawiadomień o całkowitym zakończeniu inwestycji (o których mowa w pkt 3 powyżej). Sprostowanie dotyczyło omyłek, ponieważ organ w zaświadczeniach wpisał „(…) sp. z o.o.” zamiast „A. sp. z o.o.” i nie miało charakteru merytorycznego;

8. środki trwałe wprowadzono do ewidencji środków trwałych jeszcze trochę później, z uwagi na konieczność rozliczenia inwestycji (ujawnienie środków trwałych).

W efekcie nastąpiła sytuacja rozbieżności czasowej (kilku miesięcy) pomiędzy tzw. energetyzacją i rozpoczęciem wytwarzania energii elektrycznej z farm fotowoltaicznych a dopełnieniem obowiązków wynikających z przepisów prawa budowlanego.

Należy przy tym zaznaczyć, że formalności dotyczące przyłącza elektroenergetycznego zostały dopełnione wcześniej niż reszty farmy fotowoltaicznej, z uwagi na inny tryb dotyczący przyłącza elektroenergetycznego. Niemniej, z perspektywy Spółki, samo przyłącze elektroenergetyczne nie ma dla niej użyteczności gospodarczej, ponieważ jedynie z resztą farmy fotowoltaicznej tworzy ekonomiczną całość zdolną do wytwarzania i wprowadzania energii elektrycznej do sieci.

Biorąc to pod uwagę, Spółka podjęła wątpliwości, jaki dzień powinna uznać za dzień przekazania środków trwałych składających się na farmę fotowoltaiczną do używania, co ma wpływ m.in. na różnice kursowe, naliczone odsetki, które należy doliczyć do wartości początkowej środków trwałych.

Spółka wyjaśnia, że chodzi jej o odsetki od pożyczek w zakresie, w jakim były one zaciągnięte na realizację inwestycji farm fotowoltaicznych oraz różnice kursowe, związane z wydatkami związanymi z budową farm fotowoltaicznych.

Przedmiotem wątpliwości Spółki nie jest to czy przedmiotowe koszty należy doliczać do wartości początkowej środków trwałych, a to, do jakiego dnia należy je doliczać.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 12 czerwca 2026 r. udzielili Państwo następujących odpowiedzi na poniższe pytania:

1. Czy i kiedy wprowadzili Państwo poszczególne środki trwałe składające się na farmę fotowoltaiczną (w tym przyłącze elektroenergetyczne) do ewidencji środków trwałych w Państwa Spółce?

Odpowiedź: Poszczególne środki trwałe składające się na farmy fotowoltaiczne (w tym przyłącze elektroenergetyczne) Spółka przyjęła do ewidencji środków trwałych z datą (…) r.

2. Czy wydane dla Państwa Spółki zaświadczenie organu nadzoru budowlanego dotyczyło wszystkich środków trwałych składających się na farmę fotowoltaiczną? Jeżeli nie, proszę wskazać konkretnie, jakich środków trwałych dotyczyło, a w odniesieniu do pozostałych środków trwałych - jakie przepisy i wydane dla Państwa Spółki dokumenty poświadczają, że są one zdatne do użytku.

Spółka wyjaśnia, że:

- budowa farm fotowoltaicznych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną realizowana była na podstawie pozwoleń na budowę, z wyjątkiem przyłącza elektroenergetycznego. Dokumentami kończącymi postępowanie budowlane w tym zakresie były zaświadczenia o całkowitym zakończeniu inwestycji, wydane na podstawie art. 54 w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Tym postępowaniem objęte były wszystkie środki trwałe poza przyłączem elektroenergetycznym określonym w ewidencji środków trwałych jako „linia kablowa SN”;

- budowa przyłącza elektroenergetycznego („linia kablowa SN”) realizowana była z kolei na zasadach uproszczonych, tj. na podstawie dokonanych zgłoszeń budowy na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane.

Tym samym, zaświadczenia organu nadzoru budowlanego dotyczyły wszystkich środków trwałych składających się na farmy fotowoltaiczne poza przyłączem elelektroenergetycznym („linią kablową SN“), które realizowane było na podstawie dokonanego wcześniej zgłoszenia budowy. Jednocześnie Spółka podkreśla, że z jej perspektywy, samo przyłącze elektroenergetyczne, bez farmy fotowoltaicznej, nie ma użyteczności gospodarczej, ponieważ jedynie z resztą farmy fotowoltaicznej tworzy ekonomiczną całość zdolną do wytwarzania i wprowadzania energii elektrycznej do sieci.

3. Czy poza zaświadczeniem właściwego organu nadzoru budowlanego, w Państwa przypadku konieczne było uzyskanie innej formalnej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie farmy fotowoltaicznej? Jeżeli tak, proszę wskazać, kiedy ją Państwo otrzymali.

Nie było konieczności uzyskiwania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie farm fotowoltaicznych, ponieważ wystarczające było zawiadomienie organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy zgodnie z art. 54 Prawa budowlanego, a organ nie wniósł sprzeciwu i wydał zaświadczenie w tym przedmiocie.

4. Czy zgodnie z przepisami prawa budowlanego, zaświadczenie organu nadzoru budowlanego mogło zostać wydane bez stosownego potwierdzenia (pisemnego bądź milczącego), że Państwowa Straż Pożarna nie zgłasza sprzeciwu odnośnie zakończonej budowy instalacji fotowoltaicznej? Jeżeli nie, to czy organ nadzoru budowlanego, potwierdzając pismem z (…) r. przyjęcie zawiadomienia, które złożyli Państwo do właściwej komendy powiatowej Państwowej Straży Pożarnej, uchylił wydane wcześniej (tj. (…) r.) zaświadczenie lub zostało ono uchylone z urzędu? Jeżeli nie, to który dokument (z (…) r. czy z (…) r.) jest dokumentem właściwym (prawnie skutecznym), potwierdzającym, że mogą Państwo użytkować środki trwałe?

Zgodnie z przepisami prawa budowlanego, zaświadczenie organu nadzoru budowlanego powinno zostać wydane po dokonaniu stosownego zawiadomienia Państwowej Straży Pożarnej o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania oraz braku zgłoszenia w tym zakresie sprzeciwu lub uwag.

Organ nadzoru budowlanego, potwierdzając pismami z (…) r. przyjęcie zawiadomień, które Spółka złożyła do właściwej komendy powiatowej Państwowej Straży Pożarnej, nie uchylił wydanych wcześniej (tj. (…) r.) zaświadczeń ani również nie zostały one uchylone z urzędu. Organ wydał dodatkowe pisma, zgodnie z treścią których nie wnosi sprzeciwu i przyjmuje Zawiadomienie na podstawie art. 56 ust. 1a ustawy Prawo budowlane z dnia 14 lipca 2025 r. Spółki, wniesione do Komendy Państwowej Straży Pożarnej, w związku z Zawiadomieniem o zakończeniu budowy na podstawie art. 54 i art. 57 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, przyjętym w dniu (…) r. w PINB, o całkowitym zakończeniu inwestycji. W tym kontekście istotne może być, że również (…) r. organ wydał postanowienia w przedmiocie sprostowania błędów pisarskich w nazwie Spółki, czym sprostował zaświadczenia z (…) r., wskazując jednocześnie, że pozostałe warunki tych zaświadczeń pozostają bez zmian, co potwierdza, że same zaświadczenia nie były uchylone.

Spółka nie ocenia działania organu nadzoru budowlanego, który jako organ administracji publicznej zobowiązany jest do działania zgodnie z prawem i procedurami. Z perspektywy Spółki ważne jest, że uzupełniła ona swoje przeoczenie w postaci zawiadomienia pismami złożonymi (…) r. Państwowej Straży Pożarnej, a następnie zawiadomiła o tej okoliczności organ nadzoru budowlanego, a ten w pismach z (…) r. jasno potwierdził odnotowanie tej okoliczności i przyjęcie tego bez żadnego sprzeciwu.

Na marginesie Wnioskodawca wskazuje, że tutejszy Organ - prawdopodobnie w wyniku omyłki pisarskiej - w zadanym pytaniu błędnie powołuje się na datę (…) r. jako datę wydania zaświadczenia. Data (…) r. to data złożenia zawiadomienia do właściwej komendy powiatowej Państwowej Straży Pożarnej.

5. Czy przed otrzymaniem zaświadczenia właściwego organu nadzoru budowlanego o zakończeniu inwestycji i pozwoleniu na użytkowanie farmy fotowoltaicznej dysponowali już Państwo innymi zaświadczeniami (koncesjami) dotyczącymi kwestii przyłączeniowych i elektroenergetycznych? Jeżeli nie, proszę konkretnie wskazać, kiedy je Państwo otrzymali.

Jak już Spółka wskazała, wcześniej otrzymała adnotację na dokumentach zgłoszenia budowy, że organ nie wnosi sprzeciwu względem rozpoczęcia budowy przyłączy elektroenergetycznych (adnotacja o braku wniesienia sprzeciwu dla części farm została umieszczona (…) r., zaś dla części (…) r.). Budowa przyłącza nie wymagała następczego zawiadomienia o zakończeniu.

Jednocześnie Spółka podkreśla, że z jej perspektywy, samo przyłącze elektroenergetyczne, bez farmy fotowoltaicznej, nie ma użyteczności gospodarczej, ponieważ jedynie z resztą farmy fotowoltaicznej tworzy ekonomiczną całość zdolną do wytwarzania i wprowadzania energii elektrycznej do sieci.

Ze względu na moc instalacji, koncesja na wytwarzanie energii elektrycznej nie jest wymagana.

Spółka posiada wpis w rejestrze MIOZE, tj. wytwórców energii w małej instalacji. W odniesieniu do każdej z instalacji (farm) wpis nastąpił w tej samej dacie, tj. (…) r. Należy przy tym podkreślić, że przedmiotowy wpis jest warunkiem przystąpienia przez dany podmiot do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w tego typu instalacjach. Nie jest on związany z procedurą budowlaną wytwarzania środków trwałych.

6. Co rozumieją Państwo pod pojęciem rozliczenia inwestycji, które to rozliczenie - jak wynika z wniosku, cyt.: „środki trwałe wprowadzono do ewidencji środków trwałych jeszcze trochę później, z uwagi na konieczność rozliczenia inwestycji (ujawnienie środków trwałych)”- miało wpływ na termin wprowadzenia do ewidencji środków trwałych elementów farmy fotowoltaicznej?

Pod pojęciem rozliczenia inwestycji Spółka rozumie proces polegający na zebraniu wszystkich dokumentów kosztowych oraz przygotowaniu kalkulacji z podziałem poszczególnych kosztów odpowiednimi metodami alokacji pomiędzy poszczególne środki trwałe. W przypadku większych inwestycji zazwyczaj jest tak, że przyjęcie środków trwałych do ewidencji nie jest organizacyjnie wykonalne dokładnie w dacie zakończenia ich wytwarzania. W przypadku Spółki, przyjęcie poszczególnych środków trwałych składających się na farmy fotowoltaiczne nastąpiło z datą (…) r. właśnie z uwagi na tak rozumiany proces rozliczenia.

Pytania

1. Czy „za dzień przekazania do używania środka trwałego” w rozumieniu art. 16g ust. 3, 4 i 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), a więc za dzień, do którego Spółka powinna wliczać do wartości początkowej środków trwałych składających się na farmy fotowoltaiczne, odsetki i różnice kursowe, należy rozumieć dzień, w którym nastąpiło pierwsze wytworzenie energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii oraz jej wprowadzenie do sieci, czy dzień, w którym zakończono formalności dotyczące procedury budowlanej?

2. Jeżeli, zdaniem Organu, w odniesieniu do pytania nr 1, będzie to dzień, w którym zakończono formalności dotyczące procedury budowlanej, to czy Spółka za ten dzień, dla wszystkich środków trwałych wchodzących na farmę fotowoltaiczną (w tym przyłącza elektroenergetycznego), może przyjąć dzień (…) r., czyli dzień, w którym właściwy organ nadzoru budowlanego pisemnie potwierdził przyjęcie zawiadomienia do Straży Pożarnej w związku z wcześniej złożonym zawiadomieniem o zakończeniu budowy i ponownie nie wniósł sprzeciwu?

3. Do jakiego momentu spółka powinna wliczać do wartości początkowej środków trwałych czynsz dzierżawy gruntów, na których farmy fotowoltaiczne są posadowione?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Zdaniem Wnioskodawcy, „za dzień przekazania do używania środka trwałego” w rozumieniu art. 16g ust. 3, 4 i 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), a więc za dzień, do którego Spółka powinna wliczać, do wartości początkowej środków trwałych składających się na farmy fotowoltaiczne, odsetki i różnice kursowe, należy rozumieć dzień w którym zakończono formalności dotyczące procedury budowlanej.

2. Jeżeli, zdaniem Organu, w odniesieniu do pytania nr 1, będzie to dzień, w którym zakończono formalności dotyczące procedury budowlanej, to zdaniem Wnioskodawcy, Spółka za ten dzień, dla wszystkich środków trwałych wchodzących na farmę fotowoltaiczną (w tym przyłącza elektroenergetycznego), może przyjąć dzień (…) r., czyli dzień, w którym właściwy organ nadzoru budowlanego pisemnie potwierdził przyjęcie zawiadomienia do Straży Pożarnej w związku z wcześniej złożonym zawiadomieniem o zakończeniu budowy i ponownie nie wniósł sprzeciwu.

3. Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka powinna wliczać do wartości początkowej środków trwałych czynsz dzierżawy gruntów, na których farmy fotowoltaiczne są posadowione, do dnia, w którym zakończono formalności dotyczące procedury budowlanej, a więc w tym przypadku do (…) r.

Ad 1.

Zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, „Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku”.

Zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, „Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania”.

Zgodnie z art. 16g ust. 5 ustawy o CIT, „Cenę nabycia, o której mowa w ust. 3, oraz koszt wytworzenia, o którym mowa w ust. 4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej”.

Przepisy więc nakazują doliczenie odsetek naliczonych oraz różnic kursowych do wartości początkowej środków trwałych, ale jedynie do dnia przekazania ich do używania.

Oczywiście, zarówno odsetki, jak i różnice kursowe, muszą mieć związek z wytworzeniem lub nabyciem skonkretyzowanych środków trwałych, jednak nie tego dotyczy wątpliwość Wnioskodawcy. W tym zakresie Spółka wskazuje jasno, że chodzi jej o odsetki od pożyczek w zakresie, w jakim były one zaciągnięte na realizację inwestycji farm fotowoltaicznych oraz różnice kursowe, związane z wydatkami związanymi z budową farm fotowoltaicznych.

Należy brać pod uwagę, że zgodnie z definicją środka trwałego z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT są to wymienione tam rzeczy „stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania”.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że w linii interpretacyjnej utrwaliło się, iż pod pojęciem zdatności do użytku rozumie się nie tylko zdatność techniczną, ale również formalną (spełnianie wymogów prawnych).

Na takie rozumienie wskazuje m.in.:

- Indywidualna interpretacja podatkowa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 listopada 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.407.2022.2.AND;

- Indywidualna interpretacja podatkowa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 sierpnia 2024 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.328.2024.1.SP;

- Indywidualna interpretacja podatkowa Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 maja 2020 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.125.2020.1.SG.

W ocenie Wnioskodawcy, skoro w jego przypadku pierwsze wytworzenie energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii oraz jej wprowadzenie do sieci nastąpiło przed wykonaniem wymaganych formalności, to „za dzień przekazania do używania środka trwałego” w rozumieniu art. 16g ust. 3, 4 i 5 ustawy o CIT należy rozumieć dzień, w którym zakończono formalności dotyczące procedury budowlanej. Z tym momentem można mówić o zdatności formalnej i spełnieniu kryteriów do uznania za środki trwałe.

Ad 2.

Biorąc pod uwagę przedstawioną przez Wnioskodawcę chronologię, należy zwrócić uwagę, że ostatnim dokumentem wydanym przez organ administracji budowlanej w związku z opisywaną inwestycją jest pismo z (…) r. potwierdzające przyjęcie zawiadomienia do Straży Pożarnej w związku z wcześniej złożonym zawiadomieniem o zakończeniu budowy i ponownie potwierdzające nie wnoszenie sprzeciwu. Jest to moment, w którym po naprawieniu wszystkich błędów, Wnioskodawca otrzymał jasne potwierdzenie od stosownego organu nadzoru budowlanego, że formalności związane z inwestycją zostały dopełnione.

Należy przy tym zaznaczyć, że formalności dotyczące przyłącza elektroenergetycznego zostały dopełnione wcześniej niż dotyczące reszty farmy fotowoltaicznej, z uwagi na inny tryb dotyczący przyłącza elektroenergetycznego. Niemniej, z perspektywy Spółki, samo przyłącze elektroenergetyczne nie ma dla niej użyteczności gospodarczej, ponieważ jedynie z resztą farmy fotowoltaicznej tworzy ekonomiczną całość zdolną do wytwarzania i wprowadzania energii elektrycznej do sieci.

Tym samym, odnosząc to do pojęcia „kompletności i zdatności do użytku”, o którym mowa w 16a ust. 1 ustawy o CIT, należy wziąć pod uwagę, że wymóg ten powinien być spójnie traktowany jako spełniony w tym samym momencie względem wszystkich środków trwałych farmy fotowoltaicznej. Jedynie przyjęcie farmy fotowoltaicznej do używania w całości, składającej się z jej wszystkich elementów powoduje, że każdy ze środków trwałych wchodzących w jej skład jest zdatny do użytku. Przeciwny pogląd prowadziłby bowiem do absurdalnego wniosku, że przyłącze elektroenergetyczne niezbędne do funkcjonowania farmy fotowoltaicznej jest kompletne, zdatne do użytku w sytuacji, gdy sama farma, której to przyłącze służy, nie spełnia jeszcze tych wymagań.

Na takie rozumienie wskazuje m.in.:

- indywidualna interpretacja podatkowa Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 11 marca 2016 r., Znak: IPPB6/4510-52/16-2/AK;

- indywidualna interpretacja podatkowa Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 28 kwietnia 2016 r., znak IPPB6/4510-92/16-4/AK.

W ocenie Wnioskodawcy, więc dzień, w którym zakończono formalności dotyczące procedury budowlanej, to dzień, w którym dla wszystkich środków trwałych wchodzących na farmę fotowoltaiczną (w tym przyłącza elektroenergetycznego), należy uznać dzień (…) r., czyli dzień, w którym właściwy organ nadzoru budowlanego pisemnie potwierdził przyjęcie zawiadomienia do Straży Pożarnej w związku z wcześniej złożonym zawiadomieniem o zakończeniu budowy i ponownie nie wniósł sprzeciwu.

Ad 3.

W ocenie Wnioskodawcy, do wartości początkowej należy zaliczyć czynsze dzierżawne za okres od rozpoczęcia budowy aż do momentu zakończenia wszelkich formalności budowlanych, tj. w tym przypadku do (…) r., a nie tylko do momentu fizycznego zakończenia budowy czy pierwszego wytworzenia energii elektrycznej.

Zgodnie z argumentacją przedstawioną przez Wnioskodawcę w kontekście poprzednich pytań, dopiero z tym momentem można mówić o zdatności formalnej i spełnieniu kryteriów do uznania za środki trwałe, a tym samym z tym momentem o przekazaniu środków trwałych do używania (w znaczeniu istotnym z perspektywy rozliczeń podatkowych), mimo że pierwsze wytworzenie energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii oraz jej wprowadzenie do sieci nastąpiło (…) r. i od tego dnia farmy fotowoltaiczne wytwarzają energię, która jest sprzedawana.

Ponownie, powołując się na inne interpretacje podatkowe w tym temacie, Spółka wskazuje np. na:

- interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 kwietnia 2024 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.101.2024.1.DK, w której Organ potwierdził, że wydatki z tytułu czynszu dzierżawnego za grunty związane z realizacją inwestycji polegającej na budowie nowych elektrowni fotowoltaicznych poniesione do dnia przekazania inwestycji do użytkowania stanowią koszt wytworzenia środków trwałych i jako takie powinny zostać ujęte w ich wartości początkowej;

- analogicznie wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 25 czerwca 2025 r., Znak: 0111-KDWB.4010.20.2025.1.AW, stwierdzając, że „w celu prawidłowego, na gruncie podatkowym, rozliczenia wydatków kreujących wartość środka trwałego, decydujące znaczenie ma moment zakończenia inwestycji i przekazanie tego środka do używania” oraz że „koszty czynszu dzierżawnego wynikające z umowy dzierżawy gruntów związane są bezpośrednio z realizacją inwestycji polegającej na budowie (...), poniesione do dnia przekazania inwestycji do użytkowania są objęte zakresem przedmiotowym cytowanego wyżej art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”.

Faktem jest, że interpretacje te nie dotyczyły problemu takiego, jaki dotyczy Wnioskodawcy, a więc rozbieżności czasowej pomiędzy uruchomieniem farmy a zakończeniem procedur formalnych/budowlanych. Niemniej, kierując się spójnym tokiem rozumowania, Spółka uważa, że i w tym przypadku, Spółka powinna wliczać do wartości początkowej środków trwałych czynsz dzierżawy gruntów, na których farmy fotowoltaiczne są posadowione do dnia, w którym zakończono formalności dotyczące procedury budowlanej, a więc w tym przypadku do (…) r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Z opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka wybudowała elektrownie fotowoltaiczne wraz z infrastrukturą towarzyszącą (tzw. farmy fotowoltaiczne), których jest właścicielem. Farmy fotowoltaiczne wybudowane zostały na wydzierżawionych gruntach.

Pierwsze wytworzenie energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii oraz jej wprowadzenie do sieci nastąpiło (…) r. Od tego dnia farmy fotowoltaiczne wytwarzają energię, która jest sprzedawana. (…) r., właściwe starostwo potwierdziło w postaci adnotacji na dokumentach zgłoszenia budowy dla poszczególnych farm, że nie wnosi sprzeciwu względem rozpoczęcia budowy przyłączy elektroenergetycznych.

(…) r. organ nadzoru budowlanego wydał zaświadczenia o rozpatrzeniu zawiadomień o całkowitym zakończeniu inwestycji, polegających na budowie farm fotowoltaicznych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, informując jednocześnie, że nie wnosi sprzeciwów w sprawie przyjęcia zawiadomień o zakończeniu budowy i przystąpienia do użytkowania. Po otrzymaniu w/w dokumentów, prawniczka Spółki zauważyła, że przed zawiadomieniem o zakończeniu budowy nie złożono stosownego zawiadomienia do Państwowej Straży Pożarnej.

W efekcie, (…) r. złożono zawiadomienie do właściwej komendy powiatowej Państwowej Straży Pożarnej, która nie zajęła stanowiska, co zgodnie z przepisami Prawa budowlanego traktuje się jak niezgłoszenie sprzeciwu lub uwag. Następnie zawiadomiono właściwy organ nadzoru budowlanego, który pismem z (…) r. potwierdził przyjęcie w/w zawiadomienia do Straży Pożarnej w związku z wcześniej złożonym zawiadomieniem o zakończeniu budowy i ponownie potwierdził, że nie wnosi sprzeciwu.

(…) r. organ wydał również postanowienia w przedmiocie sprostowania błędów pisarskich w nazwie Spółki, czym sprostował zaświadczenia z (…) r., wskazując jednocześnie, że pozostałe warunki tych zaświadczeń pozostają bez zmian, co potwierdza, że same zaświadczenia nie były uchylone.

Poszczególne środki trwałe składające się na farmy fotowoltaiczne (w tym przyłącze elektroenergetyczne) Spółka przyjęła do ewidencji środków trwałych z datą (…) r. Z wniosku wynika, że Państwa Spółka zamierza doliczyć do wartości początkowej środków trwałych odsetki od pożyczek w zakresie, w jakim były one zaciągnięte na realizację inwestycji farm fotowoltaicznych oraz różnice kursowe, związane z wydatkami związanymi z budową farm fotowoltaicznych.

W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia czy „za dzień przekazania do używania środka trwałego” w rozumieniu art. 16g ust. 3, 4 i 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), a więc za dzień, do którego Spółka powinna wliczać do wartości początkowej środków trwałych składających się na farmy fotowoltaiczne, odsetki i różnice kursowe, należy rozumieć dzień, w którym nastąpiło pierwsze wytworzenie energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii oraz jej wprowadzenie do sieci, czy też dzień, w którym zakończono formalności dotyczące procedury budowlanej.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT,

amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2. maszyny, urządzenia i środki transportu,

3. inne przedmioty

- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Tak więc, aby dany składnik majątku był uznany za środek trwały musi spełniać następujące warunki:

- stanowić własność lub współwłasność podatnika - amortyzacji podatkowej podlegają wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy o CIT,

- być nabyty lub wytworzony we własnym zakresie przez podatnika,

- być kompletnym i zdatnym do użytku w dniu przyjęcia do używania - ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, że warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie,

- przewidywany okres używania musi być dłuższy niż rok - o tym, jak długo będzie używany dany składnik decyduje sam podatnik,

- musi być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością albo oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1,

- nie być wymieniony w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ustawy o CIT.

Jak stanowi art. 16d ust. 2 ustawy o CIT,

składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.

Oznacza to, że składniki majątkowe spełniające definicję środka trwałego oddaje się do użytkowania i wprowadza do ewidencji środków trwałych. Innymi słowy, składnik majątkowy, który stanowi własność lub współwłasność podatnika, jeśli przewidywany okres jego używania przekraczać będzie rok, może zostać zaliczony do środków trwałych podatnika i być amortyzowany, jeżeli jest kompletny i zdatny do użytku. Poprzez sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć przede wszystkim możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania.

W art. 16g ustawy o CIT, zostały wskazane zasady ustalania wartości początkowej składników majątku trwałego stanowiącej podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT,

za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się:

1. w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia;

2. w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia.

W myśl art. 16g ust. 3 ww. ustawy,

za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.

Stosownie do art. 16g ust. 4 ustawy o CIT,

za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Natomiast zgodnie z art. 16g ust. 5 ustawy o CIT,

cenę nabycia, o której mowa w ust. 3, oraz koszt wytworzenia, o którym mowa w ust. 4, koryguje się o różnice kursowe, naliczone do dnia przekazania do używania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.

Jak wynika z powyższego, do wartości początkowej środków trwałych doliczane są odsetki i różnice kursowe, ale wyłącznie naliczone do dnia przekazania tych środków trwałych do używania.

Zatem, wyjaśnienia wymaga kwestia, jak należy rozumieć pojęcie „dzień przekazania do używania środka trwałego”. Jak już wyżej zostało wskazane, środek trwały podlega amortyzacji w sytuacji, gdy w dniu przyjęcia do używania jest kompletny i zdatny do użytku.

Przepisy prawa podatkowego nie wyjaśniają co należy rozumieć pod pojęciem „kompletny i zdatny do użytkowania”. Zgodnie z regułą wykładni językowej, w myśl której w sytuacji, gdy ustawodawca nie nadał danemu terminowi szczególnego znaczenia stosując definicję ustawową, należy przyjąć takie jego znaczenie, jakie funkcjonuje w języku powszechnym.

W języku powszechnym - jak wynika z definicji zawartej w Słowniku języka polskiego Wydawnictwa Naukowego PWN (www.sjp.pwn.pl) - pojęcie „używać” jest synonimem pojęcia „użyć” i oznacza m.in. „zastosować coś jako środek, narzędzie” oraz „zrobić z czegoś użytek”.

Z powyższego należy wywieść, że oddanie środka trwałego „do używania” jest ściśle związane z włączeniem go do wykorzystywania w prowadzonej działalności gospodarczej, po uprzednim stwierdzeniu, że jest on kompletny i zdatny do użytku. Składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne, umożliwiające jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem.

Poprzez sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania - po uzyskaniu stosownych pozwoleń i koncesji. Oznacza to, że w dniu przyjęcia do używania środki trwałe powinny być obiektywnie gotowe do wykorzystywania ich przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Takie rozumienie kryteriów „kompletności” i „zdatności do użytku” prezentowane jest szeroko w doktrynie prawa podatkowego:

- „kompletne i zdatne do użytku są takie składniki majątku trwałego, które zawierają wszystkie elementy konstrukcyjne niezbędne do prawidłowego funkcjonowania zgodnie z ich przeznaczeniem, bez narażenia życia lub zdrowia osób z nich korzystających, które ponadto posiadają stosowne atesty i homologacje oraz dopuszczone są do używania przez właściwe organy administracji państwowej” (J. Marciniuk, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2009, s. 518-519);

- „składnik majątku spełnia przesłanki kompletności i zdatności do użytku, jeżeli jest on wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne umożliwiające jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto są sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie” (E. Mazur, Komentarz do art. 16(a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, 2009, LEX);

- „zdatność do użytku w wielu sytuacjach faktycznych oznaczać będzie konieczność spełnienia szeregu wymogów formalnoprawnych nakładanych na przedsiębiorcę przez odrębne przepisy” (M. Wilk, Komentarz do art. 16(a) ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, 2014, LEX);

- „kompletność oraz zdatność do użytku w dniu przyjęcia do używania oznacza też, że środek trwały zawiera wymagane elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, jest sprawny technicznie, a jeśli istnieją wymogi formalne, to także one są spełnione” (M. Ślifirczyk, F. Świtała, R. Krasnodębski, G. Dźwigała, P. Karwat, Z. Huszcz, Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych. Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2009).

W świetle powyższego należy podkreślić, że składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy umożliwiające jego funkcjonowanie, zgodnie z przeznaczeniem. Natomiast, sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć jako „możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania”. Zatem „kompletne i zdatne do użytku” nie oznacza jednocześnie, że składniki majątku mają być zdolne do samodzielnej pracy.

We wniosku wskazali Państwo, że w celu budowy farm fotowoltaicznych konieczne było dopełnienie następujących wymogów administracyjno-budowlanych:

- uzyskanie pozwoleń na budowy w zakresie farm fotowoltaicznych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną;

- zgłoszenie budów przyłącza elektroenergetycznego w celu zasilenia elektrowni fotowoltaicznych.

Zatem, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że skoro pierwsze wytworzenie energii elektrycznej w instalacjach odnawialnego źródła energii oraz jej wprowadzenie do sieci nastąpiło przed wykonaniem wymaganych formalności, to „za dzień przekazania do używania środka trwałego” w rozumieniu art. 16g ust. 3, 4 i 5 ustawy o CIT należy rozumieć dzień, w którym zakończono formalności dotyczące procedury budowlanej. Z tym momentem można mówić o zdatności formalnej i spełnieniu kryteriów do uznania za środki trwałe.

W związku z tym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2, w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne, umożliwiające jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem.

We wniosku wskazali Państwo, że formalności dotyczące przyłącza elektroenergetycznego zostały dopełnione wcześniej niż reszty farmy fotowoltaicznej, z uwagi na inny tryb dotyczący przyłącza elektroenergetycznego. Niemniej, samo przyłącze elektroenergetyczne nie ma dla Spółki użyteczności gospodarczej.

Zatem, przyłącze elektroenergetyczne będzie zdolne do funkcjonowania zgodnego z przeznaczeniem jedynie z resztą farmy fotowoltaicznej, z którą tworzy ekonomiczną całość zdolną do wytwarzania i wprowadzania energii elektrycznej do sieci.

W związku z tym Spółka, do dnia, w którym zakończono formalności dotyczące procedury budowlanej dla wszystkich środków trwałych wchodzących na farmę fotowoltaiczną (w tym przyłącza elektroenergetycznego), powinna wliczać do wartości początkowej środków trwałych składających się na farmy fotowoltaiczne, odsetki od kredytu zaciągniętego na realizację inwestycji (środków trwałych) i różnice kursowe związane z wydatkami związanymi z budową farm fotowoltaicznych.

Niemniej jednak, wyjaśnienia wymaga kwestia czy zakończenie formalności dotyczących procedury budowlanej dla środków trwałych w Państwa przypadku nastąpiło (…) r. czy (…) r.

Zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (w brzmieniu obowiązującym w dacie zdarzenia, t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.),

1. Inwestor, w stosunku do którego nałożono obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, jest obowiązany zawiadomić, zgodnie z właściwością wynikającą z przepisów szczególnych, organy:

1. (uchylony)

2. Państwowej Inspekcji Sanitarnej,

3. (uchylony)

4. Państwowej Straży Pożarnej

- o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania. Organy zajmują stanowisko w sprawie zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym.

1a. Przepisy ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy projekt budowlany obiektu budowlanego nieobjętego obowiązkiem uzyskania pozwolenia na użytkowanie wymagał uzgodnienia pod względem ochrony przeciwpożarowej lub wymagań higienicznych i zdrowotnych.

2. Niezajęcie stanowiska przez organy, wymienione w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, traktuje się jak niezgłoszenie sprzeciwu lub uwag.

W tym miejscu organ wskazuje, że art. 56 ust. 1a został uchylony ustawą z dnia 4 grudnia 2025 r., Dz.U. z 2025 r. poz. 1847, która wchodzi w życie 7 stycznia 2026 r.).

Zgodnie z art. 54 Prawa budowlanego,

1. Do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego jest wymagana decyzja o pozwoleniu na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-2a, 3a i 3b , można przystąpić, z uwzględnieniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Przepis art. 30 ust. 6a stosuje się.

2. Organ nadzoru budowlanego może z urzędu przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, wydać zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu. Wydanie zaświadczenia wyłącza możliwość wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w ust. 1, oraz uprawnia inwestora do rozpoczęcia użytkowania obiektu, o którym mowa w ust. 1.

Mając na względzie powyższe przepisy wskazać należy, że mieli Państwo obowiązek zawiadomić, zgodnie z właściwością wynikającą z przepisów szczególnych, organy Państwowej Straży Pożarnej o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania.

Jak Państwo wskazali w uzupełnieniu wniosku, zgodnie z przepisami prawa budowlanego, zaświadczenie organu nadzoru budowlanego powinno zostać wydane po dokonaniu stosownego zawiadomienia Państwowej Straży Pożarnej o zakończeniu budowy obiektu budowlanego i zamiarze przystąpienia do jego użytkowania oraz braku zgłoszenia w tym zakresie sprzeciwu lub uwag. Organ nadzoru budowlanego, potwierdzając pismami z (…) r. przyjęcie zawiadomień, które Spółka złożyła do właściwej komendy powiatowej Państwowej Straży Pożarnej, nie uchylił wydanych wcześniej (tj. (…) r.) zaświadczeń ani również nie zostały one uchylone z urzędu. Organ wydał dodatkowe pisma, w których nie wnosi sprzeciwu i przyjmuje Zawiadomienie Spółki na podstawie art. 56 ust. 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, wniesione do Komendy Państwowej Straży Pożarnej, w związku z Zawiadomieniem o zakończeniu budowy na podstawie art. 54 i art. 57 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, przyjętym w dniu (…) r. w PINB, o całkowitym zakończeniu inwestycji.

Ponadto, jak sami Państwo wskazali, nie było konieczności uzyskiwania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie farm fotowoltaicznych, ponieważ wystarczające było zawiadomienie organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy zgodnie z art. 54 Prawa budowlanego, a organ nie wniósł sprzeciwu i wydał zaświadczenie w tym przedmiocie.

W związku z powyższym, skoro zakończenie formalności dotyczących procedury budowlanej dla środków trwałych nastąpiło (…) r., to Państwa Spółka do tego dnia (tj. do (…) r.) powinna wliczać do wartości początkowej środków trwałych składających się na farmy fotowoltaiczne odsetki od pożyczek w zakresie, w jakim były one zaciągnięte na realizację inwestycji farm fotowoltaicznych oraz różnice kursowe, związane z wydatkami związanymi z budową farm fotowoltaicznych.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Ostatnia Państwa wątpliwość (pytanie nr 3) dotyczy kwestii ustalenia, do jakiego momentu spółka powinna wliczać do wartości początkowej środków trwałych czynsz dzierżawy gruntów, na których farmy fotowoltaiczne są posadowione.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 16c pkt 1 ustawy o CIT,

amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów

Niemniej jednak, wskazany w art. 16g ust. 4 ustawy o CIT katalog wydatków, które powinny podwyższyć wartość wytworzonego środka trwałego jest otwarty. Zatem wszystkie wydatki, a nie tylko literalnie wymienione w treści omawianego przepisu, które mają wpływ na wartość początkową środka trwałego, powinny podwyższać tą wartość. Z tego powodu wszystkie koszty pozostające w bezpośrednim związku z wytworzeniem środka trwałego, stanowią składnik wartości początkowej.

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że możliwość powiązania danego wydatku z konkretnym środkiem trwałym ma decydujące znaczenie dla jego właściwej kwalifikacji. Wydatek taki może być poniesiony nawet we wczesnym stadium procesu inwestycyjnego w celu stworzenia warunków do prowadzenia inwestycji, bez których nie doszłoby do wytworzenia środka trwałego. W Państwa sprawie mamy do czynienia z budową nowych farm fotowoltaicznych. W tym celu Państwa Spółka ponosi koszty dzierżawy gruntu związane z realizacją inwestycji.

Również w celu prawidłowego rozliczenia czynszu dzierżawy gruntów (na których są posadowione farmy fotowoltaiczne), na gruncie podatkowym, decydujące znaczenie ma moment zakończenia inwestycji i przekazanie tego środka do używania. Wydatki poniesione do dnia przekazania wytworzonego środka trwałego powiększają jego wartość początkową. Za to wydatki za dzierżawę, poniesione po dniu przekazania tego środka do używania, powinny stanowić koszt uzyskania przychodów w momencie poniesienia.

W związku z tym, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że Spółka powinna wliczać do wartości początkowej środków trwałych czynsz dzierżawy gruntów, na których farmy fotowoltaiczne są posadowione, do dnia, w którym zakończono formalności dotyczące procedury budowlanej,

Skoro zakończenie formalności dotyczących procedury budowlanej dla środków trwałych nastąpiło (…) r., to do tego dnia Państwa Spółka powinna wliczać do wartości początkowej środków trwałych czynsz dzierżawy gruntów, na których farmy fotowoltaiczne są posadowione.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.