I PK 75/19

na podstawie art. 3986 3 k.p.c. zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w B. w celu usunięcia dostrzeżonych braków: 1) wezwania pełnomocnika strony skarżącej (powódki) do przedstawienia sposobu wyliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3984 3 k.p.c.), oznaczonej w skardze kasacyjnej na kwotę 42.000 złotych (co prawdopodobnie odpowiada sumie wynagrodzenia za pracę za rok art. 231 k.p.c.), w sytuacji gdy powódka dochodziła dwóch skumulowanych roszczeń majątkowych (art. 21 k.p.c.), w tym przywrócenia do pracy (art. 231 k.p.c.) i zasądzenia wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy (art. 19 1 k.p.c.), w apelacji wniosła o zmianę wyroku Sądu Rejonowego i przywrócenie do pracy oraz zasądzenie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy i również w skardze kasacyjnej skarży wyrok Sądu Okręgowego w całości, domagając się uwzględnienia powództwa o przywrócenie do pracy i zasądzenie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy; ewentualnie w celu: 2) sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego (art. 368 3 zdanie trzecie k.p.c. w związku z art. 25 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.), która powinna uwzględniać kumulację przedmiotową dwóch roszczeń (art. 21 k.p.c.), w tym osobno o przywrócenie do pracy (dla którego wartość przedmiotu sporu i wartość przedmiotu zaskarżenia ustala się na podstawie art. 231 k.p.c.) oraz o zasądzenie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy (dla którego wartość przedmiotu sporu i wartość przedmiotu zaskarżenia ustala się na podstawie art. 19 1 k.p.c.); a w zależności od ustaleń co do wartości przedmiotu zaskarżenia w celu: 3) ewentualnego rozważenia konieczności pobrania uzupełniającej opłaty stosunkowej od skargi kasacyjnej (art. 35 ust. 1 zdanie drugie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).