II CSK 283/18

Rozstrzyga na podstawie art. 352 k.p.c. w zw. z art. 391 1 i art. 39821 k.p.c. wątpliwości co do treści wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 2019 r. (sygn. akt II CSK 283/18), stwierdzając co następuje: 1. zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego rozstrzygnięcie oddala apelację pozwanych w całości (pkt II in fine) zostało skutecznie zaskarżone skargą kasacyjną tylko w części, co wyraźnie zostało podkreślone w drugim akapicie uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego, rozpoczynającego się od słów: Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Rozwinięcie tej oceny skargi kasacyjnej jest zawarte w treści dwóch kolejnych akapitów, 2. uchyleniem częściowym wyroku Sądu Apelacyjnego z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego objęte jest rozstrzygnięcie tego Sądu zawarte w pkt I tiret 3 wraz z rozstrzygnięciem: pozostawiając bez zmian warunki płatności, a także w pkt I tiret 1 i 2 ale tylko w części: pozostawiając bez zmian warunki płatności. Użyte w wyroku Sądu Apelacyjnego pojęcie warunki płatności, obejmuje na co wskazuje uzasadnienie wyroku tego Sądu oraz w konsekwencji także uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego kwestie dotyczące ustalenia dat początkowych liczenia odsetek, 3. uwzględnienie skargi kasacyjnej tylko w części wymagało wydania orzeczenia: oddala skargę kasacyjną w pozostałej części (pkt 3 sentencji wyroku). Mimo oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na powołaniu art. 39815 1 k.p.c. zamiast art. 39814 k.p.c., zakresem tym - co wyraźnie wynika z uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego - objęte jest rozstrzygnięcie w pkt I tiret 4 sentencji wyroku Sądu Apelacyjnego. Nie może także budzić wątpliwości w świetle szerokich rozważań Sądu Najwyższego - zakres oddalenia skargi kasacyjnej, wynikający z nieuwzględnienia powołanego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 321 k.p.c.