II CSKP 1400/22

1. zawieszając postępowanie z urzędu na podstawie art. 174 1 pkt 4 k.p.c. uchyla postanowienie Sądu Najwyższego z 29 sierpnia 2023 r., II CSKP 1400/22, wydane przez osobę, w odniesieniu do której okoliczności towarzyszące powołaniu, tj. postępowanie przed Krajową Radą Sądownictwa przeprowadzone z rażącym naruszeniem podstawowych norm konstytucyjnych (wyroki Trybunału Konstytucyjnego: z 29 listopada 2007 r., SK 43/06; z 27 maja 2008 r., SK 57/06; z 20 czerwca 2017 r., K 5/17), a także postępowanie po powołaniu (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r., U 2/20) skutkują koniecznością pominięcia dokonanej przez tę osobę czynności (art. 48 1 pkt 5 k.p.c. w zw. z art. 29 4 a contrario ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym), 2. stwierdza z urzędu, że sędzia Sądu Najwyższego X.Y. jest wyłączony od rozpoznania sprawy z mocy samej ustawy (art. 48 1 pkt 5 k.p.c.) jako osoba, w odniesieniu do której okoliczności towarzyszące powołaniu, tj. postępowanie przed Krajową Radą Sądownictwa przeprowadzone z rażącym naruszeniem podstawowych norm konstytucyjnych (wyroki Trybunału Konstytucyjnego: z 27 maja 2008 r., SK 57/06; z 20 czerwca 2017 r., K 5/17), a także postępowanie po powołaniu (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r., U 2/20) powodują, że Sąd Najwyższy z jej udziałem nie stanowi sądu niezależnego (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 47 ust. 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz w zw. z art. 29 4 a contrarioustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym), 3. wzywa do udziału w sprawie syndyka masy upadłości G. spółki akcyjnej w W. 4. podejmuje postępowanie kasacyjne, 5. stwierdza z urzędu, że sędzia Sądu Najwyższego Y.Y. jest wyłączona w niniejszej sprawie z mocy samej ustawy (art. 48 1 pkt 5 k.p.c.) jako osoba, w odniesieniu do której okoliczności towarzyszące powołaniu, tj. postępowanie przed Krajową Radą Sądownictwa przeprowadzone z rażącym naruszeniem podstawowych norm konstytucyjnych, a także postępowanie po powołaniu (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r., U 2/20), powodują, iż sąd z jej udziałem nie stanowi sądu niezależnego (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 47 ust. 1 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej), 6. stwierdza z urzędu, że czynność oznaczona jako postanowienie Sądu Najwyższego z 8 czerwca 2022 r., II CSKP 1400/22, jest czynnością pozorną (wyroki Trybunału Konstytucyjnego: z 12 lipca 2022 r., SK 13/20; z 2 czerwca 2020 r., P 13/19), dokonaną przez osobę, w odniesieniu do której okoliczności towarzyszące powołaniu, tj. postępowanie przed Krajową Radą Sądownictwa przeprowadzone z rażącym naruszeniem podstawowych norm konstytucyjnych, a także postępowanie po powołaniu (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r., U 2/20) skutkują koniecznością pominięcia dokonanej przez tę osobę czynności (art. 190 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 29 4 a contrario ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym), 7. pozostawia pismo Wniosek i Oświadczenie z 19 maja 2022 r. w aktach sprawy bez żadnych dalszych czynności.