I DI 15/21

uchwalił nie zezwolić na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej J. D. sędziego Sądu Okręgowego w W. w stanie spoczynku, za to, że: wdniu 27 listopada 1968 r. w W., jako sędzia Sądu Wojewódzkiego wW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi członkami składu orzekającego, sędziami powyższego Sądu, rozpoznając rewizję odwyroku Sądu Powiatowego w W. z 22 czerwca 1968 r., sygn. akt IIKp. [], złożoną przez oskarżonych B. Z. i M. R., nie dopełnił swoich obowiązków w ten sposób, że utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu I instancji, na mocy którego B. Z. i M. R. zostali uznani zawinnych tego, że 13 marca 1968 r. w W., działając wspólnie iwporozumieniu, sporządzili, a następnie rozpowszechnili podczas zgromadzenia studentów U. [] pisma zawierające fałszywe wiadomości o stosunkach społeczno-politycznych w Polsce mogące wywołać niepokój publiczny, tj. czynu z art. 170 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej z dnia 11 lipca 1932 r. Kodeks karny (Dz.U.1932.60.571 ze zm; dalej jako k.k. z 1932 r.) i za czyn ten skazani na kary 10 (dziesięciu) miesięcy aresztu, którą M. R. odbył do31 grudnia 1968 r., a B. Z. w całości, czyli do 16 stycznia 1969 r. oraz po 1000 (tysiąc) złotych grzywny, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, że przedmiotem czynu, którego popełnienie im przypisano, było kilka, nieustalonych co do liczby, egzemplarzy maszynopisu zatytułowanego [], które w swojej treści zawierały satyryczną krytykę ówczesnych władz za zdjęcie zesceny dramatu Dziady Adama Mickiewicza, a zatem niezawierały fałszywych wiadomości o stosunkach społeczno-politycznych w Polsce, mogących wywołać niepokój publiczny, którym to zachowaniem sędzia J. D., utożsamiając się z panującym wówczas w Polsce ustrojem politycznym, stosował wobec B. Z. i M. R. represje z powodu wyrażanych przez nich przekonań i poglądów społeczno-politycznych, a tym samym naruszył ich prawo do swobodnego wyrażania takich poglądów dotyczących bieżącego życia społecznego, które to represje stanowiły poważne prześladowania zprzyczyn politycznych, czym dopuścił się zbrodni komunistycznej stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości, na skutek czego doszło do bezprawnego pozbawienia wolności obu pokrzywdzonych na okres powyżej siedmiu dni, tj. za przestępstwo zart. 189 2 k.k. w zw. z art. 231 1 k.k. w zw. z art. 11 2 k.k. wzw.z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. oInstytucie Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu.