II DIZ 11/21

I. zmienia zaskarżoną uchwałę w ten sposób, że: a) odmawia udzielenia zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Okręgowego w O. R. C. w zakresie czynu opisanego w punkcie I 3) zaskarżonej uchwały, polegającego na tym, że w dniu 20.07.1982 r. w K., jako sędzia Sądu [...] Okręgu Wojskowego w B., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi sędziami tego Sądu, rozpoznając na rozprawie sprawę oskarżonego J. M., sygn. So. W. (), przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że wydał wyrok skazujący oskarżonego za czyny penalizowane w art. 48 ust. 2 i art. 46 ust. 2 dekretu z dnia 12.12.1981 r. o stanie wojennym (Dz.U. 1981.29.154) na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby, w sytuacji gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie dawał podstaw do przyjęcia, by oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona przypisanych mu czynów, a orzekając, w sposób dowolny, sprzeczny z dowodami zgromadzonymi w toku postępowania, w sposób dla oskarżonego niekorzystny, przyjął, iż J. M. rozpowszechniał ulotki zawierające wiadomości fałszywe i mogące wywołać strajk, podczas gdy, w stopniu oczywistym, rozpowszechniane ulotki nie zawierały takich treści, stanowiły natomiast wyłącznie wyraz sprzeciwu wobec bezprawnie wprowadzonego stanu wojennego i pozbawienia społeczeństwa podstawowych praw i wolności obywatelskich, zagwarantowanych przez prawo międzynarodowe, którym to działaniem R. C., w okresie obowiązywania rygorów stanu wojennego w Polsce, utożsamiając się z istniejącym wówczas ustrojem politycznym, stosował wobec pokrzywdzonego represje z powodu prezentowanych i wyrażanych przezeń przekonań i poglądów społeczno - politycznych, a tym samym naruszył jego prawa do wyrażania takich przekonań i opinii dotyczących życia społecznego, które to represje stanowiły poważne prześladowania z przyczyn politycznych, czym dopuścił się zbrodni komunistycznej, stanowiącej zbrodnię przeciwko ludzkości, działając na szkodę interesu publicznego oraz prywatnego pokrzywdzonego, tj. o przestępstwo z art. 231 1 k.k. w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz.U. z 2018 roku, poz. 2032); b) uchyla orzeczenie z punktu II zaskarżonej uchwały; c) zmienia orzeczenie z punktu III zaskarżonej uchwały w ten sposób, że na podstawie art. 129 3a ustawy z dnia 27 lipca 2001r. Prawo o ustroju sądów powszechnych obniża o 25% wysokość uposażenia sędziego w stanie spoczynku R. C. na czas trwania postępowania dyscyplinarnego; II. w pozostałym zakresie utrzymuje w mocy zaskarżoną uchwałę; III. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.