I DSK 1/20

1. uznaje E. A. za winną popełnienia zarzucanych jej czynów: a) opisanego w pkt. I, stanowiącego przewinienie dyscyplinarne określone w art. 137 1 pkt 5 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze (Dz.U.2019.740 j.t., z późn. zm.) i za to na podstawie art. 104 3 pkt 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U.2020.365 j.t.) w zw. z art. 127 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze wymierza karę pozbawienia prawa do stanu spoczynku wraz z prawem do uposażenia, b) opisanego w pkt. II, stanowiącego przewinienie dyscyplinarne określone w art. 137 1 pkt 5 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze ( - j.t., z późn. zm.) i za to na podstawie art. 104 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U.2020.365 j.t.) w zw. z art. 127 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze - wymierza karę nagany; 2. na podstawie art. 170 1 i 2 pkt 3 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze orzeka wobec E. A. karę łączną pozbawienia prawa do stanu spoczynku wraz z prawem do uposażenia; 3. kosztami postępowania dyscyplinarnego obciąża Skarb Państwa.