II DOW 20/21

I. zmienia zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że: 1. uchyla rozstrzygnięcie o karze łącznej; 2. uznaje obwinionego J. B. za winnego czynów zarzuconych w punkcie I, IV, VI wniosku o ukaranie, tj. przewinień dyscyplinarnych z art. 137 1 pkt. 5 ustawy Prawo o prokuraturze; 3. za przewinienie dyscyplinarne przypisane w punkcie 2, a opisane w punkcie IV wniosku o ukaranie wymierza obwinionemu na podstawie art. 142 1 pkt. 2 ustawy Prawo o Prokuraturze karę nagany; 4. wszystkie przewinienia dyscyplinarne przypisane obwinionemu w zaskarżonym wyroku kwalifikuje z art. 137 1 pkt. 5 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze; 5. ustala, że przewinienia dyscyplinarne przypisane obwinionemu w pkt. 2, opisane w punktach I i VI wniosku o ukaranie, a ponadto w pkt. 1. zaskarżonego wyroku stanowią ciąg przewinień dyscyplinarnych w rozumieniu art. 91 1 k.k. w zw. z art. 171 pkt. 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o Prokuraturze i wymierza za nie, na podstawie wskazanych wyżej przepisów oraz art. 142 1 pkt. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze, jedną karę nagany; 7. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; 8. łączy karę wymierzoną za ciąg przewinień dyscyplinarnych wskazanych w pkt. 5 i kary jednostkowe wymierzone za pozostałe przypisane przewinienia dyscyplinarne i na mocy art. 170 1 i 2 pkt. 2 ustawy Prawo o Prokuraturze w zw. z art. 142 1 pkt. 2 ustawy Prawo o Prokuraturze oraz art. 91 2 kk i art. 171 pkt 1 ustawy Prawo o Prokuraturze orzeka karę łączną nagany; II. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.