II DSI 38/20

I zmienia zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że uznaje obwinioną K. S. za winną tego, że w okresie od 30 kwietnia 2015 r. do 18 czerwca 2015 r., będąc referentem sprawy o sygn. Ds. () Prokuratury Rejonowej w P. dotyczącej nieumyślnego narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu noworodka urodzonego przez M. Z. przez lekarza Szpitala Powiatowego w P., mimo sporządzenia w dniu 30 kwietnia 2015 r. postanowienia o przedstawieniu zarzutu lekarzowi T. S. z art. 160 3 k.k. w zw. z art. 160 2 k.k. w zb. z art. 156 2 k.k. w zw. z art. 11 2 k.k. nie ogłosiła postanowienia niezwłocznie podejrzanemu oraz nie przesłuchała podejrzanego, czym w sposób rażący i oczywisty naruszyła przepisy art. 313 1 k.p.k. w zw. z 68 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 września 2014 r. regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, w następstwie czego w sprawie zaistniała negatywna przesłanka procesowa, uniemożliwiająca kontynuowanie postępowania karnego w postaci przedawnienia karalności czynu tj. popełnienia przewinienia dyscyplinarnego z art. 66 ust. 1 ustawy z 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze w zw. z art. 4 1 k.k. i za to na podstawie art. 67 ust. 1 pkt. 1 ustawy z 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze w zw. z art. 4 1 k.k. wymierza obwinionej K. S. karę upomnienia;II kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.