WA 20/15

I. Zmienia zaskarżony wyrok: a) w odniesieniu do płk. rez. R. R. w ten sposób, że postępowanie karne o czyn polegający na tym, że w nieustalonym czasie w 1999 r., przed dniem 3 września 1999 r., na terenie Jednostki Wojskowej [], będąc funkcjonariuszem publicznym z tytułu pełnienia czynnej służby wojskowej, zajmując stanowisko Dowódcy wskazanej Jednostki, przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że wykorzystując uzależnienie od siebie swojego podwładnego mjr. W. G. kierownika Wojskowej Administracji Koszar [], polecił temu oficerowi wykonanie czynu zabronionego polegającego na opracowaniu zestawienia materiałów inwestora, kosztorysu ofertowego, kosztorysu ślepego, programu robót i protokołu wprowadzenia na budowę dotyczących budowy wiaty nr [] konstrukcji drewnianej przy budynku nr [] w [] w celu stworzenia pozoru przeprowadzenia prawidłowej procedury wyboru wykonawcy wiaty, działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego w postaci prawa do udzielenia zamówienia publicznego podmiotowi, który przedstawił najkorzystniejszą ofertę, wyczerpujący dyspozycję art. 231 1 k.k. w zb. z art. 18 1 k.k. w zw. z art. 231 1 k.k. oraz o czyn polegający na tym, że w bliżej nieustalonych dniach i miesiącach 1999 r., przed dniem 3 września 1999 r., na terenie Jednostki Wojskowej [], będąc funkcjonariuszem publicznym, zajmując stanowisko Dowódcy tej Jednostki, przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że osobiście wytypował firmę Usługi Remontowo[] należącą do L. S. do wykonania inwestycji budowlanej w postaci drewnianej wiaty [], a następnie konsultował ze wskazanym przedsiębiorcą szczegóły wykończenia obiektu, ustalając termin, sposób wykonania, warunki techniczne i cenowe z pominięciem przeprowadzenia procedury przetargowej na wykonanie tej konstrukcji, po czym doprowadził do rozpoczęcia prac wykonawczych, podczas których podpisał z L. S. umowę na budowę opisanej inwestycji z datą 15 czerwca 1999 r., czym działał na szkodę interesu publicznego w postaci prawa do udzielenia zamówienia publicznego podmiotowi, który przedstawił najkorzystniejszą ofertę, wyczerpujący dyspozycję art. 231 1 k.k. umarza z uwagi na przedawnienie karalności, b) w odniesieniu do czynów przypisanych: gen. rez. R. O. w pkt. I i płk. rez. R. R. w pkt. II przez ustalenie, że wysokość spowodowanej przez nich szkody wynosi co najmniej 3319, 20 zł (trzy tysiące trzysta dziewiętnaście złotych i dwadzieścia groszy), c) w pkt VI przez ustalenie , że orzeczony solidarnie wobec od obu oskarżonych obowiązek naprawienia szkody dotyczy kwoty 3319, 20 zł (trzy tysiące trzysta dziewiętnaście złotych dwadzieścia groszy), II. uchyla orzeczenie o karze łącznej, III. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, IV. koszty procesu w części umarzającej postępowanie karne ponosi Skarb Państwa, V. zasądza od oskarżonego gen. rez. R. O. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania odwoławczego, w tym opłatę w kwocie 3000 zł (trzy tysiące złotych) za drugą instancję, VI. zasądza od oskarżonego płk. rez. R. R. na rzecz Skarbu Państwa 1/3 pozostałych, przypadających na niego kosztów procesu oraz kwotę 1000 zł ( jeden tysiąc złotych) tytułem opłaty za obie instancje.