0111-KDIB1-2.4010.169.2026.2.ANK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 czerwca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, polskim rezydentem podatkowym [dalej: „Wnioskodawca”], podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych [CIT].

Wnioskodawca zawarł umowę pożyczki ze swoim jedynym i bezpośrednim udziałowcem, niemiecką spółką typu GmbH & Co. KG [dalej: KG]. Wnioskodawca regularnie dokonywał i dokonuje płatności odsetek od ww. pożyczki na rzecz KG.

Udziałowiec działa w formie prawnej K , która jest formą prawną zbliżoną do polskiej spółki komandytowej. K, zgodnie z niemieckimi przepisami, jest spółką osobową oraz podmiotem transparentnym dla celów podatku dochodowego, co oznacza, że nie jest podatnikiem podatku dochodowego, a jej przychody i odpowiadające im koszty uzyskania przychodów, co do zasady, są przypisywane wspólnikom i na poziomie tych wspólników uwzględniane w rozliczeniu podatku dochodowego (o ile ci wspólnicy są podatnikami podatku dochodowego).

Udziałowiec posiada udziały w Spółce nieprzerwanie przez okres co najmniej 2 lat.

Wspólnikami Udziałowca są: spółka kapitałowa S.a.r.l [dalej: „Komandytariusz”] – luksemburski rezydent podatkowy oraz komplementariusz – spółka kapitałowa GmbH, niemiecki rezydent podatkowy.

Komandytariusz posiada 100% udział w zyskach KG nieprzerwanie przez co najmniej dwa lata.

Komplementariusz otrzymuje stałe wynagrodzenie od KG za prowadzenie jej spraw i ponoszenie odpowiedzialności za jej zobowiązania. W odróżnieniu od rozwiązań przyjętych w polskim prawie spółek, komplementariusz niemieckiej spółki komandytowej może nie posiadać udziału w zysku i wyłączanie takiego udziału jest powszechną praktyką w RFN (w takim przypadku komplementariusz nie uczestniczy również w stratach niemieckiej spółki komandytowej).

Z uwagi na fakt, że KG jest spółką transparentną, udział Komandytariusza w KG rozpoznawany jest w Niemczech jako „zagraniczny zakład” Komandytariusza (permanent establishment - zakład podatkowy, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej), a w rezultacie osiągane przez KG przychody i koszty są deklarowane do opodatkowania CIT (…) przez Komandytariusza w Niemczech, stosownie do posiadanego udziału w zyskach KG (w tym przypadku 100%).

Specyfika niemieckiego systemu podatkowego zakłada obciążenie podatkiem dochodowym w dwóch formach: CIT (…) oraz podatek handlowy (…). Podatnikiem CIT (…) w Niemczech z tytułu udziału w KG jest Komandytariusz, a odsetki otrzymywane przez KG wchodzą do podstawy opodatkowania Komandytariusza CIT w Niemczech.

Dodatkowo Komandytariusz przychody uzyskiwane przez (poprzez) KG i opodatkowane w Niemczech deklaruje do opodatkowania CIT w Luksemburgu, gdzie w odniesieniu do tych przychodów ma zastosowanie odpowiednia metoda zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu.

Komandytariusz poprzez udział w KG jest rzeczywistym właścicielem odsetek, co znajduje potwierdzenie oświadczeniach składanych przez Komandytariusza. Dla celów podatkowych i zważywszy na sposób opodatkowania odsetek (opodatkowanie CIT na zasadach ogólnych w Niemczech) w realiach komentowanej sprawy należy przyjąć, że rzeczywistym właścicielem odsetek jest zagraniczny zakład Komandytariusza usytuowany w Niemczech (poprzez udział w KG).

Reasumując:

1. Komandytariusz jest spółką podlegającą w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;

2. Komandytariusz posiada nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej należności/odsetki, posiadając 100% udziałów w zyskach KG, z kolei KG posiada 100% udziałów w kapitale Wnioskodawcy. Posiadanie to trwa przez okres co najmniej dwóch lat i wynika z tytułu własności;

3. Zakład zagraniczny Komandytariusza (tj: KG) jest rzeczywistym właścicielem należności wypłacanych przez Wnioskodawcę;

4. Komandytariusz nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

W momencie wypłaty odsetek Wnioskodawca zawsze dysponował i zawsze będzie dysponował aktualnym certyfikatem rezydencji podatkowej Komandytariusza oraz oświadczeniem, o którym mowa w art. 26 ust. 1f ustawy o CIT złożonym przez Komandytariusza. Dochowuje również należytej staranności w weryfikowaniu pozostałych przesłanek zwolnienia z podatku u źródła.

Strukturę będącą przedmiotem wniosku oraz przepływy prezentuje poniższy diagram:

(…)

W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:

1. według Państwa wiedzy, w opisanym zdarzeniu przyszłym nie wystąpią negatywne przesłanki, o których mowa w art. 22c ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych [dalej: ustawa o CIT]. Skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT w ocenie Wnioskodawcy nie będzie sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ww. przepisu i nie będzie głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania nie będzie sztuczny.

Jednocześnie zwrócili Państwo uwagę, że zgodnie z dosłownym brzmieniem art. 22c ust. 1 ustawy o CIT i użytym tam czasem przeszłym („skorzystanie ze zwolnienia określonego w tych przepisach było (…)”), omawiana klauzula ma zastosowanie wtórne, tj., adresowana jest do organów podatkowych badających zastosowane już zwolnienie. Potwierdzają to również Objaśnienia Podatkowe MF dotyczące stosowania tzw. klauzuli rzeczywistego właściciela dla celów podatku u źródła z 3 lipca 2025 r., wskazując, że do stosowania klauzuli z art. 22c ustawy o CIT uprawnione są wyłącznie organy podatkowe (str. 6). W związku z tym w ocenie Wnioskodawcy podejmowanie się jednoznacznej oceny mogłoby zostać uznane za wkroczenie w wyłączne kompetencje organów podatkowych.

2. Spółka będzie dysponować zaświadczeniem o istnieniu zagranicznego zakładu lub innym zaświadczeniem (bez względu na jego nazwę) wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej, potwierdzającym istnienie tego zakładu.

Zgodnie z niemieckimi przepisami, udział w tamtejszej spółce osobowej tworzy dla zagranicznego wspólnika zakład podatkowy w Niemczech, dlatego S GmbH&Co. KG jest zakładem R Sàrl.

3. Łączna kwota należności wypłacanych na rzecz podmiotu powiązanego z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 ustawy o CIT nie przekroczy 2 000 000 zł w roku podatkowym.

4. Jak wskazano we wniosku, przychód podatkowy zakładu z tyt. otrzymywanych odsetek jest rozpoznawany w państwie jego położenia (w Niemczech) i jest deklarowany przez komandytariusza, tj. przez R Sàrl.

Wskazali Państwo ponadto dane podmiotów zagranicznych.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym), w odniesieniu do wypłat odsetek dokonywanych przez Wnioskodawcę ma zastosowanie zwolnienie od podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, a tym samym Wnioskodawca wypłacając odsetki nie będzie zobowiązany do poboru podatku u źródła, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do wypłacanych odsetek będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy o CIT i tym samym Wnioskodawca wypłacając odsetki nie będzie zobowiązany do poboru podatku, przy założeniu, że wszystkie warunki formalne określone w art. 26 ustawy o CIT dotyczące niepobrania podatku zostaną spełnione, a zagraniczny zakład Komandytariusza (ukonstytuowany poprzez udział Komandytariusza w spółce KG), jest rzeczywistym właścicielem odsetek.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), podatnicy, którzy nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby ani zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu wyłącznie od dochodów osiąganych na terytorium Polski.

W myśl art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT, za dochody osiągane na terytorium Polski przez takich podatników uznaje się m.in. przychody z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez polskie podmioty, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

Na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy o CIT, do tego rodzaju dochodów zalicza się przychody wymienione m.in. w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, w tym przychody z tytułu odsetek.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, podmiot wypłacający należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 (w tym odsetki) jest obowiązany jako płatnik pobrać zryczałtowany podatek dochodowy w dniu dokonania wypłaty. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku lub zastosowanie zwolnienia jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji oraz dochowania przez płatnika należytej staranności.

Dodatkowo, w przypadku należności objętych zwolnieniem, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, płatnik, przy zachowaniu ww. warunków, może zastosować zwolnienie pod warunkiem uzyskania od odbiorcy należności pisemnego oświadczenia, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały warunki do zastosowania zwolnienia, w tym także, że spółka albo zagraniczny zakład jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności (art. 26 ust. 1f ustawy o CIT).

Na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, zwalnia się od podatku dochodowego przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1. wypłacającym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:

a) spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo

b) położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład spółki podlegającej w państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli wypłacane przez ten zagraniczny zakład należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów przy określaniu dochodów podlegających opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej;

2. uzyskującym przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;

3. spółka:

a) o której mowa w pkt 1, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2, lub

b) o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;

4. rzeczywistym właścicielem należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:

a) spółka, o której mowa w pkt 2, albo

b) zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2, jeżeli dochód osiągnięty w następstwie uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

Warunek posiadania udziałów, o którym mowa powyżej, powinien być spełniony nieprzerwanie przez okres dwóch lat (art. 21 ust. 4 i ust. 5 ustawy o CIT).

W stanie faktycznym Wnioskodawca wypłaca odsetki do niemieckiej spółki działającej w formie prawnej K, tj. spółki osobowej niemającej osobowości prawnej, transparentnej dla celów podatku dochodowego. Odsetki te stanowią ekonomiczny i podatkowy przychód (dochód) wspólnika odbiorcy odsetek – spółki z siedzibą w Luksemburgu (tj. Komandytariusza). W realiach niniejszej sprawy należy mieć na uwadze, że odsetki będą podlegały opodatkowaniu CIT na poziomie Komandytariusza, tj. w Niemczech oraz w Luksemburgu (w tym ostatnim przypadku z zastosowaniem właściwej w danym przypadku metody zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu), na dowód czego Wnioskodawca pozyskuje stosowne oświadczenie od Komandytariusza.

W praktyce międzynarodowego prawa podatkowego przyjmuje się, że w przypadku podmiotów transparentnych podatkowo status podatnika podatku dochodowego przypisuje się ich wspólnikom uprawnionym do udziału w zysku. Podejście takie zostało wyrażone m.in. w Komentarzu do Modelowej Konwencji OECD, wersja z 2017) [Komentarz OECD] oraz w Raporcie OECD z 1996 r. The Application of the OECD Model Tax Convention to Partnerships [Raport].

W Komentarzu OECD wskazano: „Pojęcie „przejrzystości podatkowej” użyte w tym akapicie odnosi się do sytuacji, w których zgodnie z prawem krajowym Umawiającego się Państwa dochód (lub jego część) podmiotu lub porozumienia nie jest opodatkowany na poziomie tego podmiotu lub tego porozumienia, ale na poziomie osób posiadających udziały w tym podmiocie lub porozumieniu. Zazwyczaj ma to miejsce w przypadku, gdy kwota podatku należnego od udziału w dochodzie podmiotu lub porozumienia jest ustalana oddzielnie w odniesieniu do cech osobistych osoby uprawnionej do tego udziału, tak że podatek zależy od tego, czy osoba ta podlega opodatkowaniu, od innych dochodów tej osoby, od ulg osobistych, do których jest ona uprawniona, oraz od stawki podatkowej mającej zastosowanie do tej osoby; ponadto charakter i źródło, a także termin realizacji dochodu dla celów podatkowych nie będą miały wpływu na fakt, że został on uzyskany za pośrednictwem podmiotu lub porozumienia” .

Z kolei w przywołanym wyżej Raporcie wskazano, że „w przypadku, gdy spółka osobowa jako taka nie kwalifikuje się jako rezydent zgodnie z zasadami opracowanymi w poprzedniej sekcji, Komitet zgadza się, że wspólnicy powinni być uprawnieni do korzyści wynikających z umów zawartych przez państwa, w których są rezydentami, w zakresie, w jakim podlegają opodatkowaniu od udziału w dochodach spółki osobowej w tych państwach”.

Zgodnie z powyższymi zasadami, jeżeli spółka osobowa jest traktowana w państwie źródła jako transparentna podatkowo, to uprawnionym do odniesienia korzyści wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jak i z przepisów krajowych implementujących prawo wspólnotowe, w tym zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, jest jej wspólnik – w zakresie dochodu przypisanego mu do opodatkowania.

Powyższe jest w istocie ugruntowane w polskiej praktyce stosowania prawa podatkowego i jako takie nie budzi wątpliwości. Dyrektor KIS wielokrotnie (tak np. w interpretacji z 11 kwietnia 2025 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.353.2020.18.MR1, a wcześniej w interpretacjach z 2 lutego 2022 r., znak: 0111-KDIB2-3.4010.190.2019.10.KK, jak i z 31 stycznia 2022 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.241.2019. 10.AJ/S/MR) uznał za prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym: „W przypadku, gdy w określonym kraju dany podmiot nie jest uznawany za podatnika podatku dochodowego (traktowany jest jako tzw. podmiot transparentny podatkowo), za podatników dochodu uzyskanego przez taki podmiot uważa się poszczególnych wspólników (podmioty uprawnione do zysku) takiego podmiotu, jeśli spełniają oni definicję podatnika. Jest to ogólna zasada prawa podatkowego, która znajduje potwierdzenie m.in. w Komentarzu do Konwencji Modelowej OECD, zgodnie z którym w stosunku do podmiotów transparentnych podatkowo to ich wspólnicy są odpowiedzialni za zapłatę podatku w państwie ich rezydencji”.

W interpretacji indywidualnej z 20 maja 2025 r. Dyrektor KIS uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy i odstąpił od uzasadnienia prawnego:

„Wnioskodawca dokonuje płatności odsetek zgodnie z opisem wynikającym ze stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego na rzecz Pożyczkodawcy, spółki z siedzibą w USA, podmiotu transparentnego podatkowo. Mechanizm opodatkowania dochodów spółek transparentnych podatkowo na gruncie prawa amerykańskiego jest zbliżony do opodatkowania dochodów w spółkach osobowych (…). W ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę okoliczności opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, w przypadku dokonywania płatności na rzecz Pożyczkodawcy, za podatników należy uznać poszczególnych wspólników Spółki matki, tj. jedynego wspólnika Pożyczkodawcy. Zatem z uwagi na fakt, że wspólnikami Spółki matki są osoby fizyczne - rezydenci podatkowi Stanów Zjednoczonych (lub trusty albo inne podmioty transparentne podatkowo, w przypadku których, dochody uzyskiwane przez te podmioty są opodatkowane na poziomie ich właścicieli/wspólników będących osobami fizycznymi - rezydentami podatkowymi Stanów Zjednoczonych), to w sytuacji Wnioskodawcy, na potrzeby ustalenia stawki podatku u źródła zastosowanie znajdą postanowienia UPO USA” .

W konsekwencji, w analizowanym przypadku to wspólnik KG (tj. Komandytariusz) – jako spółka kapitałowa, osoba prawna będąca rezydentem podatkowym Luksemburga – jest podatnikiem uzyskującym dochód (przychód) z odsetek wypłacanych przez Wnioskodawcę, do którego można odnosić szczególne zasady opodatkowania (obniżoną stawkę podatku u źródła lub zwolnienie).

Tu wymaga podkreślenia, że udział podatnika CIT w spółce osobowej z siedzibą w innym państwie zwykle traktowany jest jako zagraniczny zakład tego podatnika: „W przypadku przedsiębiorstwa mającego formę przejrzystej podatkowo spółki osobowej, przedsiębiorstwo to jest prowadzone przez każdego wspólnika i w odniesieniu do odpowiednich udziałów wspólników w zyskach jest zatem przedsiębiorstwem każdego Umawiającego się Państwa, którego wspólnik jest rezydentem. Jeżeli taka spółka osobowa posiada stałe miejsce prowadzenia działalności w umawiającym się państwie, udział każdego wspólnika w zyskach przypisanych stałemu miejscu prowadzenia działalności stanowi zatem, dla celów art. 7, zyski uzyskane przez przedsiębiorstwo umawiającego się państwa, którego ten wspólnik jest rezydentem” .

Z tej przyczyny w przedmiotowej sprawie Komandytariusz jest w Niemczech objęty (ograniczonym) obowiązkiem podatkowym w CIT z tytułu odsetek otrzymywanych przez KG, jako że KG jest rozpoznawana w Niemczech jako zakład zagraniczny (stały zakład) Komandytariusza. Odsetki są tam (w Niemczech) włączane do podstawy opodatkowania CIT deklarowanej przez Komandytariusza do opodatkowania w Niemczech.

Gdyby KG, jako pożyczkodawca i odbiorca odsetek, była podatnikiem CIT, byłaby też rzeczywistym właścicielem odsetek. Tym niemniej, aby przypisać danemu podmiotowi przymiot rzeczywistego właściciela, podmiot ten musi być podatnikiem podatku dochodowego. W tym przypadku będzie to więc Komandytariusz, a konkretnie jego zagraniczny zakład ukonstytuowany w Niemczech poprzez udział posiadany w transparentnej podatkowo KG.

Zgodnie z art. 1 Dyrektywy Rady 2003/49/WE z 3 czerwca 2003 r. w sprawie wspólnego systemu opodatkowania stosowanego do odsetek oraz należności licencyjnych między powiązanymi spółkami różnych Państw Członkowskich [IRD] , której implementacją jest art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, odsetki lub należności licencyjne powstające w Państwie Członkowskim są zwolnione z wszelkich podatków nałożonych na te płatności w tym Państwie przez potrącenie u źródła lub przez naliczenie, pod warunkiem że właściciel odsetek lub należności licencyjnych jest spółką innego Państwa Członkowskiego lub stałym zakładem spółki Państwa Członkowskiego znajdującym się w innym Państwie Członkowskim.

Tym samym celem IRD jest zwolnienie od podatku u źródła odsetek, których właścicielem jest spółka z Państwa Członkowskiego lub jej stały zakład znajdujący się w innym Państwie Członkowskim.

Jednocześnie art. 1 ust. 5 IRD wyjaśnia, że stały zakład uznaje się za właściciela odsetek lub należności licencyjnych:

a) jeżeli wierzytelność, prawo lub wykorzystanie informacji, w odniesieniu do których powstają odsetki i należności licencyjne, są rzeczywiście związane z tym stałym zakładem; oraz

b) jeżeli odsetki i należności licencyjne stanowią przychód, w odniesieniu do którego zakład stały podlega w Państwie Członkowskim, w którym się znajduje, jednemu z podatków wymienionych w art. 3 lit. a) pkt iii) lub w przypadku Belgii „impôt des non-résidents/belasting der niet-verblijfhouders”, lub w przypadku Hiszpanii „Impuesto sobre la Renta de no Residentes”, lub podatkowi, który jest identyczny lub w istotnym zakresie podobny oraz który jest nałożony po dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy dodatkowo lub zamiast istniejących podatków.

W przedmiotowej sprawie stały zakład Komandytariusza znajdujący się w Niemczech (ukonstytuowany tam poprzez udział Komandytariusza w transparentnej podatkowo spółce KG) będzie tak rozumianym „właścicielem odsetek” wypłacanych przez Spółkę, ponieważ:

- wierzytelność lub prawo w odniesieniu do których powstają odsetki jest rzeczywiście związana z tym stałym zakładem (tu jest to umowa pożyczki zawarta przez Spółkę i KG), oraz

- odsetki stanowią przychód, w odniesieniu do którego stały zakład (tu: KG) podlega w Państwie Członkowskim, w którym się znajduje (tu: Niemcy), podatkowi dochodowemu (wymieniony w IRD „…”).

Zwolnienie przewidziane w odniesieniu do odsetek, których rzeczywistym właścicielem jest „stały zakład” spółki Państwa Członkowskiego (wg nomenklatury IRD) znajdujący się w innym Państwie Członkowskim zostało zaimplementowane w art. 21 ust. 3 pkt 4 lit. b) ustawy o CIT, zgodnie z którą zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT ma zastosowanie także w sytuacji, w której rzeczywistym właścicielem należności jest „zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2, jeżeli dochód osiągnięty w następstwie uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ten zagraniczny zakład jest położony”.

Tak transponowanej do ustawy o CIT IRD odpowiada sytuacja będąca przedmiotem niniejszego wniosku.

W kontekście stosowania zwolnienia z art. 21 ust. 3 ustawy o CIT należy przywołać punkt 6.2.2 Objaśnień podatkowych Ministra Finansów z 3 lipca 2025 r.: odnoszący się bezpośrednio do stosowania koncepcji „look-through approach” (LTA), na gruncie dyrektywy 2003/49/WE (Dyrektywa IRD). Na gruncie Objaśnień czytamy:

„Po pierwsze żaden z podmiotów w łańcuchu nie może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów”. W przedmiotowej sprawie KG jest podmiotem pomijalnym dla celów podatku dochodowego, a podmiotem uzyskującym przychód z odsetek i będącym podatnikiem podatku dochodowego z tego tytułu stały zakład Komandytariusza, który nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów. Należy uznać, że KG w łańcuchu spółek nie istnieje dla celów podatku dochodowego, a skoro nie istnieje, to tym bardziej nie może być od tego podatku zwolniona od całości swoich dochodów.

Podatnikiem podatku dochodowego od odsetek wypłacanych przez Wnioskodawcę będzie Komandytariusz, podlegający w Luksemburgu (kraju swojej rezydencji podatkowej i siedziby) opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez możliwości zwolnienia od opodatkowania od całości swoich dochodów.

„Po drugie zgodnie z art. 21 ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT uzyskujący odsetki (należności licencyjne) powinien posiadać bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki je wypłacającej (warunek bezpośredniego posiadania udziałów). Warunek bezpośredniego posiadania udziałów jest spełniony, gdy wszystkie podmioty w łańcuchu płatności kaskadowo spełniają warunek bezpośredniego posiadania udziałów w kolejnej spółce w łańcuchu lub stanowią spółki-siostry. Warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 3 pkt 1 lit. a i lit. b oraz art. 21 ust. 3a ustawy o CIT będzie spełniony także jeżeli bezpośrednio pomiędzy spółką wypłacającą należności a rzeczywistym właścicielem będzie spełniony warunek bezpośredniego posiadania udziałów lub gdy będą one spółkami-siostrami. Posiadanie udziałów (akcji), o których mowa w tych przepisach, musi wynikać z tytułu własności (art. 21 ust. 3b ustawy o CIT) i muszą one być posiadane nieprzerwanie przez okres co najmniej dwóch lat (art. 21 ust. 4 i ust. 5 ustawy o CIT)”.

Ten warunek w ocenie Wnioskodawcy należy interpretować zgodnie z przywołanymi wcześniej Objaśnieniami podatkowymi Ministra Finansów z 3 lipca 2025 r., jak i Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD (s. 627), które dopuszczają spełnienie warunku posiadania w strukturze kaskadowej, zwłaszcza gdy podmiotem pośredniczącym jest podmiot transparentny podatkowo.

Należy podkreślić, że możliwość stosowania podejścia LTA w przypadku stosowania preferencji podatkowych została potwierdzona w orzecznictwie jeszcze przed wydaniem przez Ministra Finansów przywołanych wyżej Objaśnień podatkowych (np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 stycznia 2023 r., sygn. II FSK 1588/20 w odniesieniu do dywidend).

W ocenie NSA: „(…) preferencja podatkowa będzie dopuszczalna w sytuacji, w której co prawda wypłata dywidendy nie odbywa się na rzecz jej rzeczywistego beneficjenta, jednakże stosowana jest zasada look through approach. Koncepcja ta pozwala na zastosowanie preferencyjnego opodatkowania bądź zwolnienia z opodatkowania, w sytuacji, gdy płatność dokonywana jest co prawda poprzez pośrednika – podmiot niebędący rzeczywistym beneficjentem, ale ów rzeczywisty beneficjent ma siedzibę na terytorium UE (EOG) i jest znany”.

Tym samym w orzecznictwie generalnie wskazuje się, że możliwe jest zastosowanie zwolnienia, gdy płatność dokonywana jest za pośrednictwem podmiotu transparentnego, o ile ostateczny beneficjent jest znany i spełnia ustawowe warunki. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedstawionym stanie faktycznym sprawy.

Reasumując, mając na uwadze przedstawione przepisy, praktykę międzynarodowego prawa podatkowego oraz orzecznictwo Wnioskodawca stoi na stanowisku, że warunki określone w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT pozostają spełnione w odniesieniu do wypłacanych odsetek, jako że (zgodnie ze strukturą art. 21 ust. 3 ustawy o CIT):

(…) Tabela:

Tym samym, zakładając że na moment dokonywania wypłat Wnioskodawca dysponował i będzie dysponował aktualnym certyfikatem rezydencji Komandytariusza oraz stosownymi oświadczeniami wymaganymi przez art. 26 ust. 1f przepisy ustawy o CIT, potwierdzającymi spełnienie przesłanek do zastosowania zwolnienia, Wnioskodawca wypłacając odsetki nie był i nie będzie zobowiązany do poboru podatku u źródła, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Organ nie odnosi się do kwalifikacji udziału Komandytariusza w niemieckiej spółce osobowej jako zagranicznego zakładu Komandytariusza – przyjął powyższe jako element przedstawionego we wniosku opisu.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o CIT:

Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji.

Przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem przedsiębiorstw w spadku i spółek niemających osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3.

W myśl art. 1 ust. 3 ustawy o CIT:

Przepisy ustawy mają również zastosowanie do:

1. spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

1a) spółek jawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wspólnikami spółki jawnej nie są wyłącznie osoby fizyczne oraz spółka jawna nie złoży:

a) przed rozpoczęciem roku obrotowego informacji, według ustalonego wzoru, o podatnikach podatku dochodowego od osób prawnych oraz o podatnikach podatku dochodowego od osób fizycznych, posiadających, bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotów niebędących podatnikami podatku dochodowego, prawa do udziału w zysku tej spółki, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 1 albo o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm.), lub

b) aktualizacji informacji, o której mowa w lit. a, w terminie 14 dni, licząc od dnia zaistnienia zmian w składzie podatników, lub

c) informacji, o której mowa w lit. a, w terminie 14 dni, licząc od dnia zarejestrowania spółki jawnej – w przypadku nowo utworzonej spółki jawnej oraz spółki jawnej powstałej z przekształcenia innej spółki

- do naczelnika urzędu skarbowego właściwego ze względu na siedzibę spółki jawnej oraz naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla każdego podatnika osiągającego dochody z takiej spółki;

2. spółek niemających osobowości prawnej mających siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa są traktowane jak osoby prawne i podlegają w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;

3. fundacji rodzinnych w organizacji.

Jak stanowi art. 3 ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT:

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

Natomiast stosownie do art. 3 ust. 5 ww. ustawy:

Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.

W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu. Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.

Stosownie do postanowień art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1. z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how)

- ustala się w wysokości 20% przychodów.

Przepis art. 21 ust. 2 ustawy o CIT stanowi, że:

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy o CIT:

Zwalnia się od podatku dochodowego przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1. wypłacającym należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:

a) spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo

b) położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład spółki podlegającej w państwie członkowskim Unii Europejskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, jeżeli wypłacane przez ten zagraniczny zakład należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów przy określaniu dochodów podlegających opodatkowaniu w Rzeczypospolitej Polskiej;

2. uzyskującym przychody, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest spółka podlegająca w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania;

3. spółka:

a) o której mowa w pkt 1, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 2, lub

b) o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;

c) (uchylona)

4. rzeczywistym właścicielem należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jest:

a) spółka, o której mowa w pkt 2, albo

b) zagraniczny zakład spółki, o której mowa w pkt 2, jeżeli dochód osiągnięty w następstwie uzyskania tych należności podlega opodatkowaniu w tym państwie członkowskim Unii Europejskiej, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

Jak stanowi art. 21 ust. 3a, 3b i 3c ustawy o CIT:

3a. Warunek posiadania udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3, uważa się także za spełniony, jeżeli zarówno w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 1, jak i w kapitale spółki, o której mowa w ust. 3 pkt 2, inna spółka podlegająca w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, posiada bezpośrednio - nie mniej niż 25% udziałów (akcji). Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio.

3b. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 3 pkt 3 oraz ust. 3a, wynika z tytułu własności.

3c. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, stosuje się, jeżeli spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

W myśl art. 21 ust. 4 ust. 5 i ust. 6 ustawy o CIT:

4. Przepis ust. 3 ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółki, o których mowa w ust. 3 pkt 3, posiadają udziały (akcje) w wysokości, o której mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.

5. Przepisy ust. 3 i 4 mają również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 3 pkt 3, upływa po dniu uzyskania przez spółkę, o której mowa w ust. 3 pkt 2, przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 1. W przypadku niedotrzymania warunku posiadania udziałów (akcji), o których mowa w ust. 3 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat, spółka, o której mowa w ust. 3 pkt 2, jest obowiązana do zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od przychodów określonych w ust. 1 pkt 1 w wysokości 20% przychodów, z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu, o którym mowa w art. 26 ust. 3.

6. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 3, nie ma zastosowania do przychodów, które zgodnie z odrębnymi przepisami zostaną uznane za:

1. przychody z podziału zysków lub spłaty kapitału spółki wypłacającej należności, o których mowa w ust. 1 pkt 1;

2. przychody z tytułu wierzytelności dającej prawo do udziału w zyskach dłużnika;

3. przychody z tytułu wierzytelności uprawniającej wierzyciela do zamiany jego prawa do odsetek na prawo do udziału w zyskach dłużnika;

4. przychody z tytułu wierzytelności, która nie powoduje obowiązku spłaty kwoty głównej tej wierzytelności lub gdy spłata jest należna po upływie co najmniej 50 lat od powstania wierzytelności.

Na podstawie art. 22a ustawy o CIT:

Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 22b ustawy o CIT:

Zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.

W art. 21 ustawy o CIT wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez podmioty polskie podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie i na zasadach wymienionych w art. 26 ustawy o CIT. Przy czym, zastosowanie stawki podatku wynikającej z takiej umowy lub niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych, uzyskanym od niego zaświadczeniem (certyfikatem rezydencji), wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:

Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.

Stosownie do art. 26 ust. 1c ustawy o CIT:

Jeżeli łączna kwota należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 wypłacona podatnikowi w obowiązującym u płatnika roku podatkowym nie przekracza kwoty, o której mowa w ust. 2e, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat z tych tytułów, w związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, stosują zwolnienia wynikające z tych przepisów pod warunkiem udokumentowania przez spółkę, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 albo w art. 22 ust. 4 pkt 2, mającą siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego:

1. jej miejsca siedziby dla celów podatkowych, uzyskanym od niej certyfikatem rezydencji, lub

2. istnienia zagranicznego zakładu - zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej państwa, w którym znajduje się jej siedziba lub zarząd, albo przez właściwy organ podatkowy państwa, w którym ten zagraniczny zakład jest położony.

Zgodnie z art. 26 ust. 1f ustawy o CIT:

W przypadku należności z tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1, wypłacanych na rzecz spółki, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz art. 22 ust. 4 pkt 2, lub jej zagranicznego zakładu, jeżeli łączna kwota należności, wypłacona z tych tytułów temu podatnikowi w obowiązującym u płatnika roku podatkowym, nie przekracza kwoty, o której mowa w ust. 2e, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat tych należności, stosują zwolnienia wynikające z art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, z uwzględnieniem ust. 1c, pod warunkiem uzyskania od tej spółki lub jej zagranicznego zakładu sporządzonego na piśmie oświadczenia, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały warunki, o których mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3a i 3c lub art. 22 ust. 4 pkt 4. W przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, sporządzone na piśmie oświadczenie powinno wskazywać, że spółka albo zagraniczny zakład jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności.

Stosownie do art. 22c ust. 1 ustawy o CIT:

Przepisów art. 17 ust. 1 pkt 57 i 58, art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 4, art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust. 1 nie stosuje się, jeżeli skorzystanie ze zwolnienia określonego w tych przepisach było:

1. sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów;

2. głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był sztuczny.

Przy czym zgodnie z art. 22c ust. 2 ustawy o CIT:

Na potrzeby ust. 1 sposób działania nie jest sztuczny, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że podmiot działający rozsądnie i kierujący się zgodnymi z prawem celami zastosowałby ten sposób działania w dominującej mierze z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych. Do przyczyn, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się celu skorzystania ze zwolnienia określonego w przepisach art. 17 ust. 1 pkt 57 i 58, art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 4, art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust. 1, sprzecznego z przedmiotem lub celem tych przepisów.

Należy zwrócić uwagę na art. 4a pkt 29 ustawy o CIT, zgodnie z którym:

Ilekroć w ustawie jest mowa o rzeczywistym właścicielu – oznacza to podmiot, który spełnia łącznie następujące warunki:

a) otrzymuje należność dla własnej korzyści, w tym decyduje samodzielnie o jej przeznaczeniu i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej części,

b) nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem zobowiązanym do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi,

c) prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby, jeżeli należności są uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym przy ocenie, czy podmiot prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą, uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez ten podmiot w zakresie otrzymanej należności.

Dokonując weryfikacji należytej staranności należy odnosić się do aspektów istotnych z punktu widzenia stosowania danej preferencji podatkowej. W szczególności dotyczy to:

1. weryfikacji statusu kontrahenta jako podatnika (rzeczywistego właściciela) w stosunku do otrzymanej należności, w tym poprzez pryzmat prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej przez ten podmiot;

2. weryfikacji rezydencji podatkowej odbiorcy należności;

3. weryfikacji otrzymanych dokumentów pod kątem ich zgodności ze stanem faktycznym (w tym na podstawie informacji dostępnych publicznie).

Oceniając, czy należyta staranność została w określonym przypadku dochowana należy uwzględniać także powszechnie dostępne informacje na temat statusu odbiorców należności.

Klauzula „look-through approach” (klauzula LTA) wywodzi się z rozumienia klauzuli rzeczywistego właściciela i jest wprost wyrażona w komentarzu do MK OECD. Możliwość jej stosowania jest także akceptowana przez krajowe sądy administracyjne, a w przypadku zwolnień dyrektywowych także przez TSUE. W praktyce pozwala ona płatnikowi wypłacającemu należności na zastosowanie zwolnienia lub obniżonej stawki podatku nawet jeżeli rzeczywisty właściciel tej należności nie jest jej bezpośrednim odbiorcą, a jest ona mu przekazywana przez pośredników. Stosowanie koncepcji LTA na etapie wypłaty należności jest opcją dla płatnika.

Płatnik przed zastosowaniem LTA powinien, w ramach należytej staranności, ustalić m.in.:

1. rzeczywistego właściciela należności;

2. czy rzeczywisty właściciel rozpoznaje w swoim kraju przychód podatkowy z tytułu otrzymanej należności;

3. czy płatności przekazywane w łańcuchu podmiotów są rodzajowo tożsame;

4. czy spełnione są warunki przewidziane dla danej preferencji podatkowej.

Rodzajowa tożsamość płatności oznacza sytuację, w której należność wypłacana przez polskiego płatnika jest następnie przekazywana w łańcuchu płatności do rzeczywistego właściciela pod tym samym tytułem. Przykładowo, jeżeli płatnik wypłaca pośrednikowi należność tytułem odsetek to także w postaci odsetek powinny one zostać przekazane ich rzeczywistemu właścicielowi.

Ponadto płatnik powinien ustalić łańcuch podmiotów w ramach którego odsetki są przekazywane do rzeczywistego właściciela oraz spełnienie warunków z art. 21 ust. 3-6 ustawy o CIT.

Po pierwsze żaden z podmiotów w łańcuchu nie może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągnięcia (art. 21 ust. 3c ustawy o CIT). Płatnik chcąc zastosować LTA powinien zweryfikować czy łańcuch płatności odsetek pomiędzy spółkamiz różnych krajów członkowskich nie skutkuje konsekwencjami podatkowymi sprzecznymi z celami dyrektywy IR, tj. czy w każdym państwie członkowskim spełniony jest warunek efektywnego opodatkowania. Płatnik musi zatem badać - w kierunku wykluczenia braku efektywnego opodatkowania - ustawodawstwo państw siedziby pozostałych podmiotów aż do podmiotu będącego BO.

Po drugie, zgodnie z art. 21 ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT uzyskujący odsetki powinien posiadać bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki je wypłacającej (warunek bezpośredniego posiadania udziałów). Warunek bezpośredniego posiadania udziałów jest spełniony, gdy wszystkie podmioty w łańcuchu płatności kaskadowo spełniają warunek bezpośredniego posiadania udziałów w kolejnej spółce w łańcuchu lub stanowią spółki-siostry. Warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 3 pkt 1 lit. a i lit. b oraz art. 21 ust. 3a ustawy o CIT będzie spełniony także jeżeli bezpośrednio pomiędzy spółką wypłacającą należności a rzeczywistym właścicielem będzie spełniony warunek bezpośredniego posiadania udziałów lub gdy będą one spółkami-siostrami. Posiadanie udziałów (akcji), o których mowa w tych przepisach, musi wynikać z tytułu własności (art. 21 ust. 3b ustawy o CIT) i muszą one być posiadane nieprzerwanie przez okres co najmniej dwóch lat (art. 21 ust. 4 i ust. 5 ustawy o CIT).

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów odsetki podlegają co do zasady opodatkowaniu podatkiem u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Istnieje jednak możliwość zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT. Przepis ten dopuszcza zwolnienie od podatku dochodowego m.in. dla odsetek, jeżeli spełnione są łącznie warunki w nim wymienione.

Spółka komandytowa, jako spółka osobowa, nie jest podatnikiem podatku dochodowego, przez co wypracowany przez nią zysk nie jest bezpośrednio opodatkowany podatkiem dochodowym na poziomie spółki. Podatnikami podatku dochodowego są odrębnie wszyscy wspólnicy spółki komandytowej, przez co opodatkowaniu podlega dochód uzyskiwany przez każdego ze wspólników z osobna. Wynika to z faktu, że zasadniczo spółka komandytowa nie posiada osobowości prawnej (chyba że ustawodawstwo kraju, w którym działa spółka, przewiduje inne zasady – z opisu sprawy nie wynika aby KG była podatnikiem podatku dochodowego).

Zatem wątpliwości budzi zwolnienie od podatku odsetek, których odbiorcą jest zagraniczna spółka komandytowa niebędąca osobą prawną, w której wspólnikami są osoby prawne:

a) Komandytariusz spółki kapitałowej S.a.r.l - luksemburski rezydent podatkowy,

b) Komplementariusz – spółka kapitałowa GmbH, niemiecki rezydent podatkowy.

Spółka komandytowa niebędąca podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych nie może skorzystać ze zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT. Ze względu na fakt, że zgodnie z ustawodawstwem innego państwa spółka komandytowa jest podmiotem transparentnym podatkowo. Zatem analiza możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania powinna dotyczyć wspólników tej spółki będących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Są to bowiem podmioty uzyskujące na gruncie ustawy o CIT przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem u źródła.

W omawianym przypadku wspólnikiem spółki komandytowej położonej na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego jest spółka kapitałowa S.a.r.l, Komandytariusz luksemburski rezydent podatkowy posiadający 100% udział w zyskach KG nieprzerwanie przez co najmniej dwa lata.

Komandytariusz spółki komandytowej wykonuje swoją działalność przez zagraniczny zakład. Tym samym zyski z udziału w spółce komandytowej będą podlegały opodatkowaniu w państwie, w którym położony jest ten zakład. Jak wynika z wniosku osiągane przez KG przychody i koszty są deklarowane do opodatkowania CIT (…) przez Komandytariusza w Niemczech, stosownie do posiadanego udziału w zyskach KG (w tym przypadku 100%).

Aby możliwe było zastosowanie zwolnienia z art. 21 ust. 3 ustawy o CIT należy spełnić kolejne warunki:

1. wypłacającym należności musi być spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego, mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ten warunek jest spełniony, bowiem wypłacającym odsetki będzie spółka kapitałowa posiadająca siedzibę na terytorium Polski (Wnioskodawca).

2. spółka wypłacająca odsetki (Wnioskodawca) powinna posiadać bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki uzyskującej przychody lub spółka uzyskująca przychody musi posiadać bezpośrednio nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki dokonującej wypłaty. (Warunek zastosowania zwolnienia który wynika z art. 21 ust. 3 pkt 3 lit. a i b ustawy o CIT).

Ze względu na brak podmiotowości podatkowej spółki komandytowej podmiotem uzyskującym przychód jest Komandytariusz spółki komandytowej. Warunek z art. 21 ust. 3 pkt 3 lit. a i b ustawy o CIT byłby spełniony, gdyby Komandytariusz spółki komandytowej posiadał bezpośrednio co najmniej 25% udziałów polskiej spółki wypłacającej należność (Wnioskodawcy) lub gdyby to spółka wypłacająca posiadła bezpośrednio co najmniej 25% udziałów w spółce będącej Komandytariuszem spółki komandytowej.

Warunkiem, który musi zostać spełniony, aby istniała możliwość zwolnienia od podatku dla wypłaconej należności, jest także odpowiednio długi okres posiadania udziałów. Zwolnienie ma zastosowanie, jeśli spółki posiadają udziały nieprzerwanie przez dwa lata, nawet wtedy, gdy ten okres nieprzerwanego posiadania udziałów upływa po dniu uzyskania przez spółkę odsetek.

Z opisu sprawy nie wynika aby Wnioskodawca posiadał bezpośrednio udziały w luksemburskiej spółce kapitałowej. Również lukseburska spółka kapitałowa nie posiada bezpośrednio udziałów we Wnioskodawcy, ponieważ spółka ta jest wspólnikiem niemieckiej spółki osobowej transparentnej podatkowo, która to spółka jest jedynym bezpośrednim udziałowcem Wnioskodawcy.

Zatem w niniejszej sprawie nie zostanie spełniony jeden z warunków umożliwiających zwolnienie z opodatkowania wypłacanych odsetek a mianowicie warunek bezpośredniego posiadania udziałów o którym mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3 lit. a i b ustawy o CIT.

Nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że Komandytariusz posiada nie mniej niż 25% udziałów (akcji) w kapitale spółki wypłacającej należności/odsetki, posiadając 100% udziałów w zyskach KG, z kolei KG posiada 100% udziałów w kapitale Wnioskodawcy.

Jak wynika z powołanych objaśnień MF, warunek bezpośredniego posiadania udziałów jest spełniony, gdy wszystkie podmioty w łańcuchu płatności kaskadowo spełniają warunek bezpośredniego posiadania udziałów w kolejnej spółce w łańcuchu lub stanowią spółki-siostry.

W cytowanym fragmencie jest mowa o spełnieniu warunku bezpośredniego posiadania udziałów w sytuacji gdy wszystkie podmioty w łańcuchu płatności kaskadowo spełniają warunek bezpośredniego posiadania udziałów w kolejnej spółce.

Zatem zasadne jest w tym miejscu jest odwołanie do przepisu, który na potrzeby ustawy o CIT definiuje spółkę.

Zgodnie z art. 4a pkt 21 ustawy o CIT:

Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:

a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1 , z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),

b) spółkę kapitałową w organizacji,

c) spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 1a , mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

Podmiot, który posiada bezpośrednio 100% udziałów Wnioskodawcy jest niemiecką spółką komandytową, która jest spółką osobową oraz podmiotem transparentnym dla celów podatku dochodowego. Tym samym udziałowiec Wnioskodawcy nie jest spółką w rozumieniu powołanego wyżej art. 4a pkt 21 ustawy o CIT, zatem powołany przez Wnioskodawcę fragment objaśnień Ministerstwa Finansów dotyczący kaskadowego posiadania udziałów w kolejnej spółce nie znajdzie w niniejszej sprawie zastosowania.

Reasumując, w odniesieniu do wypłacanych odsetek nie zostaną spełnione wszystkie warunki określone w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT, jako że nie zostanie spełniony warunek wynikający z art. 21 ust. 3 pkt 3 lit. a i b ustawy o CIT dot. bezpośredniego posiadania udziałów. Ponieważ należy podkreślić, że skorzystanie ze zwolnienia jest możliwe wyłącznie w sytuacji gdy wszystkie warunki wymienione w art. 21 ust. 3 ustawy o CIT są spełnione łącznie. Tym samym Wnioskodawca wypłacając odsetki będzie zobowiązany do poboru podatku u źródła.

Państwa stanowisko należy uznać za nie prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązujące w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.