0111-KDIB1-3.4010.217.2026.2.AN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie, pismem z 27 maja 2026 r. (data wpływu do Organu tego samego dnia). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (dalej również jako: „Spółka”), jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Przedmiot przeważającej działalności Spółki to (…), Spółka prowadzi działalność na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „Strefa” lub „SSE”). Spółka uzyskała zezwolenia na prowadzenie działalności w strefie. Zgodnie z zezwoleniem nr (…) z (…) 2011 r., Spółka uzyskała zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej (…) rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów wytwarzanych i usług świadczonych na terenie Strefy (…):

(…)

Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, z wyłączeniem działalności w zakresie określonym w § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. nr 232, poz. 1548 z późn. zm.)

W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej na terenie SSE na podstawie Zezwoleń Spółka korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „Ustawa o CIT”). Zwolnienie stanowi dla Spółki pomoc publiczną udzielaną jej zgodnie z przepisami ustawy o CIT oraz aktów prawnych dotyczących funkcjonowania przedsiębiorców w specjalnych strefach ekonomicznych. W związku z działalnością prowadzoną w ramach zezwolenia, spółka zaciągnęła kredyt inwestycyjny przeznaczony wyłącznie na finansowanie wydatków kwalifikowanych w ramach zezwolenia strefowego (np. inwestycja w środki trwałe, zakup wyposażenia produkcyjnego). W ramach programu wsparcia, spółka uzyskała od Banku Gospodarstwa Krajowego (dalej również jako: „BGK”), dopłatę do oprocentowania kredytu, stanowiącą rekompensatę kosztów odsetek od wyżej wskazanego kredytu. Od dopłaty został naliczony i uiszczony podatek CIT.

Ponadto, w piśmie uzupełniającym doprecyzowali Państwo opis sprawy następująco.

W ramach programu wsparcia, spółka uzyskała od Banku Gospodarstwa Krajowego (dalej również jako: „BGK”), dopłatę do oprocentowania kredytu, stanowiącą rekompensatę kosztów odsetek od wyżej wskazanego kredytu. Otrzymana pomoc w postaci dopłaty do oprocentowania została udokumentowana przez Bank Gospodarstwa Krajowego zaświadczeniem o udzielonej pomocy de minimis. Otrzymana pomoc de minimis została przyznana na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie udzielenia przez Bank Gospodarstwa Krajowego pomocy de minimis w formie gwarancji spłaty kredytów w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 z dnia 17 czerwca 2021 r. (Dz. U. z 2021 poz. 1099).

Dopłata do oprocentowania kredytu, którą otrzymała Spółka od Banku Gospodarstwa Krajowego, nie stanowi dopłaty do kredytu, o której mowa w art. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych, udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2141).

Określenie zawarte w opisie stanu faktycznego „dopłata” nie jest dotacją, w myśl art. 126 ustawy o finansach publicznych (ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, Dz. U. z 2021 r. poz. 305 z późn. zm.). Dopłata nie była przeznaczona na dofinansowanie realizacji zadań publicznych.

Zgodnie z „Warunkami uzyskania w Banku Gospodarstwa Krajowego gwarancji spłaty kredytu i dopłaty do oprocentowania kredytu objętego gwarancją w ramach portfelowej linii gwarancyjnej”, dopłaty do oprocentowania kredytów udzielane przez BGK stanowią pomoc de minimis, w rozumieniu przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 2023/2832 z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz.Urz.UE.L z 15 grudnia 2023 r.).

Gwarancja, którą otrzymała Spółka, jest bezpłatną gwarancją spłaty kredytu udzielana z Funduszu Gwarancyjnego wsparcia innowacyjnych przedsiębiorstw Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój (FG POIR). Uzyskanie gwarancji wiąże się z możliwością otrzymania dopłaty do oprocentowania kredytu objętego gwarancją, która jest formą dotacji refundującej zapłacone odsetki.

Dopłata została Spółce udzielona ze środków pochodzących z Unii Europejskiej, tj. ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Pytania (sformułowane we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku)

1. Czy dopłata Banku Gospodarstwa Krajowego do odsetek kredytu zaciągniętego w celu finansowania wydatków kwalifikowanych w ramach zezwolenia na prowadzenie działalności w specjalnej strefie ekonomicznej, stanowi przychód z działalności gospodarczej w SSE w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT, podlegający zwolnieniu z CIT, czy też jest to przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem CIT na zasadach ogólnych?

2. Czy otrzymana dopłata stanowi przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy CIT?

Państwa stanowisko w sprawie (sformułowane we wniosku oraz w uzupełnieniu wniosku)

Ad. 1

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dopłata BGK do odsetek kredytu, mimo że kredyt był związany wyłącznie z działalnością strefową, nie jest dochodem z działalności gospodarczej prowadzonej w SSE w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT, a zatem podlega opodatkowaniu podatkiem CIT, na zasadach ogólnych.

Zawężony charakter zwolnienia z CIT w SSE.

Art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT, przewiduje zwolnienie z CIT tylko dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej w SSE, które są uzyskane w ramach zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej. Pojęcie dochodu z działalności gospodarczej w SSE należy interpretować zawężająco, a przychód objęty zwolnieniem musi wynikać z określenia rodzaju produkcji lub usług w zezwoleniu strefowym. Analogicznie, przychody z działalności nie wymienionej wprost w zezwoleniu podlegają opodatkowaniu CIT na zasadach ogólnych. Dopłata BGK do oprocentowania kredytu stanowi przychód z pomocą publiczną (art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT), a nie przychód z działalności produkcyjno-sprzedażowej objętej zezwoleniem strefowym.

Zdaniem Wnioskodawcy, dopłata BGK nie jest kosztem ani korektą kosztu, lecz osobnym przychodem.

Jak zauważa Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 sierpnia 2018 r., II FSK 2233/16: „Podkreślenia wymaga przedmiotowy charakter zwolnienia, które odnosi się wyłącznie do dochodów uzyskanych z określonego źródła, czyli działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia. Istota regulacji sprowadza się zatem do tego, aby działalność prowadzona była w określonym miejscu (na terenie specjalnej strefy ekonomicznej) i w ramach uzyskanego zezwolenia”.

W związku z tym zdaniem wnioskodawcy, zwolnienie z CIT w SSE ma charakter enumeratywny i ograniczony, a obejmuje wyłącznie dochody z działalności gospodarczej wprost wynikające z treści zezwolenia strefowego. Reasumując, dopłata BGK do odsetek, mimo że kredyt był związany z działalnością strefową, nie podlega zwolnieniu z CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT, a zatem podlega opodatkowaniu CIT na zasadach ogólnych.

Ad. 2

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze; w tym również w przypadkach gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc.

Powołana wyżej regulacja stanowi więc jednoznacznie, że zakresem zwolnienia z opodatkowania objęte są dochody podmiotów, którym przyznano środki bezzwrotnej pomocy i które otrzymują wspomniane środki bezpośrednio lub pośrednio (za pośrednictwem upoważnionego podmiotu) od rządów państw obcych lub wymienionych w tym przepisie instytucji i organizacji międzynarodowych.

Kolejnym warunkiem zwolnienia jest otrzymanie tych środków na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych pomiędzy tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 52 ustawy CIT: wolne od podatku są płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego, z wyłączeniem płatności otrzymanych przez wykonawców.

Rozważając charakter środków finansowych, które otrzymali Państwo w ramach projektu finansowanego ze Środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, należy odnieść się do art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 324 z późn. zm.), zgodnie z którym: sposób zapewnienia wieloletniego finansowania programu operacyjnego ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych określają przepisy o finansach publicznych.

Gwarancja, o której mowa jest to jedna z form pomocy de minimis udzielana w ramach dopuszczalnej pomocy publicznej na zabezpieczenie spłaty kredytu obrotowego lub inwestycyjnego dla mikro-, małego lub średniemu przedsiębiorcy (MŚP). Gwarancja de minimis, nie stanowi dotacji pieniężnej i nie wiąże się bezpośrednio z przekazaniem środków finansowych przedsiębiorcy.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o CIT, zakresem zwolnienia z opodatkowania objęte są dochody podmiotów, którym przyznano środki bezzwrotnej pomocy i które otrzymują wspomniane środki bezpośrednio lub pośrednio (za pośrednictwem upoważnionego podmiotu) od rządów państw obcych lub wymienionych w tym przepisie instytucji i organizacji międzynarodowych.

Kolejnym warunkiem zwolnienia jest otrzymanie tych środków na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych pomiędzy tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze.

Mając na uwadze wyżej cytowane przepisy Spółka uważa, że w niniejszej sprawie, otrzymana bezzwrotna dopłata do oprocentowania kredytu stanowi przychód podatkowy, który będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Ustawodawca nie wprowadził do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ogólnej definicji przychodu. W art. 12 ust. 1 ustawy CIT, wskazane zostały jedynie przykładowe przysporzenia zaliczane do tej kategorii.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.

Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto podatnika, co do zasady, bez względu na źródło ich pochodzenia, stanowią przychód, w rozumieniu omawianej ustawy.

Zatem, otrzymana dopłata, o której mowa jest we wniosku, również – co do zasady – stanowi przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.

Katalog przysporzeń niestanowiących przychodów podatkowych został określony w art. 12 ust. 4 ustawy o CIT. Jest to katalog zamknięty, co oznacza, że jedynie w warunkach ściśle określonych w tym katalogu otrzymane przysporzenie przychodu podatkowego stanowić nie będzie.

Natomiast w art. 17 ww. ustawy, wymienione są dochody, które na mocy tego przepisu korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT:

Wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1604), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Natomiast, zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT:

Zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na których możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1604 ze zm., dalej: „ustawa o SSE”).

Podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem” (art. 16 ust. 1 ustawy o SSE).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 tej ustawy:

Dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, o którym mowa w cyt. powyżej przepisie uprawnia do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa ono przedmiot i warunki prowadzenia działalności.

Powyższe regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej działalności gospodarczej, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę strefowego podatek dochodowy.

Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:

· prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,

· uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu.

Powyższe warunki, jak każdy wyjątek od zasady powszechności opodatkowania, należy interpretować ściśle, zgodnie z wykładnią językową danej regulacji.

Dokonując oceny zakresu zwolnień podatkowych, należy wskazać, że wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w zezwoleniu, prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony w zezwoleniu, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. Podobnie w przypadku, gdy dany rodzaj działalności jest prowadzony poza terenem strefy, wówczas również dochody z takiej działalności nie będą podlegały zwolnieniu.

Warto podkreślić również, że zwolnienie wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 34 updop, nie ma charakteru podmiotowego. Nie obejmuje ono wszystkich dochodów podmiotu gospodarczego prowadzącego działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, lecz tylko dochody uzyskane z działalności prowadzonej w ramach zezwolenia, a więc działalności określonej w tym zezwoleniu. Zwolnieniem podatkowym objęty jest zatem dochód wygenerowany bezpośrednio z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, wymienionej wprost w zezwoleniu. Zwolnieniem nie będą natomiast objęte dochody związane z działalnością gospodarczą na terenie strefy.

Dochód zwolniony (strefowy) to dochód, jaki jest bezpośrednio generowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w strefie, albo też stanowi nieodłączne (nie dające się uniknąć ze względu na naturę stosunku prawnego) następstwo działalności gospodarczej.

Dochodem uzyskiwanym bezpośrednio z działalności są dochody w postaci należności uzyskiwanych od kontrahentów, jeżeli zakres świadczonych w ramach umów czynności objęty jest zakresem zezwolenia.

Ustawodawca w ww. przepisie ustanawiającym zwolnienie świadomie użył określenia „dochody z działalności gospodarczej” a nie sformułowania „dochody związane z wykonywaniem działalności gospodarczej”. Niewątpliwie istnieje różnica zakresów pojęciowych wyrażeń „dochód z działalności gospodarczej” oraz „dochód związany z wykonywaniem działalności gospodarczej” – nakazująca traktowanie pierwszego z wymienionych pojęć jako węższego względem drugiego wyrażenia.

Dokonując analizy ww. przepisów zauważyć należy, że w orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także w piśmiennictwie ukształtowany jest pogląd, w myśl którego przepisy prawa podatkowego należy wykładać ściśle i zgodnie z ich literalnym brzmieniem, a jedynie w sytuacjach wątpliwych, gdy językowa wykładnia nie doprowadza do ustalenia jednoznacznej treści normy prawnej, należy skorzystać z innych metod wykładni w taki sposób, by wyinterpretowana norma spójna była z innymi normami skorelowanymi, jak również by jednocześnie w pełni odzwierciedlała intencje racjonalnego ustawodawcy i nie była sprzeczna z przepisami rangi konstytucyjnej.

Odnosząc powyższe wyjaśnienia oraz ww. regulacje podatkowe na grunt analizowanej sprawy należy uznać, że dopłata Banku Gospodarstwa Krajowego do odsetek kredytu zaciągniętego w celu finansowania wydatków kwalifikowanych w ramach zezwolenia na prowadzenie działalności w specjalnej strefie ekonomicznej, nie jest dochodem z działalności gospodarczej prowadzonej w SSE w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT, a zatem podlega opodatkowaniu podatkiem CIT, na zasadach ogólnych.

Dochód powstały z tytułu ww. dopłaty do odsetek nie jest wynikiem działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej Spółki i nie jest to w konsekwencji przychód wygenerowany bezpośrednio z posiadanego przez Spółkę Zezwolenia.

W świetle powyższego, Państwa stanowisko zgodnie z którym dopłata BGK do odsetek kredytu, mimo że kredyt był związany wyłącznie z działalnością strefową, nie jest dochodem z działalności gospodarczej prowadzonej w SSE w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy CIT, a zatem podlega opodatkowaniu podatkiem CIT, na zasadach ogólnych jest prawidłowe.

Ad. 2

Przedmiot Państwa wątpliwości objętych pytaniem nr 2 dotyczy ustalenia, czy otrzymana dopłata stanowi przychód zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy CIT.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o CIT:

Wolne od podatku są dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze; w tym również w przypadkach gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc.

Powołana wyżej regulacja stanowi więc jednoznacznie, że zakresem zwolnienia z opodatkowania objęte są dochody podmiotów, którym przyznano środki bezzwrotnej pomocy i które otrzymują wspomniane środki bezpośrednio lub pośrednio (za pośrednictwem upoważnionego podmiotu) od rządów państw obcych lub wymienionych w tym przepisie instytucji i organizacji międzynarodowych.

Kolejnym warunkiem zwolnienia jest otrzymanie tych środków na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych pomiędzy tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze.

Rozważając charakter środków finansowych, które otrzymali Państwo w ramach projektu finansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju regionalnego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej w sprawie udzielenia przez Bank Gospodarstwa Krajowego pomocy de minimis w formie gwarancji spłaty kredytów w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, należy odnieść się do treści art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 198 ze zm.), zgodnie z którym:

Sposób zapewnienia wieloletniego finansowania programu operacyjnego ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych określają przepisy o finansach publicznych.

Przepis art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm., dalej: „ustawa o finansach publicznych”) określa, że:

Środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielonej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

W myśl art. 2 pkt 5 przywołanej ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o „środkach europejskich - rozumie się przez to środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2, 3 i 5a-5d ustawy o finansach publicznych.

Stosownie do art. 5 ust. 3 ustawy o finansach publicznych:

Do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się:

1. środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji, Europejskiego Funduszu Rybackiego, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b;

2. niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. c i d:

a) Norweskiego Mechanizmu Finansowego,

b) Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego,

c) Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy;

3. środki przeznaczone na realizację programów przedakcesyjnych oraz Programu Środki Przejściowe;

4. środki na realizację wspólnej polityki rolnej;

5. środki przeznaczone na realizację:

a) programów w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna oraz celu Europejska Współpraca Terytorialna (Interreg),

b) programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października 2006 r. określającym przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (Dz.Urz. UE L 310 z 09.11.2006, str. 1) oraz programów Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa,

c) Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2004-2009,

d) Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2004-2009;

5a) środki przeznaczone na realizację Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych 2014-2020;

5b) Środki Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym i środki Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przeznaczonego na zwalczanie deprywacji materialnej;

5c) środki pochodzące z instrumentu „Łącząc Europę”, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiającym instrument „Łącząc Europę”, zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 913/2010 oraz uchylającym rozporządzenia (WE) nr 680/2007 i (WE) nr 67/2010 (Dz.Urz. UE L 348 z 20.12.2013, str. 129, z późn. zm.2)), oraz środki pochodzące z instrumentu „Łącząc Europę”, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1153 z dnia 7 lipca 2021 r. ustanawiającym instrument „Łącząc Europę” i uchylającym rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014 (Dz.Urz. UE L 249 z 14.07.2021, str. 38);

5d) środki pochodzące z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, przeznaczone na wsparcie o charakterze bezzwrotnym, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiającym Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz.Urz. UE L 57 z 18.02.2021, str. 17, z późn. zm.3));

6. inne środki.

Zgodnie z art. 192 ust. 1 ustawy o finansach publicznych:

Minister Finansów przekazuje na rachunki w Banku Gospodarstwa Krajowego środki na płatności na rzecz beneficjentów, w przypadku Wspólnej Polityki Rolnej - na rzecz agencji płatniczych, o których mowa w odrębnych ustawach, a w przypadku planu rozwojowego, o którym mowa w art. 5 pkt 7aa ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - na rzecz Polskiego Funduszu Rozwoju Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie, zwanego dalej „PFR”.

Zgodnie z art. 200 ust. 1 ww. ustawy:

Obsługę bankową płatności prowadzi Bank Gospodarstwa Krajowego w ramach umowy rachunku bankowego zawartej z Ministrem Finansów.

Przepis art. 202 ust. 1 ww. ustawy określa, że:

Środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu są gromadzone na wyodrębnionych rachunkach bankowych.

W niniejszej sprawie istotnym jest również że, pomoc de minimis to dopuszczona prawem unijnym pomoc publiczna, jakiej może udzielić państwo, bez konieczności uzyskiwania zgody Komisji Europejskiej, jednak podlega ona monitorowaniu.

Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania przez Państwa Spółkę dopłaty do oprocentowania kredytu, wskazać należy, że art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o CIT stanowi, iż zakresem zwolnienia z opodatkowania objęte są dochody podmiotów, którym przyznano środki bezzwrotnej pomocy i które otrzymują wspomniane środki bezpośrednio lub pośrednio (za pośrednictwem upoważnionego podmiotu) od rządów państw obcych lub wymienionych w tym przepisie instytucji i organizacji międzynarodowych.

Kolejnym warunkiem zwolnienia jest otrzymanie tych środków na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych pomiędzy tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze.

Mając na uwadze wyżej cytowane przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie, otrzymana przez Państwa bezzwrotna dopłata do oprocentowania kredytu stanowi przychód podatkowy, który będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o CIT.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do przywołanego przez Państwa wyroku zaznaczyć należy, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.