0111-KDIB2-3.4015.188.2026.1.BZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 7 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania na Pani konto środków pieniężnych od Pani córki. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) 2026 r. razem z córką udała się Pani do banku. Córka chciała wypłacić ze swojego konta 130 tysięcy zł, gdyż na ten dzień była umówiona u notariusza na zakup działki. Córka dwa dni wcześniej zgłosiła w banku chęć wypłaty tych pieniędzy. Po dojściu do stanowiska, nim córka zdążyła cofnąć zastrzeżenie nr PESEL, pani z banku już kliknęła sprawdzenie nr PESEL. W związku z tym, że był on zablokowany, automatycznie na 12 godzin została córce zablokowana możliwość wypłaty własnych środków. Ponieważ była Pani w banku razem z córką, pani z banku zaproponowała, że ewentualnie córka może zrobić przelew na Pani konto, a Pani te pieniądze wypłaci i odda córce. Wraz z córką zgodziła się Pani na to, gdyż pieniądze były potrzebne córce w gotówce. Córka wypełniła w banku druk polecenia przelewu, jednak została przez panią w banku wprowadzona w błąd, bo w tytule przelewu kazała wpisać córce „darowizna dla mamy”. Powiedziała, że przy tak dużej kwocie nie może być innego tytułu. Córka zatem wpisała taki tytuł, gdyż na inny nie chciała się zgodzić pani w banku. Pani z banku przelała pieniądze z konta córki na Pani konto. Pani natomiast od razu te pieniądze wypłaciła i oddała córce w gotówce. Zaraz potem, córka udał się z nimi do notariusza, gdzie zapłaciła gotówką za zakup działki.

Pytanie

Czy opisana w stanie faktycznym sytuacja, która nie stanowi darowizny, podlega obowiązkowi zgłoszenia na formularzu SD-Z2 i wywołuje po Pani stronie skutki podatkowe w podatku od spadków i darowizn?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, opisana sytuacja nie podlega obowiązkowi zgłoszenia na formularzu SD-Z2 oraz nie wywołuje po Pani stronie skutków podatkowych w podatku od spadków i darowizn, gdyż opisana sytuacja nie była darowizną, a jedynie technicznym przekazaniem środków. Natomiast sam błędny tytuł nie świadczy o faktycznej czynności prawnej, czyli dokonaniu darowizny.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1. dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;

2. darowizny, polecenia darczyńcy;

3. zasiedzenia;

4. nieodpłatnego zniesienia współwłasności;

5. zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;

6. nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Stosownie do treści ust. 2 ww. przepisu:

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Ustawa nie definiuje pojęcia darowizny, w związku z tym należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795).

Z art. 888 § 1 ww. Kodeksu wynika, że:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Jak stanowi art. 890 § 1 cyt. Kodeksu:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Z powyżej zacytowanych przepisów wynika, że podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za otrzymane świadczenie. Istotą darowizny – jako czynności nieodpłatnej – jest więc brak po drugiej stronie ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego. Darowizna może polegać zarówno na przesunięciach do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych postaciach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że wraz z córką udała się Pani do banku w celu wypłaty przez córkę kwoty 130 000 zł z jej konta osobistego. Zanim córka zdążyła cofnąć zastrzeżenie nr PESEL, pracownik banku dokonał już jego weryfikacji w systemie. To automatycznie zablokowało możliwość wypłaty gotówki na okres 12 godzin. Ponieważ była Pani w banku razem z córką, pracownik banku zaproponował, aby córka zrobiła przelew na Pani konto, a Pani te pieniądze wypłaci i odda córce. Wraz z córką zgodziła się Pani na takie rozwiązanie, gdyż córka pilnie potrzebowała gotówki. Córka dokonała przelewu, jednak została przez pracownika banku wprowadzona w błąd. W tytule przelewu pracownik nakazał wpisać „darowizna dla mamy”, uznając, że przy tak dużej kwocie nie może być innego tytułu. Córka wpisała taki tytuł, gdyż na inny pracownik banku nie chciał się zgodzić. Pracownik banku przelał pieniądze z konta córki na Pani konto. Pani natomiast od razu te pieniądze wypłaciła i oddała córce w gotówce. Zaraz potem córka udała się z tymi pieniędzmi do notariusza, gdzie zapłaciła gotówką za zakup działki.

Zatem – skoro mimo dokonanego przelewu z konta Pani córki na Pani konto – intencją Pani córki nie było obdarowanie Pani, a jedynie technicznym przelewem środków pieniężnych w celu ich wypłaty, to w opisanych przez Panią okolicznościach nie ma podstaw, żeby twierdzić, iż wystąpiły skutki na gruncie podatku od spadków i darowizn. Nie można bowiem technicznego przelewu środków pieniężnych spowodowanych opisaną sytuacją traktować jako zgodne oświadczenie woli o przekazaniu na Pani rzecz kwoty 130.000 zł tytułem darowizny. We wniosku wskazuje Pani jednoznacznie, że przelew dokonany z konta córki na Pani konto nie był darowizną, a jedynie technicznym przekazaniem środków pieniężnych, a sam błędny tytuł nie świadczy o faktycznym dokonaniu darowizny.

Skoro nie otrzymała Pani żadnej darowizny – przelew na Pani konto był jedynie technicznym przelewem środków pieniężnych – to po Pani stronie nie powstaje obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn z tego tytułu. Z tego samego powodu nie ma Pani obowiązku złożenia deklaracji podatkowej na druku SD-Z2.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.